Chapter 7
บ้านนอก
ติ๊งง!
เสียงโทรศัพท์โทรเข้ามาดังขึ้นอยู่บนโต๊ะหัวเตียง ร่างบางของไอวาลืมตาตื่นขึ้นอย่างงัวเงียก่อนจะลูบคลำหาโทรศัพท์แล้วหยิบขึ้นมารับ
“อื้ออ ค่ะ ใครคะ?”
‘ทำน้ำเสียงงัวเงียแต่เช้า ทำไมตื่นสายจังล่ะคุณ’
“นะ นายเป็ใคร?”
ไอวาถึงกับตาสว่างเมื่อได้ยินเสียงผู้ชายในสายโทรศัพท์ นี่มันเบอร์โทรศัพท์ส่วนตัวของเธอนะ ไม่ค่อยจะมีใครรู้นักหรอก
‘ลืมเสียงนี้ไปแล้วงั้นเหรอฮึ? ทำไมลืมง่ายแบบนี้ล่ะคนสวย’
“นี่! อย่ามาเล่นลิ้นกับฉันนะ! นายเป็ใครกัน!?”
ไอวาไม่ชอบให้คนมาต่อคำแบบนี้ เวลาของเธอนั้นมีค่ามาก แม้จะเป็เวลานอนก็ตาม
‘งั้นเข้าประเด็นเลยก็แล้วกัน ผมอยากเจอคุณ ช่วยออกมาเจอที่ร้านกาแฟxxxหน่อย’
เขาชวนเธอมาเจอกันที่ร้านกาแฟชื่อดังแห่งหนึ่งซึ่งกำลังเป็ที่นิยมในขณะนี้
“เื่อะไรฉันจะต้องไปเจอนายด้วย นายเป็ใครไม่ทราบล่ะ?”
‘ถ้าไม่อยากให้เื่ความสัมพันธ์ของเราหลุดไปให้ใครได้ยินก็มาพบผมซะ อ้อ มันคงไม่ดีเท่าไรหรอกมั้งที่จะโดนพาดหัวข่าว นักร้องสาวชื่อดังไอวา อาร์ดับบลิวชอบวันไนท์แสตนด์กับผู้ชายไปทั่ว’
“นี่นาย!”
เมื่อได้ยินแบบนั้นไอวาก็รู้ได้ในทันทีว่าผู้ชายที่โทรมาคนนี้คือผู้ชายที่เธอนอนด้วยในวันนั้น
‘รีบมานะครับสุดสวย ผมจะนั่งรออยู่ที่ร้าน’
อคิณพูดทิ้งท้ายไว้แบบนั้นก่อนจะวางสายไป ทิ้งให้ไอวานั่งครุ่นคิดกับตัวเองแล้วก็โมโหอยู่อย่างนั้น
แต่ก็ไม่รอช้า เธอรีบลุกขึ้นจากเตียงไปอาบน้ำอาบท่าให้เรียบร้อยพร้อมกับแต่งตัวแบบปกปิดตัวตนเล็กน้อย เสื้อฮู้ดสีขาว กางเกงขายาวสีครีมและหมวกบักเก็ตคู่ใจสีครีม และไม่ลืมที่จะหยิบแว่นกันแดดขึ้นมาสวมใส่
ณ ร้านกาแฟชื่อดัง
ไอวามองไปทั่วๆร้านก็พบว่าอคิณนั้นนั่งอยู่ด้านในซึ่งไกลจากโต๊ะอื่นๆ อย่างน้อยก็ยังดีที่เขาเลือกโต๊ะที่ไกลผู้ไกลคนให้เธอ
“สวัสดี”
ไอวานั่งลงด้านหน้าเขาแล้วเอ่ยทักที
“สวัสดีครับคุณไอวา ผมชื่ออคิณ หวังว่าคุณจะจำกันได้”
“นี่! ไม่ต้องเรียกชื่อฉันเสียงดังก็ได้นะ! มีอะไรก็รีบพูดมา”
ไอวาโวยวายเบาๆแล้วทำสัญลักษณ์นิ้วชี้ขึ้นชู่วๆที่ปากเพื่อให้เขาเบาเสียงลงอีกนิด
“ขอโทษด้วยแล้วกันที่ผมเสียงดัง”
“..”
“ที่มาในวันนี้ผมแค่คิดว่าผมรู้สึกผิดกับเื่วันนั้น ที่จริงผมอยากจะรับผิดชอบคุณ หรือทำอะไรก็ได้ที่ทำให้คุณรู้สึกไม่แย่ขนาดนั้น”
อคิณพูดออกมาจากใจจริงๆ ลำพังแค่ต้องนอนกับผู้ชายแปลกหน้าก็แย่พออยู่แล้ว แต่วันนั้นเขากลับไม่ได้สนสภาพจิตใจเธอเลยสักนิด จู่ๆมันก็รู้สึกผิดและ…คิดถึง อย่างบอกไม่ถูก
“ไม่ต้องหรอก คนอย่างฉันไม่้าอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ ฉันเป็ถึงนักร้องชื่อดังมีเงินทองมากมาย นายเป็ใครกัน? มีสิทธิ์อะไรจะได้ฉัน”
ไอวาเหยียดยิ้มนิ่งๆแล้วมองอคิณั้แ่หัวจรดเท้า เธอนั้นเข้าใจไปอีกแบบ คิดว่าอคิณอยากจะจับเธอเพราะเป็ถึงนักร้องดัง
อคิณถึงกับสะอึก ไม่เคยโดนเหยียดฐานะแบบนี้เลยสักครั้ง หน้าตาเขาก็ดี บ้านก็มีหน้ามีตาในจังหวัด แต่นั่นสินะ…นี่มันกรุงเทพ แถมไอวาก็อยู่ระดับสูงกว่าเขาอีก
“ก็นะ ยังไงก็ขอบคุณสำหรับความหวังดีของนาย แต่ฉันจะไม่ขอรับไว้ก็แล้วกัน กลับบ้านนอกของนายไปเถอะ”
ไอวาพูดจบก็ทำท่าลุกขึ้น แต่อคิณก็จับข้อมือเล็กของเธอเอาไว้
“คุณว่าใครบ้านนอก!?”
“ก็นายไง รึจะเถียง?”
“งั้นก็จำสำเนียกเอาไว้ในหัวด้วยนะ…”
เขายืนขึ้นแล้วยื่นหน้ามาใกล้ก่อนจะกระซิบเข้าที่หูของไอวา
“ไอ้บ้านนอกคนนี้แหละที่เป็ผัวคุณ”
“กรี๊ดดด ไอ้บ้าๆๆๆ!!”
ไอวาถึงกับต้องรัวทุบเข้าที่สีข้างของอคิณอย่างรับไม่ได้กับสิ่งที่เขาพูด ผัวเผอบ้าอะไรกัน!
“จำเอาไว้ให้ดี เราจะต้องพบกับอีกแน่ไอวา!”
พูดจบเขาก็เดินออกจากร้านกาแฟไปอย่างหัวเสีย ทิ้งให้ไอวายืนหัวร้อนอยู่คนเดียว
“ฮึ่ย! ไอ้บ้า! ทุเรศที่สุดๆๆ!!”
ไอวารีบเดินออกมาจากร้านกาแฟตามหลังอคิณ ก็พบว่าเขากำลังจะขึ้นรถเก๋งยุโรปคันหรู ไม่รอช้าเธอรีบเปิดประตูฝั่งข้างคนขับแล้วขึ้นไปนั่งในทันที
“ทำบ้าอะไร ลงไป!”
อคิณตวาดไล่เธอลงไป เขายังโมโหอารมณ์ค้างกับสิ่งที่ไอวาพูดอยู่ เหยียดหยามน้ำใจกันนักนะ…แต่ก็อย่างว่า มันไม่ต่างอะไรกับตอนที่เขาเหยียดดูถูกราวินเลย มันคงเป็เวรกรรรม
“ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้พิศวาสนายหรอกนะ ที่ตามมาเนี่ยจะตามมาด่า!”
“ด่าผม? เหอะ! ผมรึเปล่าที่ต้องด่าคุณ จู่ๆมาว่าผมบ้านนอกทั้งๆที่ผมหวังดีแท้ๆนะไอวา”
“เชิญเก็บความหวังดีของนายไว้เถอะ! คนอย่างฉันต้องมีแฟนรวยและตำแหน่งสูงเท่านั้นจ้ะ”
“อย่างเช่นอะไรล่ะ?”
อคิณหันไปถาม
“ประธานบริษัทอะไรแบบนี้ไง แต่อย่างนายคงจะไม่รู้จักหรอกนะ ออกรถแพงๆแบบนี้มานี่ผ่อนหมดรึยังเถอะ!?’
ไอวาไล่สายตามองไปรอบๆรถคันหรูคู่ใจของอคิณแล้วยู่หน้านิดๆ
อคิณรู้สึกไม่พอใจเป็อย่างมากกับปฏิกริยาของเธอคนนี้
“ก็รถติดไฟแนนซ์คันนี้นี่แหละ รถของผัวเธอไง ลืมเื่คืนนั้นแล้วเหรอ หืม?”
อคิณเหยียดยิ้ม อดจะแขวะไม่ได้จริงๆ แท้จริงแลhวรถคันนี้เขาซื้อสดต่างหาก แม้จะไม่ได้รวยเท่าราวินแต่แน่นอนว่าก็ไม่ได้จนอย่างที่โดนดูถูก
“ทุเรศ!”
“อ๋อ ถ้าไอ้ประธานบริษัทที่คุณหมายถึงคือไอ้วินล่ะก็นะ เสียใจด้วย มันมีเมียแล้ว”
“นะ นายหมายความว่ายังไง!?”
ไอวาไม่เข้าใจ อคิณจะไปคบกับใครอื่นได้ยังไง ก็คบกับเธออยู่ดีๆแท้
“ก็รอดูเอาแล้วกัน อ้อ ลงจากรถผมไปได้ละ”
อคิณไล่ไอวาลง เห็นทีคงคุยกับยัยนี่ดีๆไม่ได้ ในเมื่อไม่้าความรับผิดชอบความหวังดีจากเขาเขาก็จะไม่ยุ่ง
“ฮึ่ย! ไอ้บ้า!!”
ไอวาลงจากรถของอคิณแล้วปิดประตูดังปึ้งก่อนจะเดินหนีจากออกมาตรงนั้น เธอต้องรู้ให้ได้ว่าสิ่งที่ตานั่นพูดหมายถึงอะไร
“เมียพี่วิน…?”
ร่างเล็กยืนทวนคำอย่างหัวเสียก่อนที่จะรีบเดินไปขึ้นรถของตัวเองเพื่อกลับคอนโด วันนี้เธอไม่มีงานแต่เห็นทีคงจะต้องเข้าบริษัท!
93K
![เจ้าของร้านพิศวง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721126392_62129049.webp)
