ดูเหมือนว่าฉีิและอี้ชวน ได้ลืมสิ่งที่ซือหานย้ำแล้วย้ำอีก
“หากขัดขืนให้หยุดทันที!!” วาจาพวกนั้นถูกเรือนร่างของจิวหรงสะกดให้ลืมไปชั่วขณะ
เวลานี้กลิ่นกายที่หอมหวาน หน้าอกที่พอดีมือ ยอดอกที่กำลังตั้งชูชันแข็งเป็ก้อน กลีบกุหลาบที่งดงามปิดสนิท ไม่มีชายใดยั้งใจในสิ่งเหล่านี้ได้
ฉีิทำการลากจิวหรงไปที่เตียง เขากดนางลงบนเตียงและขึ้นคร่อมร่างเอาไว้
จิวหรง พยายามร้องะโแต่ก็ถูกมือหนาของฉีิปิดปากไว้แน่น
“ปล่อย...ปล่อยนะ!!!” เสียงร้องะโในลำคอจับใจความได้เพียงสองคำเท่านั้น
ฉีิพยายามยัดแก่นกายของตัวเองไปที่ปากของจิวหรง ในขณะที่อี้ชวนทำการแหวกกลีบกุหลาบของหญิงสาวมาเชยชม เขาไม่รอช้าใช้ลิ้นััจุดกระสัน
ซือหานจ้องมองตาไม่กระพริบ เขารู้ดีว่า หากจิวหรงถูกััที่จุดนั้น อารมณ์ของนางจะพลุ่งพลานทันที เป็ไปตามที่เขาคิด จิวหรงถึงกับตัวอ่อนไร้เรี่ยวแรงขัดขืน ได้แต่ส่งเสียงครางในลำคอเท่านั้น
“อื้อ...ออก...ไป...อ๊าา” จิวหรง ดูอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด ทั้งสองคนได้ใจยิ่งขึ้น ฉีิใช้มือกำแน่นบีบให้ยอดอกตั้งชูชันขึ้นมาเพื่อที่จะได้ดูดเน้นที่จุดนั้น ส่วนอี้ชวนละเลงกลีบกุหลายที่หวานฉ่ำด้วยลิ้นของเขา
ซือหานสลับสายตามองไปที่แก่นกายของตัวเองที่ตั้งชันขึ้นมา ภาพของภรรยากำลังถูกข่มขืน ทำให้แก่นกายของเขากลับแข็งขึ้นอย่างน่าประหลาดใจ เขาคิดจะเอาแก่นกายออกมารูดสำเร็จความใคร่ แต่ภาพตรงหน้าทำให้เขาต้องลืมเื่นั้นไปทันที เพราะสหายทั้งสองคนของเขาเผลอปล่อยให้จิวหรง หลุดมือไป นางปัดแจกันหยกลงพื้นจนแตกและหยิบเศษกระเบื้องที่แหลมคมขึ้นมากวัดแกว่งไปมา นางพยายามต่อสู้สุดกำลังเพื่อไม่ให้ร่างกายตกเป็เครื่องบำเรอของโจรชั่วทั้งสองคน
“อย่าเข้ามานะ...ช่วยด้วยใครก็ได้ช่วยที” จิวหรงขู่ทั้งสองคน พร้อมร้องะโหาคนช่วย แต่ถึงจะร้องดังมากเพียงใดก็คงไม่มีใครเข้ามา นั้นก็เพราะว่านางเป็คนกำชับไม่ให้บ่าวรับใช้ เข้าใกล้เรือนนอนเวลานี้เป็ประจำ จึงทำให้ไม่มีใครได้ยินเสียงร้องของนางเลย
และที่สำคัญท่วงท่าของจิวหรง ไม่ดูน่ากลัว แต่กลับกระตุ้นอารมณ์ของผู้ที่มองมากขึ้นหลายเท่า ร่างเปลือยเปล่าที่ขยับไปขยับมาทำให้หน้าอกของนางกระเพื่อมขึ้นลง หากว่าสองคนนี้เป็โจรราคะจริงๆ อย่างไรจิวหรงก็ไม่รอดไปจากเงื้อมมือพวกมันได้ ทั้งคู่คงจะสู้สุดใจเพื่อที่จะได้ลิ้มรสชาติของสาวงามอันดับสามแห่งฉางอัน
ฉีิที่หน้ามืดคิดจะเข้าไปแย่งเศษกระเบื้องจากมือของจิวหรง แต่ก็ถูกอี้ชวนห้ามเอาไว้
“ถอยก่อน อย่าได้ลืมคำพูดของสหาย”
ฉีิทำท่าเหมือนกำลังลังเล เขาจะเข้าไปขืนใจต่อดีหรือไม่ แต่พวกเขายังเห็นแก่หน้าของซือหาน ถึงอย่างไรทั้งสามคนก็สนิทกันมาั้แ่เล็ก จึงได้แต่ยอมถอยและวิ่งหนีออกจากห้องไป
ในตอนนั้นซือหานไม่รู้ตัวเลยว่า เขารู้สึกเสียดาย โล่งใจหรือว่าดีใจ มากกว่ากัน บอกไม่ได้ว่ากำลังเสียดายที่ไม่ได้เห็นภาพในจินตนาการ หรือโล่งใจที่ภรรยารอดกลับมาได้ หรือว่า...เขาควรที่จะดีใจที่ภรรยาของเขา แม้ปรารถนาความใคร่ที่จะร่วมรักมากกว่าหนึ่งคนมากเพียงใด แต่นางไม่ยอมที่จะทรยศต่อสามีอย่างแน่วแน่
ซือหานเห็นจิวหรงรีบใส่เสื้ออย่างลวกๆ นางกำลังจะวิ่งออกมาขอความช่วยเหลือและแจ้งต่อทางการให้จับโจรสองคนที่บุกเข้ามา
ซือหานะโลงจากหลังคา และพุ่งเข้าไปในห้องขวางจิวหรงเอาไว้ เขาทำเป็ไม่รู้เื่รู้ราว ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น ได้แต่ะโถามจิวหรงที่กำลังตื่นตระหนก ออกไปว่า “น้องหญิง...เกิดอะไรขึ้น??”
จิวหรงตอบด้วยน้ำเสียงตื่นใ “ท่านพี่รีบแจ้งทางการเร็ว มีโจรราคะ...มีโจรบุกเข้ามา”
ได้ยินแบบนั้น ซือหานวิ่งเข้าไปกอดจิวหรงเอาไว้แน่น เขาใช้เวลาอยู่นานจึงสามารถปลอบใจภรรยาให้เย็นลงและหายหวาดกลัวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นได้
เห็นสภาพของภรรยาแล้ว ซือหานอดรู้สึกผิดอยู่ในใจไม่ได้ เขาแทบอยากจะตบหน้าตัวเองที่อุตริคิดนอกคอกให้เื่แบบนี้เกิดขึ้นมา
“เื่โจร ข้าจะจัดการเอง น้องหญิงเป็สตรี หากแพร่ออกไปจะเกิดเป็ข้อครหาได้”
“ท่านพี่ พวกเ้ายังไม่ได้ทำอะไรข้า ท่านต้องเชื่อข้านะ ข้าไม่มีทางให้พวกมันทำอะไรกับร่างกายของข้าได้” จิวหรงรีบพูดเพราะกลัวสามีจะเข้าใจนางผิด
ซือหานเอ่ยตอบ “น้องหญิงไม่ต้องกังวล ไม่มีสักครั้งที่ข้าไม่เชื่อใจเ้า” พูดจบเขา พยุงร่างของจิวหรงไปพักที่เตียง มือขวาที่เขาประครองหญิงสาวััโดนส่วนล่างโดยบังเอิญ
ซือหานััได้ถึงความเปียกชื่นผ่านชุดคลุมตัวบาง ชายหนุ่มชะงักเท้าเล็กน้อย พร้อมมองไปที่หว่างขาของจิวหรง เห็นเป็น้ำใสที่ไหลย้อยลงมาเปรอะต้นขา เขาก็รู้ได้ทันทีว่า ร่างกายของจิวหรง้าสิ่งนั้นมากเพียงใด แต่นางก็ยังหักห้ามใจขัดขืนโจรสุดกำลังเพราะความภักดีต่อเขา
ยิ่งคิดแบบนั้นยิ่งรู้สึกผิด หลังจากที่ประครองร่างของจิวหรงนั่งลงบนเตียง ซือหานโน้มตัวลงประกบปากกับภรรยา เสมือนว่าจิวหรงกำลังรอคอยสิ่งนี้อยู่แทบขาดใจ เป็นางที่แหย่ลิ้นเข้ามาในปากของซือหาน
ทั้งสองคนบรรเลงจูบกันอย่างดูดดื่ม คงเพราะความรู้สึกผิดในใจของซือหาน เขาจึงตั้งใจจะทำให้จิวหรงมีความสุขที่สุด
ซือหานปลดเสื้อคลุมตัวเดียวของหญิงสาวออก อีกฝ่ายแทบจะกางขารอคอยให้แก่นกายของสามีเสียบเข้าไปในกลีบกุหลาบของตัวเอง
เห็นแบบนั้น ซือหานยกก้นของจิวหรงขึ้นมาเล็กน้อย และใช้ลิ้นเลียไปที่กลีบกุหลาบ ไล่ระดับลงต่ำกว่าทุกครั้ง การที่เขายกก้นของอีกฝ่ายขึ้นเพื่อที่จะได้เห็นจุดนี้อย่างถนัดตา ไม่รอช้าปลายลิ้นของชายหนุ่มสารวนอยู่กับช่องลับใต้กลีบกุหลาบ
จิวหรงสะดุ้งเล็กน้อย นางเปล่งเสียงครางออกมาดังลั่น นางดิ้นมากขึ้นกว่าทุกครั้ง ตลอดเวลาสามปีนางคง้าัันี้จากซือหานมาตลอด ทว่าตำแหน่งลับใต้กลีบกุหลาบ มีไว้ใช้สำหรับถ่ายหนัก เป็จุดน่าอายที่ไม่กล้าเอ่ยปากขอแก่บุรุษแม้ว่าบุรุษผู้นั้นจะเป็สามีก็ตาม
นางไม่กล้าร้องขอให้สามีใช้ลิ้นกับส่วนนั้นของตัวเอง ทั้งๆ ที่ในใจร่ำร้องและจินตนาการถึงมาตลอด
ซือหานไม่เพียงใช้ลิ้นกับช่องลับ แต่เขายังประกบปากพ่นน้ำลายของตัวเองเข้าไปในช่อง ประหนึ่งเป็การเตรียมพร้อม
จิวหรงรีบร้องเสียงสั่น “ท่านพี่ ท่านจะ...”
“น้องหญิง ข้ารักเ้า” พูดจบซือหานจับตัวของจิวหรง พลิกกลับจัดแจงให้นางนอนคว่ำหน้าอยู่กับเตียง เขาแหวกขาทั้งสองข้าง ของอีกฝ่ายออกเล็กน้อย แก่นกายจ่อลงในตำแหน่งที่ไม่คุ้นเคย จากนั้นก็ออกแรงดันทีละนิด
เพราะมันเป็ครั้งแรกระหว่างพวกเขา แก่นกายของซือหานจึงเข้าไปในช่องลับด้านหลังได้ยากลำบากเล็กน้อย แต่ก็ไม่เกินกว่าความใคร่ของทั้งคู่ พวกเขาช่วยกันสอดประสานกันและกัน ทำให้ฝ่ายชาย สามารถโน้มตัวไปข้างหน้า ดันแก่นกายเข้าไปได้ลึกที่สุด
อ๊ายย~~ จิวหรงร้องออกมาสุดเสียง นางจับมือของสามีเข้าไป และดูดนิ้วอย่างหื่นกระหาย ประหนึ่งว่า้าแก่นกายที่ปากอีกหนึ่งแท่ง เหมือนอย่างที่เคยจินตนาการภาพฝันเอาไว้
ซือหานขยับสะโพกได้ไม่กี่ครั้ง จิวหรงก็ปลดเบาออกมาทันที นางเสียวกว่าทุกครั้งที่เคยร่วมรักกับฝ่ายชายมา กลีบกุหลาบของนางเต้นระบำถี่ตอดรัดเป็จังหวะ
ความรู้สึกของซือหานเสมือนวันที่พวกเขาทั้งคู่ถูกส่งตัวเข้าเรือนหอ ช่องลับนั้นให้ความรู้สึกแน่นและคับ ประหนึ่งได้ย้อนความไปเป็ครั้งแรกของกันและกันอีกครั้ง
ซือหานค่อยๆ ยกสะโพกและกดเป็จังหวะ จิวหรงดิ้นทุรนทุรายอย่างมีความสุข เสียงที่นางร้องออกมา ดังกว่าตอนที่นางกำลังร้องขอความช่วยเหลือด้วยซ้ำ
จิวหรงหายใจแรงมาก นางดิ้นและหยุด น้ำสีเหลืองไหลออกมาเป็ครั้งที่สอง ปริมาณของมันน้อยมาก เพราะนางพึ่งจะปลดปล่อยออกไป “ท่านพี่ ข้าเสร็จ...เสร็จถึงสามรอบแล้ว”
ซือหานใเล็กน้อย ภรรยาของเขาได้เสร็จสมอารมณ์ไปถึงสามครั้งด้วยกัน ด้วยความสงสัยจึงถามออกไป
“น้องหญิง ทางด้านหลัง มีความสุขถึงเพียงนี้เลยเหรอ??”
จิวหรงพยักหน้าขึ้นลง “ข้าไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย”
ระหว่างที่ถูกแก่นกายของสามีกระหนำแทงจากด้านหลัง ปลายนิ้วของนางลูบัักลีบกุหลาบและกดไปที่จุดกระสันเป็จังหวะ
เสียงร้องครวญครางของจิวหรง ยิ่งทำให้จังหวะของซือหานเร็วขึ้น ตอนนี้จิวหรงทั้งดิ้นและร้อง ช่องลับของนางขยายอย่างเห็นได้ชัด จนในที่สุดฝ่ายชายก็ทนต่อไปไม่ไหวต้องปล่อยให้น้ำขาวขุ่นไหลเข้าไปในช่องลับของหญิงสาว
เป็เื่ที่น่าอัศจรรย์ ซือหานััได้ว่า ช่องลับของจิวหรงนั้นเต้นระบำตอดรัดแก่นกายของเขาแน่น ยิ่งกว่าทางด้านหน้าเสียอีก ยามที่เขาดึงแก่นกายออกมา ช่องลับนั้นเปิดออกเป็รูขนาดสองนิ้วเห็นจะได้
“ท่านพี่ น่าเกลียด...น่าเกลียดหรือไม่??” จิวหรงพูดพร้อมกับกดใบหน้าของตัวเองลงไปกับหมอนด้วยความอับอาย หลังจากความรู้สึกถูกปลดปล่อย ความเขินอายก็ถูกแทนที่
ซือหานตอบด้วยน้ำเสียงนุ่ม “ไม่...น้องหญิงของข้าไม่มีส่วนไหนที่น่าเกลียดเลย ทุกสัดส่วนของเ้าช่างน่าหลงใหลไม่รู้ลืม”
หยาดน้ำใสเอ่อล้นออกมาจากสองตา นางพูดขึ้นโดยไม่กล้ามองหน้าของสามี “ท่านพี่ไม่รังเกียจที่ข้าเป็แบบนี้”
“ไม่แม้แต่น้อย ั้แ่วันแรกที่พวกเราแต่งงานกัน ข้าก็ได้สาบานต่อฟ้า ไม่ว่าจะเป็อย่างไร ก็จะรักมั่นคงกับเ้า” ซือหานตอบ
เขาพิสูจน์คำพูดโดยการก้มลงไป และใช้ลิ้นเลียคราบน้ำสีขาวจากช่องลับของหญิงสาว
จิวหรงสะดุ้งเล็กน้อย นางพูดด้วยเสียงสั่นเพราะความเสียวซ่านที่แล่นเข้ามา “ท่านพี่ ข้ารักท่าน รักแต่ท่านเพียงผู้เดียว”
“น้องหญิง ข้าก็รักเ้า” พูดจบซือหานยกสะโพกของจิวหรงขึ้นมา ให้นางตั้งเข่าอยู่กับพื้นคล้ายกับท่าเดินของสุนัข จากนั้นเขานำแก่นกายของตัวเองที่ได้ฟื้นกำลังกลับมา ดันเข้าไปในกลีบกุหลาบ
จิวหรงร้องเสียงสั่นด้วยความสุข พวกเขาร่วมรักกันอย่างนั้นจนกระทั่งพระอาทิตย์ตกดิน ร่างของจิวหรงไร้เรี่ยวแรง นอนหมดสภาพอยู่บนเตียง ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความสุขสม
ซือหานเองก็เช่นกัน เขาสลับเข้าทั้งทางด้านหน้าและด้านหลัง ก่อนจะมาปลดปล่อยที่ใบหน้าของจิวหรงจนหยดสุดท้าย...
อ่านแบบจัดหน้ากระดาษ ไม่ขัดใจ ช่องทาง Ebook
792
