ตอนที่ 1: จูบแรกที่ไม่เคยมี
แสงไฟสีวอร์มไลท์จากเสาไฟสไตล์วิคตอเรียนสาดส่องกระทบรั้วอัลลอยด์ฉลุลายวิจิตรของคฤหาสน์ตระกูลวรางค์ชัย ขับเน้นให้รถสปอร์ตเปิดประทุนคันหรูที่จอดเทียบอยู่หน้าประตูดูโดดเด่นยิ่งขึ้น เสียงเครื่องยนต์คำรามเบาๆ ราวกับสิงโตที่พร้อมจะทะยานออกไปทุกเมื่อ
ภายในรถ ร่างบางของ ‘อีวา’ หรือ ‘อีว่า’ คุณหนูคนเดียวของท่านเ้าสัววรางค์ชัย เอนกายพิงเบาะหนังแท้ราคาแพง ดวงตากลมโตฉ่ำหวานทอประกายระยิบระยับยามจ้องมอง ‘แทนคุณ’ แฟนหนุ่มไฮโซที่โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้
อีว่าในวัยสิบแปดปีบริบูรณ์คือดอกไม้แรกแย้มที่งามสะพรั่งจนน่าตะลึง เรือนร่างอรชรอ้อนแอ้นแต่ซ่อนรูปด้วยสัดส่วนที่น่าปรารถนา อกอิ่มเอิบขนาดพอดีมือภายใต้เดรสสายเดี่ยวแบรนด์ดัง เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายกลมกลึงที่ถูกโอบกระชับด้วยเนื้อผ้าชั้นดี ผิวพรรณขาวอมชมพูละเอียดลออราวกับกระเบื้องเคลือบ ขับให้ริมฝีปากอิ่มสีเชอร์รี่ของเธอดูน่าจุมพิตยิ่งนัก
“คืนนี้คุณสวยมากเลยนะอีฟ” แทนคุณกระซิบชิดริมหู ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาเป่ารดพวงแก้มเนียนใส
“ปากหวาน” หญิงสาวหัวเราะคิกคัก เอียงคอหลบเล็กน้อยอย่างมีจริต “รีบกลับไปได้แล้วค่ะ เดี๋ยวคุณพ่อก็ส่งคนออกมาตามหรอก”
“ให้ท่านตามสิ ผมไม่กลัวหรอกน่า” ชายหนุ่มพูดอย่างไม่ใส่ใจ มือหนาของเขาเลื่อนขึ้นมาประคองท้ายทอยของหญิงสาวอย่างแ่เบา “ขอรางวัลสำหรับคนขับรถกิตติมศักดิ์ก่อนสิครับ”
ใบหน้าหล่อเหลาของแทนคุณเคลื่อนเข้ามาใกล้อีกครั้ง ปลายจมูกโด่งของทั้งสองแตะกันเบาๆ อีว่าหลับตาพริ้มอย่างยอมจำนน ริมฝีปากเผยอรอรับััหวานล้ำที่กำลังจะเกิดขึ้น...
หมับ!
ทว่า...สิ่งที่ประทับลงบนริมฝีปากอิ่มของเธอกลับไม่ใช่ความนุ่มหยุ่นที่คุ้นเคย แต่เป็ฝ่ามือใหญ่ หนา และหยาบกร้านที่สอดแทรกเข้ามาขวางกั้นอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ!
กลิ่นสะอาดๆ ของสบู่ผสมกับกลิ่นกายบุรุษจางๆ ปะทะเข้าจมูกของอีว่าอย่างจัง เธอเบิกตากว้างด้วยความใ ขณะที่แทนคุณซึ่งกำลังจะประกบจูบก็ชะงักกึก ริมฝีปากของเขาประทับลงบนหลังมือใหญ่นั้นเต็มๆ!
ทั้งสองผงะถอยออกจากกันโดยอัตโนมัติ และวินาทีนั้นเองที่อีว่าได้เห็นเ้าของฝ่ามือปริศนาชัดๆ
บุรุษร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำสนิทก้าวออกมาจากเงามืดข้างประตูรั้ว เขาคือใครกัน! โครงร่างของเขาสูงใหญ่และแข็งแกร่งดุจหินผา ไหล่กว้างและแผงอกหนั่นแน่นภายใต้เสื้อสูทนั้นบ่งบอกถึงการออกกำลังกายอย่างหนัก ใบหน้าคมคายติดจะดุดันด้วยสันกรามบึกบึนและคิ้วเข้มพาดเฉียง ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องมองมาที่พวกเขานิ่งๆ ไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ
“ทะ...ทำบ้าอะไรของแกวะ!” แทนคุณเป็ฝ่ายได้สติก่อน เขาตวาดลั่นด้วยความโมโหและอับอาย
ชายแปลกหน้าไม่ตอบ เขาดึงมือกลับไปประสานไว้ที่ด้านหน้าในท่าเตรียมพร้อม ก่อนจะโค้งศีรษะเล็กน้อยอย่างสุภาพ “ผมต้องขออภัยด้วยครับคุณผู้ชาย แต่ถึงเวลาที่คุณหนูต้องเข้าบ้านแล้ว”
“คุณหนู?” แทนคุณทวนคำอย่างงุนงง ก่อนจะหันไปมองหน้าแฟนสาว
อีว่ายังคงอึ้งไม่หาย เธอจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาแต่เ็าของบอดี้การ์ดคนใหม่อย่างไม่วางตา ความรู้สึกร้อนวาบแล่นแปล๊บไปทั่วใบหน้า ไม่ใช่เพราะความเขินอาย แต่เป็ความโกรธที่ถูกขัดจังหวะสำคัญอย่างน่าไม่อายที่สุด!
“นายเป็ใคร?” เธอถามเสียงห้วนจัด
“ผม ปฏิวัติ เป็บอดี้การ์ดคนใหม่ที่ท่านวรางค์ชัยจ้างมาดูแลรักษาความปลอดภัยให้คุณหนูครับ” เขาแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าหนักแน่น “ผมเริ่มงานวันนี้เป็วันแรกครับ”
“บอดี้การ์ดใหม่?” อีว่าขมวดคิ้วมุ่น “แล้วมายุ่งอะไรด้วย! ฉันจะทำอะไรกับแฟนของฉันมันก็เป็เื่ส่วนตัว!”
ปฏิวัติยังคงยืนนิ่งสงบดุจภูผา “หน้าที่ของผมคือดูแลคุณหนูตลอด 24 ชั่วโมง และป้องกันเหตุที่ไม่เหมาะสมครับ การพลอดรักในที่สาธารณะเช่นนี้อาจเป็อันตรายได้”
“อันตรายบ้าบออะไร! นี่มันหน้าบ้านฉันนะ!” หญิงสาวเถียงอย่างไม่ยอมแพ้ แก้มเนียนแดงก่ำด้วยเพลิงโทสะ
“กลับไปก่อนเถอะแทน” เธอหันไปบอกแฟนหนุ่ม ตัดบทสนทนาอย่างหงุดหงิด “ไว้วันหลังค่อยเจอกัน”
แทนคุณมีสีหน้าไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็ไม่กล้าขัดใจแฟนสาว เขาจ้องหน้าปฏิวัติอย่างเอาเื่ ก่อนจะสตาร์ทรถและขับเคลื่อนออกไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อรถสปอร์ตคันหรูลับสายตาไปแล้ว บรรยากาศหน้าคฤหาสน์ก็ตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงสายตาคู่สวยที่จ้องมองบอดี้การ์ดคนใหม่เขม็งราวกับจะกินเืกินเนื้อ
อีว่ายังคงรู้สึกถึงััหยาบกร้านของฝ่ามือเขายามที่ทาบลงบนริมฝีปากของเธอ...มันเป็ััที่หยาบคายและไร้มารยาทที่สุด!
“ปฏิวัติ...สินะ” เธอเอ่ยชื่อเขาช้าๆ ชัดๆ “จำเอาไว้ให้ดีนะ...นายน่ะ เริ่มงานวันแรกก็ได้เื่เลย และฉันขอสาบานเลยว่า การทำงานของนายที่นี่...จะไม่มีวันสงบสุขแน่!”
พูดจบ เธอก็สะบัดหน้าเชิดใส่ แล้วเดินกระทืบเท้าปึงปังเข้าประตูคฤหาสน์ไป ทิ้งให้ปฏิวัติยืนมองตามแผ่นหลังบางด้วยแววตาที่ยังคงเรียบเฉย...ยากจะคาดเดาความคิดใดๆ ได้เลย