ตอนที่15น้องใครกันแน่?
โพรทาเลียเดินออกมาจากสถานศิลปะและงานฝีมือมาอย่างชอบใจที่เอาคืนนูอัสที่มาชกเธอก่อนได้ตอนแรกเธอก็ไม่คิดว่านูอัสจะเข้ามายุ่งวุ่นวายของเธอแต่เพราะอีกฝ่ายโดนเธอชกกลับคงไม่ชอบใจที่เธอโต้กลับเลยมาเอาคืนแต่ก็โดนเอาคืนเหมือนเดิม โพรทาเลียเดินไปเรื่อยๆ อย่างสบายใจโฟกัสเดินออกมาจากสถานศิลปะและงานฝีมือนั้นก็มองว่าคีย์อยู่ในก็เห็นว่าอีกฝ่ายเดินไปไกลแล้วเธองงเลยว่าอีกฝ่ายเดินออกมาไม่กี่นาทีเองแต่เดินไปไกลแล้วเ้าตัวเลยรีบวิ่งตามไปทันที พอวิ่งไปใกล้จนถึงตัวอีกฝ่ายแล้วเธอก็เข้าไปแตะไหล่อีกฝ่ายทันที
“วันเดอร์เลอร์!!”
“!!”
โพรทาเลียสะดุ้งแล้วจับมืออีกฝ่ายก่อนจะย่อตัวลงแล้วใช้แรงของตัวทุบอีกฝ่ายนอนลงกับพื้นทันทีแล้วเธอหยิบมีดออกมาจ่อคออีกฝ่าย โพรทาเลียเห็นคนที่มาจับไหล่ตัวเองเธอใทันทีที่ว่าคนนั้นคือ โฟกัส
“อ๊ะ...โฟกัส!!” โพรทาเลียใก่อนจะเอามีดออกจากคออีกฝ่ายทันที“ข้าขอโทษนะ ข้านึกว่าใครจะเข้ามาทำร้ายนะ เ้าไม่เป็ไรนะ!!”
โฟกัสยังอึ้งๆ อยู่เลยเมื่อกี้เธอรู้สึกว่าตัวเองเกือบโดนอีกฝ่ายทำร้าย “ช...ช่างเถอะ...ฉันก็ผิดที่...แตะโดนไม่ได้คิดอะไรนะ...”
โฟกัสค่อยๆ ลุกขึ้นอย่างช้าๆโพรทาเลียทำหน้าเสียใจที่ตัวเองเผลอทำแบบนั้น มันเหมือนกลายเป็สัญชาตญาณของเธอถ้าใครเข้ามาข้างหลังเธอจะจัดการทุกคนที่เข้ามา โฟกัสเห็นอีกฝ่ายทำหน้าเศร้าเธอก็ไม่ชอบใจเท่าไรเลยจริงๆ ก่อนจะขยับตัวไปใกล้ๆอีกฝ่ายแล้วยกมือหยิกแก้มอีกฝ่าย
“อ๊ะ!”
“เลิกทำหน้าเศร้าสิ!แค่นี้ฉันไม่ตายหรอกนะ นายไม่ต้องมาเสียใจกับฉัน เข้าใจไหม? วันเดอร์เลอร์”
“แต่ว่า...”
“ไม่มีแต่!!” โฟกัสพูดคาดคั้นไม่ให้อีกฝ่ายพูดต่อ
“ก็...ก็ได้...แต่ข้าก็ขอโทษละกัน...”
“ฉันรับคำขอโทษแต่...ฉันมานี้เพื่อจะเตือนนายอีกครั้ง” โฟกัสพูดจบก็ปล่อยมือจากแก้มอีกฝ่าย
โพรทาเลียเอามือมาลูบแก้มตัวเองนี่เป็ครั้งที่สองที่เธอโดนหยิกแก้ม “อีกแล้วเหรอ?”
“นายทำเื่อีกแล้วนะนายชอบไปมีเื่กับพี่ฉัน จนตอนนี้เธอคาดคั้นว่าจะฆ่านายนายอย่างตายขนาดนั้นเลยเหรอ!?”
โพรทาเลียทำหน้านิ่งจนอีกฝ่ายรู้สึกเคืองขึ้นมาทันที
โฟกัสลุกขึ้นทันที ก่อนจะะโเรียกอีกฝ่าย “วันเดอร์เลอร์!!”
“หือ...อ๋อ โทษทีข้าไม่ได้ฟัง...”
“นาย! เอาแต่คิดอะไรอยู่นายจะโดนพี่ฉันหมายหัวอยู่นะ!”
“ก็...ข้าคิดว่าทำไมเ้าถึงต้องห่วงข้าข้าแค่คนนอกไม่ใช่พี่น้องเ้าแท้ๆ ...”
พออีกฝ่ายถามแบบนั้นโฟกัสก็อึ้งไปเลยอีกฝ่ายพูดถูกทำไมเธอต้องห่วงอีกฝ่ายด้วยโดยที่อีกฝ่ายไม่ใช่ทั้งเพื่อนและครอบครัว แต่ไม่รู้ทำไมเธอกับรู้สึกแปลกๆมาั้แ่เจออีกฝ่ายว่าทำไมอีกฝ่ายทำให้เธอนึกถึงพี่สาวสมัยเด็กๆ ตลอด
“ฉันไม่รู้...แต่ยังไงนายก็ต้องระวังตัว…”
“ข้าว่าคนที่ต้องระวังตัว...คือเ้ามากกว่า...”โพรทาเลียลุกขึ้นทันที“ระวังพี่สาวเ้าให้ดี...นางทำอะไรก็ได้แม้กระทั่งฆ่าครอบครัวแจ็กสันได้เช่นกัน...”
โพรทาเลียเผลอพูดบางอย่างออกไปโฟกัสได้ยินแบบนั้นตัวเธอถึงกับรู้สึกวู่วามในร่างกายเหมือนตัวเธอรู้สึกหวาดกลัวกับสิ่งที่คีย์เตือนเธอมันแปลกๆ ที่คำเตือนอีกฝ่ายทำเอาเธอกลัว
“ทำไมนายพูดแบบนั้น...นายพูดเหมือนรู้อะไร...นาย...นายเป็ใครกันแน่!?”
พอเจอคำถามของโฟกัสเข้าไป โพรทาเลียมองอีกฝ่ายอย่างอึ้งๆเธอก้มหน้าลงแล้วไม่กล้ามองอีกฝ่าย ระหว่างที่สองคนนั้นไม่พูดอะไรเลยก็มีกลุ่มชายล้วนเดินมาพอดี แล้วชายคนหนึ่งผมดำก็ทักพวกเขาสองคน
“อ้าว สาวๆ สองคนมาอยู่อะไรแถวนี้นะ”
โพรทาเลียสะดุ้งเลยที่มีผู้ชายมาบอกว่าเธอเป็หญิงทำให้เธอคิดว่ามองออกเหรอว่าตัวเธอเป็หญิง ทำให้เธอที่ก้มหัวอยู่หน้าซีดทันทีโฟกัสได้ยินแบบนั้นไม่ชอบใจเลยก่อนจะหันไปว่าอีกฝ่าย
“นี่ โคล!ไม่เห็นหรือใครคนเข้ากำลังคุยกัน แล้วอีกอย่างทักแบบนั้นหมายความว่าไงผู้หญิงมาฉันคนเดียวนะ!!”
“เอ๋...แต่คนข้างๆ ล่ะ...”
โพรทาเลียค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาทำให้เธอว่าเธอจ้องอีกฝ่ายแบบน่ากลัว ชายที่โดนโฟกัสเรียกว่า โคลถึงกับสะดุ้งทันที
“ผู้ชายเหรอ!! หน้าอย่างกับ...”
“ผู้หญิงใช่ไหมล่ะ...ใครก็พูดแบบนั้นน่านะโคล” โทมัสพูดออกมาทันที แล้วเข้าไปโอบไหล่ของคีย์ “น้องฉันน่ารักเหมือนผู้หญิงน่านะเนอะ คีย์”
“หนึ่งคำก็น่ารัก สองคำก็น่ารักพี่เห็นข้าเป็อะไรกันแน่?”
“ก็น้องรักไง คีย์!!” โทมัสทำหน้าดีใจสุดๆก่อนจะกอดคีย์
“ทำไมกันนะฉันไม่น่ามองผิดเลยนะ...หุ่นหมอนี้...บางสุดๆ อยากเห็นเวลาอาบน้ำเลยแฮะ...” โคลคิดออกมาเสียงดัง
ฟีนีอุสที่ยืนอยู่นิ่งๆได้ฟังแบบนั้นเขานึกภาพตามเลยว่าเวลาเห็นคีย์สภาพเวลาไปห้องน้ำเขาถึงกับยิ้มมุมปากทันที จนโอราอุสจ้องอีกฝ่ายทันที
“นายคิดอะไร ฟีนีอุส!!” โอราอุสถามฟีนีอุสจนพวกคนอื่นๆหันมามองกัน
ฟีนีอุสใกับคำถามอีกฝ่ายก่อนจะปฏิเสธทันที “เปล่าซะหน่อยเว้ย!ฉันแค่อะไรเรื่อยเปื่อยเอง!!”
“เหรอ!” โอราอุสจ้องอย่างสงสัยทันทีแต่เขาก็เดินไปหาโพรทาเลียแล้วดึงตัวมาจากโทมัส “เลิกโอบคีย์สักทีรู้ไหมว่าเขาไม่ชอบนะ”
“เอ๋!! อะไรกัน โอราอุสคีย์เป็น้องฉันนะ”
“เสียใจ...เด็กคนนี้เป็น้องฉัน โทมัส!!”
“น้องนาย! ?” ทุกคนอุทานออกมาอย่างงง
โทมัสได้ยินก็งงก่อนจะโต้เถียงทันที “เดียว!โอราอุส คีย์เป็น้องฉันนะ”
“ทำไมถึงเป็น้องนายแต่ก็เป็น้องฉันได้เหมือนกัน” โอราอุสยืนประจันหน้ากับโทมัส
โพรทาเลียทำหน้าเซ็งๆที่โทมัสกับพี่โอราอุสมาทะเลาะกันเพื่อแย่งว่าใครเป็น้องพวกเขา ก่อนจะหันไปพูดกับทั้งสองคน
“เอ่อ...ท่านพี่ทั้งสอง ขอล่ะคนไหนก็เป็พี่ของข้านะขอรับ” โพรทาเลียพูดแล้วยิ้มให้
โทมัสกับโอราอุสมองคีย์แล้วรู้สึกสุขใจที่อีกฝ่ายยิ้มด้วยใบหน้าอ่อนโยนให้โฟกัสมองคีย์อีกฝ่ายเป็ที่รักของคนอื่นๆ จริงๆ เธอมองแล้วยังรู้สึกชื่นชอบเลยที่อีกฝ่ายทำให้คนอื่นๆรักได้ ฟีนีอุสมองคีย์อย่างสบายใจ ก่อนจะสังเกตตรงจมูกอีกฝ่ายว่ามันมีการทำแผลไว้เขาเลยเข้าไปหาคีย์ทันที
“นายไปทำอะไรมานะ!” ฟีนีอุสเข้ามามองด้วยสีหน้าใ
โพรทาเลียมองอีกฝ่ายก่อนจะตอบขึ้น “ข้า...ข้า...”
“เขาชนต้นไม้นะ...” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น
โพรทาเลียหันไปหาต้นเสียงก็เจอโอลิเวอร์ออกมาจากหลังพวกผู้ชาย
“พี่มิวเลอร์!”
“ไง วันเดอร์เลอร์ เจอกันอีกแล้วนะ”
“ครับ เจอกันอีกแล้วนะครับ”
ทั้งสองยิ้มให้กันจนฟีนีอุสมองอย่างไม่ชอบใจแต่คนที่ไม่ชอบใจมากสุดคือพี่โอราอุส
โอราอุสเข้ามาระหว่างกลางทั้งสองคนทันที “นายเลิกจ้องน้องฉันซะทีโอลิเวอร์!”
โอลิเวอร์เหงื่อตกทันที “อะไรล่ะฉันแค่มองเฉยๆ เอง โอราอุส นายนะระแวงเกินไปแล้วนะ”
โพรทาเลียเดินออกมาห่างๆจากสองคนวันนี้วันอะไรของเธอมีแต่ปัญหาความวุ่นวายเข้ามาตลอด เธอเดินถอยหลังจนมาชนกับโคลเข้าโคลก้มมามองเธอ พร้อมกับมองใบหน้าของเธอ
“แต่นายก็หน้าเหมือนผู้หญิงนะ ดูดีๆคล้ายสองสาวฝาแฝดอย่างโฟกัสและโพรทาเลียเลยแฮะ!” โคลพูดแบบนั้นออกมาทำเอาโพรทาเลียอึ้งไปทันที
โฟกัสหันมามองทันทีโคลพูดแบบนั้นก็ทำให้เธอมองดีๆว่าคีย์มีใบหน้าเหมือนพวกเธอจริงๆ
โพรทาเลียรีบหันไปมองอีกฝ่ายแล้วรีบปฏิเสธสิ่งที่อีกฝ่ายพูด“ไม่น่าใช่นะ แค่เหมือนผู้หญิงเฉยๆแต่ที่เหมือนโฟกัสหรือโพรทาเลียไม่น่าจะใช่นะน่า”
“เหรอ...อืม...ใบหน้าเหมือนผู้หญิงร่างกายบางเหมือนผู้หญิง แล้ว...” โคลพูดยังไม่จบก็โอบเอวของคีย์ให้เข้ามาใกล้ๆเขา "แล้วลีลานายจะเหมือนผู้หญิงไม่นะ"
โพรทาเลียได้ยินแบบนั้นทำเอานึกถึงวากาเน็ทขึ้นมาทันทีจนเธอโกรธหน่อยๆ ที่อีกฝ่ายมาพูดทะลึ่งกับเธอฟีนีอุสได้ยินที่โคลพูดเขารีบเขามาพร้อมกับไปเตะข้างหลังอีกฝ่ายจนอีกฝ่ายเกือบล้มจนปล่อยมือออกจากเอวของคีย์ เขาก็ดึงตัวคีย์มาโอบไว้ข้างๆ
“เห้ย! ฟีนีอุส!!”
“อะไร! ไอ้ลามก!คำพูดเมื่อกี้ฉันน่าจะเอาไปบอกเนเวอร์รี่นะว่านายกะล่อนไปทั่วนะ!!” ฟีนีอุสพูดขู่โคลทันที
โคลหน้าซีดทันที “เดียวๆ เพื่อน!อย่าไปบอกยัยนั้นนะ เดียวฉันจะหูชากันพอดีสิ!”
“นั้นมันเื่ของนาย!!” ฟีนีอุสมองอย่างไม่พอใจอีกฝ่ายที่มาพูดลามกใส่คีย์
โพรทาเลียจ้องอีกฝ่ายแล้วมองมืออีกฝ่ายที่จับเอวเธออยู่ “เอ่อ...ฟีนีอุส...”
“หือ อะไรเหรอ? คีย์”
“เลิกจับเอวฉันได้ยังนะ?”
“เอ๋?” เขามองเอวอีกฝ่ายแล้วเห็นมือเขาเขารีบเอาออกทันที “โทษที!”
พออีกฝ่ายเอามือออกเธอก็สบายใจทันทีเธอก็มองโคลที่กำลังกังวลว่าถ้าฟีนีอุสเอาเื่เขาไปบอกใครสักคนที่ชื่อเนเวอร์รี่เขาคงได้ตายแน่ๆ แต่พอเธอมองอีกฝ่ายที่มีสีผิวซีด เธอก็รู้สึกคุ้นๆกับอีกฝ่ายว่าคล้ายใครบางคนที่เธอรู้จักไม่นานมานี้
“นึกออกล่ะ!”
“นึกอะไรออกเหรอ? คีย์”โอราอุสเดินมาถามอีกฝ่ายทันที
“นึกออกว่าโคลคล้ายๆ ใครคล้ายคุณนิโคนั้นเอง”
“หือ!” โคลที่มีสีหน้าขี้เล่นเปลี่ยนเป็สีหน้าที่เ็าขึ้นมาทันที“อ๋อ...หมายถึง...หมอนั้นนะเหรอ!”
“รู้จักด้วยเหรอ?” โพรทาเลียถามเลยว่าอีกฝ่ายรู้จักคุณนิโคด้วยเหรอ
“หึ ไม่รู้จักได้ไง” โคลกอดอกทันที“นั้น...ม...ม...”
“มะ?”
โคลหน้าแดงขึ้นมาทันที เขาอายกับเื่แบบนี้จริงๆฟีนีอุสเห็นโคลอ้ำอึ้งเลยช่วยตอบทันที “คุณนิโคเป็แม่ของเ้าหมอนี่นะ”
“ฟีนีอุส!!” โคลหน้าแดงทันที
“เอ๋...แม่เหรอ?” โพรทาเลียถึงกับหน้านิ่งทันทีสมองของเธอกำลังคำนวณอย่างหนัก เพราะที่เธอจำได้คุณนิโคเป็ชายนี่น่า “เดียวนะทำไมผู้ชายถึงมีลูกได้ล่ะ ทำไมกันล่ะ ทำไม”
โพรทาเลียพูดออกมาคนเดียวเธอกำลังเข้าไปสู่ห้วงลึกของความคิดตัวเองว่าเื่นี้มันคืออะไรกันแน่
“เห็นไหม ฟีนีอุสนายทำให้คีย์เขาคิดเยอะเลยนะ!!” โคละโว่าฟีนีอุสทันที
“โทษที...” ฟีนีอุสรู้สึกแย่เลยที่ทำให้คีย์คิดเยอะเื่ของโคลเลย
โฟกัสมองคีย์ที่กำลังคิดเื่ของโคลใบหน้าของอีกฝ่ายตอนนี้ยิ่งคล้ายเวลาพี่สาวหรือเธอคิดบางอย่าง ตอนนี้โฟกัสคิดเยอะเลยว่าสิ่งที่คีย์เตือนเธอสิ่งที่คีย์ทำ ทุกอย่างทำให้เธอคิดเยอะเลยว่าอีกฝ่ายเป็ใครกันแน่ๆทำไมทำให้เธอคิดว่าอีกฝ่ายคล้ายพี่สาวเธอ เธอคิดไม่ออกจริงๆก่อนที่เธอคิดจะทำบางอย่างเล็กๆ น้อยๆ เธอเข้าไปใกล้ๆเธอเข้าไปใกล้อีกฝ่ายแล้วก่อนจะยกนิ้วขึ้นมาจิ้มไปที่แก้มอีกฝ่ายคีย์สะดุ้งทันทีที่มีคนมาจิ้มแก้มของเขา เขารีบหันไปมองทันที
“อ๊ะ...โฟกัส...”
โฟกัสถึงกับนิ่งไปแป๊บหนึ่งก่อนจะพูดต่อ “อ๊ะ...คือ...พวกพี่ๆเขาจะอธิบายให้นายฟังนะ”
“อธิบายเหรอ?” โพรทาเลียสงสัยเลยว่าอธิบายยังไง
“ฉันจะอธิบายให้นะ คีย์” โอราอุสพูดขึ้นทันที“คุณนิโคเป็แม่ของโคล เพราะว่าเขาเป็คนตั้งท้องส่วนการตั้งท้องนี้เกิดจากผล...”
“ผลแพลเปิ้ลสินะขอรับ?” โพรทาเลียพูดตัดหน้าพี่ชายก่อน
ทุกคนนิ่งไปเลยที่ได้ยินที่คีย์พูดแบบนั้นพวกเขามองไปที่คีย์สงสัยเลยว่ารู้ได้ไง
“อ้าว ใช่เหรอขอรับ?” โพรทาเลียมองอย่างสงสัยทันที
“ก็มีแค่อย่างเดียวที่ทำให้ตั้งครรภ์ได้นะ”
“ทำไมนายถึงรู้ล่ะ? วันเดอร์เลอร์” โอลิเวอร์แซงทุกคนเข้ามาหาคีย์ทันที
“เอ่อ...ก็รู้แค่ว่า...พวกโกรอสั์ตัวจิ๋วเป็คนสร้างนะ”
“อืมๆ โกรอส ั์ตัวจิ๋วสินะ” โอลิเวอร์ฟังแล้วก็จดตามที่คีย์พูด
“นายต้องจดไว้ด้วยเหรอ?”
“ใช่ เพราะเราไม่เคยมีข้อมูลเื่นี้นะนอกจากที่คุณนิโคบอกนะ”
“งั้นเหรอ...”
“ใช่ พวกเรารู้แค่ว่าคุณนิโคซื้อผลแพลเปิ้ลมาจากพวกโกรอสกลุ่มหนึ่งเท่านั้นนะ”
“อย่างงี้เอง...”
โพรทาเลียคิดเลยว่าพวกโกรอสที่ว่านี้ใช่พวกโกรอสที่เธอรู้จักหรือเปล่าถ้าใช่คงไม่แปลกที่จะมีผลแพลเปิ้ลถูกขายให้แก่มนุษย์กึ่งเทพได้
“จริงสิคีย์นายมาทำอะไรกับโฟกัสที่นี้หรือ?” โทมัสหันมาถามทันที
“เอ่อ...คือว่า...”
“กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!” เสียงกรี๊ดดังขึ้นมาทันที
ทุกคนหันไปมองต้นเสียงก็คือ โพรทาเลียเธอตัวแดงเต็มไปหมด เธอเดินผ่านมายังจุดที่พวกคีย์อยู่โพรทาเลียเห็นคีย์เธอทำตาทะลึ่งทันที
“แก!!ทำให้ฉันตัวแดงแบบนี้ยังมีหน้ามายืนอยู่แถวนี้อีกเหรอ!!” นูอัสชี้หน้าใส่อีกฝ่าย
พวกผู้ชายมองอย่างงงๆว่านี่เกิดอะไรขึ้นกันกับโพรทาเลียที่ตัวแดงเป็ตุ่มๆ แบบนั้น
“พอเลยนะพี่!!พี่ไปทำรูปปั้นของคีย์พังเองนะ แล้วโดนคีย์เล่นกลับก็มาโทษเขาถ้าพี่ไม่เข้าไปยุ่งกับรูปปั้นก็จบแล้ว!!” โฟกัสเข้ามาขวางระหว่างพี่สาวกับคีย์
“แก เดียวนี้กล้าหือกับฉันเหรอ? โฟกัส” นูอัสกระชากคอโฟกัสทันที
โพรทาเลียเห็นถึงกับไม่ชอบขึ้นมาทันที เธอสะบัดมืออีกฝ่ายออกจากคอเสื้อของโฟกัสทันทีนูอัสถึงกับอึ้งไปเลย ก่อนจะมองมาที่อีกฝ่ายที่มาสะบัดมือของเธอออกไป
“แก!!”
“อย่ามาแตะโฟกัสเด็ดขาด!!” โพรทาเลียพูดด้วยน้ำเสียงที่ดุดันพร้อมกับขมวดคิ้วมองอีกฝ่าย
โฟกัสมองอีกฝ่ายอย่างอึ้งที่คีย์ปกป้องเธอเธอรู้สึกอบอุ่นมากกว่าเดิมอีก
“นี่! พอได้แล้วเธอต้องไปสถานพยาบาลนะโพรทาเลีย” ลูกน้องของนูอัสรีบพาเธอไปทันที
“อึ้ก!! ฝากไว้ก่อนเถอะ วันเดอร์เลอร์!!”
“เฮ้อ...ยัยนั้นทำตัวแย่กว่าเดิมอีกนะเนี่ยสงสารคุณแจ็กสันจริงๆ เลยนะ” โคลพูดขึ้น
“ใช่สงสาร...ครอบครัวฉันมีคนแบบนี้อยู่มันลำบากยิ่งกว่าอะไร”
โอราอุสพูดต่อแล้วหันไปมองโพรทาเลีย โพรทาเลียหันหน้าหนีก่อนจะคิดเพื่อออกจากตรงนี้ดีกว่า
“งั้นข้าว่าข้าขอตัวก่อนดีกว่างั้นโชคดีนะทุกคน”
โพรทาเลียพูดจบก็เดินออกไปทันทีโฟกัสมองคีย์อย่างสงสัยเลยว่าสิ่งที่เธอคิดนั้นใช่จริงๆ ไหม เธออยู่ข้างๆอีกฝ่ายแล้วรู้สึกอบอุ่นแล้วก็ไว้ใจอีกฝ่ายมากขึ้นถึงจะรู้จักกันมาได้แค่ไม่กี่วันเองโฟกัสกำลังจะขอตัวจากทุกคนเธอก็เดินออกจากตรงนั้นก่อนจะมีสิ่งบางอย่างโผล่มากระซิบข้างๆ หูของโฟกัส
“โฟกัส...คนคนนั้นมีร่างจุติอยู่ข้างๆตนหนึ่งนะ”
“เอ๋!”
โฟกัสเงยหน้ามองสิ่งที่อยู่ข้างๆ เธอเธอหันกลับไปมองคีย์ แต่คีย์ก็ไม่อยู่แถวนั้นแล้วตอนนี้ใจของเธอเต้นแรงมากขึ้นไปอีก เธอกำลังคิดว่าอีกฝ่ายใช่คนที่เธอคิดใช่ไหมถ้าใช่เธอคงต้องทำบางอย่างเพื่อให้ครอบครัวรู้ว่าอีกฝ่ายเป็ใคร แล้วต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าใช่จริงไหม
่เย็นของวันนั้นบ้านหลังหนึ่งที่ไม่ได้ใช้ได้มีคนกลุ่มหนึ่งรวมตัวกันเพื่อประชุมบางอย่าง หลายคนยืนอยู่ตามกำแพงถืออยู่บนเพดาน บางก็นั่งอยู่ที่โซฟา ระหว่างที่พวกเขาคุยกันอย่างสนุกปากกันอยู่ก็มีบางคนกำลังเดินเข้ามาในบ้านนั้นก็คือ นูอัสที่ตามตัวมียาทาตามตัวอยู่เธอเข้ามาแบบนั้นทำให้ความน่าเกรงขามของเธอหายไปเลย
“แม้ๆ ดูสิใครมานูอัส...ผู้โดนเด็กบ้านเฮอร์มีสเล่นงาน” ชายร่างใหญ่พูดขึ้น
“เงียบปากไป!! เฟล!!ไอ้สัตว์อสูรตาเดียว!!”
“แกว่าไงนะ!!” เฟลลุกขึ้นประจันหน้ากับนูอัส
“อย่าลืมข้าเป็หัวหน้าพวกแก!!ถ้ามาทำให้ข้าขึ้น ข้าฆ่าพวกแกได้สบายเลย!!”
“เหอะ ทำเป็ขู่เธอไม่เคยทำผลงานให้ท่านแซเทิร์นสักทีไม่นึกเลยว่าท่านยังยอมให้เ้าเป็หัวหน้าเราได้ไงคงเพราะเ้าเป็คนที่ปลอมตัวเป็โพรทาเลียสินะ”
“ซี่!!” นูอัสขู่อีกฝ่ายทันที
“แล้วจะเอาไงต่อแผนเ้าในการทำให้คนในค่ายแตกคอกันก็ล่ม ทำให้คนในค่ายกลัวก็ล่มเพราะวันเดอร์เลอร์”
“เลิกพูดถึงวันเดอร์เลอร์สักที!!มันทำให้ข้าต้องอับอายต่อสิ่งที่มันทำ แล้ววันนี้ข้าได้ความอัปยศที่สุดในชีวิตข้าจะทำบางอย่างให้พวกมันต้องหวาดกลัวต่อสิ่งที่เกิดขึ้น!!”
ทุกคนต่างมองนูอัสอย่างกังวลว่าแผนนี้จะรอดอีกไหม
“ถ้าแผนนี้ผ่าน เราจะดำเนินแผนต่อไปทันทีเ้าคงเข้าใจนะ นูอัส” ชายคนหนึ่งพูดขึ้นเขาอยู่ในเงามืดของบ้าน
“หึ ข้านะเข้าใจอยู่แล้ว!!” นูอัสเข้าไปหาไซเรนตนหนึ่งนางมองเธอก่อนที่นูอัสจะพูด "อูโรยานั้นอยู่ไหน?"
“ยา? หรือว่า!?”ไซเรนมองอีกฝ่ายอย่างหวาดกลัว
“ใช่!!ฉันจะใช้ยาตัวนั้นจัดการกับคนในค่ายทั้งหมด รอก่อนเถอะเหล่าฮาล์ฟบลัดพวกแกกำลังจะเห็นนรกอีกไม่ช้า!!”
จบตอนที่ 15 โปรดรอติดตามตอนที่16 ต่อไป