Mr. Ray แผนกลรักของนายตัวแสบ By PRStar Ploy (จบแล้วพร้อมตอนพิเศษ)

ศาลาริมน้ำ

@Darin

     “จะคิดทำไม เราเป็น มะ ... แฟนกันแล้วนะ ก็ต้องเปิดตัวสิพี่ไม่ยอมหรอก” ทำเป็นถามมาได้นะอีตาพี่เรย์ ฉันละ ... ฮึ!

     “ไม่ยอมแล้วจะถามรินทำไมคะ?” ฉันกวนกลับพร้อมกับเดินเข้าบ้านมาพร้อมกับเขา

     “ถามไปยังงั้นล่ะ ดูว่าคุณแฟนจะใจร้ายกับพี่ไหม?”

     “แล้วใจร้ายไหมคะ?”

     “ก็ ... ใจร้ายสิ แต่พี่ก็ชอบคนใจร้าย”คำพูดของอีตาพี่เรย์พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

     ฟอดๆๆๆๆ....... แก้มฉันที่รับกับสัมผัสริมฝีปากของเขาทำเอาใจฉันเต้นไม่เป็นจังหวะ เพราะคิดถึงริมฝีปากของเขาอยู่ก่อนแล้วบวกกับตื่นเต้นที่เขาเล่นหอมแก้มอย่างโจ่งแจ้งขนาดนี้

     “ว้าย พี่เรย์ ... พอเลยค่ะ นี่บ้านคุณยายนะคะเดี๋ยวใครมาเห็นเข้า” ฉันรีบเอามือกุมแก้มที่พึ่งถูกอีตาพี่เรย์หอมไปฟอดใหญ่

     “พี่แค่หอมเอง ไม่เป็นไรหรอก ... ดีออกทุกคนจะได้รู้ว่ารินเป็นแฟนพี่ และ ...” อีตาพี่เรย์ หยุดพูดเพียงอึดใจหนึ่งจากนั้นก็กระซิบข้างหูฉัน “เป็น ... เมียพี่”

     “พี่เรย์ ...ฮึ!” ฉันหันขวับไปมองหน้าชายที่ยิ้มร้ายใส่ฉันพร้อมกับคว้ามือของฉันไปจับ และพาฉันก้าวเดินไป

     ระหว่างที่ฉันกับพี่เรย์กำลังเดินเข้าบ้าน

     “อย่าพูดให้คุณยายได้ยินเชียวนะคะ ไว้หน้ารินหน่อยสิเป็นแฟนไปก่อนจนกว่ารินจะเรียนจบ” ขณะที่เดิน ฉันก็พูดไปด้วย

     “งั้นแสดงว่าพี่ก็เปิดตัวแฟนได้แล้วสินะและหลังเรียนจบเราก็แต่งงานกันเลยนะ พี่จะได้เรียกเมีย แต่เอ๋ ...”อีตาพี่เรย์หยุดพูด แต่ก็ยังพาฉันเดินต่อ

     “พี่ว่า เราแต่งงานกันเลยดีไหม? ไม่ต้องรอเรียนจบหรอกอยากเรียกเมียเร็วๆ แล้ว” ดู! ... คำพูดคำจา ... แต่สิ่งที่เขาพูดทำเอาฉันหยุดกึก

     เขากำลังขอฉันแต่งงาน!

     “พี่เรย์ ... พูดอะไรน่ะ รอรินเรียนจบก่อนไม่เอาไม่พูดเรื่องนี้กับพี่แล้ว ไปหายายดีกว่า” ที่จริงฉันเขินเขาเข้าให้จริงๆ นั่นล่ะเลยเดินหนีมาดื้อๆ ถึงแม้จะดีใจที่เขาขอฉันแต่งงานแต่ฉันก็รู้สึกว่ามันออกจะเร็วไปหน่อยนะ

     “รินรอพี่ด้วย!” ขณะที่ฉันเดินเร็วเพื่อเข้าบ้านอีตาพี่เรย์ก็ก้าวยาวๆ ตามฉันทัน เขาคว้ามือฉันไปจับและเดินไปพร้อมกัน

อยู่ที่โต๊ะทานข้าว ภายในบ้าน

@Darin

     ฉันถูกอีตาพี่เรย์กุมมือไม่ยอมปล่อยแม้กระทั่งต่อหน้าต่อตาคุณยาย

     “ผมยังไม่ได้ทานข้าวมาทั้งวัน หินจะตายอยู่แล้วครับยาย” ความอ้อนคนแก่ก็มาดูเขาทำ ยิ้มหวานให้ยายฉัน

     “มาตาเรย์” ยายที่ยิ้มอ่อนโยนส่งคืน “ยัยรินพาพี่เขาทานข้าวได้แล้ว... ตักข้าวให้พี่เขาด้วย” คำพูดของยายที่เป็นเหมือนคำสั่ง

     “ตาเรย์ทานเยอะๆ นะลูก ของโปรดของเราเชียวนะ ยายลงมือทำเองเลย” ดูความสนิทสนมของยายฉันกับอีตาพี่เรย์สิไม่ให้ฉันคิดได้ไงว่าใครหลานแท้หลายเทียมกัน!

     “มัวแต่มองยายอยู่นั้นล่ะ รีบทานข้าวสิลูก ... ตักนั้นให้พี่เขาด้วยสิ”ฉันที่มัวแต่ดูยายที่ดูจะเอาใจใส่อีตาพี่เรย์มากกว่าฉันที่เป็นหลานสาว

     “ยายก็มัวแต่สนใจหลานชาย ไม่เห็นสนใจหลานสาวอย่างหนูเลย”ฉันที่ทำเป็นน้อยใจ

     “ใครหลานชาย หลานสาว ฮึ! … โตจนมีผัวแล้วนะเรานะจะมาทำเป็นเด็กขี้ใจน้อยไปได้ ยายรักทั้งคู่นั้นล่ะ ... เอานี่ มัวแต่น้อยใจไปได้”ยายหันมายิ้มให้ฉันในแบบฉบับที่ดูเหมือนฉันเป็นเด็กที่ไม่รู้จักโตแต่คำพูดยายทำเอาฉันอายไปไม่เป็นเลยล่ะ

     “ยายก็พูดอะไรไม่รู้ ... พี่เรย์ด้วย หัวเราะรินทำไม!” ฉันมองดูยายดวงสายตาที่รู้สึกไม่เป็นธรรม พร้อมกับหันไปมองอีตาพี่เรย์ที่หัวเราะเยาะฉัน

     “อะ ... นี้ครับ อย่างอนเลยนะ รีบทานเข้า จะได้โตเร็วๆ” อีตาพี่เรย์ตักอาหารให้ฉันพร้อมกับเสียงหัวเราะเบาๆ ที่ดังออกมาพร้อมกับยายของฉัน

     “พอกันทั้งคู่เลย!” ฉันวางช้อนซ้อมลง มองทั้งสอง

     “เอาล่ะๆ เลิกแกล้งน้องได้แล้วตาเรย์ แล้วนี่ จะพากันกลับวันไหน?”ยายเริ่มเปลี่ยนบทสนทนา

     “มะรืนนี้ค่ะ ขอรินอยู่กับยายอีกสักวันให้หายคิดถึงก่อนนะคะ”ฉันอ้อนคนแก่ ปล่อยให้อีพี่เรย์อ้อนคนเดียวไม่ได้ เดี๋ยวแย่งความรักของฉันไปหมด

     “ทำมาเป็นพูดว่าคิดถึงยาย หากไม่ใช่เพราะตาเรย์เราจะกลับมาหายายอยู่รึ!” ยายที่ทำเป็นงอนฉันคืน

     “ทำไมจะไม่มาหายายล่ะคะ รินกะจะมาก่อนเปิดเทอมอยู่แล้วยายจะว่ารินไม่ได้นะคะ ที่รินมาก่อนความผิดใครกัน!” ฉันแก้ต่างทันควันพร้อมส่งสายตาพิฆาตกลับไปยังชายหนุ่มที่กำลังจะตักอาหารใส่จานให้ฉัน

     “คราบ พี่ผิดเองคราบ ... ยายดูหลานยายสิครับ ใจร้ายกับผมอีกแล้ว”อีตาเรย์หาที่พึ่ง

     “อือ ...เราสองนี่จริงๆ เลย พอๆ กันทั้งคู่นั้นล่ะ เอาล่ะๆยัยรินหนักนิดเบาหน่อย คอยให้อภัยกัน รักกันชอบกัน ต้องปรับความเข้าใจกันตาเรย์ก็อย่าแกล้งน้องนักล่ะ มีอะไรก็ต้องพูดต้องจากัน เราเป็นผู้ชาย เข้าใจไหม!?” ยายเริ่มเทศน์ให้เราทั้งสอง

     “ครับยาย”

     “ค่ะ ยาย” ฉันกับอีตาพี่เรย์ส่งเสียงอ่อยๆ พร้อมๆ กัน

     “แล้ว..นี้จะหมั้นหมายกันวันไหนล่ะฮึตาเรย์” ยายเล่นเปลี่ยนบทสนทนาอีกแล้วและเป็นบทที่ทำเอาฉันตกใจ ตาโต

     “ยายยยย~!!!”ฉันลากเสียงยาว “...รินยังเรียนอยู่นะคะ!” ฉันรีบปฏิเสธ

     หลังสิ้นประโยค อีตาพี่เรย์ที่นั่งข้างๆ จับมือฉันแล้วนำไปไว้ที่หน้าท้องตัวเองที่มีโต๊ะบังอยู่พร้อมกับพูดในสิ่งที่ตรงข้ามกับฉันทันที “เรียนยังไม่จบก็หมั้นได้นี้ครับจบแล้วก็แต่งเลยไง” เขามองหน้าฉัน “...ใช่ไหมครับยาย รีบหมั้นหมายผู้ใหญ่จะได้สบายใจ” อีตาพี่เรย์มองไปยังตัวช่วยในเรื่องนี้

     “เออ…ใช่ เรย์พูดถูก” ยายยยย .... เข้าข้างเขาขนาดนี้ไม่รับเป็นลูกไปเลยล่ะค่ะ!!!

     “แต่ว่า … ” ฉันที่ยังพูดไม่จบอีตาพี่เรย์แย่งฉันพูดทันควัน “ยาย หาฤกษ์ให้ผมด้วยนะครับ ผมรีบ ... พี่จะสามสิบแล้วนะให้พี่รีบหน่อยเถอะ” ฉันที่ได้แต่เบะปากมองบน ก็แล้วแต่!! มองคนที่นั่งข้างๆ ที่ยิ้มให้ฉันบางๆ

     “ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้เกิดก่อนรินล่ะคะ!”ฉันยักไหล่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ แต่ก็หันไปเจอสายตาพิฆาตของคุณยายเข้าให้ฉันเลยส่งยิ้มแหยๆ ให้คุณยาย

     หลังจากคุยเรื่องที่ฉันไม่ค่อยยินยอมแต่ก็ต้องยอมเพราะคุณยายนั่นแหละ

     เย็นนี้ อีตาพี่เรย์นัดพี่นิลเลี้ยงข้าวเขาพยายามชวนฉันให้ไปเป็นเพื่อน แต่ฉันที่ไม่อยากไป อยากนอนมากกว่า แต่ก็ขัดไม่ได้จึงต้องไปด้วย

     แต่ก่อนไปฉันก็ขึ้นมาเก็บห้องนอนของฉันเพื่อให้อีตาพี่เรย์ใช้เป็นห้องนอนในคืนนี้ และฉันเตรียมที่จะไปนอนกับคุณยาย

ห้องนอนของดาริน บ้านสวนคุณยาย

@Ray

     แกร๊ก .... ผมเปิดประตูเข้าไปในห้องเพื่อเตรียมตัวอาบน้ำ ทันทีที่เห็นใครคนหนึ่งอยู่ในห้องนิ้วหัวแม่มือของผมมันก็ดันรู้ใจเจ้าของเสียนี้ กดล๊อคโดยอัตโนมัติ

     “อ้าว ... พี่เรย์ จะอาบหรือคะ?” เสียงของคนที่ผมคิดถึงมาทั้งวันทั้งคืนหันมาถาม

     “วันนี้รินกะจะนอนกับพี่เหรอครับ”ผมที่มองดูดาริน ที่กำลังจัดที่นอนให้ผมอยู่

     ผมเดินตรงเข้าไปหาคนที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดที่นอน

     “นอนกับยายค่ะ” ดารินส่ายหน้า เป็นเชิงปฏิเสธผม

     “นี่ผ้าขนหนูค่ะ” ดารินยื่นมันให้ผม ผมทำเป็นยื่นมือไปรับแต่มือผมดึงรั้งมือเธอ จนเธอโซเซเข้ามาในอ้อมกอดผม ผมรั้งเอวคอดไว้ทันที

     คิดถึงจะตายอยู่แล้ว ไม่ได้จัดเมียมาเป็นเดือนๆ ลูกชายมันระบมไปหมด

     ให้ตายเถอะ สรุปแล้วผมขาดเธอไม่ได้ใช่ไหมเนี่ย!!!

     “พี่เรย์ ... ทำอะไรนะ นี้บ้านคุณยายนะคะ” ดารินพยายามยันตัวออกห่างผม แต่... มีหรือผมจะยอม

     “พี่จะทำอะไร ... นะหรือ ...” ผมที่ไม่ยอมตอบคำถามโดยตรงแต่เน้นที่การกระทำ ถือเป็นคำตอบที่ถูกต้องที่สุด

     พรึ่บ ... เสียงที่เกิดจากการที่ผมผลักดารินลงบนที่นอนจนฟูกยุบตามแรงที่ล้มลงผมไม่ได้ทับตัวดาริน กลัวเธอเจ็บ จึงได้แต่คร่อมอยู่ด้านบนร่างแทนโดยใช้แขนยันฟูกเอาไว้

     “ปล่อยค่ะ เดี๋ยวมีคนมาเห็น” เธอดิ้นอยู่ใต้ร่าง

     “ใครจะมาเห็น ... พี่ล็อคประตูเรียบร้อยแล้ว” ... ผมไม่พูดเปล่า ก้มลงซุกไซร้ซอกคอของดารินไปพร้อมๆกัน

     “เดี๋ยวคุณยายได้ยินหรอกค่ะ” ดารินที่หาเหตุผลมาให้ผมปล่อยเธอ

     “พี่จะทำเบาๆ” ผมที่ยังคลอเคลียอยู่ที่คอ และเริ่มแทะเล็มไปที่ใบหูดารินเริ่มบิดตัวไปมา มือผมช้อนเข้าไปยังใต้เนื้อผ้า บีบคลำเบาๆ ที่อกอวบของเธอ

     “พี่เรย์ ... อือ เดี๋ยวคุณยาย ...อะ ...อือ” ผมไม่ยอมให้พูดต่อ

     ปากผมปิดคำพูดเธอทันที ดูดเม้มริมฝีปากบางดูดดึงลิ้นที่ผมโหยหาเข้ามาเชยชม

     ดารินเริ่มครางตามอารมณ์ที่ผมส่งมอบให้เธอได้รับรู้ว่าผมต้องการเธอมากแค่ไหนร่างกายของเธอตอบสนองโดยอัตโนมัติ ผมนี้ยิ้มในใจทันที

     ผมจูบเธออย่างเร่าร้อน จนเธอเริ่มหายใจไม่ทัน ผมถอนจูบนั้น

     “นะครับ พี่ไม่ไหวแล้ว จะบ้าตายอยู่แล้ว” ผมอ้อนวอน

     “เบาๆ นะ ไม่อยากให้ยายรู้” ดารินรับคำผม

     “จะพยายาม” ผมเหมือนจะรับคำ แต่ก็ตามที่พูดผมจะพยายามให้มากที่สุดเพราะผมก็ไม่รู้ว่าผมจะเบาได้แค่ไหน เรื่องนี้มันเบาได้เสียที่ไหนกันเล่าเวลาอารมณ์มันอัดเน้น ไม่ได้ปลดปล่อยมานานเป็นเดือนผมก็ไม่รู้ว่าผมจะจัดหนักจัดเต็มหรือเปล่า ให้เบานะคงเป็นไปได้ยาก แต่ผมก็จะพยายามผมก็ไม่อยากรบกวนคุณยาย และยังคงเกรงใจท่านอยู่ถึงท่านจะรู้เรื่องของผมกับหลานสาวของท่านแล้วก็ตามเถอะ

     หลังได้รับคำยินยอมจากดาริน และผมรับปากว่าจะจัดเธอเบาๆผมก็ไม่ยอมปล่อยให้เสียเวลา บทรักบทสวาทของผมกับดารินก็เริ่มขึ้นทันที

     เราทั้งคู่ใช้เวลาในการแสดงออกถึงความคิดถึงกันอย่างเร่าร้อน

     ไหน ... ใครเป็นคนบอกว่าให้เบาๆ ดูแม่คุณของผมทำสิ เธอเล่นรุกผมเองอีกแล้วแต่ผมก็ชอบนะ แสดงว่าเธอก็ต้องการผมไม่แพ้กัน

     จุ๊บ ... ผมจูบริมฝีปากของคนใต้ร่างหนึ่งทีหลังถอนจูบมองหน้าเธอที่มีเม็ดเหงื่อผุดออกมาตามหน้าผาก หลังจากบทรักของเราผ่านไป

     “เล่นไม่เบากับพี่เอาซะเลย ไหนใครบอกให้พี่เบาๆแต่ตัวเองกับจัดหนักพี่เต็มแรง ทำเอาพี่กระหายไม่เลิก” ผมกระซิบ อยากกินเธออีก

     “พอเลยค่ะ มีนัดกับเพื่อนไม่ใช่หรือไง?”คำพูดดารินเล่นทำเอาผมถอนหายใจ

     “เฮ้ย ~”เมื่อไหร่เมียพี่จะเรียนจบ”

     “ทำไมค่ะ”

     “ก็พี่อย่างแต่งานแล้ว”

     “รีบไปไหนกัน”

     “ก็แก่แล้ว อยากมีเมียไวๆ จะได้จัดแบบไม่เกรงใจใครไง”ผมพูดเอาใจเด็กที่นอนกอดผมซบไปที่ไหล่กว้างของผม ผมลูบผมเธอภายในอ้อมกอด

     “รอได้มั้ยคะ”

     “รอได้ครับ รอเมียได้อยู่แล้ว”

     ฟอด ... ดารินหอมแก้มผมฟอดใหญ่ ทำเอาผมกระชับตัวเธอให้แน่นขึ้นมันชื่นใจเป็นบ้า มีเมียเด็กก็ยังงี้ละ

     ทั้งขี้อ้อน แสนงอน ชีวิตมีรสชาติดีแถมเมียเด็กคนนี้ยังอร่อยเหาะไปเลย