เด็กหญิงเพียงหทัยให้คำแนะนำเป็อย่างดีและเมื่อ แดเนี่ยลคำนวนดูแล้วว่าการกระทำนั้นมันเป็ผลดีกับเธอและคิดว่าเธอคงเข้าใจความหวังดีของเขา ชายหนุ่มจึงได้เดินเข้าไปใกล้ แล้วช้อนอุ้มเอาร่างบอบบางที่เบาหวิวสำหรับเขาพาไปวางลงบนโซฟาตัวยาวที่เขาใช้นอนอยู่เมื่อคืนนี้ ท่ามกลางสายตาของเด็กหญิงที่มองลุ้นกลัวว่าผู้เป็แม่จะตื่นขึ้นมาเล่นงานพี่ชายแสนดีที่ตนรักราวกับเป็คนในครอบครัวเดียวกัน จนทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี ทั้งสองจึงยิ้มให้กันอย่างมีความสุข มีความสุขที่ได้ทำอะไรให้คนที่ตนรักมีความสุขบ้าง แม้จะเป็แค่เื่เล็กๆน้อยก็เถอะ
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
พิมพ์ชนกหลับยาวไปเกือบสองชั่วโมง หญิงสาวรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่สดชื่นขึ้น แต่ท้องร้องจ๊อกๆทีเดียว เพราะวันนี้ทั้งวันเธอดื่มกาแฟเข้าไปแค่แก้วเดียวเอง ตอนนี้จึงรู้สึกหิวมาก แต่เมื่อลุกขึ้นเธอก็รีบมองไปที่เตียงของลูกก่อนอื่น เห็นลูกนอนหลับอยู่บนเตียงแล้วก็เห็นอีตาหนุ่มลูกครึ่งรุ่นน้องนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ที่เก้าอี้ข้างเตียงตรงที่ที่เธอเคยนั่งก่อนที่จะหลับไป เธอจึงได้รู้ว่าตัวเองไม่ได้นั่งอยู่ที่เดิม แล้วเธอมานอนอยู่ที่ตรงโซฟานี้ได้ยังไง
คิ้วเรียวสวยตามธรรมชาติขมวดมุ่นด้วยความประหลาดใจ
“นี่คุณ คุณไปนั่งอยู่ตรงที่ของฉันได้ยังไง แล้วฉันมานอนอยู่ตรงนี้ได้ยังไง”
แดเนี่ยลเงยหน้าขึ้นจากที่กำลังเล่นเกมส์อยู่หันไปมองคนถาม น้ำเสียงและสีหน้าของเธอบอกให้เขารู้ว่าไม่ควรที่จะพูดความจริงออกไป
“อ้าว คุณก็เดินไปนอนเองนะสิ ส่วนผมเห็นว่าเก้าอี้ตัวนี้ว่างและมันได้อยู่ใกล้เพียงพอ ผมก็เลยมานั่งเพื่อที่จะได้ดูแลเพียงพออย่างใกล้ชิดในระหว่างที่คุณหลับไงล่ะ”
ชายหนุ่มตอบพร้อมตีหน้าซื่อ หญิงสาวรู้สึกไม่ค่อยเชื่อถือคำพูดของเขานัก เพราะตนไม่เคยทำอะไรไปโดยที่ไม่รู้สึกตัวเลยสักครั้ง แต่ก็ยังไม่อยากจะเถียงกับเขาตอนนี้ เพราะยังไม่มีหลักฐานอะไรนอกจากความรู้สึกของตัวเอง
“ลูกของฉันเป็ยังไงบ้าง”
หญิงสาวรีบลุกขึ้นไปสำรวจดูลูกด้วยความห่วงใย
“ไม่ต้องห่วงนะ ผมดูแลให้เป็อย่างดี”
“ยิ่งอยู่กับคุณนั้นแหละ ที่ฉันยิ่งห่วง”
หญิงสาวแหวออกมาเบาๆเพราะเกรงว่าลูกจะตื่น
ชายหนุ่มถอนใจเฮือก
“แล้วสักวันคุณจะรู้ว่าผมรักและหวังดีต่อคุณและลูกมากแค่ไหน”
พิมพ์ชนกเบ้ปากเหยียดหยันคำพูดของเขาก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปเพื่อล้างหน้าล้างตา กลับออกมาก็ยังเห็นผู้ชายคนนั้นนั่งเฝ้าลูกของเธออยู่ข้างเตียง มันทำให้เธอเริ่มรู้สึกสับสนขึ้นมาเหมือนกัน สับสนระหว่างความเชื่อของเธอกับพฤติกรรมของเขา ทำไมมันถึงขัดแย้งกันรุนแรงอย่างนี้
“หิวไหม เดี๋ยวผมออกไปซื้ออะไรมาให้ทาน ว่าจะออกไปซื้อมาไว้ให้ั้แ่ตอนที่คุณหลับแล้ว แต่ก็กลัวว่าจะไม่มีใครอยู่เป็เพื่อนเพียงพอ เดี๋ยวคุณก็จะมาหาว่าผมดูแลลูกไม่ดีอีก”
1K
