(นิยายแปล) ออกเมืองมาปลูกผัก ดันมีรักมาทักทาย

ตอนที่ 25 ทำเรื่องบ้าๆ มาไม่น้อย

        “คุณ...คุณไปหาคนขายบริการ!!?”

        มู่เจ๋ออวี่มองกัวเทียนด้วยความตกตะลึง เขารู้สึกว่าไม่เหมือนสไตล์ของอีกฝ่ายเลยสักนิด คนคนนี้จะไปหาคนขายบริการได้ยังไง

        “ทำไม ตกใจเหรอ ดูไม่ออกว่าผมเป็นคนแบบนั้นสินะ...”

        “เอ่อ รู้สึกตกใจนิดหน่อยจริงๆ” มู่เจ๋ออวี่ไม่ได้ปิดบัง

        กัวเทียนใช้ปลายนิ้วแตะตรงจุดที่ทายาเบาๆ จากนั้นก็ปิดขวดยาให้ดีแล้วเก็บลงกล่องยา พลางกล่าวว่า “ไปเจอคนขายบริการก็ไม่ได้แปลว่าต้องทำเรื่องแบบนั้น บางครั้งก็ยังมีเหตุผลอื่นด้วย”

        แต่ก่อนเขาชอบเที่ยวมากจริงๆ ทุกครั้งที่ไปไนต์คลับ ผับบาร์กับเพื่อนกลุ่มนั้นของเขา แน่นอนว่าจะขาดผู้หญิงมาอยู่เป็นเพื่อนเพิ่มความบันเทิงไม่ได้ แต่เขาไม่เคยไปมั่วด้านนอกมาก่อน ล้วนแตะต้องแค่พอประมาณเท่านั้น

        หลังจากนำกล่องยาเก็บเข้าตู้ กัวเทียนก็เข้าไปทำงานในครัว มู่เจ๋ออวี่ไม่มีอะไรทำจึงออกไปเดินเล่นด้านนอก เพราะเพิ่งอาบน้ำเสร็จจึงรู้สึกสะอาดสบายไปทั้งตัว ผนวกกับลมเย็นพัดมา ทำให้รู้สึกดีอย่างมาก

        เขาเดินมายังใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ที่นั่นมีชาวบ้านนั่งหลบแดดอยู่ไม่น้อย ดังนั้นเขาจึงเดินเข้าไป ก่อนนั่งลงบนก้อนหินก้อนหนึ่ง

        ป้าเหอไปบ้านกัวเทียนบ่อยๆ เลยรู้จักกับมู่เจ๋ออวี่ แต่อีกฝ่ายแต่งตัวดูดีจึงทำให้เธอเกร็งเล็กน้อย “เสี่ยวมู่ เธอก็มาหลบแดดเหมือนกันเหรอ”

        มู่เจ๋ออวี่พยักหน้าพลางยิ้มกล่าว “ครับ เพิ่งอาบน้ำเสร็จเลยออกมาเดินเล่นสักหน่อย”

        “เสี่ยวมู่ เธอลองเกลี้ยกล่อมกัวเทียนอีกหน่อยได้ไหม การเปลี่ยนวิธีการเพาะปลูกไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ อีกอย่างพวกนั้นที่แต่ก่อนเขาทำไปก็ลงทุนลงแรงไปไม่น้อย เธอดูสิเขามีที่ดินมากขนาดนั้น ถ้าทิ้งการเพาะปลูกในโรงเรือนจริงๆ จะลำบากกว่าเดิมนะ” ป้าเหอกล่อมให้มู่เจ๋ออวี่ไปช่วยพูดอีกครั้ง

        มู่เจ๋ออวี่ยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดขึ้น “กัวเทียนอาจจะวางแผนของตัวเองมานานแล้ว ในเมื่อเขาตัดสินใจแล้วก็ให้เขาทำครั้งหนึ่งเถอะครับ”

        ป้าเหอถอนหายใจครั้งหนึ่งเอ่ยว่า “เสี่ยวเทียนน่ะเด็กคนนั้นวู่วามมาตลอด เธอไม่รู้สินะว่าตอนเขาเพิ่งมาทำเรื่องบ้าบิ่นขนาดไหน เขาเอาภูเขาลูกนั้น...”

        เธอยกมือชี้ไปยังที่ที่หนึ่ง มู่เจ๋ออวี่มองไปตามทิศทางนั้น ก่อนป้าเหอจะพูดต่อว่า “มองเห็นหรือยัง ภูเขาลูกนั้นไง ตอนนี้เป็นของเสี่ยวเทียน เขาใช้เงินจำนวนมากซื้อมันมา น่าจะหลายแสนเลยละ เท่าไรกันแน่ฉันก็ไม่แน่ใจ เอาเป็นว่าใช้เงินไปเยอะมาก”

        “อะไรนะ” พอมู่เจ๋ออวี่ได้ยินก็ตกใจเป็นอย่างมาก กัวเทียนมาซื้อภูเขาลูกใหญ่ขนาดนี้ที่หมู่บ้านในชนบททำไมกัน หลายแสนเลยงั้นเหรอ คนทั่วไปจะเอาเงินมากขนาดนั้นมาจากไหนในทีเดียว

        นี่ทำให้มู่เจ๋ออวี่สงสัยว่าภูมิหลังครอบครัวของกัวเทียนอาจไม่ธรรมดาจริงๆ

        “เธอก็รู้สึกไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันใช่ไหมล่ะ พวกเราก็เหมือนกัน ต่างคิดว่าเขาบ้าไปแล้ว ใช้เงินมากขนาดนั้นซื้อภูเขาลูกหนึ่ง ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ ยังมีที่ดินด้านล่างภูเขามากขนาดนั้นอีก แต่ก่อนเป็นที่รกร้างทั้งหมด ตอนนี้ถูกเขาซื้อไปซะส่วนใหญ่ ยังมีที่เช่าไว้อีกส่วนหนึ่งด้วยนะ ได้ยินเสี่ยวเทียนบอกว่าเพราะเงินไม่พอซื้อไม่ได้เลยเช่ากับคนในหมู่บ้าน ที่ดินสิบหมู่[1]ของลุงต้าคุนก็ถูกเสี่ยวเทียนเช่าไปแล้ว”

        ลุงต้าคุนก็คือคุณลุงที่ให้ไม้ห้าท่อนกับกัวเทียน

        พอมู่เจ๋ออวี่ได้ยินก็อดอยากรู้ไม่ได้ “ลุงต้าคุนทำเกษตรอยู่ที่บ้านไม่ใช่เหรอครับ ทำไมยังมีที่ดินเหลือให้กัวเทียนเช่าอีก”

         “มีจริงๆ ต้าคุนมีแค่ตัวเองและภรรยา บ้านเขามีที่ดินทั้งหมดสิบห้าหมู่ ทั้งสองแก่แล้ว ไม่มีกำลังพอจะไปทำเกษตรมากขนาดนั้น แถมขาต้าคุนก็ไม่ค่อยดีเท่าไร จึงใช้ที่แค่ห้าหมู่ ปลูกมากินหน่อยก็ได้แล้ว ที่ดินอีกสิบหมู่ก็ให้เสี่ยวเทียนเช่าไป

        “ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง ในเมื่อไม่สะดวกทำไมไม่ปล่อยทุกอย่างแล้วพักผ่อนดีๆ ล่ะ เขาไม่มีลูกเหรอครับ”

        

        เชิงอรรถ

^ หมู่ เป็นหน่วยมาตราวัดพื้นที่ของจีน 1 หมู่มีขนาดประมาณ 666.67 ตารางเมตร