ในป่าลึก
“กี๊ซๆ!!!”
เสียงร้องแหลมเล็กดังก้องพญาัเหมันต์ปิงชิงขยับตัวซุกไซ้ในอ้อมกอดของซือถูอวี้ไม่หยุดดวงตากลมโตน่ารักจ้องมองเ้านายด้วยความสงสัย
มันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมสีหน้าของเ้านายถึงได้แปลกไปกะทันหันเช่นนี้?
เสียงร้องของปิงชิงดังขึ้นทำลายบรรยากาศอึมครึมที่ปกคลุมอยู่
หวังเฉินยกมือถูจมูกอย่างกระอักกระอ่วนก่อนจะหันไปมองซือถูอวี้อย่างจริงจัง
“ขอบคุณนะ!”
“หลังจากออกจากเทือกเขาสรรพสัตว์ไปแล้ว ฉันจะคืนอุปกรณ์ให้เธอ”
“อืม”
ซือถูอวี้พยักหน้าเล็กน้อยแล้วเบนสายตาหนีไปทางอื่น
เห็นดังนั้นหวังเฉินก็ไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านี้เพราะยิ่งพูดมากไปกว่านี้ก็อาจจะยิ่งทำให้สถานการณ์น่าอึดอัดมากขึ้น
จากนั้นเขาถอดดาบยาวคมกริบสำหรับผู้เริ่มต้นออกและเปลี่ยนมาสวมดาบวายุแทน พลังพื้นฐานทั้งสี่ของเขาจึงเพิ่มขึ้นทันที
[ชื่อ: หวังเฉิน]
[อาชีพ: ผู้ฝึกสัตว์อสูรั์]
[เลเวล: 10]
[พร์: ดวงใจแห่งสรรพสัตว์ (SSS), หลอมรวมสัตว์อสูร(เทพ)]
[ทักษะ: ศาสตร์ควบคุมอสูร (S), ศาสตร์ฟื้นฟูสัตว์อสูร(B), ศาสตร์วิเคราะห์สายเื (เทพ), พันธสัญญาอัญเชิญ(B)]
[พลัง: 70+30 แต้ม]
[สติปัญญา: 70+5 แต้ม]
[พละกำลัง: 70+5 แต้ม]
[ความว่องไว: 70+5+20 แต้ม]
[แต้มคุณสมบัติที่ยังไม่ได้จัดสรร: 0 แต้ม]
[แต้มทักษะที่ยังไม่ได้จัดสรร: 0 แต้ม]
...
เมื่อรวมเข้ากับคุณสมบัติที่ได้รับจากอุปกรณ์แล้วตอนนี้ค่าพลังและความว่องไวซึ่งเป็คุณสมบัติสูงสุดทั้งสี่ของเขา พุ่งทะลุไปถึง 100แต้ม และ 95 แต้มตามลำดับ
คุณสมบัติระดับนี้เทียบเท่ากับผู้เปลี่ยนอาชีพครั้งแรกเลเวล20ได้เลยทีเดียว
จากตรงนี้จะเห็นได้ว่าอุปกรณ์ที่ดีสามารถเพิ่มพูนพลังให้กับผู้เปลี่ยนอาชีพได้มากเพียงใด
แน่นอนว่านี่ก็เป็เพราะหวังเฉินได้รับผลตอบแทนจากคุณสมบัติของพญาัเหมันต์ปิงชิงที่แข็งแกร่งมากพอ
หากเป็ผู้เปลี่ยนอาชีพหน้าใหม่ทั่วไปแม้จะสวมใส่อุปกรณ์ทองคำครบชุดก็ไม่มีทางที่ค่าคุณสมบัติจะสูงถึงระดับของหวังเฉินได้
“เอาล่ะ ไปกันเลย!”
“ไปจัดการฝูงสัตว์อสูรแรกบนแผนที่กันก่อนเผื่อจะได้อัปเลเวลและฝึกฝนการเป็ทีมเวิร์คไปด้วย”
หลังจากอ่านหน้าต่างคุณสมบัติของตัวเองแล้วหวังเฉินก็หันกลับไปเสนอ
“ดี!”
ซือถูอวี้พยักหน้าเมื่อได้ยินดังนั้น
จากนั้นทั้งสองก็เริ่มออกเดินทาง
...
ไม่นานหลังจากทั้งสองจากไปร่างสี่ร่างก็พลันปรากฏตัวขึ้นในป่า
คนทั้งสี่สวมใส่อุปกรณ์ครบชุดดูดีมีสง่าใบหน้ายังคงมีร่องรอยของความอ่อนเยาว์อย่างเห็นได้ชัดว่าเป็ผู้เปลี่ยนอาชีพหน้าใหม่ที่เพิ่งเปลี่ยนอาชีพมาไม่นาน
“คุณชายเฉิน พวกเขาสองคนไปทางตะวันออกครับ”
คนหนึ่งตรวจสอบพื้นดินชั่วครู่แล้วหันไปพูดกับเพื่อนข้างกาย
ชายหนุ่มที่ถูกเรียกว่าคุณชายเฉินมีใบหน้าซีดเซียว
หากหวังเฉินกับซือถูอวี้อยู่ที่นี่คงจะจำได้ว่าเขาคือเฉินฮ่าว
“หึหึ!”
“ตามไป! รอให้พวกเขาเจอสัตว์อสูร พวกแกก็จัดการทำให้หวังเฉินพิการซะ!”
เฉินฮ่าวหัวเราะอย่างเ็าพลางกวาดสายตามองลูกน้องทั้งสามของเขา “จำไว้ให้ดีอย่าทำร้ายซือถูอวี้เด็ดขาด มิฉะนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!”
“เข้าใจแล้วครับ คุณชายเฉิน!”
ลูกน้องทั้งสามพยักหน้าพร้อมกัน
เห็นดังนั้นเฉินฮ่าวก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
ขอแค่กำจัดหวังเฉินไอ้ลูกชาวนานี่ได้ จากนั้นก็ปรากฏตัวช่วยเหลือเธออย่างวีรบุรุษเขาก็คงพิชิตใจเทพธิดามาได้ไม่ยาก
“ไปซะ!”
เขาคาดหวังในใจพร้อมกับโบกแขนนำลูกน้องก้าวตามไปในทิศทางที่หวังเฉินกับซือถูอวี้จากไป
...
...
“ถึงแล้ว!”
“ข้างหน้าคือบริเวณที่พวก ‘มารเฉินหลุน’ อาศัยอยู่”
หนึ่งชั่วโมงต่อมาหวังเฉินและซือถูอวี้มาถึงจุดแรกที่ทำเครื่องหมายไว้บนแผนที่อิเล็กทรอนิกส์ซึ่งเป็เขตที่อยู่อาศัยของสัตว์อสูร
ที่นี่เป็หุบเขาเล็กๆในป่าดิบชื้น มีลักษณะเป็แอ่งกระทะ ขนาดประมาณหนึ่งสนามฟุตบอล
ในตอนนี้
หวังเฉินและซือถูอวี้ยืนอยู่หลังต้นไม้ใหญ่กำลังสังเกตสถานการณ์ในหุบเขาจากระยะไกล
จะเห็นได้ว่าในหุบเขามีพวกคนแคระตัวเขียวจำนวนนับร้อยตัวพวกมันอยู่รวมกลุ่มกันเป็สามถึงสี่ตัว บ้างก็กำลังต่อสู้กันบ้างก็กำลังใช้หม้อดินขนาดใหญ่ต้มอะไรบางอย่างอยู่
หากมองข้ามรูปลักษณ์สุดอัปลักษณ์ของพวกมันไปที่นี่ก็ดูเหมือนจะเป็ชนเผ่าโบราณแห่งหนึ่ง
พวกคนแคระตัวเขียวเหล่านี้คือ‘มารเฉินหลุน’ สัตว์อสูรเลเวล 15
อย่าเพิ่งหลงเชื่อชื่อที่มีคำว่า‘มาร’ อยู่ด้วย เพราะแท้จริงแล้วมารเฉินหลุนนั้นมีสถานะต่ำกว่าก็อบลินที่มีขนาดพอๆ กันเสียอีก
พวกมันเป็สัตว์ที่ขี้ขลาดผู้เปลี่ยนอาชีพหน้าใหม่ที่เพิ่งเปลี่ยนอาชีพก็สามารถต่อสู้ตัวต่อตัวกับพวกมันได้สบายๆ
อย่างไรก็ตามมารเฉินหลุนไม่เคยออกล่าเพียงลำพัง หากเจอศัตรูละก็พวกมันมักจะบุกเข้าโจมตีพร้อมกันทั้งหมด
ดังนั้นสำหรับผู้เปลี่ยนอาชีพหน้าใหม่ที่เพิ่งเปลี่ยนอาชีพมาสดๆร้อนๆ พวกมันจึงยังคงเป็อันตรายอย่างมาก
นอกจากนี้บางครั้งก็จะมีมารเฉินหลุนกลายพันธุ์ปรากฏขึ้นซึ่งจะตื่นขึ้นมาพร้อมทักษะพิเศษบางอย่าง
เช่นมารเฉินหลุนจอมเวท มารเฉินหลุนนักรบกำยำ…พวกกลายพันธุ์เหล่านี้มีเลเวลท้าทายที่สูงถึง 20
ตอนนี้จุดรวมตัวของมารเฉินหลุนที่หวังเฉินกับซือถูอวี้ค้นพบนั้นก็มีพวกกลายพันธุ์อยู่ แถมยังมีมากกว่าหนึ่งตัวอีกด้วย
[สัตว์อสูร : มารเฉินหลุนนักรบ]
[เลเวล: 15]
[รูปแบบการต่อสู้: โจมตีระยะประชิด]
[ทักษะ: กัด, พุ่งชน]
[ประเภท: สามัญ]
...
[สัตว์อสูร: มารเฉินหลุนจอมเวท]
[เลเวล: 20]
[รูปแบบการต่อสู้: โจมตีระยะไกล, สนับสนุน]
[ทักษะ: การรักษาเบื้องต้น, ลำแสงพิษ]
[ประเภท: กลายพันธุ์]
...
[สัตว์อสูร: มารเฉินหลุนนักรบกำยำ]
[เลเวล: 20]
[รูปแบบการต่อสู้: ประชิด]
[ทักษะ: ิัแข็ง, กัด, พุ่งชน]
[ประเภท: กลายพันธุ์]
...
หลังต้นไม้หวังเฉินใช้งานทักษะ ‘ศาสตร์วิเคราะห์สายเื’ใส่พวกมารเฉินหลุนในหุบเขา
เมื่อเห็นข้อมูลที่ได้รับกลับมาแววตาของเขาก็ฉายแววประหลาดใจ
มีมารเฉินหลุนกลายพันธุ์ถึงสองตนและหนึ่งในนั้นยังเป็มารเฉินหลุนจอมเวทที่หาได้ยากอีกด้วย
โชคของเขากับซือถูอวี้ก็ช่างไม่ธรรมดาจริงๆ!
“ตอนนี้จะทำยังไงดี?”
ซือถูอวี้ที่อยู่ข้างๆก็สำรวจคุณสมบัติของพวกมารเฉินหลุนกลุ่มนี้เช่นกัน สีหน้าของเธอดูจริงจังขึ้นก่อนจะหันไปถามหวังเฉิน
ถึงแม้ความแข็งแกร่งของมารเฉินหลุนจอมเวทและมารเฉินหลุนนักรบกำยำจะเพิ่มขึ้นเพียง5เลเวลจากมารเฉินหลุนธรรมดา แต่ความสำคัญกลับต่างกันราวฟ้ากับดิน
เมื่อพวกมันปรากฏตัวขึ้นพวกมันจะกลายเป็แกนนำของมารเฉินหลุนที่ขี้ขลาดและอ่อนแอ
เมื่อมีพวกมันอยู่มารเฉินหลุนนับร้อยตัวสามารถแสดงพลังการต่อสู้ที่สูงกว่าเดิมอย่างน้อยสามถึงสี่ส่วน
แม้ว่าซือถูอวี้จะเป็หนึ่งในอัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดของโรงเรียนมัธยมตงหลิงแห่งที่หนึ่งและสวมใส่อุปกรณ์ระดับเงินครบชุดเธอก็ยังรู้สึกประหม่าเล็กน้อยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับมารเฉินหลุนนับร้อยตัวที่มีผู้นำ
แต่ว่า...
“แน่นอนว่าต้องจัดการสิ!”
เห็นสีหน้าที่เคร่งขรึมของซือถูอวี้หวังเฉินก็กางมือออกอย่างไม่ใส่ใจ สีหน้าของเขาผ่อนคลายอย่างมาก
ในเมื่อเจอแล้วเขาย่อมไม่ทิ้งสัตว์อสูรจำนวนมหาศาลนี้ไปอย่างแน่นอน
ดาบวายุที่เพิ่งได้มาใหม่เขาก็อยากลองดูว่ามันจะคมกริบขนาดไหน!
1K
