Ep. 25
" อะไรของเขากันเนี่ย "
ฉันเปิดประตูเข้ามาเพราะบ้านไม่ได้ล็อค คงตั้งใจไม่ล็อคเพราะฉันบอกเขาว่าเดี๋ยวฉันจะมาหา แต่หลังจากที่เดินเข้ามา ก็เจอเขานอนอยู่บนเตียงห่มผ้าไว้แค่ครึ่งท่อนล่าง ไม่ได้ใส่เสื้อแล้วก็ยังเปิดแอร์ทิ้งไว้
ฉันเดินเข้าไปใกล้ๆเขาเห็นว่าหลับตาสนิท อะไรกันเขาหลับหรอเนี่ย เมื่อกี๊ยังตอบแชทกับฉันอยู่แท้ๆ
" เสื้อก็ไม่ใส่ " ฉันยืนอยู่ข้างเตียงแล้วบ่นเขาเบาๆ
" อุ้ยยย " ฉันใเพราะอยู่ๆเขาก็เอื้อมมือมาดึงฉันให้ไปคร่อมอยู่บนตัวเขา
" ใส่ทำไม เดี๋ยวก็ต้องถอดอยู่ดี " พูดแล้วซุกหน้าลงที่ซอกคอฉันทันที
" หยุดนะ! นี่...." ฉันใช้มือทั้งสองข้างดันหน้าเขาออก แต่ดูเหมือนจะไม่เป็ผลเพราะเขาเองก็ไม่ยอมผละออกไปง่ายๆ
สุดท้ายก็ต้องพ่ายแพ้ให้เขา จากตอนแรกที่ฉันขัดขืนไม่ยอมให้เขาทำ แต่เขาก็ไม่ละความพยายามแล้วมันก็สำเร็จ ฉันโอนอ่อนคล้อยตามเขาในที่สุด รสจูบของเขา ััของเขาที่ทั้งหนักหน่วงและนุ่มนวลในเวลาเดียว ฉันรู้สึกเหมือนจะขาดใจ ลมหายใจกระตุกเวลาที่เขากำลังจับจูงฉันทยานขึ้นไปสู่ที่สูง ฉันไม่สามารถอธิบายถึงความรู้สึกนี้ได้ ไม่สามารถที่จะปลดปล่อยตัวเองจากความรู้สึกที่เหมือนจะขาดใจแดดิ้นอยู่ตรงนี้ได้ มีแต่เขา มีแค่เขาคนเดียวเท่านั้น....ที่จะช่วยฉันได้
" อ้ะ คะ..คุณสิงห์ อื้อออ ฮึก ช่วยเรนนี้ด้วย "
" อ่าาา เรียกชื่อฉันอีกสิที่รัก "
" อื้อออ คุณสิงห์ขา " เขาเร่งจังหวะช่วยฉันเต็มที่ และแล้วเขาก็พาฉันพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด วังวนแห่งความสุข ฉันรู้สึกมึนตื้อที่หัว ตามืดมัวไปชั่วขณะ อ่าาา ความรู้สึกแบบนี้ ความเร่าร้อนที่เขามอบให้มันช่างลึกล้ำและอัศจรรย์จริงๆ
จ๊วบบ จุ๊บบบ จ๊วบบบ
เขาจูบมาที่เรียวปากของฉัน ฉันเองก็เผยอปากหลับตาพริ้มรับจูบที่เขามอบให้อย่างเต็มใจ
สิงห์ ||Part||
ผมนอนมองเรนนี่ที่ทำหน้าบึ้งตึง กำลังใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยตามเดิม แล้วเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย เป็อะไรไปอีกแล้วแม่คุณ เมื่อกี๊ยังครางเรียก ' คุณสิงห์คะ คุณสิงห์ขาอยู่เลย '
" เธองอนอะไรฉัน เรนนี่ " ผมขยับเข้าไปคว้าหมับเข้าที่เอวบางที่กำลังนั่งให้หลังให้ หลังจากที่เธอแต่งตัวเรียบร้อย แต่ตัวผมยังเปล่าเปลือยอยู่จากบทรักที่เร่าร้อนที่ผ่านมาเมื่อสักครู่
" ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ! " เธอสะบัดตัวออกจากพันธนาการของผม ผู้หญิงนี่ยังไงนะ อารมณ์เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาภายในไม่ถึงสิบนาที
" เธองอนอะไร? บอกฉันสิเรนนี่ ฉันทำอะไรให้เธอไม่พอใจ? " ผมถามอย่างใจเย็นเพราะเธอกำลังอารมณ์เหวี่ยง เงียบไปอึดใจแล้วถึงได้พูดขึ้น
" คุณหายไปไหนมา ตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมาถึงได้ไม่ตอบแชท ไม่โทรหา ไม่ติดต่อ ไม่ทำอะไรเลย หรือระหว่างที่ฉันกลับมาคุณกำลังมีใครอีกคน หรือว่าคุณมีคนของคุณอยู่แล้ว แต่มาหลอกฉันเพราะเห็นว่าฉันเป็แค่เด็กฝึกงานโง่ๆ คนหนึ่งเท่านั้น?!! "
" .................. " ไปกันใหญ่แล้ว ผมจะอธิบายให้เธอเข้าใจยังไงดี
" ฉันไม่น่าหลงเชื่อคุณั้แ่แรก ที่เพื่อนๆฉันเตือนฉันน่าจะฟังพวกเขา ฉันไม่น่าเลย ไม่น่าเลยจริงๆ! ถ้าคุณมีคนของคุณอยู่แล้ว ทำไมต้องมาทำดีกับฉัน ทำไมต้องมาทำให้ฉันหวั่นไหว แล้วทำไมต้องมาขอคบกับฉันด้วย ห๊า!คนเลว!! " เธอหันมาะโใส่หน้าผมด้วยอารมณ์ แล้วคว้าหมอนมากระหน่ำฟาดใส่หน้าและอกผมไม่ยั้ง ผมก็ปล่อยให้เธอทำ ไม่ได้คิดห้ามอะไร
" .................. "
" เงียบทำไม! คุณเงียบทำไมห๊าคนบ้า! หรือว่าที่ฉันพูดมาทั้งหมดมันคือเื่จริง!? " เธอร้องไห้ฟูมฟายแล้วฟาดหมอนใส่หน้าผมเน้นๆสองสามทีแล้วหยุดนิ่ง มองหน้าผมด้วยสายตาตัดพ้อ พร้อมปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา
ผมทนไม่ไหว คว้าเธอมากอดไว้แล้วลูบที่หัวเบาๆให้เธอใจเย็นลง ถึงแม้เธอจะขัดขืนในครั้งแรกแต่สุดท้ายก็ยอมให้ผมกอดปลอบอยู่อย่างนั้น
" ฉันไม่ได้มีใครนอกจากเธอ เธอจะเชื่อฉันได้ไหมเรนนี่ "
" ................... "
" ไม่ได้มีคนอื่นจริงๆ " ผมพูดย้ำอีกครั้งเมื่อเธอยังเงียบอยู่
" อยู่ๆก็หายเงียบไปตั้งสองอาทิตย์ ไม่มีเหตุผล ไม่มีแม้แต่คำอธิบายจนถึงตอนนี้ จะให้ฉันเชื่อคุณได้ยังไง? " เธอพูดเสียงสั่นๆ
" ฉัน...มีความจำเป็ งานด่วนมันรัดตัวน่ะทำให้ไม่มีเวลาจริงๆ ฉันขอโทษนะที่รัก " ผมพูดปลดออกไป ผมไม่อยากให้เธอไม่สบายใจ ไม่อยากให้เธอระแวงหรือว่ากังวล เรนนี่ผละออกจากอ้อมกอดของผมแล้วเงยหน้าขึ้น จ้องมองเข้ามาที่ดวงตาของผม เหมือน้าทดสอบว่าสิ่งที่ผมพูดคือเื่จริงหรือเปล่า ผมก็จ้องตาเธอกลับไปไม่คิดหลบเพื่อไม่ให้เธอจับได้ว่าผมไม่ได้พูดความจริง
" อะไร? " อยู่ๆเธอก็ยื่นมือมาตรงหน้าเหมือนจะขออะไรสักอย่าง
" เอามา โทรศัพท์คุณ ฉันจะลองโทรไปถามคุณทัดดู ถ้าที่คุณอ้างมาคือความจริงก็ไม่ต้องกลัว " อย่างนี้หรอกหรือที่เขาเรียกกันว่า 'มนุษย์เมีย' ผมเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะข้างหัวเตียง แล้วต่อสายหาไอ้ทัดเปิดสปีคเกอร์โฟนแล้วยื่นให้เธอ
' ครับ คุณสิงห์ '
" คุณทัดคะ เรนนี่เองนะคะ "
' เออ..ครับ สวัสดีครับคุณเรนนี่ มีอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่าครับ? '
" เรนนี่เขาอยากรู้ว่าสองอาทิตย์ที่......."
" เงียบไปเลยคุณน่ะ!!! " ผมหุบปากแล้วกลืนน้ำลายลงคอไป ก็แค่จะช่วยถามให้ ทำไมต้องดุด้วย ผมได้แต่มองเธอแล้วยกมือขึ้นนวดคลึงที่หัวไหล่ทั้งสองข้างให้เธอเบาๆ แล้วนั่งหุบปากฟังเธอพูดต่อ
" คือคุณสิงห์เขาบอกเรนนี่ว่าสองอาทิตย์ที่ผ่านมาเขามีงานด่วนแล้วก็ยุ่งมาก มันคือความจริงรึเปล่าคะ? ขอให้คุณทัดช่วยตอบอย่างซื่อสัตย์ด้วยนะคะ "
" เออ....คือ คือว่า ที่จริงแล้ว "
" อ่ะแฮ่ม!! แฮ่ะ พอดีว่าเจ็บคอน่ะที่รัก " เธอเหลือบตามามองหน้าผมทันทีที่ผมกระแอมเสียงส่งสัญญาณให้ไอ้ทัด
" ...ใช่แล้วครับคุณเรนนี่ สองอาทิตย์ที่ผ่านมาวุ่นวายมาก ทั้งที่สนามแข่ง ที่คาสิโน ลูกค้าเข้ามาเยอะมากก็เลยมีปัญหาเล็กน้อยน่ะครับ คุณสิงห์เขาต้องอยู่เคลียร์เื่เป็อาทิตย์สองอาทิตย์เลยครับ " ผมปรบมือแปะๆอยู่ในใจ ไม่เคยทำให้ผมผิดหวังจริงๆไอ้ทัด
" แน่ใจนะคะ? " เธอพูดกับโทรศัพท์แต่ตาจ้องหน้าผมเขม็ง ผมพยักหน้าให้พร้อมกับเสียงไอ้ทัดที่ยืนยันคำตอบ
" แน่ใจครับ " เธอบอกขอบคุณแล้ววางสายไปแค่นั้น
" คราวนี้จะเชื่อฉันได้แล้วยัง ว่าฉันไม่ได้มีใคร ที่หายไปเพราะงานยุ่งจริงๆ "
" คราวนี้ฉันจะลองเชื่อดูก็ได้ แต่ถ้ามีครั้งต่อไปอย่าหวัง! "
จุ๊บบบบบบบ
" แล้วช่วยเอามือออกจากหน้าอกฉันด้วยค่ะ " ผมจูบลงที่ขมับเธอ ส่วนมือก็จากที่ตอนแรกนวดไหล่ให้อยู่ดีดีก็เลื่อนไปวางแหมะอยู่บนสองเต้าอวบนั้น นึกว่าจะเคลิ้ม หึหึ
End.
.....................................................................................
20:00 น.
" กูว่าแล้ว ใจแข็งไม่ถึงหนึ่งอาทิตย์ "
" ก็เขาอุตส่าห์ตามมาง้อถึงที่ซะขนาดนี้ "
" เอ๊ะ ว่าแต่ไปง้อกันอีท่าไหนนะ มึงถึงใจอ่อนยอมคืนดีด้วยเร็วขนาดนี้? "
" นั่นสิ เรนนี่..เขาง้อมึงท่าไหนหรอ? "
" พวกมึงนี่ เดี๋ยวนี้ชักจะทะลึ่งใหญ่แล้วนะ!! "
" ฮ่าๆๆๆๆๆ " ฉันผลักหัวพวกมันสามตัวแรงๆ แต่กลับได้เป็เสียงหัวเราะล้อเลียนตอบมา แสบจริงๆเลย ว่าแต่เขาง้อท่าไหนบ้างแล้วนะ // >< //
" ตกลงเราจะกลับกรุงเทพกันพรุ่งนี้เลยหรอ? "
" ใช่ มึงก็ไปพร้อมพวกกูสิเมษา ยังไงก็ต้องไปสัมภาษณ์งานที่นั่นนิ "
" ก็ใช่ แต่อยากกลับบ้านก่อนสักอาทิตย์หนึ่งอ่ะ พวกมึงไปก่อนก็ได้แล้วเดี๋ยวกูตามไป "
พวกฉันนอนคุยกันจนข้ามเข้าสู่เช้าวันใหม่ ส่วนเื่คุณสิงห์ ที่พวกเพื่อนๆดูเหมือนจะไม่ชอบเขาก่อนหน้านี้ ฉันก็อธิบายทุกอย่างตามที่คุณบอกว่าเขางานยุ่ง เล่าให้ฟังพวกมันฟังก็พอจะเปิดใจได้ เพื่อนฉันบอกว่าจากที่ได้มีโอกาสกินข้าวมื้อเย็นด้วยกันก็เห็นความใส่ใจ ความจริงใจ ของเขาที่มีต่อฉัน แต่สำหรับยัยพริ้มเพราถึงปากมันจะบอกว่ายอมรับการตัดสินใจของฉันแต่ก็ยังติดไม่พอใจอยู่บ้างที่ฉันยอมให้อภัยเขาเร็วเกินไป......
******** to be continued
เอ้าาา ทำไมไม่บอกความจริงไปเล่าคุณสิงห์
เรนนี่น่าจะเป็ช้างเท้าหน้า 55555
เขาไปง้อกันท่าไหนนะ?? งงจัง
47K
