"นั่นเธอจะไปไหน" ธนากรพูดขึ้น พร้อมเอาตัวมาขวางประตูพอดี ทำให้เทียนหอมชนเข้ากับอกกว้างอย่างไม่ทันตั้งตัว
"อุ๊ย!! พี่กร!! " หญิงสาวอุทานขึ้นอย่างใ
ชายหนุ่มได้จังหวะพลิกตัวหญิงสาวไปพิงกับประตูโดยที่ตัวเองนั้นก็เอาวงแขนกว้างทั้งสองข้างกั้นตัวหญิงสาวไว้ไม่ให้เธอได้หนีไปไหน
ทั้งคู่มองสบตากับอยู่นาน ธนากรค่อยๆ ก้มลงมาที่หน้าของหญิงสาวเหมือนคนต้องมนต์สะกด จนลมหายใจของเขารดลงบนจมูกโด่งของเธอ จมูกโด่งได้รูปของเขาชนเข้ากับจมูกสวยของเธอด้วยแ่เบาอย่างตั้งใจของธนากร เทียนหอมได้แต่หลับตาปี๋ และยืนนิ่งเพราะไม่เคยยืนอยู่ใกล้ชายมากขนาดนี้มาก่อน
ตึก ตัก ตึก ตัก ตอนนี้เสียงหัวใจของเทียนหอมเต้นแรงมาก
'พี่กรจะได้ยินมันมั้ยนะ' เทียนหอมคิดในใจ
"ตกลงจะตอบพี่ได้รึยัง ว่าเทียนจะไปไหน" ธนากรถามขึ้น ทั้งๆ ที่ใบหน้าของตนเองยังคลอเคลียอยู่กับหญิงสาว
"กะ..ก็พี่กรเคยพากิ๊กมาที่นี่ เทียนก็ไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วค่ะ" เสียงก็สั่น ใจก็สั่น หญิงสาวตอบออกไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ แค่คิดถึงภาพนั้นเธอก็รับไม่ได้แล้ว
"ทำไมละ? " เขายังถามต่อ
"ก็เพราะเทียนไม่อยากใช้ของร่วมกับใครค่ะ...รวมถึงสถานที่ด้วย" เทียนหอมบอกเขาไปโดยที่ตัวเองนั้นยืนตัวแข็งอยู่ในวงแขนของธนากร
"หึหึ รู้ได้ไงว่าพี่เคยพาคนอื่นมา" เขากระซิบถามเธอ
"พี่กรช่วยเอาหน้าออกไปได้มั้ยคะ" หญิงสาวบอกเขาออกไป เพียงเท่านี้เธอก็เขินจะแย่อยู่แล้ว
"ทำไม? กลัวพี่หรอ? " เขายังคงถามต่อ ทั้งๆ ที่ใบหน้ายังคลอเคลียอยู่กับเธอ
"ปะ ป่าวซะหน่อย" เธอรีบปฏิเสธเขาเป็พัลวัน
*'เื่อะไรจะบอกให้เขารู้ล่ะ' เทียนหอมแอบคิดในใจ
"นี่คือบทลงโทษที่เทียนเดินหนีพี่" ธนากรก้มลงหอมแก้มหญิงสาว
"พี่กร! " เทียนหอมอุทานอย่างใและตะลึงไปพร้อมกัน เธอเขินจนหน้าแดงเอามากๆ
"แล้วนี่คือบทลงโทษที่เทียนชอบคิดไปเอง แถมยังใส่ร้ายพี่อีกด้วย"
พูดจบธนากรก็ก้มลงจูบปากบางของหญิงสาวอย่างแ่เบาและนุ่มนวล เทียนหอมยืนทื่อด้วยความตกตะลึง หญิงสาวมัวแต่ยืนอึ้งอยู่จนเผลอเปิดปากให้ธนากรนำลิ้นอุ่นๆ ของตัวเองเข้าไปทักทายกับลิ้นของเธออย่างดูดดื่มอยู่นาน จนเทียนหอมเริ่มหายใจไม่ทัน ชายหนุ่มจึงยอมถอนจุมพิตออกมาอย่างเสียดาย
"พะ พี่กร..." ตอนนี้เทียนหอมหน้าแดงเป็ลูกตะลึงสุกไปทั้งหน้าแล้ว
"ทำไมแบบนี้ทำไมคะ? " เธอถามเขาเมื่อตั้งสติได้ แต่ยังไม่ยอมเงยหน้ามาสบตากับเขาเพราะเหตุการณ์เมื่อครู่ทำให้เธอรู้สึกเขินอายเป็อย่างมาก
"ลงโทษเทียนไง ต่อไปจะได้ไม่เดินหนีพี่อีก" ธนากรพูดขึ้นโดยที่ตัวก็ยังอยู่ติดกับเทียนหอม
"ก็เทียนพูดเื่จริงนี่คะ"
เพียงแค่นั้นแหละ เพียงแค่เธอพูดจบธนากร ก็ก้มลงประทับริมฝีปากของเขาลงบนริมฝีปากของเธออีกครั้ง
"พี่จะลงโทษแบบนี้อีก ถ้าเทียนคิดไปเอง"
"พี่ไม่เคยพาใครมาที่นี่ เทียนคือผู้หญิงคนแรกที่ได้เข้ามา" ธนากรพูดขี้นเมื่อถอนจุมพิตออกจากริมฝีปากบางของเธอ
"ปะ...ปล่อยได้แล้วค่ะ เทียนจะไม่เดินหนีแล้ว" เธอพูดขึ้น ธนากรจึงยอมปล่อยหญิงสาวอย่างง่ายดาย
"เอ่อ แล้วพี่พาเทียนมาที่นี่ทำไมคะ? " เทียนหอมถามขึ้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ จะไม่ให้เธอกลัวได้ยังไงก็เขาเล่นพาเธอมาในห้องแบบนี้ แถมยังเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นี้อีกตั้งสองครั้ง
"พี่ไม่ทำอะไรเธอหรอกน่า เพราะ..." ธนากรพูดขึ้นอย่างรู้ทันปนขำกับท่าทีลุกลี้ลุกลนของเทียนหอม
"เพราะ? เพราะอะไรคะ? " เทียนหอมถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจ
"เพราะ...เธอไม่อึ๋มพอ" ธนากรแกล้งว่าหญิงสาว
"พี่กร! " เทียนหอมเริ่มหูตาแดงเพราะความโกรธ โกรธเอามากๆ ด้วย
"ฮ่าๆ พี่พูดเล่นน่ะ" ชายหนุ่มหัวเราะออกมา แต่เทียนหอมไม่ได้ขำกับเขาด้วย
"ใช่สิคะ เทียนไม่สวย ไม่อึ๋ม ไม่เซ็กซี่เหมือนสาวๆ ของพี่ก่อนหรอกคะ! " เทียนหอมพูดขึ้นอย่างน้อยใจ
"สรุปพาเทียนมาที่นี่ทำไมจะตอบได้รึยังคะ! " หญิงสาว้าคำตอบ
"เปิดประตูเข้าไปในห้องสิ เดี๋ยวก็จะรู้เอง" ชายหนุ่มพูดขึ้น
"เอ่อ มันจะดีหรอคะ? " เทียนหอมหันมาถามย้ำอีกครั้งเพราะข้างในมันคือห้องนอนของเขาเลยนะนั่น
"กลัวพี่หรอ" ธนากรถามอีกครั้ง
"ป่าวค่ะ เทียนไม่ได้กลัว" หญิงสาวยังคงปฏิเสธเสียงแข็ง
"ถ้าไม่ได้กลัวก็เปิดเข้าไปสิ"
"ก็ได้ค่ะ" เทียนหอมตัดสินใจเปิดประตูห้องเข้าไปเพราะไม่ชอบให้ใครมาสบประมาทเธอ
หญิงสาวค่อยๆ เปิดประตูเข้าไปอย่างแ่เบา แล้วพบว่า....
"สรุปพาเทียนมาที่นี่ทำไมจะตอบได้รึยังคะ! " หญิงสาว้าคำตอบ
"เปิดประตูเข้าไปในห้องสิ เดี๋ยวก็จะรู้เอง" ชายหนุ่มพูดขึ้น
"เอ่อ มันจะดีหรอคะ? " เทียนหอมหันมาถามย้ำอีกครั้งเพราะข้างในมันคือห้องนอนของเขาเลยนะนั่น
"กลัวพี่หรอ" ธนากรถามอีกครั้ง
"ป่าวค่ะ เทียนไม่ได้กลัว" หญิงสาวยังคงปฏิเสธเสียงแข็ง
"ถ้าไม่ได้กลัวก็เปิดเข้าไปสิ"
"ก็ได้ค่ะ" เทียนหอมตัดสินใจเปิดประตูห้องเข้าไปเพราะไม่ชอบให้ใครมาสบประมาทเธอ
หญิงสาวค่อยๆ เปิดประตูเข้าไปอย่างแ่เบา แล้วพบว่า....
"อุ๊ย น่ารักจังเลยค่ะ" เทียนหอมพูดขึ้นเมื่อเธอเปิดประตูเข้าไปแล้วพบว่า มีลูกสุนัขตัวเล็กๆ หน้าตาน่ารักวิ่งมาเกาะขาเธอ
"ขี้อ้อนนะเรา" หญิงสาวอุ้มลูกสุนัขตัวนั้นขึ้นมากอดไว้
ธนากรได้แต่ยืนยิ้มมองภาพนั้นอย่างมีความสุข
"เป็ตัวเมียซะด้วย มันชื่ออะไรหรอคะพี่กร? "
"ไม่รู้สิ พี่รอให้เ้าของมันตั้งชื่อให้น่ะ" ธนากรพูดขึ้นยิ้มๆ
"พี่กรหมายความว่าไงคะ? "
"ของขวัญวันเกิดเทียนไง สุขสันต์วันเกิดนะครับ"
"ซื้อให้เทียนจริงๆ หรอคะ ขอบคุณนะคะพี่กร" หญิงสาววางลูกสุนัขลง แล้ววิ่งมากอดชายหนุ่มอย่างลืมตัว
"เอ่อ เทียนขอโทษค่ะ ดีใจเยอะไปไหน" หญิงสาวแก้ตัวอย่างเขินๆ
"แล้วชอบรึเปล่า? " ธนากรถามขึ้น
"ชอบมากค่ะ เอ๊ะ จะตั้งชื่อว่าอะไรดีน๊าาาา" หญิงสาวทำท่าครุ่นคิด
"ชื่อน้องแป้งหอมละกัน ชื่อแป้งหอมนะคะตัวเล็ก" เธอหันไปพูดกับแป้งหอมที่เพิ่งได้ชื่อไปหมาดๆ
"ชื่อน่ารักมั้ยคะ" เทียนหอมหันไปถามธนากร
"ก็น่ารักดี" ชายหนุ่มพูดขึ้นสายตาก็มองหน้าหญิงสาวอยู่ จนเทียนหอมเขินอีกครั้งเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อสักครู่
"เอ่อ เทียนว่าเราออกมานานแล้ว นี่ก็ดึกแล้วด้วย..."
"พี่รู้ แต่เทียนไม่อยากอยู่กับพี่หรอ? "
"เปล่าค่ะ เทียนแค่กลัวว่าคุณพ่อคุณแม่จะเป็ห่วง" หญิงสาวก้มหน้างุด อันที่จริงคือเธอกลัวว่าจะเกิดเหตุการณ์เหมือนเมื่อกี้ แต่จะเกินเลยไปมากกว่านี้มากกว่า เธอยังเรียนไม่จบเลย และอีกอย่างเธอจะอยากจะมอบสิ่งนี้ให้เขาในคืนงานแต่งงานด้วย...แต่ไม่รู้จะมีวันนั้นรึเปล่านะสิ
"อืม งั้นกลับกันเถอะ" ชายหนุ่มพูดขึ้น อันนี้จริงเขาก็กลัวจะเกิดเื่เกินเลยเหมือนกัน เขาไม่อยากทำร้ายเธอ เพราะเห็นกันมาั้แ่เด็กๆ เขาคิดกับเธอแค่น้องสาว เขาเชื่อความรู้สึกแบบนั้นมาตลอด
วันต่อมา........
เทียนหอมชอบมาวิ่งออกกำลังกายที่สวนสาธารณะใกล้บ้านในตอนเช้าอย่างนี้เป็ประจำทุกวัน แต่วันนี้จะพิเศษหน่อยเพราะเธอพาเทียนหอมออกมาวิ่งเล่นด้วยนั้นเอง
"น่ารักจัง" มีแต่เสียงหนุ่มแซวตลอดทาง แต่ไม่รู้ว่าชมแป้งหอม หรือชมเทียนหอมกันแน่
"อุ๊ยเทียน หมาน่ารักจังของเทียนหรอ" ภัคตราพูดขึ้น ทั้งคู่มีนัดวิ่งออกกำลังกายด้วยกันตอนเช้าแบบนี้เสมอ
"ใช่" เทียนหอมยิ้มแก้มปริ
"ไปซื้อมาั้แ่เมื่อไหร่ ไปบ้านเทียนเมื่อวานยังไม่เห็นเลย"
"พี่กรให้เป็ของขวัญวันเกิดน่ะ"
"จริงหรอ ไม่น่าเชื่อว่าพี่กรจะมีมุมแบบนี้ด้วย"
"นั่นนะสิ" เทียนหอมเห็นด้วย ไม่คิดว่าคู่หมั้นเพลย์บอยของเธอจะมีมุมแบบนี้ แถมเื่เมื่อคืนนี้ด้วย
"หน้าแดงเชียว มันมีอะไรมากกว่านั้นป่ะ? " ภัคตราพูดขึ้น
"หมายถึงอะไร"
"ก็เื่แบบว่า..."
"บ้าหรอ ฉันยังไม่มีอะไรกับพี่กรย่ะ" เทียนหอมรู้ทันความคิดของเพื่อน
"อ่อจ้าาาา แล้ววันนี้คุณหนูเทียนหอมมีแพลนจะออกไปเที่ยวไหนมั้ยจ้ะ"
"ชั้นว่าจะไปหาพี่กรที่โรงแรมเสียหน่อยน่ะ" เทียมหอมพูดขึ้น วันนี้เธอจะไปทำหน้าที่คู่หมั้นเสียหน่อย
**************************
118
