หอคอยโลกาวินาศ ฉันมีระบบปรับแต่งซอมบี้

ตอนที่ 62 ทักษะต่อสู้หมัดทหารเหล็กขั้นเชี่ยวชาญ

ค่ายมิดไนท์ อาคารกลางห้องฝึกซ้อม

กัสยืนนิ่งอยู่กลางวงล้อมด้วยใบหน้าสงบนิ่งดวงตาของเขาปิดลงลมหายใจผสานเข้ากับสภาพแวดล้อม รอบกายมีทหารมืดสี่นายยืนอยู่ในชุดวอร์มเช่นกันแต่ละนายแทนตำแหน่งทิศเหนือใต้ออกและตก

ทหารมืดทิศเหนือเคลื่อนไหวก่อนพุ่งเข้ามาหากัสด้วยมือเปล่าแต่ว่าการเคลื่อนไหวและหมัดที่พุ่งออกไปนั้นคือรูปแบบของทักษะต่อสู้ วิชาหมัดทหารเหล็ก

หมัดของทหารทิศเหนือห่างจากใบหน้าของกัสไปไม่ถึงช่วงศอกกัสลืมตาเอียงศีรษะหลบหมัดไปได้อย่างเฉียด ๆ ก่อนจะสวนหมัดกลับไปด้วยหมัดขวาในท่าอัปเปอร์คัทเข้าที่ปลายคาง

ทหารทิศเหนือลอยตัวขึ้นตามแรงหมัดแต่ยังไม่หมดเพียงเท่านั้นด้านหลังของกัสทหารทิศใต้ ทหารทิศตะวันออกและทหารทิศตะวันตกก็ขยับพร้อมกัน

โจมตีใส่กัสในมุมที่ไม่สามารถหลบได้

กัสตั้งการ์ดขึ้นมารับหมัดสองหมัดจากทหารทิศตะวันตกและทิศใต้ก่อนจะอาศัยแรงปะทะส่งให้ตัวเองหมุดหลบอีกหมัดของทหารทางทิศตะวันออก

กัสต่อยเข้าไปที่ท้องก่อนจะซ้ำด้วยหมัดอีกหลายครั้งจนทหารมืดลอยกระเด็นออกไป

ทหารทิศใต้และทิศตะวันตกรีบตามมาซ้ำพวกมันใช้ลูกเตะ แต่กัสก็ใช้ลูกเตะสวนกลับไป เกิดการปะทะระหว่างสองแข้งอัดเป็นอากาศระเบิดเล็กๆ

กัสยังได้เปรียบทำให้ขาของทหารมืดถอยกลับไปก่อนที่เขาจะย่ำเท้าข้างที่เตะลงพื้น ดีดร่างเข้าประชิดกับทหารทิศตะวันตกคนนั้นและย่อตัวแทงเข่าเข้าที่ลิ้นปี่ของอีกฝ่ายอย่างแรง

ปัง!

ทหารทิศตะวันตกล้มลงกัสซ้ำด้วยการหมุนตัวเตะกลางอากาศ

แต่แล้วด้านหลังของเขาก็มีทหารมืดทิศใต้พุ่งเข้ามากอดเข้าที่ด้านหลังจับทั้งตัวและแขนของเขา ก่อนที่มันจะใช้ท่าจับทุ่มกลับหลัง

กัสอาศัยการควบคุมร่างกายที่เหนือชั้นกว่าใช้ขาล็อกไว้ที่ขาของอีกฝ่าย

พละกำลังของกัสกำลังต่อสู้กับพละกำลังของทหารทิศใต้กัสถอนเท้าข้างหนึ่งออกส่งให้แรงในการยื้อเขาน้อยลง แต่ทำให้เขาเคลื่อนไหวได้มากขึ้น

กัสถีบเข้าที่หัวเข่าของทหารทิศใต้อาศัยแรงสร้างช่องว่างเล็กน้อยดึงแขนที่ลัดตัวไว้จนเกิดช่องว่างดึงตัวออกมาจากการล็อกก่อนจะหันกลับมาจับล็อกทหารทิศใต้จัดการจนอีกฝ่ายถูกกดลงพื้นลุกขึ้นมาไม่ได้อีก

“นายท่าน”

ตอนนั้นมีเสียงเรียกของฮันน่าพอดี

กัสจึงปล่อยทหารทิศใต้และลุกขึ้นจัดแจงเสื้อใหม่

ทหารมืดทั้ง 4ที่เป็นคู่ซ้อมกับกัสคือพวกทหารมืดที่มี [พรสวรรค์พละกำลังของซอมบี้] และยังมีค่าความแข็งแกร่งอยู่ที่ 29 หน่วยด้วย

กัสจึงเรียกให้มาช่วยฝึกซ้อมเป็นการฝึกฝนทักษะต่อสู้ไปในตัวและช่วยย่อยแก่นพลังงานที่กินเข้าไป

วูบ! ตอนนั้นค่าความแข็งแกร่งของทหารมืดทั้ง 4 นายก็ถึง30 หน่วยพอดีและยกระดับขึ้นเป็น ระดับพื้นฐานขั้นกลางได้สำเร็จ

ค่าความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอยู่ที่40-45 ตามแต่ละนายไป

“ขอบคุณนายท่าน”

“ไปพักเถอะหลังจากนี้พวกนายเลื่อนเป็นหัวหน้าหน่วย ส่วนชื่อก็เลือกตามที่ชอบ”

กัสโบกมือพวกทหารมืดก็พากันออกไป

ก่อนที่เขาจะมองดูทักษะต่อสู้หมัดทหารเหล็กของเขา

[ทักษะต่อสู้หมัดทหารเหล็ก(เชี่ยวชาญ)]

ขั้นเริ่มต้น -> ขั้นชำนาญ -> ขั้นเชี่ยวชาญ

รู้ตัวอีกทีกัสก็ใช้เวลาแค่เดือนกว่าในการยกระดับทักษะหมัดทหารเหล็กมาที่ชั้นเชี่ยวชาญกัสฝึกฝนมันนับครั้งไม่ถ้วนในชีวิตก่อน แม้จะอยู่ในระดับสูงแล้วเขามักจะใช้มันเป็นการวอร์มร่างกาย

หมัดทหารเหล็กเป็นทักษะในระดับพื้นฐานมันตันอยู่แค่นี้ แต่กลับเป็นทักษะต่อสู้ที่ปูพื้นฐานให้กับร่างกายและใช้ในกองทัพตอนที่กัสฝึกทหารใหม่ก็สอนทักษะต่อสู้นี้ให้กับทหารเป็นลำดับแรก

แม้จะขึ้นชื่อว่าวิชาหมัดทหารเหล็กแต่มันไม่ได้จำกัดอยู่แต่หมัดเท่านั้น มันคือการต่อสู้ด้วยมือเปล่าที่ครอบคลุมทุกด้านเน้นที่การดึงพลังที่มีอยู่ให้ระเบิดและซัดต่อสู้เหมือนกับว่านั้นคือหมัดเหล็ก

คนธรรมดาถ้าฝึกจนเข้าถึงขั้นชำนาญก็สามารถอาศัยร่างกายธรรมดาล้มแม้แต่ผู้มีพลังขั้นเริ่มต้นที่อ่อนแอได้

กัสใช้มันเป็นพื้นฐานให้กับกองทัพทหารมืดของเขา

ที่กัสฝึกได้เร็วแบบนี้ไม่ใช่เพราะเขามีพรสวรรค์กัสรู้ดีว่าพรสวรรค์ของตัวเองอ่อนด้อยมากแค่ไหนแต่เขาอาศัยสองสิ่งนั้นคือความเข้าใจที่มีต่อทักษะหมัดทหารเหล็กและการเสริมค่าความแข็งแกร่งของตราประทับดินแดนที่มอบให้กับเขา

อย่างที่บอกทุกเส้นทางมีข้อดีและข้อเสียลอร์ดเองก็ใช่ว่าจะมีข้อดีทั้งหมด ข้อเสียที่ชัดเจนที่สุดคือพลังที่ตราประทับดินแดนมอบให้มันอยู่แค่ในขอบเขตของตราประทับเท่านั้น

ถ้าออกจากดินแดนหรือไปโลกภายนอกเขาจะสูญเสียค่าความแข็งแกร่งไปจำนวนมาก

ถ้าเขาฝึกด้านนอกย่อมไม่มีทางพัฒนาทักษะต่อสู้ได้รวดเร็วแบบนี้

ร่างกายที่มีค่าความแข็งแกร่งสูงทำให้ฝึกในได้เร็วบวกกับความเข้าใจที่มีมาก่อนแล้ว ก็แค่ฝึกจนร่างกายจดจำมันและเคลื่อนไหวได้อย่างเชี่ยวชาญไม่มีติดขัด

นี่แหละคือขั้นเชี่ยวชาญ

“แต่แค่ขั้นเชี่ยวชาญเท่านั้นชีวิตก่อนไปถึงระดับขั้นสมบูรณ์ แต่เพราะพรสวรรค์อ่อนแอเกินไปจึงไม่สามารถไปเหนือกว่านั้นได้แล้ว”

ยังมีเวลาให้ฝึกฝนอีกมาก...

“นายท่านผ้าเช็ดหน้า”ฮันน่ายื่นผ้าเช็ดหน้าให้

กัสรับมาเช็ดเหงื่อบนใบหน้าและตัวก่อนจะถาม“ตกลงมีอะไร”

“มีวิทยุติดต่อมาจากเมืองร้างลิชบอกว่าตัดขนแกะได้แล้วกำลังส่งกลับมาพร้อมกับถอนกำลังทั้งหมดแล้วมีรายงานเพิ่มว่าพวกแกะขอกำลังเสริมไป อาจจะไล่ตามพวกเขาทัน” ฮันน่า

“บอกพวกเขารีบกลับมายึดตามแผนเดิม”

“รับทราบ” ฮันน่าตอบกลับก่อนจะกล่าวต่อ“ยังมีอีกเรื่องขนแกะก่อนหน้านั้นได้มาถึงแล้ว มันถูกเตรียมไว้ที่ห้องทำงานของนายท่านแล้ว”

“ดีมากไปดูกันเถอะ” กัสกล่าวสั้น ๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องฝึก

รายงานของฮันน่าทำให้กัสพอใจมากโดยเฉพาะเมื่อลิชและแอรีสทำสำเร็จ ตอนแรกเขากังวลว่าอาจจะมีความผิดพลาดจนเสียมากกว่าได้แต่ดูแล้วเหมือนทุกอย่างจะเป็นไปได้สวย

ส่วนเรื่องกำลังเสริมพวกนั้นไม่ได้ไล่ตามมามากเพราะพวกมันจะพากันกลับไปเอง

...

ค่ายแกนนอน

ลอร์ดแกนนอนนั่งอยู่ที่บัลลังด้วยใบหน้าบึ้งตึงตอนนี้ไม่มีใครกล้าพูดอะไร เพราะกลัวว่าจะทำให้ลอร์ดแกนนอนโกรธจนนำภัยมาสู่ตัวเอง

พวกเขากำลังรอข่าวดีจากลูก้าอยู่

“ท่านลอร์ดมีข่าวมาแล้วท่านลูก้าพบล่องลอยของพวกนั้นแล้วและกำลังจะตามไป อีกไม่นานก็น่าจะตามพวกนั้นทัน”

“ดีมาก”ลอร์ดแกนนอนกล่าวอย่างดีใจ เขาเชื่อใจลูก้าจะต้องเอากลับมาได้อย่างแน่นอน

ถ้าลูก้าทำไม่ได้ก็คงไม่มีใครที่ทำได้แล้วอีกอย่างเพราะการมีอยู่ของลูก้าค่ายระดับ 3 ของเขาจึงเป็นค่ายที่แข็งแกร่งที่สุดของเขตดัลลัสด้วย

“นายท่านลูก้าต้องเอากลับมาได้แน่นอน”

“อืม”ลอร์ดแกนนอนเหลือบมองมอร์และพยักหน้าให้ แม้จะมีความไม่พอใจในแววตาอยู่แต่ก็ถือว่ายังให้ความสำคัญกับคำพูดของมอร์

มอร์แอบถอนหายใจอย่างน้อยเขาก็ยังคงมีความสำคัญอยู่

ตอนนั้นอยู่ ๆก็มีเสียงระฆังเตือนภัยดังขึ้นมา เสียงส่งสัญญาณดังขึ้นไปทั่วทั้งค่าย สร้างความตื่นตระหนกอย่างมาก

ทุกคนในโถงมองหน้ากันสลับไปมาอย่างไม่เข้าใจ

ระฆังเตือนภัยเป็นสิ่งที่จะดังขึ้นในสถานการณ์พิเศษเท่านั้นเช่นโดนบุกโจมตีจากค่ายอื่นหรือมีฝูงซอมบี้เข้ามาใกล้ เช่นในเหตุการณ์ด่านทดสอบเลื่อนระดับค่ายแต่นับแล้วมันก็ดังไม่กี่ครั้งเท่านั้นตั้งแต่มีค่ายแกนนอนเกิดขึ้นมา

“ไปดูเกิดอะไรขึ้น”ลอร์ดแกนนอนก็นั่งไม่ติดเช่นกัน

สถานการณ์ตอนนี้อ่อนไหวมากแต่กลับมีคนตีระฆังเตือนภัยขึ้นมา มันไม่ใช่เรื่องที่ดีเลย

“นายท่านแล้วเกิดเรื่องแล้วมีคลื่นซอมบี้กำลังมายังค่ายของพวกเรา”

“คลื่นซอมบี้!” ลอร์ดแกนนอนทำตาโตไม่อยากจะเชื่อรีบวิ่งออกไปดู

ที่ตั้งของค่ายแกนนอนตั้งอยู่ที่โรงงานบนเนินมันมีตึกและอาคารหลายแห่ง มีการสร้างหอเตือนภัยไว้บนตึกสำนักงานที่อยู่มุมติดกับด้านหน้าของค่าย

มองแล้วเห็นพื้นที่รอบๆ ได้ไกลหลายกิโลเมตร

ตอนนี้ลอร์ดแกนนอนมองลงไปก็เห็นว่ามีซอมบี้จำนวนมากมันมากขนาดที่แม้จะมองด้วนตาเปล่าก็เห็นเป็นคลื่นสีดำกำลังเดินผ่านถนนและซอยของเมืองที่อยู่ด้านหน้ามุ่งมาทางพวกเขามีซอมบี้จากทุกทิศทางเคลื่อนตัวมารวมกันมากขึ้นเรื่อย ๆ

สิ่งนี้เกินกว่าระดับการทดสอบการยกระดับค่ายมาก

คลื่นซอมบี้นับหมื่นตัว

“เตรียมพร้อมรบสั่งทุกคนเตรียมตัว” ลอร์ดแกนนอนหันกลับไปสั่งการแม้จะกลัว แต่ก็ต้องสู้เขาเสียค่ายแห่งนี้ไปไม่ได้

“บัดซบมันเกิดขึ้นได้ยังไง ทำไมเขตดัลลัสถึงกลายเป็นแบบนี้”

“นายท่านกำลังของเราไม่พอแน่เราต้องบอกให้ลูก้านำทหารกลับมา”

ค่ายแกนนอนมีทหารแค่800 นายเท่านั้น นับว่าเยอะมากในค่ายระดับ 3 แล้ว แกนนอนมุ่งเน้นที่ทหารผู้รอดชีวิตจับอาวุธได้ต้องเข้าเป็นทหารพวกที่เป็นทหารไม่ได้ก็ต้องไปเป็นแรงงานและคอยผลิตสิ่งต่าง ๆ ให้กับค่าย

ไม่อย่างนั้นค่ายอื่นๆ อาจจะมีกำลังทหารที่ 6 ใน 10 ก็ถือว่าสุดยอดมากแล้ว

แต่จากแผนการที่วางไว้ทำให้ต้องส่งทหารออกไปกระจายตัวเป็นจำนวนมากและไม่มีใครคิดว่าจะเกิดคลื่นซอมบี้แบบนี้

ลอร์ดแกนนอนไม่คิดและคิดไม่ถึง

“ทำไมต้องตอนนี้ด้วย”

“นายท่านเอายังไงดี”

ลอร์ดแกนนอนกัดฟันก่อนจะตอบ“สั่งให้ลูก้ากลับมา ทหารที่เหลือด้วยถอนกำลังกลับมาให้หมด”

ถ้าไม่ให้ลูก้ากลับมาค่ายจะไม่สามารถป้องกันการโจมตีระลอกแรกของคลื่นซอมบี้ได้แต่นั้นแค่ระลอกแรก คลื่นซอมบี้แบบนี้แกนนอนเคยอ่านเจอในเน็ตมันไม่ใช่การโจมตีแล้วจบแบบของหอคอยที่ใช้ในการทดสอบ

แต่ซอมบี้พวกนี้เคลื่อนไหวเองซึ่งจะมีการปะทะหลายครั้งแน่นอน

ข้อดีก็ยังมีอยู่บ้างคือซอมบี้พวกนี้ไม่ได้มุ่งเป้าโจมตีไม่หยุดหย่อนหรือดุร้ายแบบที่หอคอยควบคุม

“ใช้เหยื่อล่อดึงฝูงซอมบี้ออกไปให้ได้”ลอร์ดแกนนอนสั่งทันที แผนนี้เป็นแผนสำรองและเตรียมมานานแล้ว โดยการใช้นักโทษผู้รอดชีวิต

มอร์รีบเดินลงไปจากหลังคาในทันทีเพราะมีหลายอย่างที่เขาต้องรีบทำ ส่วนลอร์ดแกนนอนยืนมองอยู่ที่หลังคาไม่ได้กลับตามลงไปด้วย

“มันแค่เรื่องบังเอิญหรือว่าพวกที่วางแผนมันรู้อยู่แล้วกันนะ?” มอร์คิดในใจขณะมองไปที่ฝูงซอมบี้สลับกับแผ่นหลังของลอร์ดแกนนอน