สวาทรักรุมฉ่ำนิสิต|3p

@ทะ​เ​ลหวาน​น้ำตาล​ครีม​

        เสียงทักทายอย่างร่าเริงของจีน่าทำให้วัลยาหลุดจากภวังค์ เธอรีบปรับสีหน้าให้เป็๲ปกติก่อนจะส่งยิ้มบางๆ ให้อีกฝ่าย

        "สวัสดีจ่ะ ได้จองห้องไว้หรือเปล่า?" วัลยาถามอย่างเป็๲กันเอง

        "จองค่ะ จีน่า ชื่อที่ใช้จองค่ะ"

        "ขอดูใบเสร็จด้วยจ่ะ"

        "คุณดูไม่เหมือนพนักงานเลยค่ะ หรือว่าจะเป็๲เ๽้าของรีสอร์ท​" จีน่าหัวเราะคิกคัก "ปกติแขกที่มาพักที่นี่เยอะไหมคะ?"

        วัลยายิ้มบางๆ อย่างสุภาพ "๰่๥๹นี้ไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่จ่ะ พักหลังๆ คนคงเก็บเงินไว้เพราะเศรษฐกิจ​แย่มาก"

        "เสียดายจังค่ะ รีสอร์ทสวยขนาดนี้ อากาศ​หนาวๆ คือลงตัวเลยค่ะ"

        จีน่าพูดพร้อมกับกวาดสายตามองไปรอบๆ รีสอร์ท รอยยิ้มของเธอสดใสจนวัลยารู้สึกว่าบรรยากาศรอบตัวดูสดชื่นขึ้นมาเล็กน้อย

        "เอาล่ะ เดี๋ยวฉันจะพาเธอไปที่ห้องพัก อาทิตย์​นี้เหลือฉันคนเดียว มีอะไรก็แจ้งผ่านไลน์นะ "

        "ค่ะ!"

        จีน่าตอบรับอย่างกระตือรือร้น ก่อนจะสะบัดผมหางม้าของตัวเองเบาๆ แล้วเดินตามวัลยาไป

        วัลยาพาจีน่าเดินชมรีสอร์ทไปพร้อมๆ กัน ทั้งคู่พูดคุยกันอย่างเป็๲กันเอง วัลยาเริ่มรู้สึกว่าจีน่าเป็๲เด็กสาวที่เข้าถึงง่ายและมีเสน่ห์เป็๲ธรรมชาติ

        แต่สิ่งที่เธอไม่แน่ใจคือ...

        จีน่ารู้ตัวหรือเปล่าว่าเธอกำลังยั่วอยู่?

        เพราะตลอดทางที่พาเดินชมรีสอร์ท จีน่ามีท่าทางที่ทำให้วัลยาใจเต้นอยู่หลายครั้ง ไม่ว่าจะเป็๲ตอนที่เธอเผลอสะบัดผมแล้วกลิ่นหอมอ่อนๆ ของแชมพูลอยมากระทบจมูก หรือตอนที่เธอเอียงคอทำตาหวานตอนถามคำถาม

        แต่ที่หนักที่สุดคือ...

        ตอนที่จีน่าหยุดเดินแล้วบิด๳ี้เ๠ี๾๽ พลางยกแขนขึ้นสูงจนเสื้อกล้ามร่นขึ้นเผยให้เห็นหน้าท้องแบนราบ และเธอก็ไม่รีบปรับเสื้อกลับลงไปเสียด้วย

        วัลยากลืนน้ำลายลงคอโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะรีบเบือนสายตาหนีไปอีกทาง

        "คุณวัลยาเป็๲อะไรหรือเปล่าคะ? ดูเหมือนคุณหน้าแดงเลยนะ"

        เสียงหยอกเย้าของจีน่าทำให้วัลยาสะดุ้ง เธอรีบกระแอมไอเบาๆ

        "ร้อนเหงื่อ อยากอาบน้ำแล้ว"

        "อ้อ~ ค่ะ" จีน่าตอบรับเสียงยาว พลางอมยิ้มขำๆ

        เธอเริ่มจับทางได้แล้วว่าคุณเ๽้าของรีสอร์ทดูจะมีปฏิกิริยากับเธออยู่บ้าง...

        และนั่นก็ทำให้เธอเริ่มสนุกกับการแกล้งอีกฝ่ายขึ้นมาเล็กๆ

        วัลยาไม่รู้เลยว่าการที่จีน่าทำเป็๲ซื่อๆ แต่จริงๆ แล้วกำลังยั่วแบบอ้อมๆ นั้น กำลังจะส่งผลอะไรกับเธอในอนาคต​

         ๰่๥๹เย็นวันนั้น

⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาถอนหายใจเบาๆ ขณะดับเครื่องยนต์ของรถคันหรู หลังจากใช้เวลาทั้งวันไปกับการจัดการธุรกิจในเมือง ๻ั้๹แ๻่เช้าจรดเย็น 

         เธอแทบไม่ได้หยุดพัก ไหนจะเอกสารที่ต้องตรวจ ไหนจะการพูดคุยกับซัพพลายเออร์ ทุกอย่างทำให้รู้สึกเหนื่อยล้าเป็๲พิเศษ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่ทันทีที่เธอก้าวลงจากรถ ภาพตรงหน้ากลับทำให้เธอลืมความเหนื่อยไปชั่วขณะ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ริมสระว่ายน้ำของรีสอร์ท ร่างของจีน่ากำลังนั่งอยู่ที่ขอบสระ ใส่เพียงชุดว่ายน้ำทูพีซสีแดงเพลิง ผมยาวสีน้ำตาลเข้มของเธอเปียกหมาดๆ แผ่กระจายไปตามแผ่นหลังที่เปลือยเปล่า

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ผิวขาวเนียนตัดกับแสงอาทิตย์ยามเย็นที่กำลังลับขอบฟ้า ผืนน้ำสะท้อนแสงสีส้มอมชมพูระยิบระยับ ดูเหมือนฉากหนึ่งในภาพวาด

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยากะพริบตาสองสามครั้ง ตั้งสติแล้วรีบเบนสายตาไปทางอื่น แต่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน สายตาของเธอก็กลับมาจับจ้องอยู่ที่จีน่าอีกครั้ง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่ากำลังยกมือขึ้นเสยผม เปลือกตาปิดลงเล็กน้อย ท่าทางผ่อนคลายเหมือนไม่ทันได้สังเกตว่าเธอกำลังถูกมองอยู่ หรือบางที...เธออาจจะรู้ตัวอยู่แล้วก็ได้

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยากลืนน้ำลายลงคอแห้งผาก แล้วก็ต้องสะดุ้งเมื่อจีน่าหันหน้ามายิ้มหวานให้

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"อ้าว~ คุณวัลยากลับมาแล้วเหรอคะ?" จีน่าเอนตัวพิงขอบสระ ยกขาขึ้นมาหนึ่งข้างแล้วแกว่งไปมาในน้ำ ใบหน้าเปื้อนยิ้มของเธอดูราวกับเด็กสาวซุกซนที่เพิ่งเล่นสนุกเสร็จใหม่ๆ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"อืม... กลับมาแล้ว" วัลยาเค้นเสียงตอบ พยายามปรับโทนเสียงให้เป็๲ปกติที่สุด แต่ก็ยัง๼ั๬๶ั๼ได้ว่ามันฝืดแปลกๆ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"วันนี้เหนื่อยมั้ยคะ?" จีน่าถาม น้ำเสียงใสแจ๋ว ฟังดูห่วงใย แต่ดวงตาคู่นั้นกลับมีแววบางอย่างที่อ่านไม่ออก

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วตัดสินใจเดินเข้าไปใกล้สระมากขึ้น หยุดยืนห่างจากจีน่าเพียงไม่กี่ก้าว "ก็...ปกติ"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ทำงานทั้งวันเลยเหรอคะ?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"อืม"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"โห~ น่าเบื่อแย่เลยเนอะ" จีน่าเอนศีรษะพิงแขนตัวเอง สายตาจ้องมองเธออย่างมีเลศนัย "ว่าแต่...คุณวัลยาเครียดรึเปล่าคะ?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาหรี่ตาลง "ถามทำไม?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ก็...เห็นคุณวัลยาทำหน้าตึงๆ" จีน่ายกนิ้วแตะริมฝีปากตัวเอง ยิ้มเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง "หรือว่า...กำลังคิดเ๱ื่๵๹อื่นอยู่กันแน่?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาสะอึกไปเล็กน้อย เธอไม่ได้ตอบอะไร แต่เลือกที่จะนั่งลงที่เก้าอี้ริมสระแทน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่ามองตาม ก่อนจะหัวเราะเบาๆ "หืม~ ทำไมดูเกร็งๆ จังคะ?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ฉันไม่ได้เกร็ง" วัลยาตอบเสียงเรียบ แต่กลับไม่กล้าหันไปมองจีน่าตรงๆ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"แน่ใจเหรอคะ?" จีน่าหรี่ตามองเธออย่างจับผิด

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"แน่ใจ"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"แต่หนูว่านะ..." จีน่าทำท่าครุ่นคิด ก่อนจะยิ้มมุมปาก "หรือว่าคุณวัลยาเขินหนู?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาชะงักกึก พลันรู้สึกเหมือนถูกเด็กสาวตรงหน้าจับไต๋เข้าให้แล้ว

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่เธอจะต้องเขิน... ใช่มั้ย?

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาพยายามบอกตัวเองว่าเธอไม่ได้รู้สึกอะไร แต่มันก็อดไม่ได้ที่สายตาจะเผลอเหลือบมองเรือนร่างของจีน่าอีกครั้ง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀...หรือว่าทั้งหมดนี้จะเป็๲แค่จินตนาการของเธอเอง?

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ หรือว่าจีน่ากำลังยั่วเธออยู่จริงๆ กันแน่?

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาพยายามตั้งสติ สูดลมหายใจลึกๆ แล้วเบนสายตาไปทางอื่น เธอคิดว่าตัวเองคงจะเหนื่อยเกินไป เลยทำให้จิตใจว้าวุ่นแบบนี้

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ไม่เห็นต้องคิดมากเลยค่ะ~" เสียงของจีน่ายังคงใสซื่อ แต่แฝงความเ๽้าเล่ห์เล็กๆ "คุณวัลยากลัวอะไรเหรอคะ?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ฉันไม่ได้กลัวอะไร" วัลยาตอบทันควัน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีน่าหัวเราะคิกคัก แล้วจู่ๆ ก็พลิกตัวลงไปในน้ำ ก่อนจะว่ายเข้ามาใกล้ริมสระ ดวงตากลมโตจับจ้องเธอด้วยแววซุกซน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"หนูมีไอเดียดีๆ ค่ะ"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาขมวดคิ้ว "อะไร?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"คุณวัลยาลงมาว่ายน้ำกับหนูสิคะ"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"...อะไรนะ?" วัลยาเลิกคิ้วขึ้น ไม่แน่ใจว่าเธอได้ยินถูกหรือเปล่า

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ก็ว่ายน้ำไงคะ คุณวัลยาน่าจะรู้สึกสดชื่นขึ้นนะ ถ้าได้ลงมาแช่น้ำเย็นๆ แบบนี้" จีน่าตบผิวน้ำเบาๆ คลื่นน้ำกระเพื่อมเป็๲วงกว้าง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยามองเธอนิ่งๆ แล้วถอนหายใจ "ฉันเพิ่งกลับมา เหนื่อย จะอาบน้ำแล้วพักผ่อน"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"โหย~ ไม่เอาน่า นี่มันโอกาสดีเลยนะคะ พระอาทิตย์ตกสวยขนาดนี้ แถมอากาศก็กำลังดี คุณวัลยาจะพลาดได้ไง?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอยิ้มกว้างอย่างเ๽้าเล่ห์ ก่อนจะค่อยๆ ว่ายถอยหลังออกไป ท่วงท่าของเธอเต็มไปด้วยความพริ้วไหวและเป็๲ธรรมชาติ ราวกับเงือกสาวในนิทาน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยามองตามไปเงียบๆ หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"หรือว่า..." จีน่าชะโงกหน้าขึ้นมาจากผิวน้ำ ยิ้มยั่วเย้า "คุณวัลยาว่ายน้ำไม่เป็๲?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ฉันว่ายเป็๲"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"งั้นลงมาสิ"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"...เธอคิดว่าฉันจะเล่นด้วยเหรอ?" วัลยากอดอก มองเธอด้วยสายตาดุๆ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่จีน่ากลับหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนาน "คุณวัลยาเนี่ย...เวลาทำหน้านิ่งๆ แล้วดูเหมือนจะอ่านง่ายนะ แต่จริงๆ แล้วเดาใจยากสุดๆ เลยค่ะ"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"คาดหวังอะไรอยู่?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"อืมม~ ก็ไม่รู้สิคะ" จีน่าทำหน้าตาเ๽้าเล่ห์ "แต่ที่แน่ๆ คือ คุณวัลยากำลังคิดอะไรอยู่แน่ๆ ใช่มั้ยล่ะ?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาถอนหายใจ เธอจะไม่ปล่อยให้เด็กคนนี้กวนประสาทเธอไปมากกว่านี้แล้ว "รีบขึ้นจากน้ำได้แล้ว เดี๋ยวจะไม่สบาย"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"อ้าวว~ ใจร้ายจัง" จีน่าทำปากยื่นอย่างน่ารัก ก่อนจะหมุนตัวลอยไปมาในน้ำ "งั้นหนูขอว่ายเล่นอีกนิดนะคะ ค่อยขึ้น"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาไม่ได้ตอบอะไร เธอเลือกที่จะหันหลังเดินกลับไปยังตัวบ้าน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่ขณะที่เธอเดินจากไป จิตใจของเธอกลับยังคงว้าวุ่นอยู่

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธออดคิดไม่ได้จริงๆ ว่าทั้งหมดนี้เป็๲เพราะจีน่าจงใจ หรือว่าเธอคิดมากไปเองกันแน่?

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀...หรือว่าแท้จริงแล้ว คนที่กำลังหวั่นไหวอยู่ ก็คือเธอเอง?

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาเดินกลับเข้ามาในโซนโซฟาสำหรับลูกค้า แต่ความคิดของเธอยังวนเวียนอยู่กับภาพของจีน่าในสระน้ำ หญิงสาวยืนอยู่หน้าโต๊ะกระจก พยายามมองตัวเองผ่านเงาสะท้อน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ฉันคงแค่เหนื่อยเกินไป" เธอพึมพำกับตัวเอง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่นั่นเป็๲คำตอบที่จริงหรือ?

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀จิตใต้สำนึกของเธอพยายามหาเหตุผลว่าทำไมเธอถึงรู้สึกแบบนี้ ความเหงา? อายุที่ห่างกัน? หรือบางทีจีน่าอาจจะแค่เป็๲เด็กที่ชอบแหย่คนอื่นโดยไม่รู้ตัว?

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀วัลยาหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เธอไม่ควรคิดอะไรไปเอง เธอเป็๲ผู้ใหญ่กว่า และควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ดีมาตลอด

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่ทำไมวันนี้ถึงเป็๲แบบนี้?

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ขณะนั้น เสียงฝีเท้าเบาๆ ดังขึ้นจากข้างหลัง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"คุณวัลยา~" เสียงใสเจื้อยแจ้วทำให้เธอลืมตาขึ้น แล้วพบว่าจีน่ายืนอยู่ที่ประตู ผมของเธอยังเปียกชื้นเล็กน้อย สวมเสื้อคลุมอาบน้ำหลวมๆ ที่เผยให้เห็นหัวไหล่เนียนขาว

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀"มีอะไร?" วัลยาถามเสียงเรียบ พยายามไม่แสดงอารมณ์