“พลอยรออยู่ตรงนี้นะ นิต้าไปเอาเครื่องดื่มมาให้”
พลอยชมพูพยักหน้ารับรู้ แม้ใจจะอยากตามติดปณิตาไปด้วยแต่ก็กลัวถูกเพื่อนว่าทำตัวเป็ลูกแหง่ติดแม่ อีกอย่างพอปณิตาพูดจบก็สาวเท้าจากไปทันทีทิ้งให้เธอยืนเก้อเขินด้วยไม่รู้จะวางตัวอย่างไรในปาร์ตี้แบบนี้
ก่อนมาเธอก็พอรู้มาบ้างว่าปาร์ตี้ฉลองการเปิดตัวโรงแรมของที่นี่จำลองมาจากปาร์ตี้ฟูลมูนที่เกาะพงันเพียงแต่จัดขึ้นริมสระว่ายน้ำแทนชายหาด ตอนนั้นเธอคิดว่าได้ลองทำอะไรในแบบที่ไม่เคยทำก็ดีเหมือนกัน จึงตัดสินใจมาตามคำชวนของปณิตาและโกหกผู้เป็ย่าตามคำแนะนำของเพื่อนรักด้วยไม่อยากให้ท่านต้องกังวลและที่สำคัญคือ หากท่านรู้ความจริง อย่าหวังว่าเธอจะมีโอกาสมา แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกว่าไม่น่ามายืนอยู่ในปาร์ตี้แห่งนี้เลย เพราะนอกจากจะไม่สนุกในความรู้สึกเธอแล้ว เธอยังรู้สึกว่ามันไม่ค่อยปลอดภัยนักสำหรับผู้หญิงที่มากันเพียงลำพังอย่างเธอและปณิตา แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อมาแล้วจะเปลี่ยนใจกลับขึ้นห้องก็คงยากเพราะปณิตาดูท่าทางจะชื่นชอบงานปาร์ตี้แบบนี้
“ทำไมยืนทำหน้าแบบนั้นล่ะพลอย ไม่สนุกเหรอ”
พลอยชมพูหันไปตามเสียงทักถาม หญิงสาวทำหน้าปุเลี่ยนพลางกวาดสายตามองไปรอบด้านด้วยความรู้สึกยากเกินบรรยาย บรรยากาศก็ครึกครื้นดีอยู่หรอกแต่นั่นคงสำหรับผู้ชื่นชอบแสงสีเสียง แต่คนที่นิยมความสงบร่มรื่นและความเป็ส่วนเธอเช่นเธอคงยากจะทำใจให้คึกคักตามไปด้วย
“ทำหน้าแบบนี้แสดงว่าไม่ชอบ ถ้าอย่างนั้นเรากลับขึ้นห้องกันก็ได้นะ” ปณิตาบอกอย่างเห็นใจ พลอยชมพูชำเลืองมองหน้าเพื่อนรักมองตาก็รู้ว่าเสียดาย
“ไม่เป็ไรหรอกนิต้า มันก็ครึกครื้นดี แค่พลอยยังไม่ชินเท่านั้นเอง” พลอยชมพูตอบกลับอย่างถนอมน้ำใจเพื่อน ด้วยไม่อยากเป็ต้นเหตุทำให้เพื่อนหมดสนุก ปณิตาอุตส่าห์พาเธอมาเปลี่ยนบรรยากาศพยายามดึงเธอออกมาจากความโศกเศร้าเธอจะมาทำเื่มากไม่ได้
“ไม่เป็ไรแน่นะ ถ้าไม่ชอบก็อย่าฝืน”
“ไม่เป็ไรน่า” พลอยชมพูรีบยืนยัน ปณิตาจึงไม่เซ้าซี้ต่อแต่หันมาชวนให้พลอยชมพูทดลองดื่มเครื่องดื่มที่เธอนำมาให้
“ถ้าอย่างนั้นลองดื่มนี่หน่อยละกัน เชื่อนิต้ามันจะช่วยให้พลอยสดชื่นขึ้น”
"อะไรเหรอ” พลอยชมพูนิ่วหน้าถามพลางยื่นมือไปรับแก้วทรงสูงที่มีน้ำสีฟ้าสดใสปากแก้วประดับด้วยส้มฝานชิ้นบางๆ ดูสวยงามน่าดื่มชิม
“บลูฮาวาย มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์นิดหน่อย เหมาะกับสาวๆ ที่ไม่ค่อยดื่มแอลกอฮอล์อย่างพลอย”
พลอยชมพูลังเลด้วยไม่มั่นใจว่าที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์นิดหน่อยนั้นมากน้อยแค่ไหนเพราะั้แ่เกิดมาเธอไม่เคยลิ้มรสเครื่องดื่มมึนเมาเลยแม้สักครั้ง เธอจึงไม่กล้ายกขึ้นดื่มตามคำชวนของเพื่อนรัก
“ไม่เมาหรอกน่า นิต้ารู้ว่าพลอยไม่เคยแตะแอลกอฮอล์ นิต้าเลยเลือกบลูฮาวายมาให้ นี่นิต้าย้ำกับคนทำเลยนะว่าใส่ให้น้อยที่สุด ลองดูสิ”
พลอยชมพูหลุบตาลงมองน้ำสีฟ้าใสในแก้วอย่างลังเลแล้วช้อนสายตาขึ้นมองปณิตาอีกครั้งเห็นคนชวนส่งสายตาคะยั้นคะยอให้ลิ้มลอง คนไม่เคยก็เลยไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไร
‘ครั้งนี้ครั้งเดียวคงไม่เป็ไรหรอกมั้ง’ หญิงสาวคิดแล้วก็ตัดสินใจยกแก้วทรงสูงขึ้นจิบเพียงปลายลิ้นัักับรสหวานล้ำแปลกประหลาดของน้ำสีฟ้าในแก้วนั้น ดวงตากวางคู่สวยก็เปล่งประกายแวววาว
“รสชาติดีจัง” เสียงหวานกังวานใสบ่งบอกความรู้สึกดีหลังจากลิ้มลองรสชาติ ปณิตายิ้มกว้างพลางคะยั้นคะยอคนเพิ่งหัดให้ลองต่อ
“ลองอีกสิ ถ้าติดใจเดี๋ยวนิต้าให้คนเอามาเสิร์ฟเพิ่มได้”
พลอยชมพูพยักหน้ารับ แล้วยกแก้วขึ้นลิ้มรสบลูฮาวายอีกครั้งในปริมาณที่มากขึ้น ยิ่งลิ้มรสก็ยิ่งติดใจเพราะนอกจากจะช่วยให้รู้สึกสดชื่นตามที่ปณิตาอวดอ้างแล้วยังทำให้เธอรู้สึกเริ่มครื้นเครงกับบรรยากาศในงานปาร์ตี้มากขึ้น
ปณิตามองดูพลอยชมพูที่กระดกแก้วทรงสูงขึ้นลิ้มรสบลูฮาวายแก้วแล้วแก้วเล่า ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มอย่างอารมณ์ดี ดวงตาสวยเฉี่ยวกวาดมองดูบรรยากาศโดยรอบไปพลางโยกกายเบาๆตามท่วงทำนองเพลงแสนสนุกเร้าใจพอดึงสายตากลับมาอีกทีก็เห็นพลอยชมพูเริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองกับท่วงทำนองเพลงคึกคัก จึงขยับเข้าไปใกล้แล้วกระซิบชิดริมใบหู
“นิต้าไปเอาเครื่องดื่มมาเพิ่มให้นะ”
พลอยชมพูหันไปพยักหน้ารับรู้แล้วหันกลับมาสนใจกับเสียงเพลงรึงเร้าใจต่อ มือก็กระดกแก้วบลูฮาวายสีฟ้าใสขึ้นดื่มไม่รู้เบื่อ เวลาดื่มไปแล้วมันช่วยให้เธอรู้สึกสดชื่นและเริ่มสนุกกับเสียงเพลงก็จริงแต่ไม่รู้ทำไมเธอถึงรู้สึกในกายมันเริ่มร้อนแปลกๆยิ่งดื่มก็ยิ่งร้อนจากร้อนผะผ่าวค่อยๆโหมทวีขึ้นเป็ร้อนระอุแต่พอเธอขยับกายโยกย้ายตามท่วงทำนองเพลงความร้อนลุ่มนั้นกลับค่อยๆผ่อนตัวลง
แม้จะรู้ตัวว่ามีอาการแปลกประหลาดเกิดขึ้นกับตัวเอง แต่พลอยชมพูก็ไม่อาจควบคุมตัวเองได้ ความรู้สึกที่ก่อเกิดทำให้เธอเคลิบเคลิ้มและเพลิดเพลินไปกับเสียงเพลง มันช่างสนุกและแสนสุขอย่างที่เธอไม่เคยเป็มาก่อน เมื่อเป็เช่นนั้นคนคุมตัวเองไม่ได้จึงปล่อยตัวปล่อยใจให้เพลิดเพลินไปกับความสนุกที่เพิ่งพานพบ ความทุกข์โศกในใจดูจะลบเลือนลงไปในตอนนั้นเอง ปณิตายกยิ้มมุมปากก่อนหันไปสั่งเครื่องดื่ม เพียงเสียงหวานเอื้อนเอ่ยคำสั่งสุดท้ายก็ได้รับการทักทายจากผู้มาใหม่ที่เข้ามายืนเคียงข้าง
“คืนนี้คุณพลอยดูสนุกกับปาร์ตี้ดีนะครับไม่เหมือนคนเพิ่งผ่านการอกหักมาเลย”
ปณิตาปรายตามองคนทักแล้วยกยิ้มมุมปากน้อยๆ แล้วหมุนกายหันมาเผชิญหน้า ดวงตาฉายประกายบางอย่างยามชำเลืองมองพลอยชมพูที่กำลังเพลิดเพลินกับเสียงเพลงก่อนตอบกลับไป
“นิต้าก็ว่าอย่างนั้นแหละค่ะ แต่เห็นพลอยสนุกแบบนี้นิต้าก็ดีใจนะคะ แล้วก็จะดีใจมากถ้าพลอยจะลืมผู้ชายที่ทำร้ายจิตใจเขาได้เสียที”
“คุณนิต้านี่เป็เพื่อนที่แสนดีจังเลยนะครับ ดูคุณรักและห่วงใยคุณพลอยเอามากๆ”
“เราเป็เพื่อนกันมานานค่ะ เพื่อนย่อมอยากเห็นเพื่อนมีความสุข แล้วถ้าพลอยเค้ามีผู้ชายดีๆสักคนมาคอยดูแล นิต้าก็ยิ่งยินดีกับเขาค่ะ”
“แล้วผมดีพอที่จะเป็คนดูแลเพื่อนคุณได้ไหมครับ”
ปณิตาเหยียดยิ้มก่อนชำเลืองมองไปยังพลอยชมพูอีกรอบ ยามนี้เริ่มมีผู้คนมาร่วมวงวาดลีลาท้าเสียงเพลงใกล้ๆ เพื่อนของเธอบ้างแล้ว หญิงสาวมองภาพนั้นด้วยสายตาที่ยากคาดเดาแล้วดึงสายตากลับมามองคนตรงหน้าก่อนเอ่ยยิ้มๆ
“ไปถามพลอยเองสิคะ เพราะตอนนี้ดูเหมือนผู้ชายทั้งงานอยากเสนอตัวเทคแคร์พลอยด้วยกันทั้งนั้น”
พอพูดจบปณิตาก็หันไปคว้าแก้วเครื่องดื่มที่สั่งไว้แล้วเดินกลับไปหาพลอยชมพูที่กำลังวาดลวดลายตามท่วงทำนองเพลงอย่างเมามัน คนคิดอยากเสนอตัวดูแลจ้องมองเรือนร่างในท่าเต้นเย้ายวนนั้นด้วยสายตามาดหมายแล้วเดินตามร่างสูงโปร่งของปณิตาไปอย่างอารมณ์ดี
455K
