ภายหลังค่ำคืนที่ประตูด้านศีลธรรมถูกเปิดอ้า คฤหาสน์หรูสองชั้นหลังงามกลับยิ่งตกลงสู่ห้วงบรรยากาศแห่งความลับและกิเลสแฝงเร้น แพรพิมพ์สะดุ้งตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่พร้อมกับความรู้สึกที่สับสนปนเปกันในหัวใจ ยามที่เธอลืมตาตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนหนานุ่มในห้องนอนหลัก แสงแดดสลัวของรุ่งเช้าสาดส่องลอดผ่านม่านหน้าต่างสีขาวนวลลงมากระทบกรอบรูปแต่งงานขนาดใหญ่ของเธอกับภพที่แขวนประดับอยู่อย่างโดดเด่นบนฝาผนังข้างเตียง ภาพรอยยิ้มแสนหวานและคำมั่นสัญญาในวันวิวาห์ตบตีกับความทรงจำในรสสวาทอันอบอุ่นซ่านเสียวที่เพิ่งได้รับจากอ้อมกอดของภัทร์น้องสามีบนเตียงนอนแขกชั้นล่างเมื่อคืน แพรพิมพ์รู้สึกเจ็บแปลบในอกด้วยความรู้สึกผิดบาปต่อสามีที่แสนเ็า แต่ผิวกายเนียนละเอียดของเธอกลับยังคงจดจำัั ไอร้อน และการแทรกตัวอันแสนทะนุถนอมของเด็กหนุ่มได้อย่างแม่นยำทุกจังหวะ
หญิงสาวพยุงตัวลุกขึ้นยืนด้วยร่างกายที่อ่อนล้า ก้าวเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อยืนส่องกระจกเงาบานใหญ่ ทันทีที่ถอดชุดนอนผ้าซาตินออก แพรพิมพ์ก็ต้องใจหายวูบเมื่อมองเห็นรอยรักสีกุหลาบเข้มจางกระจายอยู่บนลาดไหล่มนและเนินอกนุ่ม ััอุ่นชื้นที่ฝากไว้ทำเอาเธอเสียวซ่านแก้มแดงระเรื่อขึ้นมาดื้อๆ ในขณะเดียวกัน เสียงฝีเท้าเบาๆ ของภัทร์ที่ดังแว่วมาจากชั้นล่างคอยเดินจัดแจงข้าวของในครัวก็ทำให้หัวใจของเธอกระตุกรัวเร็วและใจสั่นสะท้านด้วยความหวาดระแวงกลัวคนภายนอกจะมองเห็น แพรพิมพ์จำต้องสูดลมหายใจเพื่อดึงสติ หยิบครีมรองพื้นเนื้อดีมาทาทับรอยรักบนผิวและประทินแต่งหน้าเพื่อปกปิดความแดงซ่านของแก้ม ก่อนจะเลือกสวมเสื้อเชิ้ตคอปิดมิดชิดเพื่อปกปิดความลับนี้ไว้ไม่ให้ใครในบ้านได้เห็น
แพรพิมพ์ก้าวเดินลงบันไดมายังห้องรับประทานอาหารชั้นล่างเพื่อร่วมโต๊ะอาหารเช้า ภัทร์ที่ตื่นขึ้นมาก่อนหน้านี้กำลังจัดเตรียมอาหารเช้าอย่างกระตือรือร้นและเอาใจใส่ ชายหนุ่มทอดไข่ดาวสองฟองไข่แดงเยิ้มๆ ปิ้งขนมปังเนยสดส่งกลิ่นหอมฟุ้งลอยอวลไปทั่วทั้งห้อง และรินน้ำส้มคั้นสดใส่น้ำแข็งมาวางเคียงคู่ถ้วยกาแฟร้อนกลิ่นหอมกรุ่นรอคอยเธอ ภัทร์ส่งยิ้มอ่อนโยนเทิดทูนมาให้ทันทีที่เห็นสะใภ้สาวก้าวเดินเข้ามา
“อรุณสวัสดิ์ครับพี่พิมพ์... เมื่อคืนนอนหลับสบายดีไหมครับ? รู้สึกเมื่อยล้าตรงไหนหรือเปล่าครับ?” ภัทร์เอ่ยถามน้ำเสียงสุภาพนอบน้อมแต่แฝงไว้ด้วยความห่วงใยและเทิดทูนอย่างลึกซึ้ง แววตาคมปลาบจับจ้องแก้มเนียนอย่างสื่อความหมายแสนหวาน
“อรุณสวัสดิ์ค่ะภัทร์... พี่นอนหลับสบายดีค่ะ ขอบคุณที่เตรียมอาหารเช้าแสนอร่อยให้นะคะ” แพรพิมพ์ตอบกลับพลางฝืนยิ้มบางเบา พยายามทำตัวปกติเพื่อไม่ให้มีร่องรอยพิรุธใดๆ เล็ดลอดออกมา
ในจังหวะที่ภัทร์ส่งช้อนส้อมและถ้วยกาแฟร้อนเสิร์ฟให้เธอ ปลายนิ้วและฝ่ามือหนาอุ่นของชายหนุ่มขยับััโดนฝ่ามือเรียวบางของเธออย่างแนบชิดชั่ววินาที กระแสความร้อนและััอุ่นจากกายหนุ่มแน่นปะทะผิวเนื้อเนียนทำเอาแพรพิมพ์สะดุ้งตัวเบาๆ หัวใจเต้นแรงสะท้านรัญจวนใจจนหน้าผากชื้นเหงื่อ แพรพิมพ์ต้องรีบก้มหน้าจิบกาแฟเพื่อหลบสายตาคมปลาบของภัทร์ที่มองมาอย่างลึกซึ้ง ทั้งสองต่างพยายามข่มอารมณ์และเก็บซ่อนท่าทีเงียบสงบไม่ให้มีสิ่งใดเล็ดลอดออกมาต่อหน้าโลกภายนอก
วันต่อๆ มา ความลับและความสัมพันธ์ลับก็ยังคงอบอวลอยู่ใต้ชายคาคฤหาสน์หลังใหญ่ ทุกครั้งที่เดินสวนกันในทางเดินแคบๆ หรือสายตาสบประสานกันโดยบังเอิญ รสััรักจากค่ำคืนนั้นจะแวบเข้ามาจุดประกายเสน่หาให้เดือดปะทุตลอดเวลา สร้างความกระสับกระส่ายปั่นป่วนในใจของทั้งสองคนอย่างยากจะหักห้าม
บ่ายวันหนึ่ง ขณะที่แพรพิมพ์กำลังจัดดอกไม้สดออร์เดอร์พิเศษ เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น หน้าจอปรากฏชื่อสามีผู้กำลังทำงานอยู่แดนไกล แพรพิมพ์สะดุ้งตัวเล็กน้อย สูดลมหายใจเพื่อกดรับสายปรับเสียงให้ดูเป็ปกติที่สุด
“ค่ะพี่ภพ... วันนี้ทำงานเหนื่อยไหมคะ?”
“เหนื่อยมากเลยครับพิมพ์ ตอนนี้พี่เพิ่งบินมาถึงสิงคโปร์ งานวุ่นวายไปหมดเลยครับ” ภพตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่รีบร้อนและแฝงความกดดัน ก่อนจะพูดแต่เื่ตัวเลขผลกำไรและรีบขอวางสายเพื่อไปเซ็นสัญญาเอกสารสำคัญต่อ “พิมพ์ครับ พี่ต้องเข้าประชุมและเซ็นสัญญาด่วนในอีกสิบนาทีนี้แล้ว พี่คงไม่มีเวลาคุยกับพิมพ์ยาวๆ หรอกนะ เอาเป็ว่าพี่ต้องเลื่อนกำหนดวันกลับบ้านออกไปอีกยาวนานอย่างไม่มีกำหนดนะครับ พิมพ์ดูแลตัวเองดีๆ ด้วยล่ะ”
คำพูดรีบร้อนและทัศนคติที่เฉยเมยบ้างานของสามีที่มองข้ามคำถามถามไถ่สารทุกข์สุกดิบและหัวใจของภรรยาไปอย่างราบคาบ ยิ่งบ่มเพาะปมความน้อยใจและเปลี่ยวเหงาให้แพรพิมพ์ลึกซึ้งยิ่งขึ้น เธอแอบสบสายตากับภัทร์ที่เดินมาหยุดยืนพิงกรอบประตูเฝมองเธอด้วยแววตาห่วงใย แววตาของเด็กหนุ่มช่างอบอุ่นและมีค่าเหลือเกินเมื่อเทียบกับเสียงเฉยชาของสามีที่เพิ่งตัดสายไปอย่างรวดเร็ว
ก่อนวางสาย ภพได้ฝากฝังธุระสำคัญด่วน “เออพิมพ์ครับ พี่มีเื่ด่วนอยากจะรบกวนพิมพ์ช่วยหน่อยนะครับ คือว่าคู่ค้ารายใหญ่คนสำคัญของพี่ในกรุงเทพฯ ซึ่งเป็คนจีนดั้งเดิมที่ชื่นชอบชาโบราณล้ำค่าอย่างมาก กำลังจะมีงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จในวันพรุ่งนี้ และพี่้ามอบของขวัญชิ้นพิเศษสุดหรูเพื่อเป็การสานสัมพันธ์ธุรกิจและช่วยปิดดีลธุรกิจมูลค่าพันล้านบาทให้ผ่านพ้นไปด้วยดี แต่พี่จัดหาและสั่งทำไม่ทันเลยจริงๆ พี่อยากฝากพิมพ์ช่วยออกไปเลือกซื้อชุดกาน้ำชาเซรามิกโบราณเขียนลายทองด้วยมือสไตล์จีนโบราณที่เป็ของแท้ให้ทีนะครับ ได้ยินมาว่าที่ร้านเครื่องแก้วโบราณในห้างสรรพสินค้าชั้นนำระดับประเทศในกรุงเทพฯ มีของชิ้นนี้จัดโชว์และพร้อมจำหน่ายอยู่ พี่ฝากพิมพ์ตรวจสอบความเรียบร้อยและชำระเงินแทนพี่ทีนะครับ”
“ได้ค่ะพี่ภพ เดี๋ยวบ่ายนี้พิมพ์จะเดินทางออกไปจัดการซื้อและแพ็กส่งให้เรียบร้อยเลยค่ะ” แพรพิมพ์ตอบรับข้อเสนอของสามีอย่างจำใจ
ทว่าภพกลับน้ำเสียงแฝงความห่วงใยตามมา “แต่พิมพ์ครับ ของชิ้นนั้นเป็เซรามิกโบราณ มีราคาสูง น้ำหนักค่อนข้างมาก แถมยังเปราะบางแตกหักง่ายมากด้วย พี่กลัวพิมพ์เดินทางออกไปคนเดียวจะลำบากหรืออันตรายเกินไปยามขนย้าย... พี่ว่าให้ภัทร์ไปด้วยสิครับ ภัทร์เขาเป็ผู้ชาย แรงเยอะ จะได้คอยช่วยพิมพ์ยกถือสัมภาระ คอยประคองของขวัญระวังแตก และช่วยดูแลความปลอดภัยให้พิมพ์ด้วย พี่จะได้หมดห่วงไปอีกเปราะหนึ่งครับ”
คำแนะนำที่แสนหวังดีของสามีเปรียบเสมือนลมพายุที่โหมพัดกระหน่ำไฟกิเลสแฝงเร้นในอกของแพรพิมพ์ให้ลุกโชน แพรพิมพ์เบิกตากว้างใจหายวูบ ความคิดปั่นป่วนอลหม่านแล่นเข้ามาทันที การออกไปข้างนอกร่วมกันสองต่อสอง... จะยิ่งทำให้เธอและภัทร์ใกล้ชิดและล่อแหลมต่อสถานการณ์ภายนอกมากขนาดไหนนะ
“เอ่อ... พิมพ์ไปคนเดียวได้นะคะพี่ภพ พิมพ์เกรงใจภัทร์น่ะค่ะ น้องเพิ่งเรียนจบมาอาจจะอยากพักผ่อน...” แพรพิมพ์พยายามหาข้ออ้างหลีกเลี่ยง
ทว่าภพกลับขัดจังหวะทันทีด้วยความหวังดี “ไม่เป็ไรเลยครับพิมพ์ ภัทร์เขาอยู่บ้านเฉยๆ ก็คงเบื่อ ให้เขาออกไปยืดเส้นยืดสายช่วยพิมพ์น่ะดีแล้ว เดี๋ยวพี่สายตรงพูดกับภัทร์เองครับ”
หลังจากวางสายไม่นาน ภพก็โทรหาภัทร์และฝากฝังน้องชายให้ช่วยดูแลพี่สะใภ้อย่างดีที่สุด ภัทร์ตอบรับคำสามีด้วยน้ำเสียงสุภาพนอบน้อมดั่งน้องชายแสนดี ทว่าดวงตาคู่คมกริบของเขากลับหันมาประสานจ้องมองแพรพิมพ์ที่ยืนหน้าแดงซ่านอยู่ในห้องนั่งเล่น แววตาคมคายคู่นั้นเปล่งประกายไหววับแฝงเสน่หาร้อนแรงรัญจวนใจอย่างปิดไม่มิด
เมื่อการตกลงสิ้นสุดลง ทั้งสองต่างตกอยู่ในบรรยากาศกระสับกระส่ายปั่นป่วน แพรพิมพ์และภัทร์ต่างหันหลังแยกย้ายกลับเข้าห้องแต่งตัวเพื่อจัดเตรียมเสื้อผ้า แพรพิมพ์เลือกสวมชุดเดรสยาวสีครีมผ้าฝ้ายเนื้อนุ่มเรียบร้อยแต่ขับเน้นสัดส่วนบอบบางชดช้อยของเธอได้อย่างดี ยามที่เธอก้าวเดินลงมาจากชั้นสอง ภัทร์ที่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบหรูถึงกับยืนตกตะลึงในความงามของพี่สะใภ้จนตาค้าง
ทั้งสองก้าวขึ้นรถยนต์คันหรูเพื่อออกเดินทางร่วมกัน จังหวะที่สตาร์ทเครื่องยนต์และแล่นรถออกจากคฤหาสน์หรู แพรพิมพ์ลอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างอันคมคายและแผ่นหลังหนาผึ่งผายสมชายชาตรีของภัทร์ที่กำลังทำหน้าที่สารถีขับรถอย่างมีสมาธิ มือเรียวบางของเธอโอบกุมโทรศัพท์มือถือที่เพิ่งวางสายจากสามีไว้แน่นด้วยความรู้สึกขัดแย้ง ภัทร์ลอบหันมามองเธอพลางส่งรอยยิ้มละมุนเพื่อทำลายความเงียบงัน
“พี่พิมพ์เปิดเพลงฟังสักหน่อยดีกว่าครับ จะได้ไม่รู้สึกอึดอัดเกินไป” ภัทร์เอ่ยเสียงทุ้มหวาน
“ค่ะภัทร์... ขอบคุณนะที่ยอมมาช่วยพี่ทำธุระในวันนี้” แพรพิมพ์เอ่ยเบาๆ ผ่อนคลายอารมณ์ประหม่าลงบ้าง
“เพื่อพี่พิมพ์แล้ว... ผมยินดีและเต็มใจช่วยเสมอครับ” ภัทร์ตอบแววตาสั่นระริกหวานล้ำ
การพูดคุยสัพเพเหระสั้นๆ บนรถคันหรูช่วยละลายความอึดอัดขัดเขินระหว่างขับรถมุ่งตรงไปสู่ห้างสรรพสินค้าได้อย่างดีเยี่ยม บรรยากาศภายในรถที่แคบและเงียบงันกลับเต็มไปด้วยเสียงหัวใจเต้นแรงและกระแสแห่งความร้อนผ่าวใต้ร่มเงาความลับ ปูทางเตรียมตัวเดินทางส่งต่อไปยังเป้าหมายปลายทางในห้างสรรพสินค้าอันโอ่อ่า
78K
