“นายครับ คุณวลัย เธอแอบเป็สายให้กับตำรวจชื่อ คฑาวุธครับ” บอดี้การ์ดกล่าว
“ตำรวจนั่นเป็คนของเ้าพ่อถังฟุนี่ ทำไมวลัยไปรู้จักมันได้นะ” หวงยี่กล่าว
“ผมได้ข่าวว่า วลัยกับคฑาวุธเป็เพื่อนกันั้แ่สมัยมัธยมครับ” บอดี้การ์ดรายงาน
“นายทำได้ดีมาก แอบติดตามวลัยต่อไปอย่าให้คลาดสายตาเด็ดขาด” หวงยี่สั่ง
“ครับผม” บอดี้การ์ดรีบรับคำและออกไปทำหน้าที่ต่อ
หวงยี่เป็ห่วงเลขาฯ ที่แอบจับจองโดยที่เธอไม่เคยรู้ตัว คฑาวุธถือว่าเป็คนอันตรายพอสมควร แต่อย่างน้อยเขาก็ยังเบาใจที่ได้ส่งบอดี้การ์ดคอยติดตามทั้งให้สืบและให้คุ้มครองภัยด้วย
**************************************************
ณ ร้านอาหาร
“พี่วลัย นัดผมมาทำไมฮะ” กัณฑ์สงสัย
“พี่จะถามเื่สมุดไดอารี่นั่นแหละ” วลัยกล่าว
“คืออย่างนี้นะฮะ………..” กัณฑ์พูดไม่จบอีกแล้วเพราะมีเสียงผู้ชายมาขัดจังหวะ
“อ้าว วลัย คุณมาทำอะไรอยู่ที่นี่ครับ แล้วสาวทอม นี่คือ” ตำรวจคฑาวุธรีบเข้ามาทักเมื่อเห็นเพื่อนสาว
“คฑาวุธ! นี่กัณฑ์ เป็เพื่อนสนิทของน้องสาวฉันเองค่ะ” “ส่วนนี่คือหมวดคฑาวุธ เพื่อนพี่” วลัยรีบแนะนำทั้งสองให้รู้จักกัน
“เห็นนั่งด้วยกัน ก็นึกว่าวลัยเปลี่ยนแนวมาเป็ดี้ซะแล้ว” คฑาวุธล้อเพื่อน
“ถึงเป็ดี้ก็ไม่เห็นจะแปลกตรงไหนนี่คะ คุณพูดอย่างนี้เหมือนดูถูกกัณฑ์เขานะคะ” วลัยพูดตรงๆ
“งั้นพี่ขอโทษก็แล้วกันนะ เ้ากัณฑ์ พี่เป็คนปากเสียอย่างนี้แหละ” คฑาวุธหันมาขอโทษโดยใช้วาจาเป็กันเอง
“ไม่เป็ไรฮะ ในเมื่อเป็คนกันเอง ก็นั่งด้วยกันสิฮะ” กัณฑ์เชิญ
“ขอบใจมาก งั้นพี่ไม่เกรงใจแล้วนะ” คฑาวุธรีบดึงเก้าอี้มานั่งทันที
“คุณ ก็” วลัยได้แต่ส่ายหน้าเพราะพูดอะไรไม่ออก
“คุยกันได้เลยนะ ไม่ต้องเกรงใจพี่ ตอนนี้พี่หิวมากเลย สั่งอาหารเรียบร้อยแล้วล่ะ แต่ไม่มีเพื่อนทานด้วย อะ เดี๋ยวแป๊ปนะ” คฑาวุธหันไปบอกพนักงานเสิร์ฟ “ยกอาหารมาทางนี้ได้เลยน้อง”
วลัยเลยต้องคุยเื่อื่น แล้วค่อยสอบถามเื่ไดอารี่ภายหลัง พอทั้งสามได้อาหารตามที่สั่งก็รีบลงมือรับประทาน กัณฑ์เป็คนทานเร็วจึงเป็ฝ่ายนั่งรอทั้งสองทานข้าว ภายนอกของคฑาวุธ เป็คนหน้าตาดี ดูมีมนุษยสัมพันธ์ดี เข้ากับคนง่าย พูดจาเป็กันเอง แต่แล้วทันใดนั้นก็มีภาพผุดขึ้นมาในหัวอีกแล้ว
“ท่านถังฟุ ท่านมีอะไรให้ผมรับใช้หรอครับ” ตำรวจคฑาวุธกล่าว
“ฉัน้าให้คุณหาทุกวิถีทางที่จะกำจัดหวงยี่ให้ได้ มันลาออกมาแล้วแต่ล่วงรู้ความลับของฉันมากมาย” เ้าพ่อถังฟุกล่าว
“ผมจะพยายามให้ถึงที่สุดครับ แล้วเื่เลื่อนยศนี่ ท่านจะช่วยผมจะได้หรือไม่ครับ” คฑาวุธกล่าว
“มันต้องแน่นอนอยู่แล้ว ในเมื่อฉันรู้จักนายตำรวจระดับสูง ฉันรับรองฉันจะสนับสนุนนายอย่างเต็มที่” เ้าพ่อถังฟุกล่าว
“ขอบคุณครับท่านถังฟุ” คฑาวุธกล่าวและยิ้มอย่างสมใจ
จากนั้นภาพนิมิตก็มลายหายไป กลับมาสู่สถานการณ์ปัจจุบัน
“มีข้าวติดหน้าพี่หรอครับ เห็นจ้องหน้าพี่ตลอดเลยน่ะ” คฑาวุธทานข้าวเสร็จก็รีบทัก
“อ๋อ เห็นพี่ดูหน้าตาดี ก็เลยกำลังคิดว่าพี่หน้าเหมือนใครฮะ” กัณฑ์โกหก
“แหม ชมต่อหน้าพี่อย่างนี้ พี่ก็เขินแย่สิครับ หากไม่ติดที่น้องเป็ทอม พี่จีบแล้วนะนี่” คฑาวุธพูดเย้า
“ว่าไปนั่นนะพี่ ผมมีแฟนแล้วเสียด้วยสิ” กัณฑ์กล่าว
“ทำไมพวกนายทานข้าวเสร็จไวจริงๆ” วลัยผู้ทานข้าวช้ากล่าว
“ค่อยๆ ทานเถอะครับ วลัย เดี๋ยวสำลักข้าวติดคอขึ้นมา ี้เีพาส่งโรงพยาบาลนะครับ” คฑาวุธล้อเพื่อน
“อื้อ คุณมีอะไรไปทำก็ไปก่อนเถอะค่ะ” วลัยเริ่มเกรงใจเพื่อน
“เอ้อ ใช่ งั้นไปก่อนก็แล้วกันนะ มื้อนี้ผมเลี้ยงเองครับ bye วลัย กัณฑ์” คฑาวุธรีบลุกไปทันที
กัณฑ์รอจนคฑาวุธจ่ายเงิน แล้วเดินออกจากร้านไป จึงค่อยพูด “ผมว่าพี่วลัยระวังเพื่อนพี่หน่อยก็ดีนะฮะ”
“เฮ้ย ไประวังทำไมกัน คฑาวุธเป็เพื่อนพี่เอง คบกันั้แ่สมัยมัธยมแล้ว เขาเป็คนจริงใจเป็กันเองนะ” วลัยแปลกใจ
“ระวังตัวไว้ก่อนก็ดีฮะ เดี๋ยวนี้ดูแต่ภายนอกไม่ได้ ถึงจะคบหากันมานานก็เถอะ” กัณฑ์ไม่อาจบอกสิ่งที่ตนเห็นได้ เพราะรู้ดีว่าวลัยต้องไม่เชื่อเป็แน่
“อะ อะ นี่พี่เห็นเราเป็น้องคนนึงล่ะนะ พี่สัญญาว่าพี่จะระวังตัว พอใจแล้วรึยัง” วลัยเห็นกัณฑ์จ้องเธอด้วยสีหน้าจริงจัง เลยยอมสัญญา
“ฮะ พี่วลัย” กัณฑ์กล่าว
6K
