บทนำ แค่มาเที่ยวเล่นเฉยๆ
่เวลาเย็นในโลกเสมือนจริงเป็่เวลาที่พระอาทิตย์ใกล้ตกดิน ณ พื้นที่แห่งหนึ่งได้มีกลุ่มผู้เล่นกิลด์ต่างๆที่เป็พันธมิตรกันอยู่มากมายต่อสู้กับมอนเตอร์ขนาดใหญ่หรือบอสระดับสูง ลักษณะของมอนเตอร์ขนาดใหญ่หรือบอสระดับสูงนั้นมีพื้นผิวที่เป็หินที่เป็ทั้งก้อนทั้งตัว(คล้ายโกเล็ม) ด้านหลังของมันมีปล่องลาวาซึ่งประทุลาวาออกมาเป็จำนวนนิดหน่อยและดวงสีแดงชาดนั้นได้แสดงถึงความโกรธเกรี้ยวต่อเหล่าผู้เล่นและกิลด์ต่างๆที่เป็พันธมิตรกันที่ได้เข้ามาในหุบเขา ซึ่งในหุบเขานั้นทางเข้านั้นมีขนาดแคบมากแต่ภายในหุบเขานั้นกลับมีพื้นที่กว้างขวาง
กรรร
เสียงคำรามของมอนเตอร์ขนาดใหญ่นั้นได้ดังสนั่นขึ้น ทำให้ผู้เล่นที่อยู่ใกล้เคียงและอยู่โดยตัวมันนั้นได้ตายลงและบางคนที่ถูกเสียงคำรามนั้น ถึงกลับตัวปลิ้วไปไกลไม่มากนักและบางรายาเ็จนไม่สามรถสู้ต่อได้
"มันคลุ้มคลั่งแล้ว!!!รีบถอยออกมาเร็วเข้า"เสียงของผู้เล่นคนหนึ่งได้พูดออกมา
ภายใต้เสียงของผู้บังคับบัญชาของกองกำลังกิลด์ต่างๆที่เป็พันธมิตรกันนั้น ที่ได้ะโออกไปทำให้เหล่าผู้เล่นที่อยู่ใกล้เคียงและโดยรอบมอนเตอร์ขนาดใหญ่หรือบอสระดับสูงได้ถอยออกมาและหนีเพื่อไปตั้งหลัก แต่บางคนที่หนีไม่ได้นั้นทำได้เพียงรอรับความตายจากการคลุ้มคลั่งของมันเท่านั้น
"อ้ากกกกกกกก"ผู้เล่นคนหนึ่งร้องขึ้นมาด้วยคนเจ็บป่วย
"ช่วยฉันด้วย"ผู้เล่นร้องขอความช่วยเหลือโดยที่ตนได้รับาเ็
"ไอ้บ้าอย่ามาจับตัวฉัน!!"ผู้เล่นอีกคนที่กำลังวิ่งหนีพูดขึ้นมา
หลังจากนั้นผู้เล่นทั้งก็โดนหมัดของมอนเตอร์ขนาดใหญ่หรือบอสระดับสูงนั้นฆ่าตายในพริบตาและผู้คนอื่นๆเมื่อเห็นก็พยายามวิ่งอย่างสุดชีวิต
ภายใต้การคลุ้มคลั่งของมันนั้น ทำให้ร่างกายของมันมีการเปลี่ยนแปลงปล่องลาวาที่ตอนแรกประทุออกมาแค่นิดหน่อย แต่ตอนนี้มันได้ประทุออกมาเป็จำนวนมากกว่าเมื่อก่อนหลายเท่า และร่างกายของมันก็มีลาวาไหลท่วมร่างกาย ทำให้เหล่าผู้เล่นที่ไม่สามารถหนีออกมาได้ทันนั้นถูกหลอมละลายตายไปอย่างช้าๆและบางคนพยายามเพื่อหนีให้มีชีวิตรอดโดยการขอร้องให้คนอื่นช่วย แต่ก็ไร้ผลเพราะพวกเขาห่วงชีวิตของตัวเองมากกว่าอะไรทั้งนั้น แล้วผู้เล่นคนหนึ่งที่โดนลาวาหลอมอยู่นั้น ได้เกาะขาคนผู้เล่นคนหนึ่งเอาไว้ได้ลากเอาผู้เล่นคนนั้นเข้าไปใกล้ด้วย
"ไอ้บ้า!ปล่อยขาของฉัน ถ้าแกไม่ปล่อยฉันจะฆ่าแกเดี๋ยวนี้เลย!!"
"ชะ..ชะ...ช่วยฉันด้วย ฉันยังไม่อยากตายได้โปรด"ผู้เล่นคนนั้นยังคงร้องออกมาด้วยน้ำเสียงสั้นคลอนโดยที่ตนไม่อยากจะตาย ถึงแม้ตนเองจะได้าเ็ และได้เกาะขาของผู้เล่นอีกคนไว้ แต่ตนเองก็ไม่อยากตายเช่นกัน
"แกยังไม่ปล่อยใช่ไหม ได้อย่าหาว่าฉันไม่บอกหรือใจดำเลย ตายซะ!"จากหลังผู้เล่นคนนั้นก็ชักดาบออกมาแล้วฟันเข้าที่ตัวของผู้เล่นอีกคนที่กำลังจับขาไว้อยู่
"อ้าาาากกกกก"
หลังจากนั้นผู้เล่นคนนั้นก็ได้ตายลงจากการที่โดนเพื่อนตนเองฆ่าตายในที่สุด ถึงว่าหลังจากที่ตายระดับจะลดไป 1 แต่การถึงการนั้นพวกเขาพยายามที่จะไม่ตายมากที่สุดเพราะการที่จะอัพเลเวลขึ้นมานั้นมันยากลำบากเป็อย่างมาก ฉะนั้นพวกเขาเลยพยายามมากที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้ที่จะไม่ตาย
หลังจากการที่ทั้งเพื่อนของตนเองถูกตนเองฆ่าตายเขาก็รีบวอ่งหนีออกไปตั้งหลักก่อน ขณะเดี๋ยวกันผู้บังคับบัญชายังอยู่ในสถานการณ์ตึงเคลียดเพราะพวกเขาตั้งใจรวมมือกับกิลด์เพื่อจะได้ฆ่ามันได้สำเร็จและทุ่มเทใจ แต่สุดท้ายพวกเขาก็ทำได้แค่ลดพลังชีวิตของมันเพียง1ใน4ส่วนของทั้งหมดพวกเขาสูญเสียคนไปเป็จำนวนมากที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ ทำให้คนที่เหลืออยู่ตอนนี้เหลืออยู่1ใน5ของทั้งหมด บางคนก็าเ็จนไม่สามารถต่อสู้ได้ ทำได้นั่งรอเพียงความตายเท่านั้น
ณ มุมหนึ่งบนยอดสุดของหุบเขาได้ชายคนหนึ่งยืนจ้องมองสถานการณ์ั้แ่จนถึงปัจจุบันแต่เขาไม่ได้เข้าไปช่วยต่อสู้กับคนอื่นเขารอคนให้คนน้อยกว่านี้หรือไม่มีคนเลยเขาจะได้ทำอะไรได้สะดวกไม่เกะกะ เขายังยืนมองดูสถานการณ์ แล้วพูดออกมาว่า
"หึ ถึงเวลาแล้วสินะ"จากนั้นเขาก็พยักยิ้มขึ้นมา แล้วะโออกไปด้วยความรวดเร็วและทิศทางที่มุ่งไปนั้นคือทิศทางที่มีมอนเตอร์ขนาดใหญ่หรือบอสระดับสูงและระหว่างที่จะเข้าไปใกล้นั้น เขาก็จับหอกที่อยู่ด้านหลังซึ่งหอกที่อยู่ด้านหลังนั้น มีลักษณะเป็หอกยาวสีดำและปล่อยกลิ่นอายแห่งความตายออกมาแล้วก่อนที่เขาจะขว้างหอกไปนั้น ก็ได้ปลดปล่อยสกิลหนึ่งออกมา
"ทลายพิภพ"เมื่อพูดเสร็จเขาก็ได้ทำการขว้างหอกออกไปด้วยความเร็วและพละกำลังที่ไม่ธรรมดาจนเกิดเป็เงาๆหนึ่งที่พุ่งตรงออกไปด้วยความเร็วสูงและทำให้มันเกิดเสียงการปะทะกันระหว่างหอกสีดำยาวกับมอนเตอร์ขนาดใหญ่หรือบอสระดับสูง
ปัก!!!
หลังจากที่หอกปะทะกับมอนเตอร์ขนาดใหญ่หรือบอสสูงนั้น หอกได้ปักลงที่หัวของมันและภายในเวลาต่อมาก็เกิดเสียงะเิดังสนั่นขึ้นมา
ตู้มมมมมมม
เสียงะเิที่ดังสนั่นและรุนแรงและการะเิที่มีขนาดใหญ่นั้น ได้ะเิออกมาตรงที่หอกสีดำยาวปักอยู่แล้วการะเิครั้งนั้นทำให้เหล่าผู้เล่นและกิลด์ต่างๆที่เป็พันธมิตรกันนั้น ใและตะลึงเมื่อจู่ๆมีเงาสีดำยาวได้ปะทะกับมันจนเกิดเสียงะเิที่ดังสนั่นขึ้น
"อะไรกัน เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"
"ใครหรืออะไรที่เป็คนทำเสียงะเินั้นกัน?"
หลังจากการะเิครั้งนั้นได้เกิดฝุ่นหรือควันของการะเิปกคุมทั่วร่างมัน แล้วภายในเงานั้นมีเงาๆหนึ่งที่มีขนาดใหญ่ ผู้เล่นที่ถอยออกมาเมื่อสังเกตเห็นก็พูดออกมาด้วยความใ
"มะ...มะ...มันตายหรือยัง"ผู้เล่นคนหนึ่งพูดออกมาด้วยเสียงสั่นกลัว
"มะ...มะ...ไม่!!มันยังไม่ตาย!!"ผู้เล่นอีกคนหนึ่งก็ได้ตอบออกมาด้วยความใ
"อะไรกัน มันยังไม่ตายอีกเหรอ?"เมื่อสังเกตเห็น ผู้เล่นคนอื่นๆก็ได้ถอยมาและทำการเตรียมตัวพร้อมสู้กับมัน บางคนก็ตกอยู่ในความหวาดกลัวบางคนก็พยายามไม่ต่สู้แล้วหนีจากมัน แต่จู่ๆเมื่อเงาๆนั้นเผยร่างมันก็ได้ล้มลงต่อหน้าผู้เล่นเ่าั้ แล้วจากนั้นผู้เล่น
คนอื่นก็ใ เมื่อจู่ๆมอนเตอร์ขนาดใหญ่หรือบอสระดับสูงได้ตายลงต่อหน้าพวกเขาและมีผู้คนหนึ่งในกลุ่มพวกเขาพูดออกมาด้วยความดีใจที่มอนเตอร์ขนาดใหญ่หรือบอสระดับที่อยู่ตรงพวกเขาได้ตายลง
"เย้ๆๆๆพวกเราชนะแล้ว"ผู้เล่นคนหนึ่งร้องออกมาด้วยความดีใจ
"ในที่สุดก็จบลงซะทีหนึ่ง ฉันนึกว่าจะตายแล้วซะอีก"หลังจากเสียงแห่งชัยชนะและความดีใจนั้นก็ต้องสู่คำถามว่ามันเกิดอะไรแน่กัน
พวกเขาได้นึกทบทวนว่ามันตายได้ยังไงกัน แล้วเสียงการปะทะกันนั่นมันเป็เสียงของอะไรกันแน่และการะเิครั้งใหญ่นั้นอีก มันต้องเกี่ยวข้องกับอะไรซะอย่างหรือบางอย่างแน่ๆ
หลังจากนั้นภายใต้ฝุ่นและกลุ่มควันของการะเินั้นจู่ๆก็ได้ปรากฎเห็นหอกสีดำยาวอันหนึ่งปักอยู่ที่พื้นพร้อมปลดปล่อยกลิ่นอายแห่งความตายออกมา
แล้วจู่ๆก็มีเงาของผู้เล่นคนหนึ่งลอยลงมาตกที่ศพของมอนเตอร์ขนาดใหญ่หรือบอสระดับสูงตัวนั้น แล้วผู้เล่นที่อยู่รอบๆก็สงสัยว่าเขาเป็ใครและจากนั้นผู้เล่นคนนั้นก็ได้เดินไปหยิบหอกสีดำยาวที่ปักอยู่บนพื้น แล้วขณะที่จะเดินไปเก็บไอเทมที่ตกอยู่จู่ๆก็มีเสียงะโของผู้เล่นคนหนึ่งที่อยู่ในหมู่ผู้เล่นที่อยู่โดยรอบะโดังขึ้นมาว่า
"เอ้ย นายเป็ใครกัน?และนายฆ่าไอ้มอนเตอร์ขนาดใหญ่นั้นใช่มั้ย?และเสียงการปะทะกันนั้นอีกนายทำคนทำใช่มั้ย?รวมถึงการะเินั้นด้วย"
"........."ผู้เล่นคนนั้นที่โดนถามมาก็ยืนนิ่งเงียบสักพักเขาก็พูดออกมาด้วยแววตาที่มองพวกเขาที่อยู่รอบๆแบบไร้ตัวตนแล้วพูดขึ้นว่า
"ใช่ ทั้งหมดนั้นฝีมือนั้นฉันเอง ฉันเป็คนจัดการเองส่วนชื่อเหรอไม่ทำไมต้องบอกพวกนายด้วย และที่ฉันมาที่นี่เพื่อมาเที่ยวเล่นเฉยๆเท่านั้นเอง"หลังจากนั้นเมื่อพวกเขาได้ยินก็แถบไม่เชื่อสายตาของตนเองเพราะเขาคนเดียวสามารถจัดการมอนเตอร์นั้นได้แถมการโจมตีนั้นอีก พวกตกตะลึงเป็อย่างมากเพราะการโจมตีนั้นถ้าโดนเข้าไปไม่ใช่น้อยๆเลยและอาจฆ่าผู้เล่นทั้งหมดได้ชั่วพิบตาก็ได้ จากนั้นเขาก็ได้เก็บไอเทมทั้งหมดที่ดรอปออกมาเข้าในกระเป๋าและด้วยที่ตัวเขาี้เีตรวจสอบไอเทมตอนนี้ ดังนั้นเขาจึงพยายามเดินหนีไปขณะที่กำลังเดินอยู่นั้นจู่ๆก็มีเสียงของผู้เล่นจำนวนมากะโดังมา
"เอ้ย ของที่ดรอปพวกนั้นต้องเป็ของเรานะแกไม่สิทธิ์ที่จะขโมยมันจากพวกเรา!"
"ใช่ๆถ้าขืนแกยังไม่คืนมันมา แกตายแน่"
ภายใต้การโกรธเกรี้ยวของผู้เล่นนับไม่ถ้วนเขาทำเป็ไม่ได้ยินแล้วเดินจากไปของพื้นตรงนั้นอย่างรวดเร็ว เพราะเขาี้เีที่จะพูดอะไรออกมาให้มากความและี้เีเสียเวลาโดยใช่เหตุ ดังนั้นเขาจึงเดินหนีไปจากตรงนนั้น ขณะที่เขาจากไปผู้เล่นจำนวนนับไม่ถ้วนก็พยายามตามไปแต่พวกเจาก็ได้ถูกเสียงๆหนึ่งหยุดลง
"พอเถอะ อย่าไปยุ่งกับเขาเลยและเลิกตามเขาได้แล้วเลิกสนใจและกลับกันเถอะ"เสียงๆนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนเลย แต่คือเสียงของผู้บังคับชาคนหนึ่งที่เป็ตัวแทนของกิลด์ต่างๆที่เป็พันธมิตรกัน ผู้เล่นที่อยู่โดยรอบนั้นต่างก็งุนงงว่าทำไมไม่ตามไป จนมีผู้เล่นคนหนึ่งถามมาด้วยความสงสัยว่า
"หัวหน้าทำไมเราไม่ตามไปล่ะครับ? มันแย่งไอเทมที่เป็ของพวกเราไป แต่ทำไมไม่ไปเอาคืนกันล่ะครับ?"ด้วยความสงสัยของผู้เล่นคนนั้นและคนอื่นอีกด้วยจนหัวหน้าของกิลด์ต่างๆที่เป็พันธมิตรกันพูดออกมาว่า
"เขาเป็บุคคลที่ไม่ควรไปยุ่งด้วยมากที่สุดและคนๆนั้นก็เป็คนที่อันตรายมากที่สุดด้วยเช่นกันและถ้าถามว่าเขาเก่งไหมบอกเลยนะว่าแข็งแกร่งสุดๆ และใครที่ได้ที่ได้ต่อสู้กับเขาก็ต้องพ่ายแพ้ ไม่ว่าจะกิลด์ที่ยิ่งใหญ่แค่ไหนกองกำลังที่แข็งแกร่งหรือไม่ก็ตาม ก็ไม่สามารถชนะเขาได้เลยและการกระทำบ้างอย่างของเขานั้นไม่สามารถคาดเดาได้ แต่ก็ชั่งเถอะเป้าหมายของเราคือการเอาชนะเ้ามอนเตอร์ตัวนั้นแม้ว่ามันจะถูกฆ่าโดยคนอื่นแต่ภารกิตเราคือทำให้มันตายเท่านั้น เพราะงั้นเราควรรีบกลับกันเถอะ อีกเดี๋ยวที่นี่จะเป็พื้นที่เต็มไปด้วยมอนเตอร์จำนวนมากและเวลากลางคืนก็ยังอันตรายมากกว่าตอนกลางวันอีกหลายเท่าด้วย เพราะงั้นเราไม่ควรเสียเวลาและจำนวนผู้เล่นไปมากว่านี้เลย"ถึงแม้ว่าในใจของเขาโกรธแค้นต่อผู้เล่นคนนั้นที่ได้ขโมยไอเทมไปจากการที่พวกเขาโจมตีมอนเตอร์หรือบอสระดับสูงแทบตาย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรเลยแถมสูญเสียจำนวนผู้เล่นเป็จำนวนมาก ดังนั้นเื่ในครั้งนี้เขาจะจำเอาไว้จำฝั่งใจแต่ตอนนี้พวกเขาต้องรีบกลับโดยเร็วที่สุด เพราะพื้นที่ที่อยู่ที่นี่เป็พื้นที่อันตรายดังนั้นการที่อยู่ที่นี่นานนั้นนับเป็เื่ที่มีความเสี่ยงสูง
เมื่อพูดจบพวกเขาพวกเขาก็ตกตะลึงเพราะขนาดพวกเขาเพียงคนเดียวก็ไม่สามารถเอาชนะกิลด์ใหญ่ๆได้ แต่เขาเป็ใครและเป็ตัวอะไรกันแน่ถึงสามารถทำได้ถึงขนาดนั้น ดังนั้นพวกเขาจึงเก็บเื่นี้ไว้ก่อนที่หลังแล้วก็รีบออกจาหุบเขาแล้วกลับไปที่เมือง เมื่อออกจากหุบเขาได้แล้วจู่ๆก็มีผู้เล่นคนหนึ่งเดินไปถามหัวหน้าของพวกเขาว่าผู้เล่นคนนั้นเป็ใครกันแน่แล้วเขาก็พูดว่า
"เขาคือ............"
หลังจากที่จัดการกับมอนเตอร์ขนาดใหญ่หรือบอสระดับสูงตัวนั้นเสร็จแล้ว เขาก็ได้หยุดอยู่ที่ทุ่งหญ้าแห่งหนึ่งที่เป็สีเขียวขจี ทุ่งหญ้านี่จริงๆแล้วอยู่ถัดจากหุบเขาที่เขาพึ่งผ่านมาและจากนั้นเขาก็มองขึ้นบนท้องฟ้าที่ใกล้จะมืดลงแล้วหลับตาลงนึกถึงเื่ราวต่างๆที่ได้ผ่านมาเพราะนี้จะเป็ครั้งสุดท้ายที่จะได้เล่นเกมนี้ ดังนั้นเขาจึงมาเที่ยวเล่นตามสถานที่ต่างๆแม้ว่ามันจะอันตรายก็ตามแต่สำหรับมันเหมือนสวนหลังบ้านตัวเองซะมากกว่าด้วยไป และการมาเที่ยวเล่นครั้งนี้ก็ได้ทำให้เขาบรรลุเป้าหมายได้สำเร็จเพราะเป็การที่ตนเองกล่าวลาจาก จากโลกใบนี้ไปและหลังจากนั้นเขาก็พูดประโยคหนึ่งขึ้นมาว่า
"ล็อกเอาท์"จากนั้นเขาก็ได้ออกจากโลกเสมือนจริงนั้นไปเพราะนี้เป็ครั้งสุดท้ายของเขานั้นเองที่จะเล่นมัน
*ปล.ผลงานนี้เป็ผลงานเื่แรกที่พึ่งแต่ง ดังนั้นเื่นี้จึงมีส่วนที่ผิดพลาดบ้าง และถ้าเกิดผิดพลาดตรงนี้ก็ช่วยบอกช่วยชี้แนะด้วย นะครับ*
1K
