ตอนที่ 20
[บทบรรยาย : แพน]
หลายวันถัดมา
เวลาผ่านไปเร็วมากเผลอแปบเดียวก็เข้าสู่่สอบมิดเทอมแล้ว ด้วยความที่ฉันกับวินเรียนคนละคณะกันทำให้่กลางวันเดี๋ยวนี้วินไม่มีเวลามาตามติดฉันเหมือนเมื่อก่อนบางวันเขาก็กลับดึก เพราะไปอ่านหนังสือกับกายและโยเพื่อนของเขา
แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ยังนอนเตียงเดียวกันทุกคืน
ส่วนหน้าที่ทำอาหารเช้าใน่นี้วาวามจะเป็คนจัดการเพราะที่มหาลัยน้องจะสอบช้ากว่าพวกฉันประมาณสามอาทิตย์นอกจากนั้นวามยังรับหน้าที่เป็หน่วยเสบียงเวลาเพื่อนๆ มาติวหนังสือที่ห้องฉันด้วย
ฟังดูคล้ายกับว่าใช้น้องเป็เบ๊แต่เชื่อเถอะว่าน้องมีความสุขที่ได้ทำ
ั้แ่วันที่วามไปหาฉันที่คณะแล้วโดนบาสตะคอกใส่
วันนั้นเพื่อนฉันมาส่งน้องที่คอนโดฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างสองคนนี้บาสไม่ได้เล่าให้ฉันฟังและฉันก็ไม่คิดจะถาม
ประสบการณ์ที่ญี่ปุ่นบอกฉันว่าถ้าบาสอยากเล่ามันจะเล่าเอง...
ก็นั่นแหละหลังจากนั้นฉันก็เห็นน้องก็พาตัวเองไปเจอไอ้บาสทุกครั้งที่มีโอกาสยิ่ง่นี้ยิ่งเห็นได้ชัด น้องเอาใจใส่ไอ้บาสดีมากส่วนเพื่อนฉันก็ไม่ค่อยสนใจน้องเท่าไหร่
เหมือนที่มันเคยพูดละมั้งมันก็จะทำตัวเฉยๆ วามอยากทำอะไรก็ปล่อยให้ทำไป แต่ฉันว่าบาสคงทนได้อีกไม่นาน...
“วามจะลงไปซื้อของแล้วนะคะพี่ๆจะเอาจะไรบอกมาได้เลยค่า”
“คนสวยของพี่เลิกตามตื้อไอ้ั์นั่นแล้วมาคบกับพี่เถอะค่ะ”
“โถ่ไอ้ทิว มึงก็เล่นไม่ได้ดูหน้าเพื่อนเลย เดี๋ยวมึงก็ได้อิ่มตีนมันแทนขนมหรอก”พัฟกับทิวก็ยังเข้าขากันได้ดีเหมือนเดิม ส่วนบาสที่ถูกพาดพิงถึงก็ไม่ได้ตอบรับอะไร
แต่ฉันเชื่อว่ามันแกล้งทำหูทวนลมไปงั้นแหละ!
ตอนนี้เพื่อนทุกคนรู้หมดแล้วว่าน้องกำลังเอาชนะใจบาสอยู่คือน้องไม่ได้ออกตัวว่าจีบ ไม่ใช่การตามตื้อแบบหนักหน่วง มันอธิบายไม่ถูกอ่ะเอาเป็ว่าวามใส่ใจบาสเป็พิเศษอย่างเห็นได้ชัดแค่นั้นพอ
เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยากได้อะไรจริงจังฉันเลยบอกน้องว่าเอาอะไรมาก็ได้วามไปไม่นานก็กลับมาพร้อมถุงพลาสติกใบใหญ่น้องเอาขนมกับน้ำมาวางไว้ให้แต่กลับมีถุงหนึ่งใบที่แยกออกมา
วามเอาถุงนั่นยื่นให้บาส...
“น้ำฝรั่งผสมน้ำส้มคั้นสดกับคุกกี้ช็อคโกแลตค่ะ”
“พี่เลิกชอบไปแล้ว”
คำตอบนั่นทำเอาน้องหน้าเสียแก้วที่นั่งอยู่ข้างๆเลยยื่นมือออกไปรับถุงนั่นแทน
“งั้นพี่ขอนะน้องวาม”
“ได้ค่ะ”วาวามยิ้มตอบแล้วยื่นถุงให้แก้วฉันที่มองบาสอยู่ก็เห็นว่ามันทำสีหน้าไม่พอใจก่อนจะก้มลงอ่านหนังสือเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ทำตัวเองทั้งนั้น
สมน้ำหน้า...
สองชั่วโมงผ่านไป
นั่งติวไปสักพักหลายคนก็มีอาการเริ่มมึนหนักสุดคงไปพัฟที่ดูพะอืดพะอมเต็มทนเราเลยตกลงกันว่าจบบทนี้จะพอแล้วพรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่โชคดีที่พรุ่งนี้เป็วันหยุดฉันกับเพื่อนเลยนัดกันว่าตอนบ่ายถึงจะมาอ่านหนังสือกันต่อ
ตอนนี้เที่ยงคืนหลังจากส่งเพื่อนออกจากห้องหมดแล้วฉันก็ปิดไฟห้องนั่งเล่นแล้วเตรียมตัวอาบน้ำนอน
อ่อวินกลับมาสักพักแล้ว แต่ฉันว่าวันนี้เขาดูกระวนกระวายยังไงก็ไม่รู้
“ยังไม่นอนอีกหรอ”
“รอเธอไง”
“หื้มรอทำไม นอนก่อนเลยก็ได้”
“คนดีรีบไปอาบน้ำนะวินมีเื่จะคุยด้วย”
การใช้คำพูดของเขาก็ดูแปลกๆ...แต่ช่างเถอะ ตอนนี้ฉันเริ่มง่วงแล้ว รีบอาบน้ำดีกว่าจะได้รีบนอนใช้เวลาไม่นานฉันก็ทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย
แต่แล้วในจังหวะที่ฉันกำลังจะหลับตาลงวินก็ดึงฉันเข้าไปกอด ความแนบชิดนั่นทำให้ฉันรู้สึกถึงบางอย่างที่กำลังตื่นตัวและมันทำให้ฉันตื่นเต็มตา
“แพนคนดีวินอดมาเกือบเดือนแล้วนะ ช่วยตัวเองก็หลายรอบแล้วแต่มันไม่หายอยากคนดีช่วยวินหน่อยได้ไหม”
............................................................................
. ใบ้ว่าตอนหน้าวินจะสมหวังค่ะ 555555555
405
