ชีวิตของคนทำธุรกิจส่วนตัวอย่างผมน่ะเหรอครับ? ใครมองเข้ามาก็คงบอกว่าสบาย เป็นายตัวเอง มีเงินใช้ อิสระเสรี... หึ! อยากจะหัวเราะให้ฟันร่วงครับ ความจริงแล้วมันคือการเป็ทาสในเรือนเบี้ยของลูกค้าชัดๆ!
หกวันที่ผ่านมานี้ ผมแทบจะไม่ได้เงยหน้ามองฟ้าเลยครับ งานแม่งถาโถมเข้ามาเหมือนพายุฤดูร้อน ทั้งลูกค้าเื่มาก ทั้งลูกน้องทำผิดพลาด ทั้งเอกสารกองพะเนินเทินทึก ผมต้องวิ่งวุ่นแก้ปัญหาั้แ่เช้าจรดค่ำ หัวถึงหมอนก็หลับเป็ตาย ตื่นมาก็ลุยงานต่อวนลูปนรกแตกอยู่อย่างนั้น ร่างกายผมนี่ล้าไปหมด เส้นเอ็นตึงเปรี๊ยะเหมือนสายกีตาร์ที่ถูกขึงจนเกือบขาด สมองก็ตื้อไปหมด
แต่สิ่งที่ทรมานที่สุดไม่ใช่ความเหนื่อยกายครับ... แต่มันคือ "ความคัน"
ใช่ครับ ความคันในร่มผ้าที่มันอัดอั้นตันใจมาเกือบอาทิตย์! ฮอร์โมนเพศชายวัย 31 ปีของผมมันไม่ได้หยุดทำงานตามตารางงานนี่หว่า ยิ่งเครียด ยิ่งเหนื่อย มันกลับยิ่งมีความ้าที่รุนแรงขึ้น เหมือนร่างกายมันเรียกร้องหาการปลดปล่อย หาความนุ่มนวลมาเยียวยาจิตใจที่หยาบกระด้าง
และคนเดียวที่ผมนึกถึงในวินาทีที่งานชิ้นสุดท้ายถูกส่งออกไป... ก็คือ "น้องมายด์"
น้องมายด์คือความสดใสในโลกสีเทาๆ ของผมครับ เธอหายหน้าหายตาไปพักผ่อนที่ต่างจังหวัดมาหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ ซึ่งเป็หนึ่งอาทิตย์ที่ผมใจจะขาด พอเห็นแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาในไลน์กลุ่มลับว่า "น้องมายด์กลับมาแล้วนะค้าาา คิวว่างศุกร์นี้ทักเลย!" เชื่อมั้ยครับว่านิ้วผมไวกว่าแสง ผมกดจองคิวสุดท้ายของวันศุกร์ทันทีแบบไม่ต้องใช้สมองคิด
"คืนนี้พี่จองยาวนะ... ขอแบบจัดเต็ม" ผมพิมพ์ไปแค่นั้น "รับทราบค่าคุณคนไข้... เดี๋ยวหนูจะดูแลให้หายเหนื่อยเลย" น้องตอบกลับมาพร้อมสติ๊กเกอร์พยาบาลฉีดยา
ตอนนั้นผมก็ไม่ได้เอะใจหรอกครับว่าสติ๊กเกอร์นั้นมันมีความหมายแฝง...
...
นาฬิกาบอกเวลาสองทุ่มตรง ผมโยนสูททำงานทิ้งไว้ที่ออฟฟิศ เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็ชุดลำลองสบายๆ แล้วคว้ากุญแจมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์คู่ใจเดินลงมาที่ลานจอดรถ วันนี้รถติดนรกแตกมากครับ ถ้าขับรถเก๋งไปมีหวังอารมณ์ค้างแหงๆ ผมเลยเลือกที่จะ "แว้น" ไปหาน้องดีกว่า ลมตีหน้าแรงๆ น่าจะช่วยให้หายบ้างานได้บ้าง
บรื๊นนน!
เสียงท่อไอเสียคำรามก้อง ผมบิดคันเร่งพุ่งทะยานออกไปสู่ท้องถนนยามค่ำคืน ลมเย็นๆ ปะทะใบหน้า แสงไฟข้างทางกลายเป็เส้นสายสีฉูดฉาดในสายตา ความตื่นเต้นมันเริ่มก่อตัวขึ้นในท้องน้อยครับ ยิ่งเข้าใกล้คอนโดของน้องมายด์ หัวใจผมก็ยิ่งเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ
ความรู้สึกเหมือนตอนจีบสาวใหม่ๆ มันกลับมาอีกครั้ง ทั้งที่ผมกับน้องมายด์ก็เจอกันบ่อย แต่ความห่างหายไปหนึ่งอาทิตย์มันทำให้ความคิดถึงทำงานหนักมาก ผมจินตนาการไปต่างๆ นานาว่าวันนี้น้องจะใส่ชุดอะไร? จะยิ้มหวานแค่ไหน? กลิ่นตัวจะหอมเหมือนเดิมมั้ย?
ผมใช้เวลาซอกแซกฝ่ารถติดไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ก็มาจอดสงบนิ่งอยู่ที่ใต้คอนโดหรูย่านรัชดาฯ ถิ่นประจำ ผมรีบถอดหมวกกันน็อก สางผมลวกๆ ให้ดูดี แล้วกดลิฟต์ขึ้นไปชั้น 18 ทันที
ตึ้ก... ตึ้ก... ตึ้ก...
เสียงหัวใจผมเต้นแข่งกับเสียงฝีเท้าตัวเองที่เดินไปตามทางเดินเงียบๆ จนมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องเลขที่ 1805 ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ เรียกความมั่นใจ แล้วยกมือขึ้นกดกริ่ง
ติ๊งต่อง...
รอไม่ถึงอึดใจ เสียงปลดล็อกประตูดิจิทัลก็ดังขึ้น ติ๊ด!
ประตูค่อยๆ แง้มออก... และภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ก็ทำเอาผมยืนตัวแข็งทื่อ ตาค้าง อ้าปากหวอเหมือนคนสติหลุด!
"สวัสดีค่ะ... คุณคนไข้บอล นัดไว้สองทุ่มครึ่งใช่มั้ยคะ?"
เสียงหวานใสเจื้อยแจ้วดังขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มพิมพ์ใจที่ผมโคตรคิดถึง แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นครับ ประเด็นคือ ชุด ที่น้องใส่อยู่!
แม่เ้าโว้ยยย! วันนี้น้องมายด์มาในธีม "นางพยาบาลสาวสุดเอ็กซ์" ครับพี่น้อง!
ไม่ใช่ชุดพยาบาลไก่กาอาราเล่นะครับ แต่มันเป็ชุดเดรสสีขาวรัดรูปสั้นกุด สั้นจนแทบจะปิดแก้มก้นไม่มิด เนื้อผ้ามันวาวแนบไปกับทุกสัดส่วนโค้งเว้าของร่างกาย ่บนเป็คอปกแบะลึก ผ่าลงมาจนเห็นร่องอกขาวจั๊วะอัดแน่นอยู่ข้างใน ตรงแขนเสื้อมีตรากากบาทสีแดง บนหัวมีหมวกพยาบาลใบเล็กติดกิ๊บคาดไว้ และที่เด็ดที่สุดคือ... ขาเรียวสวยของน้องถูกห่อหุ้มด้วย ถุงน่องสีขาวบางๆ ยาวขึ้นมาถึงต้นขา!
"เอ่อ... คะ... ครับ หมอ... เอ้ย พยาบาล" ผมพูดตะกุกตะกัก ลิ้นพันกันไปหมด
น้องมายด์หัวเราะคิกคัก ชอบใจที่เห็นผมเสียอาการขนาดนี้ เธอเอื้อมมือมาดึงแขนผม "เข้ามาก่อนสิคะ ยืนอึ้งอยู่ได้... เดี๋ยวคุณหมอตรวจไม่ทันนะ"
แรงดึงเบาๆ ของมือนุ่มๆ นั้นกระชากสติผมกลับมา ผมรีบก้าวเข้าไปในห้อง กลิ่นหอมอ่อนๆ ของเทียนหอมอโรมาผสมกับกลิ่นแป้งเด็กประจำตัวน้องมายด์ พุ่งเข้ามาปะทะจมูกทันที บรรยากาศในห้องเปิดไฟสลัวๆ สีส้มอมชมพู ชวนให้เคลิบเคลิ้ม
ผมวางกระเป๋าเป้และหมวกกันน็อกลงอย่างไม่ใส่ใจ สายตาผมตอนนี้โฟกัสอยู่ที่ร่างบางตรงหน้าอย่างเดียว
"คิดถึงจังเลยครับ..." ผมพูดออกไปจากใจจริง
ผมเดินเข้าไปหาน้องมายด์ที่ยืนยิ้มรออยู่ข้างเตียง ไม่พูดพร่ำทำเพลง ผมดึงร่างของเธอเข้ามากอดเต็มรัก
หมับ!
ความนุ่มนิ่มที่ปะทะเข้ากับร่างกายผม มันคือยาชูกำลังชั้นดีเลยครับ หน้าอกหน้าใจไซซ์ 36 ที่ดันอยู่กับอกผม ผ่านเนื้อผ้าชุดพยาบาลรัดรูป มันช่างยั่วยวนจนสติจะแตก ผมซุกหน้าลงกับซอกคอขาวเนียน สูดดมความหอมเข้าปอดลึกๆ เหมือนคนขาดอากาศหายใจ
"อืื้อออ... พี่บอล... กอดแน่นไปแล้วน้าาา หายใจไม่ออก" น้องมายด์ประท้วงเสียงอ่อน แต่แขนเรียวก็โอบกอดรอบเอวผมไว้แน่นเช่นกัน
"ก็คนมันคิดถึงนี่ครับ... หายไปตั้งอาทิตย์นึง รู้มั้ยพี่จะลงแดงตายอยู่แล้ว" ผมกระซิบตอบเสียงแหบพร่า พรมจูบไปทั่วซอกคอและไหล่ลาดเนียน
ผมดันตัวน้องให้นั่งลงบนปลายเตียง แล้วผมก็นั่งลงข้างๆ เบียดตัวเข้าหาจนแทบจะสิงร่างกัน มือไม้ของผมเริ่มทำหน้าที่ "สำรวจ" ความเปลี่ยนแปลง
มือหนาของผมลูบไล้ไปตามแขนเรียว เลื่อนไปที่แผ่นหลัง แล้ววกกลับมาที่เอวคอดกิ่ว ััของชุดพยาบาลเนื้อลื่นๆ ตัดกับความอุ่นของผิวกายสาวใต้ร่มผ้า มันปลุกเร้าอารมณ์ดิบในตัวผมให้ลุกโชน
"ไหนดูซิ... ไปเที่ยวมาอ้วนขึ้นหรือเปล่า" ผมแกล้งแซว มือก็เลื่อนลงไปบีบขยำที่บั้นท้ายกลมกลึงผ่านกระโปรงสั้นจู๋
"บ้า! ไม่อ้วนสักหน่อย... ฟิตเหมือนเดิมแหละ ไม่เชื่อลองจับดูสิ" น้องมายด์ท้าทายด้วยสายตาเ้าเล่ห์
ผมไม่รอช้า บีบขยำแก้มก้นเด้งสู้มืออย่างมันเขี้ยว ความแน่นของเนื้อสาววัยรุ่นนี่มันดีต่อใจจริงๆ ครับ ยิ่งบีบยิ่งเด้ง ยิ่งคลึงยิ่งมันมือ ผมก้มลงไปหอมแก้มใสนั้นฟอดใหญ่ สลับซ้ายขวา จนแก้มขาวๆ เริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อ
"อ๊ะ... พี่บอล... ใจเย็นๆ สิคะคนไข้" น้องมายด์ส่งเสียงปรามเบาๆ แต่การกระทำของเธอกลับสวนทาง
จู่ๆ มือนุ่มนิ่มของน้องมายด์ก็เลื้อยลงมา... ผ่านหน้าท้องแกร่งของผม ลงมาหยุดอยู่ที่เป้ากางเกงยีนส์ที่ตอนนี้เริ่มจะตุงออกมาอย่างปิดไม่มิด
"อุ๊ย... ชีพจรตรงนี้เต้นแรงผิดปกตินะคะเนี่ย..." น้องมายด์กระซิบ พลางใช้ฝ่ามือลูบไล้เบาๆ ที่ความนูนเด่นนั้น
"ซี๊ดดด... มายด์ครับ..." ผมเผลอครางออกมา
น้องไม่ได้แค่ลูบครับ... เธอเริ่ม "กำ" รอบแท่งเอ็นของผมผ่านเนื้อผ้ากางเกงยีนส์หนาๆ แล้วเริ่มบีบคลึงเบาๆ เป็จังหวะ นิ้วเรียวสวยกรีดกรายไปตามความยาวของลำแท่ง แล้วเน้นกดที่ส่วนหัวบาน
ความเสียวซ่านแล่นปราดจากเป้ากางเกงขึ้นสู่สมองทันที ัของผมที่หลับใหลมาตลอดวัน ตอนนี้มันตื่นตัวเต็มที่ ขยายขนาดสู้มือน้องจนปวดหนึบไปหมด มันอยากจะทะลุกางเกงออกมาทักทายคุณพยาบาลใจจะขาด
"สงสัยคนไข้จะมีอาการ 'ความดันสูง' นะคะเนี่ย... ต้องรีบระบายออกด่วนเลย ไม่งั้นเส้นเืแตกแน่ๆ" น้องมายด์พูดหยอกเย้า สายตายั่วยวนแพรวพราวราวกับแม่เสือสาวที่กำลังเล่นกับเหยื่อ
ผมมองหน้าน้องด้วยความหลงใหล สายตาแบบนี้แหละที่ทำผมไปไหนไม่รอด สายตาที่บอกว่า 'เขื่อนของเราพร้อมที่จะะเิอารมณ์ใส่กันได้เสมอ'
"งั้นคุณพยาบาลช่วยรักษาผมหน่อยสิครับ... ผมไม่ไหวแล้วนะ" ผมอ้อนวอน มือก็เลื่อนขึ้นไปกอบกุมหน้าอกคู่โตของน้อง บีบขยำอย่างเต็มไม้เต็มมือ
น้องมายด์ยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ เธอค่อยๆ ผละมือออกจากเป้ากางเกงผม ซึ่งทำเอาผมเสียดายแทบตาย แล้วเปลี่ยนมายืนขึ้นตรงหน้าผมแทน
"ใจเย็นๆ สิคะ... ก่อนจะรักษา ขั้นตอนแรกต้อง 'เตรียมความพร้อม' ของคนไข้ก่อน"
เธอยืนอยู่ระหว่างขาของผมที่นั่งอยู่ขอบเตียง ระดับสายตาของผมตอนนี้... อยู่ตรงกับหน้าอกหน้าใจของน้องพอดีเป๊ะ
น้องมายด์ค่อยๆ เอื้อมมือไปที่คอเสื้อของชุดพยาบาล... แล้วค่อยๆ... ดึงเกาะอกด้านในลง
วินาทีนั้นเหมือนโลกหยุดหมุนครับ!
ชุดพยาบาลคอลึกที่แหวกออก เผยให้เห็นเต้าเนื้อขาวจั๊วะ ทรงหยดน้ำสวยงามขนาด 36 ที่เด้งผึงออกมาสู่สายตา มันขาวเนียนละเอียดไร้ที่ติ เส้นเืฝอยจางๆ ที่พาดผ่านผิวเนื้อบางๆ ยิ่งทำให้ดูเซ็กซี่น่ากินเข้าไปอีก และที่สำคัญที่สุด... จุกนม
ยอดถันสีชมพูระเรื่อเม็ดสวย กำลังแข็งชูชันสู้แอร์เย็นๆ เหมือนลูกเชอร์รี่ที่วางประดับอยู่บนวิปครีมนุ่มๆ มันช่างเย้ายวน ชวนให้ลิ้มลอง
"อื้อหือ... มายด์... สวยมาก..." ผมครางเสียงหลง ตาลุกวาว
"หิวมั้ยคะ...?" น้องถามเสียงหวาน พลางแอ่นอกเข้ามาใกล้หน้าผมมากขึ้น
คำถามนั้นเหมือนเป็เสียงระฆังเริ่มยก ผมไม่รอช้า ไม่ตอบคำถามด้วยคำพูด แต่ตอบด้วยการกระทำ!
ผมพุ่งหน้าเข้าไปหาอกคู่นั้นทันที อ้าปากงับยอดอกสีชมพูข้างซ้ายเข้าปากอย่างหิวโหยเหมือนเด็กทารกขาดนมแม่มานาน
จ๊วบ...
"อ๊าาาา... พี่บอล... ใจเย็น... อื้อออ..." น้องมายด์สะดุ้งเฮือก มือขยุ้มกลุ่มผมของผมทันที
ลิ้นร้อนๆ ของผมตวัดเลียรอบฐานหัวนม แล้วดูดดึงเม็ดไตแข็งๆ นั้นเข้าปาก แรงดูดที่เกิดจากความโหยหาทำให้แก้มผมตอบ ผมดูดสลับกับใช้ลิ้นดุนดันยอดอก รสชาติเค็มปร่าของเหงื่อจางๆ ผสมกับรสหวานของผิวสาว มันกลมกล่อมยิ่งกว่าไวน์ราคาแพง
มือทั้งสองข้างของผมก็ไม่ได้ว่างครับ ผมประคองเต้าเนื้อทั้งสองข้างเอาไว้ บีบขยำเนื้อนิ่มๆ ให้ล้นทะลักง่ามนิ้ว สลับไปดูดอีกข้างหนึ่งอย่างไม่ให้น้อยหน้ากัน
"ซี๊ดดด... พี่บอล... ลิ้น... ลิ้นพี่บอล..." น้องครางกระเส่า แอ่นอกป้อนนมเข้าปากผมอย่างเต็มใจ
ผมละเลงลิ้นอยู่ตรงนั้นครู่ใหญ่ จนหัวนมของน้องเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย แข็งเป็ไตสู้ลิ้น ยิ่งผมดูดแรง น้องยิ่งบดเบียดเป้าเข้ามาหาหน้าขาผม เสียดสีจุดสงวนผ่านกระโปรงบางๆ
"พอ... พอก่อนค่ะพี่บอล... เดี๋ยวชุดเลอะหมด..." น้องมายด์พยายามดันไหล่ผมออกเบาๆ ทั้งที่หน้าแดงก่ำ ตาหวานฉ่ำเยิ้ม
ผมถอนปากออกมาอย่างเสียดาย มองผลงานตัวเองที่เป็รอยแดงจางๆ และคราบน้ำลายบนอกสวยๆ นั่นด้วยความภาคภูมิใจ
"หวานเจี๊ยบเลยครับคุณพยาบาล..." ผมยิ้มกริ่ม
"คนหื่น... เพิ่งมาถึงก็กินมูมมามเลยนะ" น้องมายด์ตีไหล่ผมแก้เขิน ก่อนจะก้มลงมองผมด้วยสายตาที่มีความหมาย
"ไปอาบน้ำกันเถอะค่ะ... ตัวพี่บอลเหนียวเหงื่อหมดแล้ว เดี๋ยวหนูจะอาบให้เกลี้ยงทุกซอกทุกมุมเลย"
คำว่า "ทุกซอกทุกมุม" ของน้อง ทำเอาภาพจินตนาการบรรเจิดขึ้นมาในหัวทันที ผมรู้ดีว่าการอาบน้ำกับน้องมายด์มันไม่เคยจบแค่การถูสบู่แน่ๆ
"ไปสิครับ... พี่อยากแก้ผ้าจะแย่อยู่แล้ว"
ผมลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือโอบเอวบางของน้องมายด์พาเดินไปทางห้องน้ำ ทิ้งเสื้อผ้าและความเหนื่อยล้าไว้เื้ั เพราะต่อจากนี้... คือเวลาของความสุขล้วนๆ
ประตูห้องน้ำปิดลง... พร้อมกับเสียงน้ำจากฝักบัวที่เริ่มทำงาน และเสียงหัวเราะคิกคักที่กำลังจะเปลี่ยนเป็เสียงครางในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า
1K
