เช้ามืด
ในสวนสาธารณะใจกลางเมืองใหญ่เต็มไปด้วยเหล่าอากงอาม่าออกมาเดินบริหารร่างกายนับร้อยชีวิต มองไปทางไหนก็มีแต่หัวหงอกหัวล้านของคนแก่กันทั้งนั้น ่ที่พระอาทิตย์เริ่มทอแสงเช่นนี้เหล่าวัยรุ่นวัยทำงานต่างพากันตื่นเพื่อเตรียมตัวไปทำงานและไปเรียนหนังสือ แต่สำหรับเหล่าคุณปู่คุณตาวัยเกษียณ มันคือ่เวลาที่ต้องตื่นมาบริหารเอวไม่ให้เคล็ดไปมากกว่านี้
“คุณตา เป็อะไรหรือเปล่าคะ”
เสียงหวานเอ่ยขึ้นด้วยความเป็ห่วง
เมื่อชายเฒ่ารุ่นหงำเหงือกเงยหน้าขึ้นมามอง ดวงตาพร่ามัวก็เบิกกว้างเหมือนกับได้เกิดใหม่ รอยยิ้มของผู้หญิงคนนั้นทำให้ตาแก่ใจลอย รูปร่างและหน้าตาเหมือนกับหลุดออกมาจากทีวี มิหนำซ้ำชุดออกกำลังที่เธอใส่มาในวันนี้ ยังน้อยชิ้นและรัดรูปจนเห็นทรวงนมเปียกเหงื่อลูกโตเท่าหัวคน!
“ตาหกล้มน่ะหนู ไม่เป็อะไรมากหรอก คนแก่ก็อย่างนี้แหละ”
“อย่าขยับนะคะ ขอหนูดูก่อน”
หญิงสาวคนนั้นมุ่งตรงเข้าไปหาชายเฒ่า เธอก้มหน้าเช็คหัวเข่าและข้อเท้าด้วยท่าทางกระฉับกระเฉง ระหว่างที่หญิงสาวใช้สายตาเพ่งเล็ง ไอ้แก่คนนั้นกลับเหล่ตามองไปยังเต้านมลูกโตที่พุ่งเป็ยวงออกมาจากเสื้อกล้าม คิ้วสีขาวขมวดด้วยความสงสัย เกิดมาจนอายุใกล้แปดสิบยังไม่เคยเจอใครเต้าใหญ่เท่าหัวขนาดนี้มาก่อน!
“หนูไม่ใช่คนแถวนี้ใช่มั้ย” ตาแก่ที่พึ่งหกล้มถาม
“คุณตารู้ได้ยังไงคะ”
“ตาออกมาเดินที่สวนตั้งหลายปี สวนใหญ่แถวนี้มีแต่คนแก่ๆทั้งนั้น พวกวัยรุ่นวัยทำงานชอบมาวิ่งกันตอนเย็น มีแต่แม่หนูนี่แหละที่ตาเห็น่เช้าขนาดนี้”
“ค่ะ หนูพึ่งย้ายมา”
หญิงสาววัยหลานตอบกลับด้วยรอยยิ้ม เมื่อเธอเช็คดูอาการของชายเฒ่าเรียบร้อย ร่างอวบอิ่มก็ค่อยๆพยุงจนตาเฒ่าลุกขึ้นได้ ไอ้แก่หัวล้านเดินเหินได้สบาย เพียงแต่มันแกล้งโอดโอยที่จะได้อยู่ถ้ำมองบั้นท้ายและเนื้อหนังเต่งตึงเท่านั้นเอง
“หนูเคยทำงานดูแลคนแก่หรอ”
“ก็…ไม่เชิงค่ะ”
“ไม่เชิงยังไง”
“หนูเป็หมอน่ะค่ะ พึ่งย้ายมาอยู่คอนโดแถวนี้”
“หูววว”
ไอ้เฒ่าหัวหงอกยกนิ้วโป้งชื่นชม ก่อนจะซักถามเื่ส่วนตัวไปเรื่อยตามประสาคนสอดรู้ นอกจากคุณหมอสาวจะย้ายมาอยู่คอนโดในระแวงนี้ เธอยังมีคลีนิคเปิดใหม่เป็ของตัวเองอยู่ไม่ไกลสวนสาธารณะเท่าไหร่นัก แต่ส่วนใหญ่คลีนิคจะเปิดในเวลาวันหยุด เนื่องจากวันธรรมดาเธอต้องทำงานเป็หมอในโรงพยาบาลเอกชน
ยิ่งไอ้แก่ได้ยินเช่นนั้นมันก็ยิ่งชื่นชมหญิงสาวอย่างออกหน้าออกตา แต่สายตากลับไม่มองใบหน้าสวยหวานระหว่างสนทนาด้วยเลย
“ถ้าคุณตายังเจ็บอยู่ คลีนิคหนูเปิด่เสาร์อาทิตย์นะคะ แต่ถ้าคุณตาไม่รีบ ไปหาหนูที่โรงพยาบาลก็ได้นะ”
“จ๊ะ ตาจะไปหาหนูแน่ๆ”
“งั้นหนูไปวิ่งต่อแล้วนะคะ”
“เอ่อ ว่าแต่…หนูชื่ออะไรหรอ”
“กอหญ้าค่ะ ไว้เจอกันนะคะคุณตา”
คุณหมอกอหญ้าหันมายิ้มให้ชายชรา ก่อนจะวิ่งเหยาะๆไปตามลู่ทางเล็กๆ
ไม่ใช่แค่ชายแก่หัวล้านที่พึ่งหกล้มเท่านั้นที่จ้องมองเธอ คนอื่นๆระแวกนั้นต่างก็เหลียวหลังมองบั้นท้ายกลมหนาจนคอเกือบเคล็ด ทรวงอกลูกใหญ่กระเด้งขึ้นลงตามจังหวะการวิ่ง จากสวนสาธารณะที่เต็มไปด้วยความเหี่ยวเฉา ตอนนี้พวกไอ้เฒ่าเริ่มกระชุ่มกระชวยจนกรวยตั้งโด่กันเป็แถว!
3K
