[ลิลลี่ PART]
@สนามบินอินชอน ประเทศเกาหลีใต้
เวลา 06:50 น.
ฉันกำลังต่อแถวเพื่อรอเข้า ตม. ด้านหลังสะพายกระเป๋าเป้สีดำที่ห้อยพวงกุญแจตุ๊กตาแมวสีดำตาโตที่พี่จุนยองซื้อให้เมื่อสามเดือนที่แล้วตอนที่เราทำงานร่วมงานกันเป็ครั้งสุดท้ายในประเทศไทยมือทั้งสองของฉันกำลังถือทั้งเอกสารต่างๆ พาสปอร์ต รวมถึงโทรศัพท์ ซึ่งค่อนข้างที่จะดูพะรุงพะรังนิดหน่อยแต่ใช้เวลาไม่นานเท่าไหร่ก็ถึงคิวของฉัน
ฉันยื่นพาสปอร์ตพร้อมเอกสารวีซ่าที่ขอมาให้แก่เ้าหน้าที่ ตม. หลังจากเ้าหน้าที่ตรวจสอบแล้วก็ให้ฉันสแกนหน้าและผ่านเข้าประเทศโดยไม่ถามคำถามกับฉันสักคำซึ่งมันก็ดีอยู่นะ …
จากนั้นฉันรีบก้าวเท้าเดินต่อไปยังที่รอกระเป๋า เพราะฉันยังมีภารกิจที่ต้องทำอีกเยอะเลยทีเดียวซึ่งวันนี้ฉันมาพร้อมกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สีดำหนึ่งใบ โดยฉันเองกะว่าจะมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้งที่ประเทศนี้เลยก็ว่าได้กระเป๋าใบใหญ่ใบนั้น ภายในอัดแน่นเต็มไปด้วยสิ่งของทุกอย่างของฉันที่ต้องใช้ในการดำรงชีวิตนี้เลย
และเมื่อสายตาของฉันมองเห็นกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สีดำของฉันออกมาแล้วก็ขยับตัวเองเข้าไปใกล้สายพานเพื่อที่จะหยิบกระเป๋าใบนั้น
เมื่อได้กระเป๋าเรียบร้อยแล้วฉันก็มุ่งหน้าเดินตรงออกไปบริเวณนั้นทันที เพราะต้องรีบออกไปรับซิมที่ทำการจองไว้ั้แ่ก่อนวันที่จะบินสาเหตุที่ฉันที่ต้องเร่งรีบเป็เพราะตอนนี้ฉันไม่มีอินเตอร์เน็ต และไม่รู้เลยว่าพี่จุนยองออกมารอรับฉันแล้วหรือยังเพราะล่าสุดที่ได้คุยกันคือ … ่เวลาั้แ่ก่อนที่ฉันจะบิน ซึ่งอาจจะนานเกิน 6 ชั่วโมงแล้ว
หลังจากการรับซิมและฉันใส่ซิมเข้าไปยังโทรศัพท์เป็ที่เรียบร้อยแล้ว เมื่อมีอินเตอร์เน็ตฉันก็ได้รับการแจ้งเตือนข้อความจากแอปพลิเคชันสีเหลืองที่มีไว้สำหรับการสนทนาของประเทศเกาหลีฉันรีบกดเข้าไปในแอปพลิเคชันเพื่อเข้ามาอ่านข้อความของพี่จุนยอง
L-JunYoung: ลิลลี่ ถึงแล้วหรือยัง?
L-JunYoung: เป็ยังไงบ้างแล้วตอนนี้ ไปรับซิมหรือยัง?
L-JunYoung : …
L-JunYoung: เงียบเลย
L-JunYoung: ถ้าถึงแล้วอัพเดตให้พี่รู้ด้วยนะ
L-JunYoung: พี่กับเมเนเจอร์กำลังไปรอรับน้องนะ
L-JunYoung: พี่ถึงสนามบินแล้ว ตอนนี้กำลังดื่มกาแฟรออยู่ในร้าน XX Coffee
พี่จุนยองส่งข้อความล่าสุดทิ้งไว้กว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว เมื่อฉันได้อ่านข้อความของพี่จุนยองก็รีบกดสติกเกอร์รูปหมีที่ทำท่าสไลด์ตัวพร้อมยกมือขึ้นเฉียงๆคล้ายกับการทำท่าทางบอกว่า “มาแล้วววว” ส่งไปยังแชท
Lalitaa_Lilly: สติกเกอร์
Lalitaa_Lilly: หนูถึงแล้วค่าา
Lalitaa_Lilly: มาตอบพี่ช้าเพราะหนูเพิ่งไปเอาซิมมาเอง
Lalitaa_Lilly: ว่าแต่ … ทำไมมารับหนูด้วยตัวเองล่ะ
Lalitaa_Lilly: มันจะไม่เป็อะไรใช่มั้ยคะ?
ฉันพิมพ์ส่งข้อความไปไม่นาน ... ทางด้านของพี่จุนยองก็ตอบกลับข้อความของฉันทันที
L-JunYoung: ก็อยากมารับด้วยตัวเอง
L-JunYoung: มันไม่เป็อะไรหรอกนะ
L-JunYoung: อย่าคิดมากเลย ที่นี่ไม่เหมือนประเทศเราสักหน่อยนะ!
ฉันไล่สายตาอ่านข้อความของพี่จุนยองแล้ว รู้สึกดีใจนะที่พี่จุนยองมารับฉันด้วยตัวเขาเองแต่ … ภายในหัวฉันแอบคิดมากอยู่นิดนึง ความกลัวค่อยๆ เข้ามาทีละนิด กลัวว่าจะมีคนคอยตามพี่จุนยองมาด้วยหรือเปล่าเขาจะถ่ายรูปพวกเราแล้วทำให้พี่เขาเสียหายไหม ในหัวฉันคิดไปต่างๆ นาๆ เยอะแยะไปหมดเลย
L-JunYoung: แล้วตอนนี้อยู่ตรงไหน?
Lalitaa_Lilly: อยู่ตรงแถวร้านมาร์ท XX ค่ะ
Lalitaa_Lilly: กำลังจะเดินไปหาพี่ที่ร้านกาแฟ
L-JunYoung: โอเคๆ เดินไปกดลิฟท์ลงมาชั้นนึงก็เจอร้านกาแฟแล้ว
Lalitaa_Lilly: ส่งสติกเกอร์ รูปหมียกมือรับทราบ
จากนั้นฉันก็กดออกจากแชทของพี่จุนยอง เก็บโทรศัพท์พร้อมลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่รีบก้าวเท้าเพื่อเดินไปยังลิฟท์ ระหว่างการเดินนั้นในหัวฉันกำลังคิด มีความคิดถึงสิ่งต่างๆที่กำลังจะเกิดขึ้น แอบตื่นเต้นเหมือนกันนะ เพราะนี่ก็นับว่าเป็การมาอยู่ในที่ต่างแดนอย่างจริงจังครั้งแรกของฉันเลยต่อให้ฉันพอที่จะได้ภาษาเกาหลีและภาษาอังกฤษอยู่บ้าง แต่มันค่อนข้างที่จะงูๆ ปลาๆ พอสมควรแต่ถึงอย่างไรฉันก็จำเป็ที่จะต้องเอาตัวรอดจากสถานที่แห่งใหม่นี้ให้ได้ !!! … การเดินทางเพื่อเริ่มต้นใหม่ของฉันมันกำลังจะเกิดขึ้นแล้วนะ!!!
2K
![หยุดรัก, ไม่ให้รัก [YURI]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1689258192_50843906.webp)
