28 มิถุนายน 2562
วุ่นรักแดน์
ณ ถ้ำสิงห์ที่อยู่ของาาสิงห์ เทพสิงห์ผู้ครองดินแดน 2 ใน 5 แห่งพิภพ ภายในห้องนอน ราชินีสิงห์กำลังเจ็บครรภ์อย่างสุดแสนเ็ป าาสิงห์เดินวนไปวนมาอย่างในร้อยอยู่หน้าห้อง
“แว้...” เสียงเด็กร้องดังออกมาสร้างความยินดีให้กับผู้เฝ้ารอยิ่งนัก
“คลอดแล้วๆ” เสียงร้องบอกดังออกมาจากในห้อง“ผู้หญิงเพคะ”
“เย้ๆข้ามีน้องสาวแล้ว” องค์ชายรองเจียวหั่ว(娇火) ซึ่งเป็พระโอรสองค์ที่สองของาาสิงห์ตื่นเต้นถลันเข้าไปเขย่าแขนผู้เป็บิดาอย่างดีใจ
“ดีๆ” าาสิงห์ยิ้มแย้มดีใจที่ได้ธิดา
“ยินดีด้วยพะย่ะค่ะที่เสด็จพ่อได้ธิดา”องค์ชายเจียวหวง(娇黄)ซึ่งเป็โอรสองค์แรกของาาสิงห์แสดงความยินดีอย่างดีใจที่ได้น้องสาวาาสิงห์ตบบ่าโอรสอย่างปลื้มใจ
ครู่ใหญ่นางกำนัลก็อุ้มองค์หญิงน้อยออกมาให้พระบิดาสององค์ชายขยับเข้าไปดูหน้าน้องสาวอย่างตื่นเต้น
“สิงห์ขาว” าาสิงห์มองธิดาอย่างปลื้มใจ
“เ้าพี่ดูซิน้องเราขาวไปทั้งตัวเลยขาวยิ่งกว่าปุยเมฆบนฟ้าอีก” องค์ชายเจียวหั่วหันไปจับมือพี่ชายอย่างตื่นเต้น
“ใช่ๆ โตขึ้นน้องเราต้องงามเป็หนึ่งในพิภพแน่”องค์ชายเจียวหวงพยักหน้าเห็นด้วย
“นานแล้วนะที่ไม่มีสิงห์ขาวกำเนิดมาเป็เื่น่ายินดียิ่งนัก” เทพพฤกษาเดินออกมาจากห้องนอน “ท่านเข้าไปดูเจียวซิ่นเถอะ”
“ขอบใจหนิงเฟิ่งที่มาช่วยทำคลอดให้เจียวซิ่น”าาสิงห์พูดอย่างซาบซึ้งน้ำใจ
เทพพฤกษาพยักหน้ารับการขอบคุณแล้วเดินจากไป
าาสิงห์อุ้มธิดาเดินเข้าไปในห้องตามด้วยองค์ชายทั้งสอง
ราชินีนอนอ่อนแรงอยู่บนเตียง
“เป็ยังไงบ้าง”าาสิงห์ถามพระชายาอย่างเป็ห่วง
ราชินีแย้มยิ้มให้ส่ายหน้าแทนคำตอบ
“ดูซิลูกสาวของเรา”าาสิงห์ค่อยๆประคองธิดาวางข้างพระชายา “จะตั้งชื่อว่าอย่างไรดีล่ะ”
“เสด็จแม่ ทรงเป็อย่างไรบ้างพะย่ะค่ะ”องค์ชายใหญ่ถามเดินเข้าไปนั่งข้างเตียงอีกด้าน
“เสด็จแม่น้องน่ารักมากเลย” องค์ชายรองตรัสอย่างรู้สึกเห่อที่มีน้องสาว
ราชินียิ้มให้โอรสทั้งสองแล้วก็หันไปมองธิดาน้อย “หนิงเฟิ่งอยากให้ตั้งชื่อว่า เจียวหลิงท่านคิดว่าอย่างไรล่ะ”
“เจียวหลิง...อืม ดีๆเป็ชื่อที่ดีมาก งั้นก็ให้ชื่อนี้แหละถ้าเช่นนั้นข้าพาลูกออกไปให้พวกเราได้ดูก่อนนะ” าาสิงห์พูดแล้วก็อุ้มธิดาน้อยออกไปให้ปวงประชาชาวสิงห์ได้ยลโฉมธิดาองค์เล็ก
ณ แดน์เก้าชั้นฟ้าอันเป็ที่อยู่ของทวยเทพ
เทียนจวินกำลังปรึกษาข้อราชการกับขุนนาง
ทหารนายหนึ่งรีบวิ่งเข้าไปกราบทูลว่า“ถวายบังคมเทียนจวิน ราชินีสิงห์ได้ให้กำเนิดธิดาแล้วพะย่ะค่ะ”
เทียนจวินหน้ารับรู้แล้วก็โบกมือให้ทหารออกไป
เหล่าขุนนางต่างพากันยินดีที่าาสิงห์มีธิดา
เทียนจวินไม่ได้สนใจเื่ธิดาของาาสิงห์มากนักเพราะตอนนี้เขากำลังกังวลกับเื่ของจอมมารมากกว่าที่นับวันก็ยิ่งจะแข็งข้อมากขึ้นทุกทีๆ
“เื่ธิดาาาสิงห์ข้ามอบให้ท่านเสนาซ้ายนำของขวัญไปแสดงความยินดีก็แล้วกัน”
“พะย่ะค่ะเทียนจวิน”เสนาซ้ายรับคำสั่ง
“ส่วนเื่จอมมารพวกเราจะจัดการอย่างไรดี นับวันพวกนั้นก็ยิ่งมีกำลังกล้าแข็งมากขึ้นทุกวันข้าเกรงว่าเร็วๆนี้จอมมารคงเปิดศึกชิงความเป็ใหญ่ในพิภพกับพวกเราเป็แน่” เทียนจวินเป็กังวล
เหล่าขุนนางพากันครุ่นคิดวิตก
“หากทำศึกกันจริงคงาเ็ล้มตายกันมาก เพราะกำลังทหารของจอมมารและฝ่ายเรามีพอๆกันพะย่ะค่ะ”เสนาซ้ายกราบทูลอย่างวิตก
ทำให้เหล่าเสนายิ่งวิตกมากขึ้น
“แต่หากเราผูกมิตรกับเผ่าสิงห์ได้ก็คงทำให้จอมมารไม่กล้าเปิดศึกกับเราเป็แน่พะย่ะค่ะ” เสนาขวาเสนอ
“ท่านมีความคิดอะไรหรือ?”เทียนจวินถามอย่างอยากรู้
“การหมั้นหมายขององค์รัชทายาทและธิดาาาสิงห์พระองค์ทรงเห็นว่าอย่างไรพะย่ะค่ะ?” เสนาขวาเสนอ
คำกราบทูลของเสนาขวาจุดประกายให้เทียนจวิน“ดีๆ วิธีนี้เข้าท่า หากเราเกี่ยวดองกับาาสิงห์ได้ จอมมารคงไม่กล้าเปิดศึกแน่”
บรรดาเสนาต่างเห็นด้วยกับความคิดนี้
“ถ้าเช่นนั้นข้าคงต้องเร่งไปพบาาสิงห์เพื่อหมั้นหมายธิดาน้อยเอาไว้ก่อนจัดเตรียมของขวัญให้ข้าทันที”
“พะย่ะค่ะเทียนจวิน”เสนาซ้ายรับคำสั่งแล้วก็รีบเดินออกไป
เทียนจวินก็โบกมือเลิกประชุมแล้วก็เตรียมตัวไปแสดงความยินดีกับาาสิงห์ด้วยตัวเอง
1 ชั่วยามต่อมาเทียนจวินก็เสด็จออกจากพระตำหนักไปพบาาสิงห์
ณถ้ำสิงห์ ทหารเข้าไปกราบทูลาาสิงห์ว่า “เทียนจวินเสด็จมาพะย่ะค่ะ”
าาสิงห์หันไปมองทหารอย่างครุ่นคิด...เทียนจวินมาด้วยเื่ใดกัน?
“เตรียมการต้อนรับเทียนจวินให้ดีอีกสักครู่ข้าจะออกไป”
“พะย่ะค่ะ” ทหารรับคำสั่งแล้วก็ออกไป
“ข้าไปพบเทียนจวินก่อนเ้าก็พักผ่อนเถอะ” าาสิงห์พูดกับราชินีแล้วก็เสด็จออกไป
ราชินีมองตามแล้วก็หันไปมองโอรสทั้งสองเล่นกับธิดาน้อย
ภายในท้องพระโรงาาสิงห์เสด็จไปต้อนรับแขก “ยินดีนักที่ท่านมาพบข้าถึงที่นี่”
“ข้าได้ยินว่าราชินีท่านให้กำเนิดธิดาข้าจึงนำของขวัญมาแสดงความยินดีกับท่าน” เทียนจวินพูดแล้วก็หันไปพยักหน้ากับเสนาซ้ายให้นำของขวัญมามอบให้าาสิงห์
เสนาซ้ายตบมือเป็สัญญาณแป๊ะๆ
ทหารก็ยกหีบของขวัญเข้ามา
“รบกวนท่านแล้ว” าาสิงห์พูดอย่างเกรงใจมองหีบของขวัญล้ำค่ามากมายตรงหน้า
“สิ่งของเล็กน้อยเท่านั้นท่านอย่าได้เกรงใจ” เทียนจวินยิ้มแย้ม
“ท่านคงไม่ได้มาด้วยเื่เพียงเท่านี้หรอกนะ”าาสิงห์พูดอย่างรู้ทัน
เทียนจวินชะงักไปนิดที่อีกฝ่ายดักคอ“เอาล่ะๆไหนๆท่านก็ดูออก งั้นข้าพูดเลยล่ะกันว่าข้าอยากจะขอหมั้นหมายธิดาของท่านกับโอรสองค์โตของข้า”
าาสิงห์นิ่งไป“หมั้นหมายงั้นรึ...”
“ทำไมรึ หรือท่านคิดว่าลูกข้าไม่คู่ควรกับธิดาท่าน”เทียนจวินดักทางปฏิเสธ
“ไม่เป็เช่นนั้นแน่”าาสิงห์รีบพูด “เพียงแต่ว่าเื่นี้เป็เื่ใหญ่ข้าคงต้องขอเวลาปรึกษาภายในครอบครัวก่อนแล้วอีก 3 วันข้าจะให้คำตอบกับท่าน”
“เช่นนั้นข้าจะรอคำตอบ”เทียนจวินพูด “อีก 3 วันข้าจะมาพบท่านเพื่อฟังคำตอบข้าหวังว่าคงเป็ข่าวดี”
าาสิงห์ผายมือส่งแขก เทียนจวินแย้มยิ้มแล้วก็เสด็จจากไปพร้อมกับผู้ติดตาม
าาสิงห์พยักหน้าให้ทหารยกของขวัญไปเก็บแล้วก็เสด็จเข้าไปหาพระชายา
“ท่านพี่” ราชินียิ้มให้พลางมองโอรสและธิดาทั้งสามซึ่งกำลังนอนอยู่บนเตียงนางหันไปมองพระสวามี เอื้อมมือแตะหว่างคิ้วเขา“ท่านครุ่นคิดสิ่งใดหรือดูซิคิ้วแทบจะรวมกันแล้ว”
“เทียนจวินมาขอหมั้นเ้าสามให้องค์รัชทายาทน่ะเ้าคิดเห็นเช่นไรหรือ?” าาสิงห์ถาม
“การหมั้นหมายเป็เื่ใหญ่ท่านคิดเช่นไรหรือท่านพี่?” ราชินีถามกลับ
“คงต้องคิดให้รอบคอบเพราะเกี่ยวพันถึงความสุขของเ้าสาม” าาสิงห์พูดอย่างตรึกตรอง
“ข้าคิดว่าเป็เื่ดีนะเจียวเจี๋ย”เทพพฤกษาเสด็จเข้ามาพร้อมกับถ้วยโอสถบำรุง
“เอ้า...โอสถของเ้า”นางยื่นถ้วยโอสถให้สหายรัก าาสิงห์และราชินีสิงห์หันไปทอดมองเทพพฤกษาราชินีสิงห์รับถ้วยโอสถไป “ขอบใจหนิงเฟิ่ง”
นางยกถ้วยโอสถดื่มจนหมด
“เ้าคิดเช่นนั้นหรือหนิงเฟิ่ง”าาสิงห์ปรึกษา
“ดีซิหรือเ้าว่าไม่ดีตรงไหนรึ?” เทพพฤกษาถาม “หมั้นกับโอรสเทียนจวินนับเป็เื่น่ายินดีทำให้สองเผ่ารวมเป็หนึ่ง กำลังทหารเข้มแข็ง มิตรภาพระหว่างสองเผ่าแแ่ ไยไม่น่ายินดีเล่า”
“หากเ้าคิดว่าดีข้าก็ว่าดี” าาสิงห์พยักหน้าแล้วก็หันไปขอความเห็นพระชายา“แล้วเ้าล่ะคิดเช่นไร”
“หากท่านทั้งสองเห็นว่าดีข้าก็ว่าดีด้วยเช่นกัน” ราชินีพยักหน้าเห็นดีเห็นงามด้วย
“เช่นนั้นข้าก็จะตอบตกลงเื่การหมั้นของเ้าสามกับองค์รัชทายาท”าาสิงห์พูดแล้วก็หันไปมองธิดาน้อย
3 วันต่อมาเทียนจวินและาาสิงห์ก็ประกาศข่าวการหมั้นหมายให้รับรู้กันทั่วทั้งพิภพ
เมื่อข่าวนี้รู้ไปถึงจอมมารก็ทำให้จอมมารไม่พอใจอย่างมาก จอกเหล้าในมือถูกปาลงพื้นแตกกระจาย เพล้ง!
“น่าโมโหนัก! เทียนจวินคิดรวมกำลังกับเผ่าสิงห์ด้วยการหมั้นหมายทำให้กำลังทหารของทั้งสองเผ่าเข้มแข็งยิ่งขึ้น หากข้าเปิดศึกตอนนี้คงพ่ายแพ้แน่ข้าคงต้องรอโอกาสต่อไปอีกงั้นรึ น่าเจ็บใจนัก”
500 ปีต่อมาธิดาองค์เล็กของาาสิงห์เติบใหญ่ขึ้นนางซุกซนเกินใครสร้างความปวดหัวไปทั่วทั้งแดนสิงห์ ยิ่งรวมกับองค์ชายรองด้วยแล้วทั้งสองก็ยิ่งพากันซุกซนไปใหญ่
“พี่รอง ข้าไปหาท่านหนิงเฟิ่งก่อนนะท่านก็คอยรับหน้าให้ข้าสัก 1 ชั่วยามล่ะกันแล้วข้าจะรีบกลับมา” ธิดาสามพูดกับพี่ชาย
“ได้ๆ แล้วเ้าอย่าลืมเอามุกพันปีไปให้นางด้วยล่ะนางจะได้ทำเหล้ามุกแบ่งให้ข้าบ้าง” องค์ชายรองสั่ง
“เหล้ามุกไม่เห็นจะอร่อยเท่าน้ำผึ้งบุปผาเลยทำไมท่านถึงชอบนักก็ไม่รู้”
“เอาน่าๆ เ้าชอบน้ำผึ้งบุปผาก็ดีแล้วส่วนข้าชอบเหล้ามุกก็ดีแล้วไง ไม่ต้องแย่งกันไม่ดีรึไงเ้าสาม รีบไปรีบมาล่ะหากเสด็จพ่อรู้ว่าเ้าแอบหนีเรียนล่ะก็เ้าโดนกักบริเวณแน่”
“ก็ได้ท่านพี่ก็คอยรับหน้าดีๆล่ะกัน ข้าไปล่ะ” ธิดาสามพูดแล้วรีบลอบออกจากห้องไป
“รีบไปรีบมาเถอะ”องค์ชายรองพูดแล้วก็หันไปดีดพิณ
ธิดาสามรีบยกมืออุดหูเพราะเสียงพิณที่องค์ชายรองบรรเลงนั้นคือเพลงพิณนิทราผู้ใดได้ยินเป็หลับใหลจนกว่าเพลงพิณจะหยุดบรรเลง
เพลงพิณนี้เทพพฤกษาได้สอนให้องค์ชายรองเป็ของขวัญตอนอายุครบรอบ1 พันปี ยิ่งผู้ดีดมีพลังเทพมากเท่าไหร่พลังแห่งเพลงพิณก็ยิ่งสะกดได้กว้างไกลเท่านั้น
บรรดาบ่าวไพร่เมื่อได้ยินเสียงพิณต่างก็พากันหลับใหลไม่ได้สติหมดสิ้นทำให้ธิดาสามลอบออกจากถ้ำสิงห์ได้โดยง่าย
าาสิงห์และราชินีได้ยินเสียงพิณก็พากันฟังอย่างเพลิดเพลินด้วยเพราะพลังเทพมีมากกว่าจึงไม่ถูกเสียงพิณสะกดให้หลับใหลไปด้วย
“เ้ารองเล่นพิณอีกแล้วไพเราะจริง” ราชินีสิงห์ชื่นชมพลางจิบชาอย่างสุขใจ
“เ้ารองกับเ้าสามติดหนิงเฟิ่งทั้งคู่หาไม่เจอทีไรไปตามที่สวนบุปผาเป็เจอตัวทุกที” าาสิงห์บ่นอย่างนึกขำ
“อยู่ที่สวนบุปผาข้าไม่ห่วงหรอกข้าห่วงแต่ว่าเ้าสามจะไปเที่ยวเล่นที่อื่นเสียมากกว่า” ราชินีบ่น
“เที่ยวเล่นในแดนสิงห์จะเป็ไรไปเล่าใครจะกล้าทำอะไรเ้าสามได้ล่ะ” าาสิงห์พูด “เ้าน่ะห่วงลูกมากเกินไปแล้วล่ะจนจากสิงห์จะกลายเป็ลูกแมวน้อยไปแล้ว”
“จะไม่ให้ข้าห่วงได้ยังไงล่ะ3 วันก่อนก็เที่ยวซนพลัดตกน้ำจนเป็ไข้ เพิ่งจะดีขึ้นเมื่อวานเอง”
“เอาน่าๆ แค่ตกน้ำนิดๆหน่อยๆเท่านั้นเองอย่าห่วงไปเลย ข้าให้บ่าวไพร่คอยติดตามดูอยู่ตลอดไม่ต้องห่วงนะ” าาสิงห์เสด็จไปนั่งข้างพระชายาพลางจิบชาไปด้วย
หลังจากลอบออกจากถ้ำสิงห์ได้ธิดาสามก็มุ่งหน้าตรงไปยังสวนบุปผา
“ท่านหนิงเฟิ่งข้ามาแล้ว” เสียงหวานเรียกหาอย่างสนิทสนม
เทพพฤกษาเงยหน้ามอง ละมือจากดอกบัวตรงหน้า“มาๆ ข้ากำลังเหงาเชียว”
“ข้าเอามุกพันปีมาให้ท่านด้วยล่ะ”ธิดาสามพูดแล้วก็ยื่นถุงใส่มุกให้
“เหล้ามุกอีกแล้วล่ะซิ”เทพพฤกษาแย้มยิ้มอย่างเอ็นดูพลางรับถุงไข่มุกไป
“ข้าไม่เห็นว่าเหล้ามุกจะอร่อยตรงไหนเลยสู้น้ำผึ้งบุปผาก็ไม่ได้”ธิดาสามพูดแย้มยิ้มร่าเริง
“เ้าชอบนักงั้นก็ไปดื่มกันเถอะ”เทพพฤกษายื่นมือไปตรงหน้าธิดาสาม
ติดตามข่าวสารและพูดคุยกับไรเตอร์ได้ทางเพจreadfree.in ค่ะ
https://www.facebook.com/readfree.in/
ทางเว็บไซต์ www.readfree.in ค่ะ
และทาง Line Official Account : https://lin.ee/qEBuZvK
ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ