ตอนที่ 20
สำนักธารโลหิต
ตุบ!หยางเกาโยนร่างของชายหนุ่มที่ยังหมดสติอยู่ลงบนเตียงราวกับไม่ใส่ใจแต่เพียงหลังมันััเตียงมันก็ลุกขึ้นมาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“โอ้ศิษย์พี่ขอบคุณที่พาข้ามาส่ง”ชายหนุ่มว่าพลางบิดไปมาราวกับที่มันสลบไปเป็เื่เล่นๆ
“เ้าฟื้นแล้วก็ดีมาช่วยข้าทดสอบคนเข้าสำนักหน่อย”หยางเกาว่าพลางนั่งลงบนเตียงจนเตียงไม้ส่งเสียงเอี๊ยดออกมากลายเป็ว่าห้องทดสอบของสำนักธารโลหิตกลายเป็ห้องพยาบาลไปเสียแล้ว
“ไม่ใช่ว่าทุกคนพากันไปสมัครที่สำนักยอดเมฆางั้นเหรอ”ชายหนุ่มว่าพลางมองมาทางไป๋จูเหวินอย่างประหลาดใจหลายวันที่ผ่านมาคนที่นานๆจะเข้ามาสมัครเป็ศิษย์สำนักธารโลหิตยิ่งห่างหายไปกลายเป็ว่าในหลายวันมานี้แทบไม่มีใครมาสมัครเลยเสียด้วยซ้ำ
“เื่นั่นช่างมันเถอะไหนๆก็มีคนมาแล้วช่วยข้าทดสอบหน่อย”หยางเกาว่าพลางแสดงสีหน้าครุ่นคิดออกมานานมากแล้วที่มันไม่ได้ทำหน้าที่คุมการทดสอบมันไม่ทราบว่าต้องเริ่มจากจุดไหนก่อนดี
“ถ้าอย่างนั้นก็ทดสอบความกล้าก่อนเลยก็แล้วกัน”ชายหนุ่มว่าพลางเดินออกไปนอกห้องอย่างรวดเร็วทำให้หยางเกาเดินตามออกไปพร้อมบอกให้ไป๋จูเหวินและต้าชิงต้าเฉินตามออกมา
“เ้าเห็นน้ำในสระธารโลหิตหรือไม่”ชายหนุ่มว่าพลางชี้ไปที่แม่น้ำที่อยู่ข้างเรือนของสำนักตรงจุดนี้เป็สระน้ำทรงกลมขนาดใหญ่ที่มีทางเข้าและออกเป็ลำธารน้อยใหญ่มากมายและแน่นอนว่าน้ำในสระเป็สีแดงเข้มราวกับเืจริงๆ
“ข้าจะให้พวกเ้าดื่มมัน”ชายหนุ่มยิ้มกว้างพลางมองหน้าผู้สมัครใหม่อย่างอารมดีสำหรับคนที่ไม่รู้ความต่างคิดว่าน้ำในแม่น้ำปนเปื้อนโลหิตจริงๆทำให้ผู้คนส่วนมากที่ได้ยินการทดสอบครั้งนี้ต่างหน้าซีดกันหมดไม่เว้นแม้แต่พวกศิษย์พี่ที่เคยทดสอบเช่นนี้มาแล้ว ตอนนั้นพวกมันก็ทำหน้าเหยเกเมื่อถูกสั่งให้ดื่มน้ำในสระโลหิตเช่นกัน
“งั้นก็ไม่ยาก”ต้าชิงว่าพลางเดินไปที่ริมน้ำก่อนจะตักน้ำด้วยมือของตนขึ้นมาดื่มอย่างง่ายดายสร้างความประหลาดใจให้หยางเกาและชายหนุ่มผู้ทำการทดสอบอย่างมากแน่นอนว่าต้าเฉินและไป๋จูเหวินเองก็เดินมาดื่มน้ำกันอย่างรวดเร็วนั่นเพราะพวกมันรู้อยู่แล้วว่าน้ำในแม่น้ำเกิดจากกลีบดอกไม้ของต้นเหมยประทับชาดนั่นหมายความว่าน้ำสีแดงสดในบ่อไม่ต่างอะไรจากน้ำโรยด้วยกลีบดอกไม้เลย
“โอ้.....พวกเ้ามีความกล้าไม่เลวพี่หยางเกาท่านทดสอบต่อเถอะ”ชายหนุ่มว่าพลางโยนงานให้หยางเกาต่อมันไม่คิดว่าทั้งสามจะดื่มน้ำง่ายๆเช่นนี้หรือพวกมันมีความ้าจะเข้าสำนักอย่างแรงกล้าจริงๆ
“...ข้าก็ไม่รู้จะทดสอบอะไรเอาเป็ว่าพวกเ้าผ่านก็แล้วกัน”หยางเกาว่าพลางยักไหล่ราวกับไม่ใส่ใจ่นี้ศิษย์ใหม่น้อยขึ้นทุกทีจะเื่มากก็คงไม่ได้
“ช้าก่อนหยางเกา มันไม่ง่ายเกินไปงันเหรอ”อยู่ๆชายหนุ่มคนหนึ่งก็เดินออกมาด้วยท่าทีไม่พอใจแต่จะให้ผ่านง่ายๆเช่นนี้ก็ออกจะง่ายเกินไป นี่มันพึ่งให้ทั้งสามดื่มน้ำเท่านั้นเองหากเ้าหนุ่มคนกลางไม่มีความสามารถด้านการฝึกฝนพลังิญญาไม่เท่ากับพวกมันรับคนธรรมดาเข้าสำนักงั้นหรือ
“ศิษย์พี่ใหญ่”หยางเกายิ้มเจื่อนๆพลางถอยให้ศิษย์พี่ใหญ่ของมันเดินเข้ามา
“พวกเ้าคือคนที่จะเข้าสำนักงั้นหรือ”ศิษย์พี่ใหญ่ถามพลางมองพวกต้าชิงต้าเฉิงด้วยท่าทีข่มขู่ตัวมันมีพลังระดับ ก่อกำเนิด ขั้นที่ 10 เรียกได้ว่าเกือบจะก้าวเข้าเป็ขั้น ผลึกิญญาอยู่รอมร่อด้วยพลังของมันตอนนี้ไม่ว่าจะต้าชิงต้าเฉินเข้ารุมทำร้ายก็ไม่สามารถทำอะไรได้แน่นอนว่าไป๋จูเหวินที่ไม่มีพลังิญญาก็เช่นกัน
“ขอรับ”ต้าชิงตอบด้วยความนอบน้อมชายตรงหน้ามันแม้มองด้วยท่าทีไม่เป็มิตรแต่พลังของอีกฝ่ายก็มากกว่าพวกมันหลายเท่า
“ดีรู้หรือไม่ว่าสำนักธารโลหิตไม่นิยมฝึกฝนแต่เพียงพลังิญญา”ศิษย์พี่ใหญ่ว่าพลางนำผ้าออกมามัดบนหมัดของตนเอง ราวกับนักมวยกำลังจะขึ้นสังเวียน
“ทราบขอรับ”ต้าเฉินตอบพลางมองท่าทีของชายตรงหน้ามันจะพันหมัดของมันทำไม หรือจะใช้การต่อยเป็การทดสอบกัน??
“พวกเ้าอยู่ขั้น3 ของระดับก่อกำเนิด ข้าจะใช้หมัดของข้าต่อยใส่ด้วยพลังขั้น 3 เช่นกันหากเ้ารับได้ 1 หมัดโดยไม่สลบก็ถือว่าผ่าน”กลายเป็ว่าคำประชดในใจของต้าเฉินกลับเป็จริงเสียอย่างนั้นแต่เื่พลังกายพวกมันที่ทำหน้าที่ผู้คุ้มกันโรงเตี๊ยมชมจันทร์ค่อนข้างมั่นใจทีเดียว
“รับมือ”ศิษย์พี่ใหญ่ว่าพลางกำหมัดแน่นมันง้างหมัดไปด้านหลังแล้วต่อยใส่ต้าเฉินเป็คนแรก
ผั๊ว!!หมัดของศิษย์พี่ใหญ่สร้างความเสียหายอย่างรุนแรงใส่แขนที่ตั้งรับเอาไว้แล้วของต้าเฉินทำเอาต้าเฉินถอยไปข้างหลังจนล้มไปกับพื้นสร้างความแตกตื่นให้ต้าเฉินเป็อย่างมาก
“ต่อไป”พี่ใหญ่ว่าพลางต่อยใส่ต้าชิงอีกคนผลออกมาไม่ต่างกันนัก หมัดของศิษย์พี่ใหญ่สร้างเสียงดังอย่างหนักหน่วงก่อนจะส่งร่างของต้าชิงให้ถอยไปหลายก้าวเพียงแต่ต้าชิงไม่ล้มลงไปนั่งกับพื้นเท่านั้น
“ไม่เลวพวกเ้าไม่ใช่ผู้อ่อนแอ”ศิษย์พี่ใหญ่ว่าพลางหันไปมองไป๋จูเหวินเป็รายต่อไป
“ทีนี้ก็ตาเ้า”ศิษย์พี่ใหญ่เดินเข้าไปหาไป๋จูเหวิน
“ข้าจะไม่ใช้พลังิญญาตั้งใจรับมือ”ไม่ปล่อยให้ไป๋จูเหวินทำใจนาน พี่ใหญ่ของสำนักธารโลหิตต่อยพรวดใส่ไป๋จูเหวินโดยที่เขายังไม่ทันได้ตั้งท่าป้องกันด้วยซ้ำวินาทีนั้นดวงตาของไป๋จูเหวินกลายเป็สีแดงก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งรับหมัดของศิษย์พี่ใหญ่เอาไว้
หมับ! หมัดของศิษย์พี่ใหญ่ถูกหยุดเอาไว้ก่อนจะถึงตัวเสียอีกแต่กำลังของไป๋จูเหวินกลับมากกว่าทำให้หมัดของศิษย์พี่ใหญ่ไม่สามารถทำให้ไป๋จูเหวินถอยได้เลยแม้แต่ก้าวเดียวทำให้ศิษย์พี่ใหญ่เกิดความประหลาดใจขึ้นมาภายนอกไป๋จูเหวินเหมือนคุณชายท่าทางอ่อนแอมันคิดว่าไป๋จูเหวินจะเป็เพียงคุณชายที่ใช้องครักษ์ทั้งสองนำทางมาขอเข้าสำนักเสียอีก
วูบ!ศิษย์พี่ใหญ่เห็นหมัดของตนเองไร้ผลมันก็เพิ่มพลังขึ้นมาอีกเพื่อจะดันไป๋จูเหวินออก จนพลังกลายเป็ระดับ 1 แล้วแต่หมัดก็ไม่สามารถทำอะไรไป๋จูเหวินได้สร้างความแตกตื่นใจให้ศิษย์พี่ใหญ่เข้าไปอีกมันเป็มนุษย์ธรรมดา เหตุใดร่างกายของมันถึงแข็งแกร่งเช่นนี้เพียงกำลังกายเพียวๆยังสามารถรับมือผู้ฝึกพลังิญญาขั้นที่ 1 ได้
“อีกหมัด”ศิษย์พี่ใหญ่บังเกิดความสนใจอย่างมากมันเพิ่มระดับเป็ระดับ 2 ก่อนจะต่อยเข้าไปอีกครั้ง แต่คราวนี้ไป๋จูเหวินกลับหลบหมัดของเขาเสียอย่างนั้น
“ศิษย์พี่ใหญ่ ไม่ใช่ว่าทดสอบเพียงหมัดเดียวหรอกหรือ”คำถามของไป๋จูเหวินทำให้ศิษย์พี่ใหญ่กลับมายืนท่าเดิมอีกครั้ง
“....ดีเ้าสอบผ่านแล้ว”ศิษย์พี่ใหญ่ว่าพลางลดพลังิญญาของตนลงแม้มันจะอยากรู้ว่าไป๋จูเหวินจะรับมือได้ถึงขั้นไหนแต่มันกำลังจะเข้าสำนักเวลาทดสอบมีอีกมากมาย คราวนี้มันจะยอมปล่อยไปก่อน
“ข้าจะไปบอกท่านอาจารย์ให้ว่าพวกเ้าทั้งสามได้รับการยอมรับจากข้าแล้วข้าชื่อ เฟิงชิว เป็ศิษย์พี่ใหญ่แห่งหอตะวันออก”เฟิงชิวว่าพลางคลายท่าทีข่มขู่ลง
“โอ้ข้าเป็ศิษย์คนที่ 7 ของหอตะวันออกนาม จินเหลียน”ชายที่โดนอุ้มมาว่าพลางเดินมาอยู่ข้างเดียวกับเฟิงชิว
“อย่างที่บอกข้าคือหยางเกา เป็ศิษย์คนที่ 3 แห่งหอตะวันออก”ได้ยินทั้งสามแนะนำตัวไป๋จูเหวินและสองพี่น้องต้าชิงและต้าเฉินก็แนะนำตัวเองเช่นกัน
“ศิษย์พี่หอตะวันออกคืออะไรงั้นหรือ”ไป๋จูเหวินว่าพลางมองทั้งสามคนอย่างสนใจ
“เ้าเห็นสระโลหิตข้างหน้าไหม”เฟิงชิวถามพลางชี้ไปที่แม่น้ำที่พวกไป๋จูเหวินพึ่งดื่มน้ำมาเมื่อครู่
“เห็นขอรับ”ไป่จูเหวินว่าพลางมองไปทางบ่อน้ำ
“ที่ๆเราอยู่คือประตูทางเข้าตั้งอยู่ทิศใต้ของสระธารโลหิตเป็ที่รวมตัวของเหล่าศิษย์สำนักธารโลหิต”เฟิงชิวว่าพลางเลื่อนนิ้วไปทางมุมหนึ่งของูเา
“ทางทิศตะวันออกของสระจะมีหอพักของพวกเราเรียกกันว่าหอตะวันออก ส่วนทางตะวันตกเป็หอตะวันตกทางเหนือเป็หอตำราและเรือนเ้าสำนักโดยแต่ละหอจะมีอาจารย์ของสำนักธารโลหิตคอยดูแล”พูดจบไป๋จูเหวินก็มีสีหน้าเข้าใจทันทีนั่นแบ่งได้ง่ายดายนัก
“แล้วพวกเราต้องอยู่หอไหนละ”ต้าชิงถามขณะมองไปยังสระธารโลหิตที่กว้างใหญ่ไม่น้อย
“พวกเราทำการทดสอบพวกเ้าพวกเ้าก็ต้องเป็คนของหอตะวันออกนะสิ”หยางเกาหัวเราะพลางตีอกตนเองการแบ่งหอของสำนักธารโลหิตง่ายดายมาก วันที่ผู้สมัครเข้ามาทดสอบคนของหอได้พบเจอก็ทำการทดสอบ หากถูกใจก็รับเข้าหอตนเองได้เลยไม่จำเป็ต้องเลือกหอกันอีกทีสำนักธารโลหิตนั้นมีกฎง่ายดายเช่นนี้นี่เอง
70K
![[จบ] แม่ปากร้ายยุค 80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1664518889_43567285.webp)
