หลายวันต่อมาหลังจากที่ฮองเฮา เหล่าสนมและฝ่าาพึงพอพระทัยชา กำยำและถุงหอมของแม่นางจื่อเหลียงจึงมีพระราชโอการให้แม่นางจื่อเหลียงเข้าวัง ในขณะที่จื่อเหลียน
กับอี้เถากำลังพูดคุยอยู่ในคลังชา
ก็มีกงกงจากในวังหลวงมาถึงหน้าโรงเตี๊ยมแล้วะโขึ้นมาว่า แม่นางจื่อเหลียงรับราชโองการ เสียงที่ดังนั้นทำให้จื่อเหลียนและอี้เถาต่างมองหน้ากันแล้วพูดขึ้นมาว่า คนในวังหรือ ทั้งสองคนออกจากคลังชาเข้ามายังโรงเตี๊ยม กงกงจึงพูดอีกครั้งว่าแม่นางจื่อเหลียงรับราชโองการ จื่อเหลียนยืนงงสักพักก็คุกเข่าลงรับราชโองการ กงกงจึงพูดต่อไปว่า เ้าเข้าวังกับข้าตอนนี้เข้าเฝ้าฝ่าาและฮองเฮา ทุกคนต่างใ
จึงถามกงกงขึ้นมาว่า เกิดอะไรขึ้นเ้าคะกงกง กงกงจึงพูดขึ้นมาว่า ของที่ส่งไปเหมือนฮองเฮาทรงพึงพระทัยยิ่ง จึงเชิญเ้าเว้าวัง ณ ตอนนี้ ข้าให้เวลาเ้าเตรียมตัว
สักพักจะส่งท่านแม่ทัพมารับเ้า เ้าค่ะ
ขอบพระทัยกงกง หลังจากที่ได้รับราชโองการมา ก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้า ในขณะนั้น ท่านแม่ทัพและคุณชายเว่ยเฉินที่กำลังจะเข้าวังไปคุยกับฝ่าาถึงงานราชกิจ ก็มารับแม่นางจื่อเหลียงเข้าวังพร้อมกัน จึงทำให้ต่างรู้ฐานะของตน คุณชายเว่ยเฉินที่ตามสืบแม่นางตอนนี้ก็ไม่ต้องแล้ว รู้แล้วว่าจื่อเหลียงเป็คนทำชาและนำไปให้โรงน้ำชาโรงเตี๊ยมนี่เองยังเป็สตรีนางนั้นที่ปักอยู่ในดวงใจของคุณชาย หลังจากที่ออกจากโรงเตี๊ยม ท่านแม่ทัพก็ได้พูดคุยกับจื่อเหลียง แต่คุณชายเว่ยเฉินได้แต่มองจื่อเหลียนมาจลอดทางโดยไม่พูดอะไรเลย จนท่านแม่ทัพจึงแซวขึ้นมาว่า พบนางในดวงใจของเ้าแล้วละสิตอนนี้ เอาจนคุณชายเว่ยเฉินต้องพูดคุยขึ้นมา ทั้งสองคนพูดคุยจนส่งจื่อเหลียงเข้าเฝ้าฝ่าาก่อน
หลังจากเข้าเฝ้าฝ่าาเสร็จก็ไปเข้าเฝ้าฮองเฮาและเหล่าสนมในตำหนักวังหลังทำให้จื่อเหลียนนอกจากเมืองหลวงแล้วยังมีโอกาสเข้ามาในพระราชวังที่ไม่ใช่ใครก็เข้ามาได้และออกได้ตามใจชอบ ซึ่งพอเข้าไแล้วใบหน้าอันงดงามของจื่อเหลียงทำให้ฮองเฮาและเหล่าสนมต่างพูดเสียงเดียวกันว่า งดงาม เ้าชื่ออะไร เ้างดงามยิ่งสนใจตำแหน่งสักตำแหน่งในวังหลวงไหม
ขอบพระทัยฮองเฮาเพคะ หม่อมฉันมิบังอาจรับเ้าค่ะ โอ ข้าชอบยิ่งนัก คนไม่เสวยหาลาภยศอย่างเ้า ข้าได้ชิมชาของเ้า ข้านอนหลับ ดีมากทั้งสุขภาพข้าดีขึ้นมาก ชาเ้าทำมาจากอะไรบ้าง มีประโยชน์อันใดหรือ
ตอนนี้มีชาที่เหลืออยู่อันใดบ้างเพคะหม่อมฉันดูจะได้บอกถูกเพคะ โอ๋ ฮองเฮาจึงให้นางกำนันไปเอาชา กำยำ ถุงหอมที่เหลือมาอย่างละถุง พอนางกำนันเแามา จื่อเหลียงเริ่มบอกทีละถุง ฮองเฮาจึงให้นางกำนันจดไว้ หลังพูดจบฮองเฮาจึงถามขึ้นมาว่า
นอกจากสิ่งเหล่านี้เ้ายังมีความสามารถทำอะไรได้บ้าง ขออภัยที่กระหม่อมโง่เขลาเพคะ กระหม่อม ทำได้เพียง ชา กำยำ ถุงหอม และสบู่ สีย้อมผ้า และใช้ทำขนม สีชาดทาปาก อาหาร ข้าวแป้ง นอกนั้นกระหม่อม ยังไม่ทราบเพคะ โอ๋ เ้าถ่อมตนดีนี่ หากข้าเรียกเ้าเข้าวังบ่อยๆเ้าคงไม่ปฎิเสธนะ
ขอบพระทัยเ้าค่ะ หลังจากเข้าเฝ้าฮองเฮาและเหล่าสนมเสร็จ ก็ออกจากวังหลังมา
ในขณะนั้น แม่ทัพกับคุณชายเว่ยเฉินก็คุยราชกิจเสร็จ กำลังออกมาพอดี เว่ยเฉินจึงพูดขึ้นมาว่า แม่นางขออภัยเ้าชื่ออะไร
ข้าน้อย ชื่อจื่อเหลียงเพคะ แล้วคุณชายละเ้าคะ ข้าชื่อเว่ยเฉิน ขออภัยแม่นางข้าขอถามอีกได้ไหม แม่นางเป็คนที่ใดใยข้าไม่เคยเห็นหน้า ข้าน้อยเป็คนชนบทพึ่งเข้ามาทำการค้าในเมืองหลวงได้ไม่นานเ้าค่ะ
แม่ทัพได้แต่มองทั้งสองพูดคุยแล้วแอบยิ้มเบาๆ เดินออกจากตำหนักสักพัก ท่านแม่ทัพจึงพูดขึ้นมาว่า ไปรับก็ต้องไปส่ง
แล้วมองหน้าเว่ยเฉิน จากนั้นทั้งสามคนก็ออกจากวัง พอมาถึงโรงเตี๊ยม คุณชายเว่ยเฉินจึงพูดขึ้นมาว่า แม่นางหากข้าขอนั่งดื่มชาโรงเตี๊ยมเ้าสักพักก่อนได้หรือไม่
ได้สิคุณชาย แม่นางอย่าเรียกข้าว่าคุณชายเลย เรียกข้าว่าเว่ยเฉินเฉยๆก็ได้ แม่ทัพที่ได้ยินก็ตบไหล่เว่ยเฉินเบาๆแล้วพูดขค้นมาว่าสหายข้าไปก่อนนะข้ามีธุระจากนั้นแม่ทัพก็กลับไป เหลือเพียงเว่ยเฉินที่มานั่งดื่มชา
ในโรงเตี๊ยม คุณชายท่านนั่งตามสบายนะข้าน้อยขอตัวไปทำธุระก่อน สักพักอี้เถาก็พูดขึ้นมาว่า คุณหนู คุณชายคนนั้นเหมือนชอบคุณหนูเลยเ้าคะ อี้เถามองคุณหนูด้วยสายตาอ่อนโยน คุณหนูเข้ามาเขาก็ยังมองเพคะ อี้เถาเ้า นอกจากเ้าจะกินเยอะแล้วยังพูดเยอะอีก นับชาถึงไหนแล้ว ครบแล้วเ้าค่ะ งั้นก็ไปส่งได้แล้วละ ระวังด้วยนะ เ้าค่ะ หลังจากที่คุณชายเว่ยเฉินรู้ฐานะแม่นางจื่อเหลียงแล้วก็ให้ตังกุยหยุดสืบได้แล้ว และแวะโรงเตี๊ยมเพื่อดื่มชาบ่อยๆ
5K
