ทันทีที่บุคคลหนึ่งลงมือกินอาหาร อีกสองบุคคลไม่ได้พูดอะไรมากมายก่อนจะลงมือกินอาหารเช่นกัน
เพราะว่าทุกคนเข้าใจถึงมารยาทในการทานอาหารและตอนนี้ไม่ใช่เื่เร่งด่วนมากเกินไป
แม้ว่าลูกของาาเพลิง์จะเกิดขึ้นมาแล้ว แต่กว่าจะเติบโตได้ต้องใช้ระยะเวลามากกว่าหลายพันปี
เผ่าพันธุ์ของาาเพลิง์คืุ์ แต่ต้องเข้าใจว่าด้วยพลังธรรมชาติที่สมบูรณ์แบบ อาหารเต็มไปด้วยกลิ่นแห่งจิติญญา
อากาศเต็มไปด้วยความบริสุทธิ์จากธรรมชาติและทุกลมหายใจคือพลังเข้าสู่ร่างกายและร่างกายย่อยโดยธรรมชาติ
ความจริงไม่มีคนธรรมดาภายในยุคแห่งนี้ เพราะเพียงแค่เกิดขึ้นมาเท่านั้นหลังจากหายใจไปธรรมดา
แม้ว่าจะไม่มีการฝึกฝนใด ๆ เพียงแค่อายุ 100 ปีก็สามารถเริ่มต้นการฝึกฝนได้ทำให้อายุขัยของมนุษย์ธรรมดาที่ไม่ได้ฝึกฝนคือหมื่นปี
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงมนุษย์ที่ฝึกฝนแทบจะกลายเป็ะแท้จริงถ้าไม่ถูกสังหาร แต่ความจริงคือความโหดร้าย
เพราะความสมบูรณ์มักจะกลายเป็ที่้าของคนโลภและเกิดการต่อสู้ขึ้นมาเหมือนกัน ทำให้บุคคลหลายคนต้องต่อสู้กันตลอดเวลา
เป็อีกหนึ่งเหตุผลที่ทำไมหลายคนถึงอยากจะให้ลูกหลานของตนเองอยู่ในเมืองหลวง เพราะรับประกันถึงความปลอดภัย
แม้ว่าจะตายโดยอายุขับ แต่หลายคนถือว่าเป็เื่ที่ดีมากเพราะแบบนี้มนุษย์ธรรมดาปกติไม่ใช่อายุขัยหลักสิบเท่านั้น
แต่เป็หลักหมื่นและไม่ต้องพูดถึงเผ่าพันธุ์อื่นอีกมากมาย บุคคลทั้งสามลงมือกินอาหารก่อนที่อาหารทั้งหมดจะหมดลงทันที
“เก็บจาน”
เพียงแค่พูดออกมา บริการเปิดประตูออกมาทันทีเหมือนกับเฝ้ารออยู่หน้าประตูและลงมือเก็บจานโดยที่ไม่ได้พูดอะไร
แววตาของบุคคลหนึ่งส่องประกายออกมาและมองบริการมากกว่า 10 คนและทุกคนมีสีหน้า ดวงตาและสีผมเหมือนกันทั้งหมด
“มนุษย์ดัดแปลง”
เสียงของบุคคลหนึ่งพูดออกมาเล็กน้อยและไม่ได้สนใจอะไรมาก แม้แต่บุคคลอื่นก็ไม่ได้สนใจเช่นกันเพราะมองเห็นแล้วว่าพนักงานบริการทุกคนคืุ์ดัดแปลง
เทคโนโลยีทุกอย่างก้าวไกลไปมาก นอกหน้าต่างของร้านอาหารแห่งนี้มองเห็นจานบิน เครื่องบินและยานอวกาศมากมายกำลังขนส่งสินค้าอย่างบ้าคลั่ง
ไม่รวมไปถึงสัตว์อสูรที่บินได้ สัตว์อสูรที่คำรามออกมาหลังจากได้รับคำสั่งให้ออกเดินทางได้
เทคโนโลยีและการพัฒนาของพื้นที่แห่งนี้ไกลไปมาก ไกลจนผ่านยุคของหุ่นยนต์มาแล้วและกลายเป็มนุษย์ดัดแปลงแทน
สุดท้ายความสบายใจคือสิ่งที่สำคัญที่สุด ทุกคน้ามองเห็นเผ่าพันธุ์ของตนเองมากกว่าเหล็กที่เคลื่อนไหวได้
แต่ภายในมนุษย์ดัดแปลงไม่มีใครสามารถรับรู้ได้ว่าคือเหล็กหรืออวัยวะภายในเทียมที่ถูกสร้างให้เหมือน
หลังจากที่บริการทั้งหมดเก็บจานและออกไป บุคคลทั้งหมดมองหน้ากันและพูดถึงหัวข้อสำคัญภายในวันนี้ทันที
“ลูกของาาเพลิง์เกิดขึ้นมาแล้ว เด็กที่มีพร์อีกคนหนึ่ง”
“ศัตรูที่อันตรายภายในอนาคต”
“ถ้าสามารถสังหารมันได้….”
“บ้า ถ้าทำได้โดยง่าย ประเทศเพลิง์คงจะหายไปหมดแล้ว”
“ฉันพูดว่าถ้าเท่านั้น”
“อย่าพูดอะไรบ้า ๆ ภายในเมืองหลวงแห่งนี้”
คำพูดของบุคคลหนึ่งทำให้สีหน้าของอีกสองบุคคลเงียบงันและไม่กล้าพูดอะไรออกมาทันที
เพราะว่าทุกคนเข้าใจว่าภายในส่วนลึกของเมืองหลวงมีบรรพบุรุษของเพลิง์อยู่ ทั้งสามคือคนองค์กร ประเทศหรือนิกายที่อยู่ระดับเดียวกันประเทศเพลิง์
“ฉันจะกลับไปบอกข่าวกับนิกายของฉัน”
“โชคดี พวกเราไม่คาดคิดว่าจะมากินข้าวกันตอนนี้”
“โชคดีเช่นกัน”
เมื่อรับรู้ว่าการสนทนาของตนเองอาจจะถูกดักฟังจากบรรพบุรุษเพลิง์ ทำให้บุคคลภายในห้องทั้งหมดแยกย้ายทันที
บุคคลหนึ่งร่างกายกลายเป็น้ำและมีเสียงคำรามของอสูรดังขึ้นมาก่อนที่จะมีประตูมิติมีเหมือนกับปากของอสูรปรากฏออกมา
ปากของอสูรเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและความชั่วร้าย แต่บนประตูกลับมีัตัวหนึ่งทีเหยียบปากและร่างกายของอสูรที่เป็ประตูมิติแห่งนี้
ัได้ส่องประกายความยิ่งใหญ่และความศักดิ์สิทธิ์ออกมาเหมือนกับว่าัได้สะกดตัวตนของอสูรที่เป็ประตูมิติแห่งนี้
บุคคลหนึ่งได้เดินและประตูมิติหายไปหลังจากที่บุคคลนี้เข้าไปทันทีพร้อมกับในเวลาเดียวกัน มีหิมะตกลงมา
หิมะที่ตกลงมาทำให้ห้องอาหารทั้งหมดกลายเป็ดินแดนน้ำแข็งภายในพริบตาเดียวและก่อให้เกิดภาพสะท้อน
ภาพสะท้อนที่สะท้อนออกมา สะท้อนเงาของบุคคลที่เหลืออยู่สองคนก่อนที่คนหนึ่งจะพลิกฝ่ามือของตนเอง
ฟุบ
หลังจากที่พลิกฝ่ามือเล็กน้อย บุคคลนี้สลายหายไปและดินแดนน้ำแข็งได้หายไปทันทีเช่นกัน
บุคคลเดียวที่เหลืออยู่ไม่ได้สนใจและเปิดประตูเดินออกมาจากร้านอาหารธรรมดา ไม่ได้จากไปยิ่งใหญ่เหมือนกับอีกสองตัวตน
เพราะว่าตนเองได้บอกข่าวเกี่ยวกับการเกิดของลูกาาเพลิง์ไปแล้ว ทำให้ตอนนี้ตนเองยังมีเวลาอีกมากมาย
……………………………………..
ภายในความมืดมิดที่เต็มไปด้วยน้ำแข็งมากมายและดินแดนแห่งนี้กลับเต็มไปด้วยหิมะมากมายตกลงมาอย่างบ้าคลั่ง
แต่แปลกใจอย่างหนึ่งคือผู้คนมากมายกลับใช้ชีวิตปกติราวกับไม่สามารถรับรู้ถึงหิมะที่ตกลงมา
ใจกลางของดินแดนมีปราสาทและพระราชวังมากมายและพร้อมกับเหนือดินแดนมีการเคลื่อนไหวมากมาย
จากสัตว์อสูร ยานอวกาศขนส่งสินค้าและเปิดประตูมิติหายไป ดินแดนแห่งนี้ไม่มีถนนปกติและรอบดินแดนเมืองหลวงแห่งนี้
ถ้ามองเข้าไปในหมอกของหิมะที่ตกลงมา จะมองเห็นดวงตาสีแดงมากมายส่องประกายออกมาภายใน
พร้อมกับเสียงคำรามมากมายที่ดังขึ้นมา ก่อนที่จะมีเสียงะเิดังขึ้นพร้อมกับกระจกน้ำแข็งขนาดใหญ่ปรากฏออกมา
เพียงแค่กระจกน้ำแข็งขนาดใหญ่ปรากฏออกมา สีหน้าของสัตว์อสูรภายในหิมะกรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัวและหลบหนีหายไปทันที
บุคคลที่ออกจากห้องร้านอาหารภายในเดินออกมาจากกระจกน้ำแข็งก่อนที่บุคคลนั้นจะถอดผ้าคลุมออกมา
กลายเป็หญิงสาวคนหนึ่งที่ผมสีฟ้าชุดน้ำแข็งที่ถูกปักอย่างละเอียดโดยถ้ามองเห็นภายในชุดทั้งหมดทำมาจากเส้นด้ายน้ำแข็งทั้งหมด
หญิงสาวคนนี้เดินเข้าไปพร้อมกับทหารมากมายที่มองเห็นและเข้าใจว่าหญิงสาวคนนี้คือใครและทำความเคารพกันทั้งหมด
หญิงสาวไม่ได้สนใจก่อนจะเดินเข้าไปในพระราชวังและคุกเข่าให้กับบัลลังก์ตรงหน้าที่มีเพียงเงาอย่างเดียวเท่านั้น
“ราชินี ฉันกลับมาแล้วพร้อมกับข่าวที่บอกว่าาาเพลิง์ถือกำเนิดลูกของตนเองแล้ว”
ราชินีนิ่งเงียบไปสักพักหนึ่งก่อนจะถอนหายใจออกมา เพราะหลายคนไม่้าให้าาเพลิง์มีทายาทของตนเอง
“เ้ากลับไปได้ เื่นี้พวกเราจะต้องเตรียมพร้อมรับมือ”
“ได้ค่ะ”
ฟุบ
สิ้นสุดเสียงของราชินีที่อยู่บนบัลลังก์ หญิงสาวกลายเป็ก้อนน้ำแข็งและแตกสลายหายไปทันที
“ถึงเวลาที่ต้องคิดแผนการสังหาร…”
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
……………………………………
ไม่เพียงแค่ดินแดนน้ำแข็งแห่งนี้เท่านั้น ภายในดินแดนอีกแปดดินแดนมีการสื่อสารกันและกันเกี่ยวกับการถือกำเนิดของลูกาาเพลิง์
เพราะทุกคนเข้าใจว่าาาเพลิง์ทุกรุ่นจะมีความสามารถที่แข็งแกร่งอย่างมากก่อนที่หลายคนจะเรียกประชุมกันทันที
ระหว่างที่หลายคนกำลังประชุมกัน แจ็คไม่มีทางคาดคิดว่าตนเองเกิดขึ้นมาและทำให้จักรวาลทั้งหมดสั่นะเื
แจ็คกำลังนอนดูดนมแม่ของตนเองในเต้าและรู้สึกดีใจอย่างมาก ตนเองกลายเป็ทารกได้พร้อมกับมองใบหน้าที่สวยงามของแม่ของตนเอง
แจ็คไม่มีอารมณ์เท่าใดเพราะคิดว่านั้นคือแม่ของตนเอง แต่แจ็คดีใจอย่างหนึ่งคือผ่านไปเพียงแค่คืนเดียว
ตนเองกลับสามารถััแขนและขาของตนเองได้ แจ็คใมากเพราะทารกปกติกว่าจะสามารถเคลื่อนไหวได้
ต้องใช้ระยะเวลา ทว่าแจ็คกลับสามารถเคลื่อนไหวได้เพียงแค่วันเดียวเท่านั้นและแจ็คยังลุกขึ้นมานั่งได้
ตอนแรกที่แจ็คลุกขึ้นมานั่ง แม่ของแจ็คมองเห็นเช่นกันและหัวเราะออกมาเล็กน้อยพร้อมกับพูดอะไรไม่รู้ก่อนจะให้นมแจ็ค
แจ็คคิดว่าตนเองจะถูกมองเป็ตัวประหลาด แต่ปรากฏว่าแจ็คกลับถูกดึงมาให้อาหารพร้อมกับแม่ของแจ็คพูดออกมา
“เด็กดี ลูกสามารถลุกขึ้นมานั่งได้แบบนี้แสดงว่าตัวลูกมีพละกำลังที่แข็งแกร่งภายในอนาคตอย่างแน่นอน”
แจ็คไม่ได้รู้เื่อะไรมากและไม่รู้ว่าตอนนี้ตนเองข้ามโลกมาแล้ว แจ็คกำลังคิดว่าตนเองอยู่ในโลกเดิมของตนเอง
“ฉันคิดถึงเกม คิดถึงนิยายและฉันคิดถึงครอบครัวเก่า”
ระหว่างที่แจ็คกำลังดูดนมอยู่ได้คิดถึงเกมที่ตนเองเล่นและนิยายพร้อมกับครอบครัวเก่าทันที