จูนนี่ปรากฏกายออกมา แน่นอน เมอร์ฟี่และแดนมองไม่เห็นเธอ มีเพียงราล์ฟที่เห็น
"ระบบเป็ระบบสร้างสมดุล ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการแก้ปัญหาของมนุษย์ หรือของโฮสต์"
จูนนี่ตอบ ในขณะที่เด็กหนุ่มกำลังหมดหวังกับคำตอบนั้น จูนนี่ก็กล่าวขึ้นมาอีก
"ฉันคือผู้ช่วยจากระบบในการทำภารกิจของนาย หากปัญหานั้นเป็อุปสรรคในการทำภารกิจ นายสามารถซื้อเทคนิคพิเศษ อุปกรณ์ และยาช่วยได้"
"ยังไง! นี่ฉันโดนทำร้ายขณะจะไปทำภารกิจ ซื้ออะไรที่ช่วยได้ เธอรีบบอก! "
ราล์ฟรีบถาม
"นายลองเข้าไปหมวด เทคนิคพิเศษ อุปกรณ์และยา"
จูนนี่แนะนำ ราล์ฟส่งความคิดไปหน้าจอปรากฏขึ้นมา เขาเลือกหมวดในหัวตามหัวข้อต่อจากสถานะของเขา เห็นหมวด เทคนิคพิเศษ อุปกรณ์และยาที่บอก เข้าไปดูเห็นสินค้าที่ขาย
[-รองเท้าเคลื่อนย้ายใกล้ 10 แต้ม (รองเท้าใส่แล้วสามารถเคลื่อนย้ายในระยะ 1 กิโลเมตร)
-กระเป๋าล่องหน 10 แต้ม (กระเป๋าใส่ของสารพัด ความจุ 1 ลูกบาศก์เมตร ไม่มีใครสามารถมองเห็นกระเป๋าได้นอกจากผู้ใช้)
-แผ่นแจ้งราคา 5 แต้ม (แผ่นติดที่สิ่งของ จะสามารถทราบราคาล่วงหน้าที่จะขายให้ระบบได้ ทั้งหมด 20 แผ่น) ]
"นี่คือของที่ นายสามารถซื้อได้ในขณะนี้"
จูนนี่บอกเขา
นี่มันโอกาสจริงๆ ดีนะที่ขอความช่วยเหลือจากระบบก่อน
มองที่สองอันธพาล เห็นเครื่องเล่นเพลงของเขาที่หักพัง ราล์ฟคิดอย่างรวดเร็วหาวิธีจัดการปัญหา
เขาเลือกของซื้อผ่านแต้มของระบบ ถามวิธีใช้จากจูนนี่ จากนั้นเขามองเขม็งที่สองตัวร้าย
เมอร์ฟี่ และ แดน กำลังเลือกของใส่เป้เพื่อจะเอาทั้งเป้ไปด้วย ตั้งใจว่าก่อนไปจะข่มขู่รีดเงินเด็กหนุ่มอีก
ทันใดร่างราล์ฟที่นอนอยู่ ปรากฏรองเท้าที่เดิมเป็ผ้าใบสีดำกลายเป็รองเท้าสีเขียวหม่นแทน จากนั้นเด็กหนุ่มได้ยืนขึ้นกระโจนพุ่งเข้าหาร่างสองอันธพาล กระชากเป้จากเมอร์ฟี่ แล้วฟาดไปที่หน้าแดนอย่างแรง
"ป้าบ! "
"โอ๊ย! "
แดนร้องเสียงหลงล้มลงไป เมอร์ฟี่ที่ของหลุดจากมือ ลุกขึ้นไปจะจัดการเด็กหนุ่ม
ราล์ฟที่ได้เป้คืนมา เดินเร็วไปอีกสองก้าว
คิดในใจ
'เคลื่อนย้าย! '
"วูบ! "
จากนั้นร่างเด็กหนุ่มกับรองเท้าสีเขียวคู่ใหม่ ก็หายวับไปกับตาของทั้งสองคน
เมอร์ฟี่ที่พุ่งเข้ามาจะซัดราล์ฟ เจอความว่างเปล่าเลยหน้าคะมำไป แดนที่หน้าแดงจากเป้ฟาดหน้า ยืนขึ้นมองไปจุดที่เด็กหนุ่มหายไป
"เฮ้ย อะไรวะนี่! "
"มันใช้เวทมนตร์ อะไรของมัน! "
เมอร์ฟี่ลุกขึ้นตามเดินไปโบกมือไปอากาศที่ว่างเปล่า มองซ้ายมองขวา ไม่เห็นใครแถวนั้นเลย
สองอันธพาลสงสัยว่าราล์ฟน่าจะมี 'ของวิเศษ' หรือ 'ของไฮเทค' อะไรสักอย่าง ตั้งใจว่าจะหาโอกาสดักจัดการ สอบสวนเด็กหนุ่มให้ได้
"วูบ ! "
ใกล้ห้องน้ำสถานีรถไฟฟ้า จุดปลอดคน ร่างเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาล หน้าตาดี คิ้วหนาเข้มปรากฏขึ้น
ราล์ฟที่หายตัวจากบริเวณหัวมุมสถานี ได้มาโผล่ร่างที่นี่ ความรู้สึกแค่หายใจเข้าออกในการเดินทาง
ผ่านการโดนทำร้ายมาเล็กน้อย เครื่องเล่นเพลงที่พังไป ได้เป้และของนิดหน่อยคืนมา
ที่สำคัญความอัศจรรย์ของรองเท้าเคลื่อนย้าย ทำให้เด็กหนุ่มตื่นเต้นเป็อย่างมาก เขาไม่จำเป็ต้องยกเลิกการใช้งานแม้ไม่ใช้มันแล้วเพราะใส่ไว้ไม่มีผลเสียอะไร และบุคคลอื่นก็มองเห็นแค่เป็รองเท้าเดิมที่เขาใส่ออกจากบ้านมา ไม่ได้เห็นเป็รองเท้าสีเขียวนี้
เขาถามเด็กสาวหน้ากลมของระบบ
"จูนนี่! แล้วฉันไม่สามารถเลือกจุดหมายเกินกว่า 1 กิโลเมตรได้เลยหรอ"
จูนนี่ ปรากฏกายข้างๆ ตอบ
"หากนาย้าเคลื่อนย้ายให้ไกลขึ้น ต้องซื้อรองเท้าเคลื่อนย้ายที่ระดับสูงขึ้น คือ รองเท้าเคลื่อนย้ายไกล หรือไปจนถึง รองเท้าเคลื่อนย้ายไม่จำกัด ตอนนี้ค่าแต้มของนายยังมีน้อย ซื้อไม่ได้"
"โอ้โห! มีถึงรองเท้าเคลื่อนย้ายได้ไม่จำกัด เลย วิเศษมาก .. นี่สินะที่เรียกว่าการ วาร์ป! นอกจากทำภารกิจสำเร็จ วิธีไหน ฉันจะเพิ่มเติม ค่าแต้มของตัวเองได้หล่ะ"
เด็กหนุ่มรู้สึกว่า ของที่ขายในระบบ วิเศษเกินไปที่จะไม่ซื้อมาใช้งานทั้งเพื่อมาช่วยในการทำภารกิจ และช่วยจัดการในเื่ต่างๆ ของชีวิตตัวเอง อยากได้มาใช้ประโยชน์ได้ก่อน
ไม่ทันที่จูนนี่จะตอบ เสียงเรียบๆ จากระบบส่วนกลาง ดังขึ้น พร้อมตัวอักษรบอก
[ใช้อุปกรณ์ เป็ประโยชน์ ได้รับคะแนนเพิ่มเติม 15 แต้ม!]
เสียงนี้ราวกับเสียง์ เป็เื่ดีมาก
ตอนนี้ ก็มีคะแนน 15 แต้มกลับมา จากที่ใช้ไปหมดจากการซื้อรองเท้าเคลื่อนย้ายแล้ว เขาดูในหน้าสถานะ หมวดของเทคนิคพิเศษ อุปกรณ์ และยา หาสิ่งที่จะเลือกซื้อมาใช้ประโยชน์ได้
[-รองเท้าเคลื่อนย้ายใกล้ 10 แต้ม (รองเท้าใส่แล้วสามารถเคลื่อนย้ายในระยะ 1 กิโลเมตร)
-กระเป๋าล่องหน 10 แต้ม (กระเป๋าใส่ของสารพัด ความจุ 1 ลูกบาศก์เมตร ไม่มีใครสามารถมองเห็นกระเป๋าได้
นอกจากผู้ใช้)
-แผ่นแจ้งราคา 5 แต้ม (แผ่นติดที่สิ่งของ จะสามารถทราบราคาล่วงหน้าที่จะขายให้ระบบได้ ทั้งหมด 20 แผ่น)
-ยาลืมเลือน 15 แต้ม (ยาเมื่อรับประทานจะลืมเหตุการณ์ก่อนหน้า 12 ชั่วโมง) ]
'ยาลืมเลือน!' เป็ของที่ขาย ที่ระบบเพิ่มเติมมา เด็กหนุ่มคิดไปคิดมายังไม่รู้จะใช้ในสถานการณ์ไหน ส่วนกระเป๋าล่องหน และ แผ่นขอราคาก็น่าสนใจมาก จากคำอธิบายเป็เื่ดีมากหากรู้ราคาของก่อน ทำให้เลือกของขายได้กำไรดี คิดแล้วก็ซื้อแผ่นขอราคามาใช้งานก่อน ให้เหลือแต้มสัก 10 แต้มเผื่อเอาไว้
เมื่อสั่งซื้อแล้ว แผ่นแจ้งราคาไม่ได้ปรากฏเป็วัตถุออกมาจริงๆ ให้เห็นเหมือนรองเท้าเคลื่อนย้าย แต่เห็นเป็แผ่นป้ายราคาใบเปล่าที่ไม่มีตัวเลข หลายใบแปะอยู่ซ้อนกันใต้ค่าสถานะของเขา
ราล์ฟเดินเข้าประตูอัตโนมัติรถไฟฟ้าเดินทางไป จุดหมายคือ ร้านขายของเก่าย่านชานเมือง เหตุผลที่เขาไม่เดินทางด้วยรองเท้าเคลื่อนย้ายระยะใกล้ เพราะปลายทางที่จะไปไกลไป จูนนี่แนะนำว่า การเดินทางเคลื่อนย้ายใกล้ คือเดินทางต่อเนื่องระยะสั้นหากต่อเนื่องหลายครั้งในที่ชุมชนอาจถูกคนทั่วไปพบเห็นเป็ปัญหาได้
ลงรถไฟฟ้าสถานีย่านชานเมือง เดินไปสักพักถึงร้านขายของเก่า 'เอ็ดเวิร์ดสรรพสิ่ง' นี่เป็ร้านขายของเก่าที่ใหญ่ที่สุดของเมืองกันวาโน่ ขนาดร้านไม่ต่ำกว่าหกคูหา เป็อาคารที่สองชั้นล่างวางของเก่าโชว์ขาย ชั้นบนเป็สำนักงาน ของเก่าที่เห็นมีั้แ่ ช้อน กล่อง เครื่องประดับเล็กๆ ไปจนถึงเฟอร์นิเจอร์อย่าง โต๊ะ เตียง และมีของเก่าขนาดใหญ่อย่างช้างแกะสลักโบราณขนาดเท่าตัวจริง
สมกับชื่อร้านว่า สรรพสิ่ง จริงๆ วันนี้วันหยุดคนในร้านมีมามากมาย ส่วนใหญ่เป็คนรวย นักสะสม ที่มาเลือกของเพื่อไว้สะสม ประดับ โชว์ ที่บ้าน หรือนักสะสมเป็งานอดิเรก
ราล์ฟใช้เงินที่ตัวเองมีอยู่บ้างซื้อของชิ้นแรกๆ ก่อนแล้วเมื่อขายทอดตลาดแล้วค่อยๆ หมุนซื้อของชิ้นต่อไป
เขาเดินดูของชิ้นต่างๆ ในร้าน พนักงานขายของร้านมี 3 คน เห็นเขาเป็แค่เด็กหนุ่มแต่งตัวธรรมดาแม้หน้าตาดูดีแต่ไม่ได้ดูเป็ลูกคนรวย ลูกหลานเศรษฐีมาจากไหน จึงไม่ได้เข้ามาสนใจไยดีเขานัก
ดีที่สินค้าชิ้นเล็ก หรือชิ้นขนาดกลางบางชิ้นมีราคาติดไว้ ทำให้ผู้ซื้อไม่ต้องเสียเวลาไปถามพนักงานขาย
นาฬิกาโบราณ 1,850 เหรียญ
กล่องซิการ์นายพลโทมัส 9,270 เหรียญ
เก้าอี้ไม้ลายนกฮูก 2 ตัว 5,400 เหรียญ
เพราะเป็ร้านที่เปิดมานาน ร้านใหญ่ ของเก่าร้าน 'เอ็ดเวิร์ดสรรพสิ่ง' จีงมีราคาสูงทั้งนั้น
มาดูมูลค่าของพวกนี้ดีกว่า
ลองทำเหมือนการซื้อรองเท้าเคลื่อนย้ายใกล้ ราล์ฟมองไปของเก่าทั้ง 3 ชิ้น ที่ตัวเองดูราคาไว้ ส่งความคิดไปที่แผ่นแจ้งราคา
ทันใดนั้น เมื่อเขามองไปที่ของเก่าทั้งสามชิ้นกลับเห็นมีป้ายขนาดฝ่ามือ มีตัวเลขใส่ไว้ ปิดเหนือของเก่าเ่าั้ทันที
นาฬิกาโบราณ 1,850 เหรียญ
[ป้ายแผ่นแจ้งราคา 2,100 เหรียญ!]
กล่องซิการ์นายพลมาร์ติน 9,270 เหรียญ
[ป้ายแผ่นแจ้งราคา 5,200 เหรียญ!]
เก้าอี้ไม้ลายนกฮูก 2 ตัว 5,480 เหรียญ
[ป้ายแผ่นแจ้งราคา 129,800 เหรียญ!]
ราล์ฟตาโต
'นาฬิกา หากขายให้ระบบได้กำไรนิดเดียว กล่องซิการ์ของนายพลมูลค่าต่ำกว่าที่ขาย .. แต่! เก้าอี้ไม้ลายนกฮูก นี่ราคาเป็แสน กำไรมากกว่า 20 เท่า! '
เด็กหนุ่มตะลึงไปสักพัก จูนนี่ปรากฏขึ้นมา
"สิ่งของบางอย่างเ้าของอาจไม่รู้มูลค่าที่แท้จริงของมัน จึงราคาถูก แต่ระบบกำหนดจากมูลค่าราคาที่แท้จริงของสิ่งนั้น"
เขาความตื่นเต้นของตัวเอง รีบบอกพนักงานที่กำลังพยายามขายชามกระเบื้องเก่าให้ลูกค้ารายหนึ่ง
"ผม้าซื้อเก้าอี้นกฮูก 2 ตัวนี้ ครับ!"
เก้าอี้ไม้ลายนกฮูกนี้ คนเอามาขายต่อที่ร้าน ร้านวางขายมาแล้วไม่ต่ำกว่าสองปี พนักงานที่รับซื้อบ่นเสมอว่า ไม่น่ารับซื้อมา ตอนนี้กลับมีเด็กวัยรุ่นที่ไหนไม่รู้มาซื้อ พนักงานมองราล์ฟอย่างงงงวย ราล์ฟใช้เงินส่วนตัวของตัวเองที่มีเล็กน้อยมาหมุนใช้เพื่อการนี้ พนักงานรีบจัดการขาย ออกบิลให้
เด็กหนุ่มนึกบางอย่างได้ จึงถามต่อ
"เก้าอี้ลายนกฮูกแบบนี้ ยังมีอีกไหมครับ"
"มีอีกสองตัว! ไม่ได้เอาออกมาโชว์ เธอจะเอาด้วยหรอ?"
พนักงานรีบตอบ ราล์ฟได้ยินแล้วดีใจมาก รีบตอบรับ พนักงานก็ดีใจที่ได้ขายเก้าอี้ขายยากขายนาน4ตัวนี้ เด็กหนุ่มตรวจดูเห็นเป็เก้าอี้ลายนกฮูกแบบเดียวกัน ราคาตัวละ 2,600 ดำเนินการจ่ายค่าเก้าอี้เป็เงิน 10,400 เหรียญ ทันที
เขาให้พนักงานเอาเก้าอี้ลายนกฮูกที่ซื้อแล้ว มาส่งวางไว้ที่ข้างๆ ตึกอาคารของร้าน จากนั้นเมื่อมองรอบไม่เห็นใครอยู่แถวนั้นแล้ว เขาเอามือััที่เก้าอี้ทีละตัวทันที ส่งความคิด
"ขายทอดตลาด"
จากนั้น
[129,800 เหรียญ!]
[129,800 เหรียญ!]
เช็กยอดเงินดู ตอนนี้ ราล์ฟมียอดเงิน 259,200 เหรียญ
"ฉันมี 1 ใน 4 ของเป้าหมายแล้ว เพียงแค่วันแรก! "
เด็กหนุ่มดีใจ หลังจากนั้น กลับเข้าไปในร้านขายของเก่า ใช้แผ่นแจ้งราคาจนหมด ขายของเก่าชิ้นอื่นได้ส่วนต่าง รับเงินเพิ่มมาไม่ได้เยอะ แต่ก็รวมแล้วยอดในบัญชีมีเงิน ถึง 325,300 เหรียญ
[ใช้เทคนิคพิเศษ อุปกรณ์ได้เป็ประโยชน์ ได้รับคะแนนเพิ่มเติม 40 แต้ม!]
เสียงของระบบแจ้งบอก ทำให้ใจของราล์ฟฟูขึ้นไปอีก รีบเดินทางกลับห้อง
กลับมาจนถึงอพาร์ทเมนต์ของตนเอง เด็กหนุ่มเอนตัวลงที่โซฟาในห้องนั่งเล่น
"อุ้บ ! "
อาการเจ็บที่ท้องที่โดนแดนชกเมื่อกลางวัน รู้สึกขึ้นมา เนื่องจากมีความสุขกับการทำภารกิจได้ดีกับการขายทอดตลาดจึงลืมการโดนทำร้ายไปชั่วคราว
จูนนี่ปรากฏตัว เมื่ออยู่ส่วนตัวระบบจะไม่ได้เป็ห้องโถง พื้นที่สีขาว อยู่ในความคิด แต่เด็กสาวจะปรากฏออกมาต่อหน้า เธอกล่าว
"การเป็โฮสต์ของระบบ ภารกิจจะใหญ่ ยากขึ้นในอนาคต นายต้องมีทักษะและร่างกายที่แข็งแกร่ง เพื่อทำภารกิจได้ "
เธอเตือนให้ราล์ฟพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเอง
ราล์ฟก็ตระหนักด้วยว่าตัวเองช่างเป็เด็กชายที่อ่อนแอเหลือเกิน ที่โรงเรียนในวิชาพละเขาก็ได้เกรด D ผ่านอย่างฉิวเฉียด เจอคนที่อายุมากกว่า 4-5 ปี ชกทีเดียว ก็นอนลงไปกองแล้ว
คิดแค้นเคืองเื่โดนทำร้ายวันนี้
"ระบบจะช่วยอะไร ที่ทำให้ฉันแข็งแกร่งขึ้นได้บ้าง จูนนี่! "
เขาถาม และคิดว่าตัวเองต้องไปจัดการอะไรบางอย่าง
"นายลองดูหมวด มีสินค้าเพิ่มเติมมาขายแล้ว"
จูนนี่เตือน
เขารีบกลับมาเพื่อจะซื้อสินค้าในระบบนี่นา เพิ่งคิดได้
หน้าจอใหญ่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขา ทุกครั้งที่แต้มได้เพิ่มเติม การเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้นที่หน้าสถานะของระบบ เด็กหนุ่ม เข้าไปดูหมวดเทคนิคพิเศษ อุปกรณ์ และยา
[-รองเท้าเคลื่อนย้ายไกล 30 แต้ม (รองเท้าใส่แล้วสามารถเคลื่อนย้ายในระยะ 100 กิโลเมตร)
-กระเป๋าล่องหน 10 แต้ม (กระเป๋าใส่ของสารพัด ความจุ 1 ลูกบาศก์เมตร ไม่มีใครสามารถมองเห็นกระเป๋าได้นอกจากผู้ใช้)
-แผ่นแจ้งราคา 10 แต้ม (แผ่นติดที่สิ่งของ จะสามารถทราบราคาล่วงหน้าที่จะขายให้ระบบได้ ทั้งหมด 30 แผ่น)
-ยาลืมเลือน 10 แต้ม (ยาเมื่อรับประทานจะลืมเหตุการณ์ก่อนหน้า 24 ชั่วโมง)
-เทคนิคพิเศษ ทักษะพื้นฐาน ความว่องไว 10แต้ม (เพิ่มทักษะทั่วไปและเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนไหว 5 เท่า)
-เทคนิคพิเศษ ร่างเหนืุ์ระดับหนึ่ง 15แต้ม (เพิ่มความแข็งแกร่งทางกายภาพ 5 เท่า) ]
คิ้วหนาของราล์ฟต้องขมวดขึ้นเมื่อเห็นสินค้าของระบบที่ของเดิมมีราคาเพิ่มขึ้น รองเท้าเคลื่อนย้ายใกล้หายไปแล้วแต่มี'รองเท้าเคลื่อนย้ายไกล' มาขายแทนในราคาที่สูงขึ้น
มองไปที่สินค้าใหม่ ทักษะทั่วไปและเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนไหว กับ ร่างเหนืุ์ระดับหนึ่ง เขาถาม
"สองอย่างนี้ใช่ไหม จูนนี่ ที่เธออยากให้ฉันซื้อ มาเพิ่มความแข็งแกร่ง"
"ไม่ใช่ .. 3 อย่าง นายควรมี'ยาลืมเลือน' ติดไว้"
จูนนี่ตอบสั้นๆ หลังจากนั้น สินค้ายาลืมเลือนก็โดดเด่นขึ้นมา เด็กหนุ่มซื้อสินค้าจากระบบทั้งสามอย่าง จากแต้มเก่า 10 แต้ม ได้เพิ่มมา 40 แต้ม จ่ายไป 35 แต้ม เขากลับมาเหลือ 15 แต้ม
มองเทคนิคพิเศษว่องไว และ ร่างเหนืุ์ระดับหนึ่ง ที่เพิ่งซื้อเพิ่มเข้ามา ถามเด็กหญิงของระบบ
"ฉันต้องเพิ่มอะไรก่อน"
"นายต้องเพิ่มร่างกายก่อน แล้วจึงเพิ่มทักษะ"
จูนนี่แนะนำ ราล์ฟสั่งระบบเพิ่มเทคนิคพิเศษร่างเหนืุ์ระดับหนึ่ง
[เพิ่ม เทคนิคพิเศษร่างเหนืุ์ระดับหนึ่ง!]
เสียงระบบรายงาน จากนั้น
"วูบ!"
"อ้าก!"
ร่างกายของราล์ฟ ที่ผอมแห้ง เหมือนถูกคนมาฉุดดึง เืสูบฉีดไปทั่วตัว กล้ามเนื้อแข็งดันออกมาทั่วร่าง ร่างเกร็งแข็งทื่อ ิัถูกดึงขยายออก
--------------------