ระบบเนตรปีศาจราชันอสูร

ทางฝั่งของนายพลธาร์ชูร์ที่กำลังกลับเข้าไปหาลีออน

แต่ดูเหมือนว่าจะมีคำสั่งให้ติดตามจับกุมเหล่าแฟรี่และผู้ให้การช่วยเหลือ ทำให้นายพลธาร์ชูร์ที่กำลังวิ่งตรงไปยังถ้ำขององค์ราชาถูกสกัดกั้นเส้นทางเอาไว้

เหล่าทหารพลธนูนับสิบตั้งขบวนคล้ายครึ่งวงกลมโอบล้อมนายพลธาร์ชูร์เอาไว้โดยไม่มีทหารพลหอกแม้แต่นายเดียว

พลธนูทุกนายง้างลูกศรเป็นสัญญาณเตือนให้รู้ว่าหากนายพลธาร์ชูร์คิดหลบหนีหรือต่อต้าน การโจมตีของเหล่าพลธนูก็จะเกิดขึ้นทัน

พลธนูทุกนายนิ่งสงบราวกับกำลังรอคำสั่งของใครบางคนอยู่

“โอ๊ะโอ๋...คิดว่าใครที่ไหน...มาเดินเล่นท่ามกลางสมรภูมิเลือดสาดแบบนี้...ที่แท้ก็ท่านนายพลธาร์ชูร์ผู้เปี่ยมล้นไปด้วยเกียรติยศและศักดิ์ศรีผู้ยิ่งใหญ่นี่เอง”

เสียงชวนกวนประสาทดังขึ้นพรางเดินเข้ามาของทหารกบซึ่งมีลักษณะการแต่งกายคล้ายกับนายพลธาร์ชูร์ บ่งบอกถึงยศตำแหน่งในระดับเดียวกัน

ร่างกายของเขามีสีเขียวเข้ม มีรอยแผลเป็นที่แก้มขวาเป็นทางยาว

“พอสักทีเถอะชิสการ์ พวกเราไม่จำเป็นต้องรุกรานเผ่าพันธุ์อื่นหรอก...”

นายพลธาร์ชูร์เอ่ยปากเกลี้ยกล่อมผู้นำที่เข้ามาสกัดกั้นเส้นทางของเขาเอาไว้

“แกน่ะมันเห็นแก่ตัว...เผ่าพันธุ์ของพวกเราควรจะต้องกลับมามีชีวิตอิสระเช่นเคย...ไม่ใช่ต้องมาหลบๆ ซ่อนๆ ในที่จำกัดและเต็มไปด้วยโคลนแบบที่ผ่านมา”

ชิสการ์มีความฝันของเขาเช่นกัน แต่เขาก็คงไม่ได้คำนึงถึงเรื่องความถูกผิดสักเท่าไหร่

“แกดันไปร่วมมือกับพวกมนุษย์เข้าเข่นฆ่าพวกพ้องกันเองเพื่อช่วยเหล่าแฟรี่ที่ควรจะเป็นบันได้ให้พวกเราแข็งแกร่งขึ้นเนี่ยนะ...แกโง่รึเปล่า...พวกมนุษย์มันหลอกใช้แกอยู่...แกไม่เห็นหรือไง…!!??”

ชิสการ์ระเบิดอารมณ์ใส่พรางชี้ไปยังศพของเหล่าทหารเผ่าพันธุ์มนุษย์กบที่นอนเกลื่อนกลาดอยู่เต็มไปหมด

“มันอยากให้แกช่วยพวกแฟรี่เพื่อที่พวกเราจะได้อ่อนแอเหมือนเดิม...พวกมันจะได้ทำอะไรกับเราก็ได้ตามใจเหมือนที่ผ่านมาไง...ตาสว่างสักทีเถอะธาร์ชูร์...!!!”

นายพลชิสการ์ตะคอกเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเห็นว่านายพลธาร์ชูร์นิ่งอยู่

เมื่อชิสการ์เห็นว่านายพลธาร์ชูร์ได้แต่นิ่งเงียบไร้การตอบกลับแต่อย่างใด เขาจึงขึ้นศรเตรียมการโจมตี

“ในเมื่อนายลืมคำสัตย์สาบานไปแล้วที่จะรับใช้องค์ราชาและปกป้องลูกหลานของพวกเรา แกก็ตายไปซะเถอะ”

สิ้นเสียงของนายพลชิสการ์ เขาก็ปล่อยลูกธนูพุ่งตรงเข้าสู่ศรีษะของนายพลธาร์ชูร์ทันที

หมับบบบบ...

นายพลธาร์ชูร์จับลูกธนูเอาไว้ได้อย่างแม่นยำด้วยสายตาดุจเหยี่ยวและสีหน้าที่นิ่งสงบจนมองอารมณ์ไม่ออก

“ข้าไม่เคยลืม...และจะไม่มีวันลืม...”

นายพลธาร์ชูร์ก้มหน้าพูดเสียงเรียบเย็นสงบ ไม่เหมือนกับคนที่กำลังถูกล้อมด้วยกองกำลังนักสิบ

แกร็กกกกก...

เขาใช้นิ้วโป้งหักลูกธนูทิ้งและปล่อยให้มันร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน

“สิ่งที่องค์ราชาคิดจะทำอยู่...จะนำมาซึ่งหายนะให้กับเผ่าพันธุ์ของพวกเราทุกคน...”

นายพลธาร์ชูร์ยังคงพูดด้วยเสียงเรียบสงบยะเยือกเย็นไร้ความโกรธเกรี้ยวใดๆ

“เมื่อถึงตอนนั้น...อย่าว่าแต่รับใช้องค์ราชาเลย...แม้แต่ลูกหลานก็คงไม่เหลือให้เราได้ปกป้องสักคน...!!!”

นายพลธาร์ชูร์พูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นดูทรงอำนาจอย่างมิอาจต้านทานพรางเงยหน้าขึ้นมองตาของนายพลชิสการ์ด้วยความไม่หวั่นเกรง

“งั้นก็ช่วยไม่ได้...ความคิดของนายมันคงเกินเยียวยาแล้ว...ตายซะที่นี่เป็นเครื่องสังเวยให้กับวิญญาณของพี่น้องทั้งหลายที่ต้องสละชีวิตไปละกัน...โจมตี...!!!”

นายพลชิสการ์ไม่สามารถถูกหว่านล้อมให้เห็นด้วยได้ สิ้นเสียงคำสั่งเหล่าพลทหารธนูก็เริ่มการโจมตีทันที

ฟิ่วววววววววววว...!!!

วืดดดดดดด...!!!

นายพลธาร์ชูร์กระโดดหลบม้วนตัวกลับหลังลอยขึ้นกลางอากาศ

เหล่าลูกธนูนับสิบพุ่งผ่านไปไม่เฉียดแม้แต่นิดเดียว

แอ๊ดดดดดดดดดด...

นายพลธาร์ชูร์ง้างศรเตรียมโจมตีกลางอากาศไปยังเป้าหมาย

ฟิ่วววววววววว...

คลิ๊กกกกกกก...!!!

ลูกศรพุ่งไปตัดกับคันศรของพลทหารทำให้คันศรนั้นหักแยกออกจากกันทันที

“โจมตี...!!! อย่าให้รอดไปได้...!!!”

นายพลชิสการ์ออกคำสั่งทันที

ตอนนี้สมรภูมิระหว่างนายพลทั้งสองกลายเป็นศึกระหว่างผู้เชี่ยวชาญด้านการใช้ธนูไปซะแล้ว

ฟิ่วววว...ฟิ่ววววว...ฟิ่วววววว...!!!

เหล่าพลทหารสลับกันยิงทีละชุด ทำให้การหลบหลีกไม่ใช่ง่ายอีกต่อไป

ปึกกกก...ปึกกกก...ปึกกกก...!!!

นายพลธาร์ชูร์กระโดดหลบหลีกการโจมตีจากห่าฝนลูกธนูอย่างต่อเนื่องแล้วหลบเข้ากำบังที่หลังต้นไม้ใหญ่

เขาหลับตาลง ไม่ใช่เพราะเตรียมตัวตาย...แต่กำลังใช้สมาธิฟังเสียงและสัมผัสถึงธรรมชาติรอบตัว

ฟรึ่บบบบ...ฟรึ่บบบบ...ฟรึ่บบบบ...

ฟรึ่บบบบ...

เสียงของการแทรกผ่านต้นไม้เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่มีอยู่จุดหนึ่งที่อ้อมเข้ามาใกล้นายพลธาร์ชูร์เพียงเสียงเดียว

แอ๊ดดดดดดดดดด

ฟิ่ววววววววว...!!!

คลิ๊กกกกกก...!!!

ลูกธนูพุ่งไปในทางที่ตอนแรกยังไม่เห็นเป้าหมายแต่อย่างใด แต่สุดท้ายก็มีร่างของพลทหารที่กำลังอ้อมเข้าปรากฎขึ้น ณ จุดนั้นพอดี ราวกับว่านายพลธาร์ชูร์สามารถคาดคะเนด้วยการสัมผัสธรรมชาติได้อย่างแม่นยำ ทำให้คันธนูของพลทหารนั้นหักลงทันที

นายพลธาร์ชูร์พยายามหลีกเลี่ยงการฆ่าเผ่าพันธุ์เดียวกันให้ได้มากที่สุด ทำให้การต่อสู้ครั้งนี้ที่ดูยากลำบากอยู่แล้วต้องยากลำบากมากขึ้นกว่าเดิม

มนุษย์กบที่เพิ่งถูกดักโจมตีจนคันศรเพิ่งหักลง โค้งคำนับอย่างให้เกรียติไปทางนายพลธาร์ชูร์ราวกับว่าเขายอมรับการพ่ายแพ้นี้ และนับถือในเกียรติอันยิ่งใหญ่ของนายพลธาร์ชูร์ผู้นี้อย่างหมดใจ ไม่เช่นนั้นเขาคงตายไปเสียแล้ว

ฟรึ่บบบบบบบ...ฟรึ่บบบบบบบ...

ฟิ่ววววววว...ฟิ่วววววววว...!!!