แสงจันทร์ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาช่วยเพิ่มประกายระยิบระยับให้บ้านที่ผุพัง
ใต้แสงจันทร์หลินหวั่นชิวกัดริมฝีปาก คิ้วขมวดกันแน่น สีหน้าค่อนข้างบิดเบี้ยว
จะให้นางลุกไปเอง?
ห้องส้วมอยู่ที่ใดนางยังไม่รู้เลย
หลังจากที่คิดไปคิดมาในที่สุดนางก็ตัดสินใจใช้นิ้วจิ้มไหล่เจียงหงหย่วน แม่เ้าเนื้อเขาแข็งราวกับก้อนเหล็ก
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หลินหวั่นชิวออกแรงจิ้มมากขึ้นอีก
ก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น
นางจนปัญญาได้แต่ส่งเสียงร้องเรียก “นายพรานเจียง นายพรานเจียง…”
เจียงหงหย่วนหลับั้แ่หัวถึงหมอนแต่แค่มีลมพัดต้นหญ้าขยับนิดเดียวก็ตื่นแล้ว นี่คือความเคยชินที่เกิดจากการล่าสัตว์ในูเามาตลอดหลายปีหากอยากล่าสัตว์ใหญ่ก็ต้องเข้าเขาลึกต้องใช้ชีวิตกลางป่ากลางเขานานเป็สิบวันหรือครึ่งเดือนหากไม่มีความตื่นตัวคงถูกสัตว์ป่าจับกินไปนานแล้ว
เขาตื่นั้แ่ตอนที่หลินหวั่นชิวจิ้มไหล่ครั้งแรกแล้วดวงตาดุจเหยี่ยวูเาเบิกกว้าง ภายในใจบังเกิดความผิดหวัง
ก็ยังคงเรียกเขาว่านายพรานเจียง
“นาย…”
“เรียกว่าหย่วนเกอ!” เจียงหงหย่วนพูดเสียงฮึดฮัดเสียงดังจนหลินหวั่นชิวเกือบใปัสสาวะราด
“หา…”
“เรียกข้าว่าหย่วนเกอ!”
“ยะ…หย่วนเกอ” ก็แค่ชื่อเรียกหลินหวั่นชิวไม่คิดจะถือสากับเด็กหนุ่มหน้าแก่คนนี้อยู่แล้ว
เสียงหวานอ้อนแอ้นดุจนกขมิ้นเดือนสามของนางทำเอาหูเจียงหงหย่วนอ่อนระทวย
หลินหวั่นชิวอึดอัดใจเช่นกันขนาดนางพูดเองยังขนลุกเอง
ก่อนหน้านี้นางเป็ไข้สูงศีรษะหนักอึ้ง ไม่ทันสังเกตว่าเสียงของร่างนี้จะอ่อนหวานปานนี้
ตอนนี้ทั้งได้ทานข้าวทานยาร่างกายสบายขึ้นมาก นางถึงเพิ่งรู้ว่า…
นางไม่เหมาะสมกับร่างกายบอบบางนี้อย่างรุนแรง
“มีอะไรหรือ?”
“เอ่อ…ไม่ทราบว่าห้องน้ำอยู่ทางไหน?”
เจียงหงหย่วนที่หันหลังให้หลินหวั่นชิวแอบยกยิ้มเขารู้อยู่แล้วว่าภรรยาตัวน้อยจะปวดท้องปัสสาวะ
ไม่ใช่ว่าเขาวิปริตหรอกนะแต่เขารู้สึกว่าสามีภรรยาต้องเปิดเผยตรงไปตรงมาไม่ว่าจะด้านดีหรือร้ายก็ควรเปิดเผยให้อีกฝ่ายเห็นจึงจะเรียกว่าเป็สามีภรรยา
“บ้านนี้ไม่มีห้องส้วม!”
หลินหวั่นชิว “…”
เช่นนั้นจะทำอย่างไร?
“เ้ารอก่อนข้าจะไปเอาถังปลดทุกข์มาให้!”
เจียงหงหย่วนลุกออกไปทันทีที่พูดจบไม่นานก็กลับมาพร้อมถังไม้ใบหนึ่ง
จากนั้นจึงเดินมาช่วยประคองหลินหวั่นชิว
“ข้าทำเองได้ ท่าน…ท่านออกไปก่อน” หลินหวั่นชิวหลบมือที่ยื่นเข้ามาของเขาเจียงหงหย่วนไม่พอใจทันที “ฝันไปเถอะข้าใช้หมูป่าแลกเ้ามาเชียวนะ! แค่ยืนยังไม่มั่น เกิดกลิ้งตกเตียงตายจะทำอย่างไรทั้งข้าวและยาก็ขาดทุนหมดสิ!”
พูดจบก็อุ้มหลินหวั่นชิวไปวางหน้าถังปลดทุกข์มือหนึ่งสอดใต้แขนนางเพื่อพยุง อีกมือดึงกางเกงนางลง
ไอ้โรคจิต!
ไร้ยางอาย!
หลินหวั่นชิวรีบนั่งลงใช้มือดึงชายเสื้อลงไปบัง
ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วก้นัักับอากาศเย็น เสียงน้ำดังขึ้นกลางห้องหลินหวั่นชิวอยากขุดหลุมฝังตัวเองให้รู้แล้วรู้รอด
ทว่า…
คืนนี้นางดื่มน้ำมากเกินไป…ต้องนั่งถ่ายอยู่อย่างนั้นตั้งนาน
อายจะตายอยู่แล้ว
ศักดิ์ศรีที่สะสมมายี่สิบแปดปีถูกทำลายจนหมดสิ้น!
หลังจากที่ทำธุระเสร็จหลินหวั่นชิวดึงกางเกงขึ้นด้วยความเร็วสายฟ้าฟาดะโขึ้นเตียงอย่างกระฉับกระเฉงและใช้ผ้าห่มขาดๆ ห่อตัวแน่น
เจียงหงหย่วนยกถังปลดทุกข์ออกไปอย่างอารมณ์ดีดูท่าภรรยาตัวน้อยน่าจะกลับมาแข็งแรงได้ ไม่ตายเร็วแบบชาติก่อน
เมื่อชาติก่อนภรรยาตัวน้อยตายในห้องเก็บฟืนตระกูลหลินตอนอายุเท่านี้นี่แหละ
เจียงหงหย่วนกลับเข้าห้องหลังจากที่ล้างถังปลดทุกข์เสร็จเรียบร้อยเขาไม่ได้รบกวนภรรยาตัวน้อยที่นอนห่อตัวเป็รังไหม ทำแค่เอนตัวนอนลงข้างนาง
ภรรยาตัวน้อยยังไม่หายดีนอนตัวสั่นระริก ปล่อยให้นางนอนดีกว่า อย่างไรวันหน้าก็ยังมีเวลาอีกมาก ไม่ต้องรีบ
ไม่นานเสียงกรนสม่ำเสมอของเจียงหงหย่วนก็ดังขึ้น ผ่านไปเนิ่นนานหลินหวั่นชิวถึงพบว่าเขาหลับไปแล้ว ไม่มีทีท่าว่าจะทำอะไรนาง
ในที่สุดตัวนางที่อ่อนเพลียถึงขีดสุดก็ต้านความง่วงไม่ไหวค่อยๆ หลับตาลงเช่นกัน
แต่ยิ่งตกกลางคืน อากาศก็ยิ่งหนาว
ลมเย็นพัดผ่านช่องหน้าต่างขาดๆเข้ามา
หลินหวั่นชิวที่สะลึมสะลืมอดขยับตัวเข้าหาจุดที่อบอุ่นบนเตียงไม่ได้…
ยังไม่พอ…ยังหนาวอยู่หลินหวั่นชิวออกแรงแนบตัวเข้ากับแหล่งความร้อน ขดตัวเองเป็เหมือนลูกสัตว์ตัวเล็กๆ
กระทั่งกลางดึกเจียงหงหย่วนถูกหลินหวั่นชิวที่เบียดตัวเข้าอ้อมอกปลุกให้ตื่น
ร่างกายนุ่มนิ่มในอ้อมอกปลุกพลังหยางในตัวเขาทันที
ตรงนั้นแข็งเหมือนสาก แข็งจนเจ็บ
แต่เขาต้องอดทนไว้ไม่กล้าขยับมือมั่วๆ กลัวว่าจะควบคุมตัวเองไม่อยู่
ต้องเข้าูเาไปล่าสัตว์ใหญ่ตัวเองมีเมียแล้วนะ จะให้เมียต้องอดอยากทนหนาวไปด้วยไม่ได้…
เจียงหงหย่วนพยายามสงบอารมณ์ที่พลุ่งพล่านในใจแต่กว่าเขาจะข่มตานอนหลับได้อีกครั้ง ไก่ในหมู่บ้านใต้เชิงเขาก็ขันแล้ว
หลินหวั่นชิวขยี้ตาที่สะลึมสะลือหน้าท้องรู้สึกเหมือนถูกท่อนไม้กระทุ้งจนไม่สบายตัว ทว่าจู่ๆ นางกลับเบิกตาโพลงมารดามันเถอะ…นางมานอนบนตัวชายคนนี้ได้อย่างไรทั้งยังกอดอีกฝ่ายแน่น!
ที่สำคัญคือ…
ชายร่างกำยำที่นางกอดนอนแผ่บนเตียงส่วนนางนอนบนตัวเขา…
หน้าที่สะสมมาไม่รู้กี่ชาติพังหมดแล้ว!
2K
![[นิยายแปล] Logging 10000 Years into the Future - เทพไร้พ่าย ลุยเดี่ยวอนาคตหมื่นปี【จบ】](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1751968032_51084667.webp)
