หน้าของเธอเริ่มถอดสี
“มันไม่ใช่ตุ๊กตาแก้วธรรมดานะ มันเป็ทั้งนาฬิกาดูเวลา นาฬิกาปลุก ส่งเสียงทักทายได้อีกด้วย”
“ผมมีเงินไม่พอหรอกครับ”
“เอาละ วันนี้นายทำฟรี ก็แล้วกัน”
“มันจะดีเหรอ”
“นั่นนะซิ เอางี้ ผมจะจ่ายให้นายตามปกติ ถือว่าฟาดเคราะห์ ไปก็แล้วกัน”
“ขอบคุณครับ”
เขาเดินออกไปจากห้อง อย่างอารมณ์เสียสุดขีด เธอยืนมองดูเขาอย่างสำนึกผิด ก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก แถมยังพูดหงุมหงิม ล้อเลียนเขาอยู่สักครู่หนึ่ง แต่อารมณ์ของเธอก็ยังฉุนเฉียวและใเล็กๆ เธอล้มตัวลงไปทำความสะอาดโดยไม่ระมัดระวัง จนแก้วบาดมือ
“อุ๋ย! โดนจนได้เรา”