พี่ครับ น้องชายคนนี้กลับมาให้พี่กินเต็มที่แล้วครับ

บทที่ 78 แผนการที่แยบยล

​เสียงโทรศัพท์แผดลั่นบ้าน คนรับใช้ของบ้านรับสายอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้รบกวนเวลาพักผ่อนของคนเป็นนาย ก่อนจะมองไปยังคนเป็นเจ้านายของบ้านที่กำลังนอนหลับอย่างสบายอารมณ์ ข้างกายนั้นมีเด็กน้อยคนหนึ่งที่ไม่สวมใส่เสื้อผ้าแม้สักชิ้นนอนอยู่ด้วย

​หลังจากที่คุณหญิงพิมพ์มีงานสังสรรกับพวกเพื่อนๆไฮโซด้วยกันที่ต่างประเทศ คุณผู้ชายของบ้านก็พาเด็กหน้าตาสดใสคนหนึ่งเข้ามาด้วย ตอนแรกทุกคนก็ยังคิดว่าเด็กคนนี้น่ารักน่าเอ็นดู แต่เมื่ออยู่ไปก็ได้รู้ความจริง เด็กที่บอกว่าหน้าตาใสซื่อคนนี้เป็นแค่ตอนที่อยู่กับคุณผู้ชายเท่านั้นแหละ หลังจากที่ปล่อยให้อยู่คนเดียว อีกฝ่ายก็อาละวาดจนทำให้เหล่าพ่อบ้านแม่บ้านไม่อยากเข้าใกล้แล้ว

​ใครจะคิดว่าจู่ๆสายที่โทรเข้าบ้านใหญ่ในตอนนี้จะโทรมาเพื่อขอคุยกับเด็กหนุ่มที่กำลังนอนอวดทรวดทรงองค์เอวของตนเองอยู่กันล่ะ

“คุณนะโมคะ มีสายเรียกหาคุณค่ะ” แม่บ้านหญิงพูดขึ้นอย่างกล้าๆกลัวๆ เธอกลัวว่าการปลุกอีกฝ่ายในตอนนี้จะทำให้ทางนั้นหงุดหงิด

​แล้วมันก็เป็นจริงเสียด้วย นะโมโกรธจัดที่ถูกปลุก ทว่าสายเรียกเข้าอย่างนี้ก็ทำให้เขารู้สึกแปลกใจมากกว่า ดังนั้นเขาจึงจดบัญชีนี้ของอีกฝ่ายเอาไว้ รอที่จะจัดการหลังคุยธุระเสร็จ

​ถ้าไม่ใช่เพราะเบอร์นี้โทรมาที่บ้านของเสี่ยเสือซึ่งไม่น่าจะใช่เรื่องทั่วไปล่ะก็...เขาคงจะวีนแตกไปแล้ว

“ฮัลโหล” นะโมตอบกลับด้วยน้ำเสียงกลางๆ ไม่ได้แสดงความโมโหของตนเองออกไปแต่อย่างใด กระนั้นเสียงของเขาก็ไม่ได้มีความนอบน้อมอยู่เลย

“งานของแกมาถึงแล้ว เรียกไอ้แก่นั่นให้ลุกมาทำงานด้วย” เสียงปลายสายเอ่ยอย่างดูถูก นะโมถึงกับนั่งหลังตรง เสียงที่ทรงอำนาจนี้คือคนที่อยู่เบื้องหลังของพวกเขามาตลอด

​แม้ว่าเพจที่สร้างมาเพื่อยุยงความสัมพันธ์ของสองพี่น้องนั้นจะไม่ได้ผลนัก อย่างไรก็ตาม...ผู้ติดตามเพจของเขาในตอนนี้ก็มีเป็นหมื่นคนแล้ว

“คุณหมายถึง...”

“ไปเจอกันที่โกดัง XXX” ดูเหมือนปลายสายไม่อยากจะพูดด้วยเท่าไรนัก เขาเพียงโทรมาแจ้งสถานที่และเวลาให้แล้วก็วางสายไป

​หัวใจของนะโมรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย ทว่าเมื่อนึกว่าท้ายที่สุดแล้วไอ้เด็กที่น่าอิจฉาคนนั้นจะถูกกระทำเหมือนสัตว์ เขาก็ผ่อนคลายลงมาก การที่ยอมให้เสี่ยเสือไปร่วมวงด้วย ก็เป็นแค่แผนที่จะทรมานจิตใจของไอ้เด็กน่าตายคนนั้นเท่านั้นเอง

​ทุกคนรู้ดีว่าในจิตใจของคุณชายรองคนนั้นมีความมืดดำที่ลบออกไปไม่ได้ก็คือสถานการณ์ตอนเด็ก นะโมไม่รู้ว่านายท่านคนนี้มีความเกลียดชังอะไรในตัวของคุณชายรองขนาดนั้น ถึงกับต้องการที่จะโจมตีจุดอ่อนของอีกฝ่าย ทรมานจิตใจอย่างรุนแรง ทั้งยังบอกให้เขาไปทำหน้าที่ถ่ายคลิปเอาไปลงเพจอีกด้วย

​ดูเหมือนกับว่าต้องการทำลายปลายฝนให้ย่อยยับ ชนิดที่ว่าต่อให้รอดจากความตายก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่

​แค่คิดก็หวาดกลัวแล้ว...

“เสี่ยครับ” นะโมเอ่ยเรียกคนที่นอนหลับพุงกางอยู่ ตัวเขานั้นกว่าจะออดอ้อนให้อีกฝ่ายพามาที่บ้านใหญ่นี้ไม่ใช่เรื่องง่าย ดังนั้นทั้งวันทั้งคืนจึงพยายามที่จะทิ้งร่องรอยความทรงจำของตนเองไว้ที่นี่ให้มากที่สุด เมื่อเสี่ยเสือกลับมาบ้านแล้วเจอกับยายแก่คนนั้น เขาจะต้องหงุดหงิดและไม่พอใจอย่างแน่นอน

​แล้วมันก็ทำให้ทั้งเขาและเสี่ยหมดแรงไปตามๆกัน

“มีอะไร” คนอายุมากกว่าฮึมฮำในลำคอ ตัวเขาที่เล่นสนุกสุดเหวี่ยงอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนย่อมพอใจกับนะโมอย่างมาก

“คือว่านายท่านคนนั้นโทรมาครับ”

“หืม? นายท่านโทรมา? เขาว่ายังไงบ้าง” เสี่ยเสือเปิดเปลือกตาของตนเอง รอฟังคำสั่งที่สำคัญนี้อย่างตั้งใจ

“เขาบอกว่าให้พวกเราเริ่มแผนได้แล้ว เดี๋ยวให้ไปรอที่โกดัง XXX ครับ” นะโมพูดพร้อมกับลอบมองสีหน้าของเสี่ยเสือไปด้วย

​หลังจากที่เสี่ยเสือได้ยินแบบนั้น ดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง ประกายในดวงตานั้นเต็มไปด้วยความดีใจ เพราะมันหมายความว่าเขากำลังจะได้กลืนกินคนที่อยู่ในความทรงจำมาเนิ่นนานแล้ว

“ฮ่าๆ อย่างนั้นหรอ? เวลานี้ก็มาถึงแล้วสินะ” คนแก่แทบจะเก็บน้ำลายลงไปไม่ได้แล้ว เขากลืนน้ำลายของตนเองลงคออย่างยากลำบาก ทว่ามันก็ปรากฏออกมาอย่างเรื่อยจนทำให้เห็นน้ำลายที่สออยู่มุมปาก

​นะโมกำหมัดแน่น แต่สุดท้ายก็คลายมือของตนเองออก เขาเอนกายเข้าหาเสี่ยเสืออย่างใจกว้าง

“เสี่ยครับ หลังจากเล่นสนุกจนพอใจแล้ว เสี่ยก็อย่าลืมผมนะครับ” คำพูดที่ใจกว้างเหล่านั้นทำให้เสี่ยเสือหัวเราะอย่างมีความสุข เขากอดรัดร่างเล็กในอ้อมแขนให้แน่นขึ้นไปอีก ความรู้สึกรำคาญใจต่อภรรยาก็เพิ่มมากขึ้นเช่นกัน

“หลังจากทำงานนี้เสร็จ นายท่านน่าจะเลี้ยงดูพวกเราอย่างดี หลังจากนั้นก็ไม่ต้องพึ่งยายแก่พิมพ์อีกต่อไป ฉันจะหย่ากับมันแล้วพาเธอเข้าบ้านใหญ่ เธอจะกลายเป็นนายของบ้านหลังนี้ ดีไหม” เสี่ยเสือพูดออกมาอย่างจริงจัง นะโมมีความสุขจนตัวสั่น สร้างความขบขันให้เสี่ยเสืออย่างมาก

“ขอบคุณมากครับเสี่ย” นะโมกราบแนบอกอ้วนของอีกฝ่าย แม้ว่าเขาจะไม่พอใจปลายฝนอยู่บ้างที่ใครๆก็ชอบมัน แต่ท้ายที่สุดแล้ววันนี้จะเป็นวันที่มันต้องเจอกับหายนะ ดังนั้นเขาจึงยอมให้มันกลายเป็นที่ต้องการของคนอื่นไปก่อน

​รับรองได้ว่าตอนที่ถ่ายคลิปมัน เขาจะทำให้มันกลายเป็นนายเอกเอวีที่งดงามที่สุดอย่างที่มันต้องการเลย!! หลังจากนั้นร่างกายของมันก็จะถูกส่งให้ทุกคนเห็น ในเมื่อมันชอบเป็นจุดเด่นนัก ก็เด่นไปให้สุดๆเลย!

​อยากรู้จริงๆว่าหลังจากนั้น ไอ้ท่าทางสูงส่งและใสซื่อจะยังคงอยู่ได้อีกไหม?

​ขณะที่สองคนตัวร้ายปลายแถวคิดว่าตัวเองนั้นกำลังจะได้ในสิ่งที่ต้องการอยู่นั้น ปลายฝนก็นอนหลับแนบอกของคนอายุมากกว่าด้วยความอ่อนเพลีย

​ทันทีที่พวกเขาเจอกัน คนเป็นพี่ก็เข้ามากอดรัดเขาเหมือนกับหิวกระหายมาจากไหนก็ไม่รู้ อันที่จริงพี่ชายมาหาเขาตั้งแต่เมื่อ 3 วันก่อน ทว่าทางนั้นไม่ยอมปล่อยให้เขาออกจากห้องเลยตลอด 3 วัน 3 คืน จนวันนี้ที่เขาขอกลับมาที่บ้านเกิด คนอายุมากกว่าจึงเอาแต่พอประมาณ ไม่อย่างนั้นเขาก็คงเดินเองไม่ได้แล้ว

“ปลายฝน ถึงแล้วนะครับ” เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบบอกคนรัก มือสากของเขาที่ตอนนี้เต็มไปด้วยแผลเป็นมากมายลูบไปที่แขนเล็กนุ่มนิ่มของน้องชายอย่างเบามือ

​ปลายฝนปรือตามองพี่ชายก่อนจะมองออกไปข้างนอก ตึกอาคารที่คุ้นเคยปรากฏแก่สายตา เขาจึงได้รู้ว่าตอนนี้ตนเองมาอยู่ที่ไหนแล้ว คนตัวเล็กอ้าปากหาววอดเพราะได้นอนไม่เพียงพอในแต่ละวัน ที่จริงต้นหนาวได้เสนอให้พักผ่อนที่บ้านแล้ว ทว่าปลายฝนก็รู้ดีว่า “พักผ่อน” ของพี่ชายไม่มีอยู่จริง ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะออกมาทำเรื่องต่างๆให้มันจบๆไปก่อนจะดีกว่า

​แม้จะไม่รู้ว่าพี่ไปทำอะไรมาตลอด 1 เดือนก่อน ทว่าเขาก็รู้ว่าพี่ชายนั้นต้องผ่านความยากลำบากมาขนาดไหน ร่างกายที่ไม่มีแผลเป็น ตอนนี้กลับมีให้เห็นอยู่หลายจุด หากบอกว่าที่แขนนั้นมีรอยแผลเป็นมากแล้ว ที่แผ่นหลังของเขานั้นกลับมีร่องรอยการถูกฟันและทุบตีอย่างหนักยิ่งกว่า

​ตอนที่เขาเห็นครั้งแรกถึงกับร้องไห้ไม่หยุดเพราะสงสารอีกฝ่าย คนเป็นพี่ก็ได้แต่ปลอบประโลมเท่านั้น ทั้งๆที่เขาพยายามจะไม่ให้เกิดแผลเพราะรู้ว่าน้องจะเสียใจ อย่างไรก็ตามการต่อสู้ที่เขาไปเจอก็หนักหน่วงมากจริงๆ หลายครั้งที่เกือบจะเอาชีวิตไม่รอดแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะใจที่สู้ตายของเขา เขาก็อาจจะไม่ได้กลับมาหาน้อง ไม่ได้อำนาจที่จะปกป้องน้องมาได้หรอก

​ปลายฝนเองก็เปลี่ยนไปไม่ต่างกัน ต้นหนาวไม่รู้ว่าน้องไปทำอะไรมา ทว่าการเคลื่อนไหวของบัญชีน้องทำให้เขาตกใจอย่างมาก ถ้าพูดถึงอำนาจ....อย่างไรเขาก็มีมากกว่าน้องแน่นอน แต่ถ้าพูดถึงเม็ดเงินและอิทธิพล ตอนนี้ดูเหมือนน้องจะมีมากกว่าเขาแล้ว

​ขนาดอาเธอร์ก็ยังบอกเลยว่าเหล่ารัฐมนตรีต่างประเทศมากมายบินตรงมาที่ตระกูลชาร์ลีย์เพื่อติดต่อปลายฝน ไม่ใช่พวกเขา ดูเหมือนยุครุ่งเรืองของชาร์ลีย์จะได้รับการสนับสนุนจากปลายฝนที่เป็นลูกชายที่ห่างหายไปตั้งแต่เด็กคนนี้

​อย่างไรก็ตามแม้แต่เรื่องพวกนี้ อาเธอร์ก็ยังไม่รู้ว่าปลายฝนทำอะไรมา คนเป็นพี่ที่พยายามสืบก็ยังไม่รู้เลย เนื่องจากพวกมันเกี่ยวข้องกับผู้มีอิทธิพลมากมาย ขนาดรัฐบาลกลางก็ยังมาปรึกษาปลายฝนเป็นการส่วนตัวด้วยซ้ำตอนที่เขาอยู่บ้าน

​กระนั้น....ไม่ว่าน้องจะทำอะไรก็ตาม การปกป้องดูแลก็เป็นหน้าที่ของเขา ต้นหนาวไม่เคยถาม ตราบใดที่น้องยังไม่บอกเขาก็ไม่อยากรู้ การปล่อยให้น้องได้ทำอะไรตามใจต้องการ ขอเพียงอยู่ข้างๆเขา นั่นคือทั้งหมด

“ตักของพี่ก็ยังนอนสบายเหมือนเดิม” ปลายฝนพูดอย่างอารมณ์ดี หากบอกว่าใครที่รอต้นหนาวกลับมาที่สุด นั่นก็คงไม่พ้นเขาหรอก

​ปลายฝนรู้ดีว่าตนเองรักพี่ชายมากขนาดไหน หากเขาไม่ยุ่งกับการร่วมมือกับนานาชาติ ไม่แน่ว่าเขาอาจจะนอนไม่หลับเลยสักวันก็ได้ ดีที่เขาเป็นคนชอบหาทำ หานั่นนี่ทำจนตัวเองไม่ว่าง ระหว่างรอพี่กลับก็เลยไม่น่าเบื่อ แถมเขาก็ยังสามารถวางแผนจัดการไอ้สารเลวที่คิดจะทำร้ายเขา ทำร้ายพี่ ทำร้ายพ่อได้ด้วย

​ก็นะ....

​สิ่งประดิษฐ์มีมากมายในชีวิตก่อนที่เขาได้เรียนรู้ตอนเวลาว่างๆ ทำไมเขาจึงเลือกที่จะทำนาฬิกาอัจฉริยะขึ้นมาล่ะ แม้ว่าทั่วโลกอาจจะมองว่านี่เป็นเทคโนโลยีล้ำสมัยที่จะช่วยเหลือพวกเขา แต่จริงๆแล้วจะมีใครสักกี่คนที่รู้ว่ามันสร้างมาเพื่อจับตามองการเคลื่อนไหวของ “คนๆเดียว!”

​นี่คือสิ่งที่จอร์จกำลังต่อสู้ด้วย อีกฝ่ายกำลังต่อสู้กับคนที่มาจากอนาคต....โดยไม่รู้เลยว่าตัวเองโง่ขนาดไหน

​ปลายฝนรู้ดีว่าอีกฝ่ายมีอำนาจในทางโลกมืดขนาดไหน หลังจากที่เขารับรู้จากพ่ออาเธอร์และพี่ออเดรย์ ดังนั้นเขาจึงได้ให้ความร่วมมือกับสภานานาชาติ สร้างโปรแกรมที่ช่วยเหลือในการฝึกฝนและยื่นมือเข้าช่วยปราบผู้ร้ายข้ามชาติ อย่างไรก็ตาม....ความช่วยเหลือนี้จะแลกกับการที่อีกฝ่ายต้องให้ความช่วยเหลือเขาในการกวาดล้างคนบางกลุ่ม

​แน่นอนว่านี่ถือเป็นกำไรของกองทัพ แล้วใครจะไม่ตอบตกลงล่ะ

​ถึงแม้ว่าการแอบฟังและแอบดูอีกฝ่ายตลอดหลายวันที่ผ่านมาจะทำให้เขารู้ว่าแท้จริงแล้วมันมีเบื้องลึกเบื้องหลังของความแค้นในครั้งนี้ ทว่าเขาก็ไม่สนใจ

​ปลายฝนรู้ว่าตนเองไม่ใช่คนดีที่จะมาแยกแยะหรือขอให้พวกเขาต้องสมานฉันท์กัน ไม่มีทาง!

​เมื่อคิดจะสู้แล้วก็ต้องสู้จนกว่าจะเหลือผู้ชนะแค่คนเดียว ในอดีตที่ผ่านมาสองตระกูลสู้กันไปสู้กันมาไม่หยุดหย่อนก็เพราะพวกเขาไม่ล้มล้างตระกูลที่แพ้ออกไป ผลัดกันแพ้ชนะเหมือนเด็กเล่นขายของ

​แต่ครั้งนี้....ปลายฝนจะทำลายตระกูลของมันให้สิ้นซาก ในอนาคตมันจะไม่มีวันฝุดมาแก้แค้นให้เหนื่อยใจอีก ยิ่งได้รับความช่วยเหลือในครั้งนี้ เขายิ่งมั่นใจว่าจะทำได้

​ในสิ่งที่คนอายุน้อยกว่าทำย่อมเป็นเรื่องที่เกินความคาดหมายของคนเป็นพี่อยู่มาก ทว่าปลายฝนก็ไม่ได้รู้เหมือนกันว่าสิ่งที่พี่ชายทำเพื่อปกป้องเขานั้นก็ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กัน

​การก้าวขึ้นเป็นผู้นำตระกูลคนต่อไปแทนคนเป็นตานั้นทำให้ต้นหนาวได้รับการสนับสนุนมากแค่ไหน แม้ว่าตอนนี้เขาจะได้ชื่อว่าเป็นทายาทคนต่อไป ได้รับตำแหน่งว่าที่ผู้นำตระกูลมาแล้ว แต่ต้องรอให้คนแก่เกษียณอายุก่อน กระนั้นในฐานะนี้ก็ไม่ได้เรียกว่าย่ำแย่อะไร

​เขายังเรียกใช้คนของตระกูลได้ดีเหมือนกับผู้นำตระกูล ก็นะ...ใครบ้างล่ะที่จะไม่อยากเอาอกเอาใจเขาน่ะ นี่ทำให้อำนาจของเขาก็เหมือนกับเป็นผู้นำตระกูลคนหนึ่งแล้ว

​ดีที่ตระกูลทางตานั้นมีกฎที่เข้มงวด พวกเขานับถือคนแข็งแกร่งกว่าเป็นที่สุด ดังนั้นหลังจากต่อสู้กันรู้ผลแล้ว หลังจากนั้นพวกเขาก็จะกลับมารวมใจเป็นหนึ่ง อ่อนโอนให้ผู้ชนะและสนับสนุนให้ตระกูลของพวกเขายิ่งใหญ่มากขึ้น

​โดยที่จอร์จกำลังหัวเราะร่าเพราะคิดว่าแผนของตนเองใกล้สำเร็จ เบื้องหลังของเขาก็มีปืนจากกลุ่มอำนาจมืดจ่อที่หัว อีกข้างก็เป็นขบวนการจับกุมที่ยิ่งใหญ่ระดับโลกที่เตรียมจะเข้าโจมตีพวกเขา

​หากจอร์จลองดูในกระจกเสียหน่อย ตอนนี้เขาอาจจะต้องตกใจก็ได้ เพราะแม้แต่กระจกก็ยังไม่สะท้อนภาพศีรษะของเขาแล้ว!!

.......................................