เทอร์เรีย เป็เมืองเล็ก ๆที่อยู่ในมลรัฐแห่งดินที่มีอุตสาหกรรมหลักเป็เหมืองถ่านหิน และโรงงานอุตสาหกรรมการถลุงแร่----วันนี้เป็วันอาทิตย์ที่ควรเป็วันหยุดของแรงงานทั้งหลายแต่ไม่ใช่กับบาทหลวงแห่งสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าของพระแม่แห่งแผ่นดินสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนี้ถูกสร้างมาได้เกือบ 20 ปีที่แล้วโดยเกิดจากแิของคุณพ่อ เบเนดิกต์ ผู้เคยเป็บาทหลวงอาสา แนวหน้าแห่งาที่พบกับความโหดร้ายของาในแนวหน้าของการรบ หลังจากเกิดสนธิสัญญาหยุดยิงคุณพ่อ เบเนดิกต์ ได้กลับมายังศาสนสถาน ที่ตนเองได้ประจำ และพบว่ามีกลุ่มคนพเนจรและการใช้แรงงานอย่างทารุณกรรมของแรงงานเด็ก ทำให้เบเนดิกต์จัดตั้งสถานสงเคราะห์ที่ส่งเสริมการศึกษาและที่อยู่ในกับเด็ก ๆ ในเมืองเล็กแห่งนี้ “คุณพ่อ เบเนดิกต์ ” เสียงของบุรุษไปรษณีย์ ดังขึ้น เพื่อเรียกคุณพ่อที่อยู่ในวัยเกือบ 60 ปี ผู้มีรูปร่างผอมเล็ก ที่กำลังยืนรดน้ำต้นไม้อยู่หน้าสถานสงเคราะห์
“ข่าวไม่ดีเลยคุณพ่อข่าวไม่ดีเลย” บุรุษไปรษณีย์ กล่าวพลางส่ายหัว “สเตฟาน มีอะไรหรือ มีข่าวอะไรมาอีก่นี้”เสียงทุ้มต่ำ ของเบเนดิกต์ กล่าวตอบ บุรุษไปรษณีย์
“คุณพ่อรัฐบาลกลาง มีประกาศใหม่เพิ่มกำลังการผลิตถ่านหิน และปริมาณแร่เหล็กขึ้นอีกสองเท่า ---สองเท่าคุณพ่อ พระเ้า!พวกเราแทบจะไม่ได้หยุดกันแล้วพวกนั้นยังจะให้เพิ่มอีกสองเท่า” สเตฟานกล่าวตอบ
“ก่อนหน้านั้นเล่ามีข่าวอะไรไหม ข่าวจากมลรัฐแห่งทะเลพอมีบ้างหรือเปล่า”เบเนดิกต์ ถามกลับโดยไม่ได้กล่าวตอบ คำบ่นของของสเตฟาน “ข่าวต่างประเทศหรือคุณพ่อให้ผมคิดก่อน, อืม ๆ เหมือนจะมีมาผ่านตาใน่นี้ตามเอกสารราชการบ้างนะเหมือนว่า Marisora และ Free state of Lumen จะทำอะไรสักอย่าง ร่วมกันทางเหนือ, อ๋อ ใช่แล้ว มาริโซร่า (Marisora) และ นครรัฐอิสระ แห่งลูเมน (Free state of Lumen)ตั้งกำแพงภาษี กับแดนทางเหนือ และกับเรา” สเตฟานพูดพลางพึมพำ“คุณพ่อถามทำไม หรือครับ”
เบเนดิกต์มองไปบนท้องฟ้าในบรรยากาศที่ขมุกขมัวที่อยู่ภายใต้การปกคลุมด้วยควันจากปล่องไฟของโรงงานอุตสาหกรรมที่อยู่ไม่ไกลออกไปจากเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ “สถานการณ์น่าจะแย่กว่าที่คูณคิดอีกนะ สเตฟาน มันน่าจะแย่มากเลยทีเดียว ขอให้พระเ้าคุ้มครองพวกเราด้วยเถอะ” เบเนดิกต์กล่าวเสียงเบา กับสเตฟาน
“สเตฟานคุณช่วยอะไรพ่อสักอย่างได้ไหม”เบเนดิกต์กล่าวอย่างจริงจังกับสเตฟาน “เชิญกล่าวเลยคุณพ่อถ้าไม่เกินความสามารถ ผมจะช่วย” สเตฟานยิ้มพลางกล่าวตอบ “งั้นคุณช่วยรอตรงนี้สักครู่ เดี๋ยวพ่อกลับมา ขอไปเขียนจดหมายสักฉบับ” เบเนดิกต์กล่าวตอบ พลางเดินกลับเข้าไปในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
เวลาผ่านไปสักครู่ใหญ่คุณพ่อเบเนดิกต์กลับออกมาพร้อมจดหมายปิดผนึกฉบับหนึ่งในมือ “รบกวนหน่อยนะ สเตฟาน ฝากให้นายกเทศมณตรี หน่อยนะ” เบเนดิกต์วางจดหมายบนมือสเตฟานพลางยิ้มให้ “ได้เลยคุณพ่อเชื่อมือผมได้” หลังจากกล่าวจบ-สเตฟานผละออกไปโดยเดินไปตามถนนสายเล็ก ๆมุ่งสู่ในตัวชุมชนเมือง
1K
