ความเงียบสงัดและไอเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศภายในห้องนอนเพนท์เฮาส์สุดหรูพัดโชยผ่านผิวเนื้อกายที่เปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มแพรไหมสีดำสนิทผืนหนา แสงเงินแสงทองจากขอบฟ้านอกหน้าต่างกระจกใสบานั์เริ่มส่องแสงสีเทาอมส้มสลัวรางเข้ามาในห้องทีละน้อยทีละนิด บ่งบอกเป็สัญญาณว่านี่เป็เวลาเช้าตรู่ประมาณตีสี่ครึ่งเกือบตีห้า ท่ามกลางความเงียบงันที่มีเพียงเสียงทำงานแ่เบาของเครื่องปรับอากาศและเสียงนาฬิกาดิจิทัล ฉันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกระบมและหนักอึ้งรุมเร้าไปทั่วเนื้อตัวโดยเฉพาะสะโพกและต้นขาเรียวที่บอบช้ำจากศึกรักดุเดือดเมื่อคืนนี้
*โอย... ร่างกายของฉันปวดร้าวระบมอย่างกับโดนรถบรรทุกสิบแปดล้อบรรทุกปูนซีเมนต์พุ่งเข้าชนเต็มแรงแล้วถอยหลังกลับมาเหยียบซ้ำสองรอบเพื่อความชัวร์ยังไงยังงั้นเลยค่ะคุณข๋า สะโพกมนและข้อต่อขัดยอกจนแทบขยับเขยื้อนบิดตัวไม่ได้เลยสักเิเเดียว เหมือนมีใครเอาตัวฉันไปถอดชิ้นส่วนแล้วประกอบกลับคืนมาผิดแบบกะพริบตาปริบ ๆ... นี่มันคือร่างกายของหญิงสาวสู้ชีวิตแสนสดใสวัยยี่สิบห้าปี หรือมันคือเศษเหล็กเครื่องจักรเก่าชำรุดหมดอายุการใช้งานรอการรื้อถอนเพื่อส่งเข้าเตาหลอมโรงงานเหล็กกันแน่เนี่ย?! ยิ่งนึกถึงยอดหนี้ห้าล้านสี่แสนบาทที่รอทวงอยู่ตอนสาย สมองของฉันก็แทบจะะเิออกมาเป็ผงช็อกโกแลตทันที!* เสียงในหัวของฉันบ่นพึมพำโอดครวญอย่างสุดแสนจะรันทดปนฮาประชดชะตากรรมตัวเองตามประสาเชลยศึกในกรงขัง
ฉันค่อย ๆ หันใบหน้าหวานไปมองร่างสูงใหญ่ที่นอนทอดกายอยู่ข้าง ๆ บนเตียงกว้าง เขายังคงนอนหลับตาพริ้ม ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ แผงอกแกร่งกว้างหนาขยับขึ้นลงช้า ๆ ในความมืดสลัว ท่อนแขนแกร่งอันเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นปั๋งและรอยสักัสีดำขอบทองพาดรัดเอวบางของฉันเอาไว้แ่าราวกับมันเป็โซ่ตรวนเหล็กกล้าผสมเพชรชั้นดีที่หาทางสะเดาะกุญแจไม่ได้ ฉันสูดหายใจลึก พยายามทำตัวลื่นไหลราวกระแสน้ำ ค่อย ๆ กระเถิบสะโพกหนีออกจากกรงอ้อมแขนร้อนผ่าว ค่อย ๆ เอื้อมมืออันสั่นเทาและอ่อนแรงพยายามจะแงะท่อนแขนหนักอึ้งราวั์หินของเขาออกทีละมิลลิเมตรเพื่อจะย่องหลบหนีออกจากเพนท์เฮาส์หรูแห่งนี้เงียบ ๆ เสื้อเดรสราคาลดราคาสี่สิบเปอร์เซ็นต์ของฉันนอนตกอยู่ข้างเตียงปนเปกับกางเกงชั้นใน ฉันต้องรีบย่องหนีไปตั้งหลักเพื่อหลีกเลี่ยงความอับอายและสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกจากความใจง่ายวันไนท์สแตนด์ของตัวเอง ก่อนที่เขาจะตื่นขึ้นมาทำอะไรที่ชวนหัวใจวายอีกรอบ
ทว่า ทันทีที่ฉันขยับยกแขนแกร่งของเขาพ้นเอวบางได้เพียงไม่กี่เิเ เขา ก็สะดุ้งขยับตัวตอบสนองรวดเร็วจนน่าใราวกับเขามีระบบเซนเซอร์ตรวจจับขโมยติดตั้งอยู่ในร่างกายยังไงยังงั้น!
ท่อนแขนแกร่งแฝงพลังมหาศาลตวัดดึงรวบเอวฉันกระชากร่างบางให้ปลิวลอยกลับมาบดเบียดแผ่นหลังเข้ากับหน้าอกกว้างตึงแน่นร้อนระอุของเขาอย่างรุนแรงจนฉันหลุดปากครางอื้อในคอ เขาพลิกกายขยับขึ้นทับคร่อมร่างของฉันเอาไว้ใต้ร่างหนาแกร่งของเขาทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้ฉันได้ขยับหนีหรือส่งเสียงกรีดร้องขัดขืน แสงอรุณยามเช้าอันสลัวรางส่องกระทบใบหน้าคมคายของเขา ั์ตาคู่คมกริบสีดำสนิทเปิดลืมขึ้นเต็มไปด้วยกระแสไฟแห่งความหงุดหงิด โกรธแค้น ปนความหึงหวงโดยไร้สาเหตุ (จอมพาลและปากแข็งสุดขีดที่แสร้งแสดงอำนาจทับ)
"จะหนีไปไหน?" เขาเอ่ยถามเสียงเข้มต่ำดุดัน แววตาคู่คมกริบของเขาจ้องมองฉันเขม็งสะกดจนฉันเสียวสันหลังวาบและแทบจะหยุดหายใจ
"เอ่อ... คือฉันแค่... จะลุกไปทำภารกิจส่วนตัวในห้องสุขาค่ะคุณ" ฉันละล่ำละลักแก้ตัวน้ำขุ่น ๆ พยายามหลบสายตาคมกริบที่เหมือนจะแผดเผาฉันให้ละลายคาเตียงแพรไหมสีดำลื่น "ไม่ได้คิดจะลักลอบหนีข้ามพรมแดนซะหน่อย หน้าตาเหมือนมาทวงหนี้แค้นสิบชาติแบบนั้นคืออะไรกันคะ?"
"อย่ามาโกหกเกลิตา! สายตาของเธอมันบอกชัดเจนว่าคิดจะย่องหนีไปจากฉัน... คิดจะทรยศทิ้งฉันไปหาคนอื่นเหมือนครั้งก่อนรึไง?!" เขาคำรามเสียงต่ำอย่างพาลพาโล แววตาของเขาสั่นไหวรุนแรงด้วยความโกรธแค้นประชดเื่บางอย่างที่ฉันจำไม่ได้เลยสักนิดเดียว
*ขุ่นพระช่วยด้วย! แฟนเก่าหักหลังทิ้งหนี้ห้าล้านให้ฉันยังไม่พอ นี่ฉันยังต้องมารับมือกับผู้ชายแปลกหน้าเป็บ้าเป็หลังระลึกแค้นเื่ชาติก่อนอะไรก็ไม่รู้อีกเหรอคะเนี่ย?! ชาติก่อนฉันไปทำแท้งชีวิตหรือไปขโมยเงินกู้นอกระบบของเขามาหรือยังไงกันแน่ ทำไมชาตินี้กรรมตามสะท้อนตอบสนองรุนแรงสะท้านเตียงขนาดนี้ ยอมใจเลยค่ะคุณยมบาล! ช่วยส่งคู่มือกรรมตามสนองมาให้ฉันอ่านก่อนล่วงหน้าสักนิดเถอะ!* เสียงในหัวของฉันครวญครางอย่างขำขันปนเวทนาตัวเองรอบสองขณะสบตาคมกล้าของเขา
ยังไม่ทันที่ฉันจะอ้าปากอธิบายขยายความ เขา ก็ประกบริมฝีปากหยักร้อนระอุลงมาบดจูบฉันอย่างบ้าคลั่ง รุนแรง และดุดันเพื่อลงโทษที่ฉันบังอาจคิดจะหนี จูบยามเช้าของเขาช่างป่าเถื่อนและดิบเถื่อนไร้ความปรานี ลิ้นร้อนแทรกลึกเข้ามาเกี่ยวกระหวัดลิ้นบางตักตวงความอุ่นและรสชาติหวานฉ่ำที่หลงเหลืออยู่ในโพรงปากอย่างจาบจ้วงเอาแต่ใจ ลมหายใจร้อนหอบถี่ของเขารดเป่าข้างแก้มจนสมองของฉันมึนงงหมุนติ้วไปหมด สองมือเรียวพยายามดันไหล่หนาแกร่งของเขาออกแต่ก็ไร้ผล ร่างกายปวกเปียกยอมจำนนสมยอมรับบทลงโทษจากจูบแสนเอาแต่ใจของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ััอุ่นชื้นของลิ้นและเนื้อปากบดเบียดทำเอาฉันสะท้านสยิวลึก
เขาถอนริมฝีปากออกแ่เบา สบตาคมจ้องมองฉันตาเยิ้มแดงช้ำอารมณ์รักและแรงหวงพุ่งขึ้นสูงปรี๊ดตามสัญชาตญาณ เขาใช้สองมือหนาจับขาเรียวของฉันแยกออกกว้างพาดเอวหนาแกร่งของเขา แก่นกายความเป็ชายยามเช้าที่ตื่นตัวขยายใหญ่โตตึงเปรี๊ยะปูดโปนร้อนฉ่าจ่อประชิดทางรักอุ่นชื้นที่บัดนี้เพิ่งผ่านศึกหนักมาหมาด ๆ และมีน้ำหวานเปียกเยิ้มหล่อลื่นอยู่บางเบา
"อ๊ะ... คุณ... ไม่เอาแล้วนะคะ... เจ็บ..." ฉันร้องห้ามเสียงสั่นเครือ รู้สึกตื่นตระหนกกับขนาดและความร้อนระอุของเขาที่ใหญ่ตึงตังเกินขอบเขต
"เจ็บก็ต้องทนเกล... โทษทีเธออวดดีดื้อรั้นคิดจะหนีไปจากฉันเอง" เขาเอ่ยเสียงพร่าเ็าขัดมาดดุ แววตาสั่นระริกท้าทาย
เขาจับสะโพกมนของฉันไว้แน่นก่อนจะกดสอดแทรกกระแทกส่งแก่นกายร้อนฉ่าใหญ่โตสวมทับเข้ามาในร่องรักคับแน่นรวดเดียวจนสุดความยาวตึงเปรี๊ยะไม่มีการออมแรง!
"อื้อออ! ฮะ... อ๊า..."
ฉันกรีดร้องครางเสียงสั่นระรัวเบิกตากว้าง ความคับแน่นแน่นขนัดและรสรักสยิวรุนแรงแล่นปราดจู่โจมสมองจนเสียวสะท้านไปถึงปลายเท้า ร่องรักบีบเค้นตอดรัดท่อนลำเอ็นร้อนระอุของเขาแน่นถี่ระรัวอย่างตื่นตัว เขาซุกไซ้ซอกคอขาวระหงส์ขบเม้มสร้อยสร้างรอยสีกุหลาบช้ำแดงใหม่ทับรอยเก่าเพื่อแสดงความเป็เ้าของคนเดียว จากนั้นสะโพกหนาก็ขยับกระแทกกระทั้นซอยยัดแก่นกายร้อนเข้าออกร่องรักเป็จังหวะดุดัน รวดเร็ว ร้อนแรงขึ้นทันที
*พั่บ... พั่บ... พั่บ...*
เสียงเนื้อกายกระทบกันถี่ยิบดังกังวานใสปนเปกับเสียงเตียงนอนหนานุ่มที่ไหวสั่นโยกตามแรงส่ง เขาตอกยัดแก่นกายสวมทับชนปากมดลูกลึกซึ้ง ซอยสะโพกกระแทกอย่างดุดัน รุนแรง ไร้การออมแรงประชดอารมณ์หึงหวงข้ามภพชาติ เกลแอ่นอกกอดรัดคอเขาแน่นครางหวานกระเส่าลั่นห้องนอนสลัวปนเปน้ำตาแห่งความเสียวซ่านไหลซึมรอบแก้ม หยาดเหงื่อจากแผ่นหลังแกร่งของเขาหยดลงบนเนินอกอวบอิ่มชูชันของฉันบวกกับกลิ่นเหงื่ออ่อน ๆ และน้ำหอมที่ผสมกันจนกลายเป็กลิ่นอายฟีโรโมนแห่งเซ็กส์ที่รุนแรงปานกระตุ้นจิติญญา
"อ๊า... ฮะ... คุณ... เบา ๆ... ฉันเสียว... เสียวจะตายแล้ว..." ฉันร้องครางอ้อนวอนสั่นเทา บิดสะโพกหนีัักระแทกลึกแต่โดนมือหนากดตรึงขยับสู้สะโพกแกร่งของเขาอย่างบ้าคลั่ง สองมือฉันจิกแผ่นหลังแกร่งทำรอยเล็บแดงยาวพาดทับรอยสักั
"อย่าสั่งฉันเกล... ขมิบรัดรัดตัวตนของฉันแน่นขนาดนี้... แสดงว่าเธอชอบบทลงโทษดุ ๆ แบบนี้ใช่ไหม..." เขากระซิบเสียงต่ำแหบพร่า หอบหายใจถี่กระชั้น หยาดเหงื่อไหลผุดซึมหยดลงบนเนินหน้าอกอวบอิ่มของฉัน เขายิ่งเร่งสะโพกซอยยัดยิบหนักหน่วงลึกซึ้งแทรกผ่านช่องทางรักจนฉันตื้อสะท้านลอยแตะขอบ์เสร็จสมตอดรัดขยับแน่นกระชับตอดรัดลำเอ็นร้อนะเิอารมณ์เสร็จตามกันไปติด ๆ
เขาคำรามต่ำลึกในลำคอร้องเหยียดตัวตรงตอกสะโพกกระแทกเน้นจังหวะย้ำลึกครั้งสุดท้ายอย่างสุดแรงรวดเดียว ปลดปล่อยน้ำรักอุ่นร้อนสีขาวขุ่นจำนวนมหาศาลพุ่งฉีดเข้าสู่ก้นบึ้งร่องรักอุ่นวาบปนเปทะลักไหลนองออกมา เขาทิ้งกายทับกอดรัดฉันแน่นหอบเหนื่อยฟุบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นท่ามกลางรุ่งอรุณสว่างไสวเต็มห้องนอน
ฉันนอนหายใจหอบสะท้านปวกเปียกหมดแรงคาอกแกร่งของเขา เขาขยับตัวลุกขึ้นดึงผ้าห่มแพรไหมสีดำผืนโตมาคลุมร่างฉันไว้ แววตาคู่คมกริบมองลำคอระหงที่มีรอยแดงช้ำฝากรอยสีกุหลาบของเขาก่อนจะเอ่ยคำพูดปากแข็งเผด็จการทิ้งท่วงทำนองสั่งการเฉียบขาด
"นอนต่อซะ... และจำไว้ห้ามก้าวขาหนีออกจากห้องนี้เด็ดขาด ถ้าไม่อยากโดนทำโทษหนักกว่านี้ในรอบต่อไป"
เขาเอ่ยปากสั่งเสียงเย็นขู่ขวัญ ปัดเส้นผมที่ปรกหน้าผากฉันออกอย่างแ่เบาและทะนุถนอมขัดกับคำพูดดุร้ายและบ้าระห่ำของเขาเมื่อครู่ ก่อนจะลุกเดินเข้าห้องน้ำไป ทิ้งให้ฉันนอนกะพริบตาปริบ ๆ ในใจคิดฮา ๆ ปลอบโยนตัวเองกับชะตากรรมความสัมพันธ์วันไนท์สแตนด์แสนเร่าร้อนและบ้าบอนี้...
1K
