ฉันเกิดในครอบครัวที่เห็นแก่ตัว ครอบครัวที่ไม่สนลูก ไม่สนหลาน ไม่สนใคร และใช่ค่ะครอบครัวนั้นมีชื่อว่า แบลล์ ทุกคนคงเคยได้ยินหรือได้เห็นวงศ์ตระกูลนี้ ในแบบที่ร่ำรวย ใจดี มีเมตตา แต่นั่นก็แค่ภายนอก ภายในมันเน่าจนไม่เหลือชิ้นดี...
"ย้อนกลับไปเมื่อ5ปีก่อน"
ฉันยอมรับว่าเมื่อก่อนครอบครัวฉันเป็ครอบครัวที่รุ่งเรือง และเป็ครอบครัวที่มีความสุขที่สุด รักพี่รักน้อง พี่น้องไม่ทะเลาะกัน หลังจากนั้นไม่นาน...คุณย่าแห่งวงศ์ตระกูล แบลล์ ได้เสียชีวิตลง และคุณย่าเขียนมรดกบางส่วน ไว้ให้ลูกหลานรุ่นต่อไป ในวันที่ทนายมาอ่านพินัยกรรมส่วนนั้น ครอบครัวฉันก็พังพินาศทันที.. จนถึงทุกวันนี้ พินัยกรรมเขียนไว้ว่า “ ฉันหญิงย่าแห่งวงศ์ตระกูลแบลล์ สำหรับส่วนของฉัน ที่ดินต่างจังหวัดและในเมือง เงินในธนาคารที่เป็ชื่อฉันทั้งหมด ฉันขอยกให้…คาริชม่า แบลล์ คนเดียวเท่านั้น ขอให้ลูกหลานของฉันทุกคน เคารพการตัดสินใจของฉันด้วย นี่เป็เพียงแค่บางส่วนเท่านั้น"
...ใช่ค่ะและฉันคาริชม่า แบลล์ เป็บุตรของ โจลี่ แบลล์ แต่ฉันไม่ได้เป็หลานคนเดียวนะคะ และโรแรนด้า แบลล์ ดูเหมือนจะเป็หลานรักกว่าด้วยซ้ำ แต่ก็เอาเถอะนะคะ รายนั้นใครๆก็ดูออก ว่ารอคุณย่าท่านเสียเพื่อจะหุบมรดก…
...และใช่ค่ะ ทุกคนในครอบครัวยกเว้นแม่ฉัน มารุมด่า รุมแขวะ บ้างก็รุมทำร้าย ฉันอยากจะะโไปให้ดังๆ ...นี่เหรอครอบครัว... ฉันเคยสัญญากับพี่ๆกลุ่มนี้ไว้ตอนเด็กๆ “ว่าฉันจะรักกันและจะเป็พี่น้องกันตลอดไป” ฉันขอถอนคำพูดทันไหมมมม! … แล้ว่นี้คุณปู่ก็ดูอาการแย่ลงมาก จริงๆคุณปู่ท่านอาการทรุดมาั้แ่คุณย่าท่านเสียแล้วแหละ...ถ้ามีคนสังเกตุ ฉันเป็ห่วงคุณปู่มากแต่…ฉันคงไม่มีสิทธิ์เข้าไปแม้แต่มองหน้าท่าน พวกเขาคงกลัวฉันจะได้สมบัติมั้ง!
“ไร้สาระจริงๆคนพวกนี้ โตแต่ตัว”
4วันต่อมา…
พี่ชายใหญ่เสียชีวิตอย่างปริศนา...
พี่ชายใหญ่คือลูกชายคนโตของคุณปู่และคุณย่า ทุกคนในครอบครัวต่างช็อคไปตามๆกัน ฉันเองก็สงสัยใครไม่ได้เลย เพราะว่าทุกคนในสายตาฉัน มันไม่มีใครที่กล้าทำแบบนี้อยู่แล้ว นี่คือการฆ่าคนเลยนะ! …แต่ฉันขอสาบานว่าพี่ชายใหญ่ไม่ได้ป่วย หรือไม่ได้มีโรคแทรกซ้อน เพราะว่าเมื่อวานฉันเองยังคุยกับพี่ชายใหญ่อยู่เลย…