ปล.นิยายเื่นี้ไม่ได้อ้างอิงประวัติศาสตร์ แต่งเพื่อความสนุกเฉยๆ และไรท์เองไม่มีความรู้มากในเื่นี้ อ่านเพื่อความสนุกนะจ๊ะ????
ณ มหาลัยk ปักกิ่ง
ในสถานที่ศึกษาได้มีกิจกรรมให้นักศึกษาจัดบูทขายของเพื่อเเลกเปลี่ยนวัฒนธรรม และสร้างความสนิทสนม ผู้คนต่างสนุกสนาน เช่นเดียวกับหลิงหลิงหญิงสาวที่แทบจะปกปิดร่างกายทั้งใส่เสื้อผ้าเเขนขายาว ใส่แมทปิดปาก ใส่หมวก โผล่แค่ดวงตาเท่านั้นแต่เธอกับเดินไปยิ้มไปโดยไม่มีใครรู้ เมื่อนึกถึงเพื่อนร่วมชั้นอย่างซีเหมิน หนุ่มฮอตของปี ที่ชวนเธอออกเดท พรุ่งนี้แค่คิดว่าคนหน้าตาอัปลักษณ์ ผิวดำหน้าตามีแต่สิวหนอง ดีเเต่เื่เรียนคนนี้จะได้คุยกับหนุ่มฮอตแหละ ฉับพลันมือของหลิงหลิงถูกดึงจากด้านข้าง เธอหันไปก็พบกับ เด็กสาวที่น่าอ่อนกว่าเธอหน้าตาจิ้มลิ่ม ดูน่ารักสดใส ก่อนเด็กสาวจะพูดว่า "นี้~พี่สาวคนสวยสนใจดูของประดับโบราณก่อนรึป่าวว"เด็กสาวหรือมีมี่ ยิ้มตาปิดส่งให้สาวตรงหน้า
"555+พี่สาวคนสวยเหรอ.."หลิงหลิงพูดพลางดึงแมทที่ปากลง เผยให้เห็นสิว เต็มใบหน้าและใบหน้าหมองคล้ำ มีมี่ยืนอึ้งพักหนึ่งไม่ใช่ว่าเธออึ้งกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยสิว แต่เป็ ภาพสาวคนหนึ่งทับหลิงหลิงมีใบหน้าที่สวยงามมาก
"หึ อึ่งล่ะสิกับน่าที่น่าเกียดนี้"หลิงหลิงพูดก่อนเมื่อเห็นแม่ค้าตัวน้อยยังอึ้งอยู่ก่อนจะเดินไป
"เดี๋ยวก่อน!" มีมี่รีบคว้ามือผู้หญิงตรงหน้าอีกครั้ง เธอจะปล่อยให้ลูกค้าที่หลงเข้ามาไปไม่ได้!
"อะไรอีก!.."
"โถ่ พี่สาวคนสวยอย่าพึ่งโกรธสิจ๊ะ นี้ๆ.. ฉันมีแหวนหยกอยู่ของหายากนะ มีความเชื่อว่าจะสมปราถนาเื่ที่ขอ"มีมี่รีบพูดยาวเยียด ให้ลูกค้าเธอฟัง
หลิงหลิงก้มมองแหวนหยกสีขาวหม่นมีสีชมพูปนๆ เธอหยิบมาดูอย่างใกล้ คิดในใจ เเหวนหยกสมัยนี้ใครยังใส่อีก ก่อนที่จะวางจู่ๆ หลิงหลิงก็เจ็บแปล๊บขึ้นที่อกด้านซ้าย เธอรู้สึกบางอย่างความรู้สึกบอก ้าแหวนวงนี้!
"เท่าไหร่.." หลิงหลิงตัดสินใจซื้อตามความรู้สึก
"300หยวนถูกๆลดให้พิเศษ อ่อ..มันมีเเหวนหยกอีกวงคู่กัน รอแปปน่ะ.."มีมี่ก้มลงหากล่องใส่แหวนอีกวงจะให้ลูกค้าเป็พิเศษ เพราะเป็ลูกค้าคนแรก!???? มีมี่เจอกล่องสีดำ หยิบขึ้นมาเปิดดูมีแหวนหยกสีขาวปนเขียวอีกวงก่อนจะเงยมองลูกค้าแต่พบเพียงความว่างเปล่า และเงิน300หยวนวางไว้เอ้าจะรีบไปไหนของเค้า ไว้เจอค่อยให้ล่ะกันคิดดังนั้นมีมี่ก็ขายของต่อ "แวะดูก่อนได้นะคะเครื่องประดับสวยๆหายากราคาถู๊กถูก เอ้าพี่สาวคนสวยดูก่อนได้จ้าา"
วันรุ่งขึ้น ่เวลา4โมงเย็น หลิงหลิงมายังตึกร้างหลังมหาลัยที่นัดแนะกับหนุ่มสุดฮอต ซีเหมิน เธอตื่นเต้นดีใจมาก ถึงกับซื้อชุดใหม่ แต่งหน้ามาด้วย หลิงหลิงได้แต่เหม่อลอย คอยืดคอยมองหาร่างชายหนุ่ม เวลาผ่านมา2ชั่วโมงหลิงหลิงก็ยังคงคอยอยู่หน้าตึก เเต่จู่ๆเธอก็นึกได้บางทีเค้าอาจจะรอเธอข้างในเเล้วคิดดังนั้นหลิงหลิงก็เดินไปไหนตึกร้าง ผ่านห้องเเล้วห้องเหล่า ก็เจอชายหนุ่มยืนหันหลังอยู่ในห้องหนึ่ง เธอไม่รอช้ารีบวิ่งไปหา
"ซีเหมินจ๊ะ รอนานไหม" เธอเอ๋ยขึ้น ชายหนุ่มหันมามองเธอ ว้าวเค้ารูปหล่อๆจริงอย่างกับอปป้า หลิงหลิงที่มั่วแต่หลงเสน่ห์ซีเหมิน รู้ตัวอีกที ก็มีผู้ชาย4-5คนเดินเข้ามา เธองุนงง หันมองซีเหมินสลับกับคนพวกนั้น ก่อนที่ผู้ชายพวกนั้นกับซีเหมินหัวเราะออกมา อย่างสนุกสนาน
"กูบอกเเล้วว่าต้องมาเอาเงินมาเว้ย" ซีเหมินพูดพลางแบมือ รับเงินจากลุ่มชาย
"นี้มันอะไรกัน ..ซีเหมินนาย.." หลิงหลิงที่เดาเหตุการณ์ตรงหน้าออกน้ำตาเริ่มคลอเบ้าเธอภาวนาให้ชายหนุ่มไม่เป็อย่างที่เธอคิด
"เอ้ายายอัปลักษณ์นี้ แทนที่จะมาให้ช้ากว่านี้หน่อยฉันคงไม่ต้องเสียเงิน" ชายคนหนึ่งพูด
"เราพนันกันนะ แม่คนสวย!ถ้าเธอมาไม่เกินทุ่มนึง ซีเหมินจะชนะไง" อีกคนพูดต่อ ตอนนี้ร่างกายเธอมันชาไปทั้งตัวได้แต่กำหมัดแน่น เห็นเธอเป็แค่ยัยอัปลักษณ์ที่เอามาพนันกันเล่น น้ำตาเธอค่อยไหลอาบแก้ม
"อ้าวเห้ยซีเหมิน แฟนแกร้องว่ะ5555"
"แฟนบ้าอะไร แค่ลดตัวไปคุยด้วยก็ขยะแขยงเต็มที "ซีเหมินพูดพลางมองเหยียด ก่อนที่ทั้งกลุ่มจะเดินออกไปพร้อมเสียงหัวเราะ แต่ไม่ลืมที่ล็อคประตูขังคนข้างในไว หลิงหลิงที่ตัวเเข็งถือ เจ็บใจนักไอ้พวกเลว! เธอกำมือเเน่นก่อนที่ร่างกายจะอ่อนแรงทรุดลงกับพื้น เธอปล่อยโฮร้องไห้ นี้ครั้งที่9ที่เธอมีความรัก ์ทำไมลงโทษเธอแบบนี้กัน
มีมี่ ที่เดิมทีมักมาถ่ายวิดิโอเล่น กู่เจิ้ง หลังตึกร้างบ่อยๆ เธอตั้งกล้องใส่ชุดจีนโบราณสีฟ้าขับกับผิว ตั้งกล้องให้เห็นวิวด้านหนังที่พระอาทิตย์กำลังตกดินก่อนเริ่มบรรเลง เธอบรรเลงไปเรื่อยๆ กับได้ยินเสียงสะอื้นหลาวกับเพลงที่เธอเล่นนั้นมันร้องไห้ได้!? เธอยังบรรเลงแต่เสียงสะอื้นก็ดังเรื่อยๆ มีมี่เริ่มมีความกลัวหยุดเล่นกู่เจิงทันที ก่อนจะหาต้นตอเสียง เธอเดินไปในตึกเสียงเริ่มดังชัดเรื่อยๆจนหยุดอยู่หน้าห้องนึง ที่มีกุญแจล็อค มีมี่เริ่มไม่แน่ใจว่าเธอได้ยินเสียงคนหรือผี เสียงสะอื้นยังคงดังพร้อมก่นด่า
"ไอคนเลว ผู้ชายก็เลวเหมือนกันหมด!ฮือๆๆ"มีมี่เเน่ใจเเล้วว่าข้างในคือคน
"เอ่อ นี้ฉันเอ่อ.. จะปลดล็อคให้น่ะ เธอโอเคไหม.?" หลิงหลิงไม่ตอบเสียงนรงหนาเธอยังคงร้องต่อไปจนได้ยินเสียงคนไขกุญแจเข้ามา พบกับหญิงสาวน่าตาสะสวย ในชุดโบราณทำเอาเธอช็อคไปเลย
"พอดีกุญแจมันหล่อนอยู่หน้าประตูนะ .."มีมี่ เดินเข้าไปพลางเธอไม่รู้ว่าทำไมหญิงตรงหน้าที่มีสภาพแบบนี้แหละมาอยู่ที่นี้ได้ไงเมื่อหลิงหลิงเงยหน้าสบตาเธอ
"อ่ะ พี่สาวคนสวยนี้หน่า"มีมี่เมื่อรู้ว่าเป็คนที่เธอรู้จักก็รีบนั่งลงข้างๆทันทีมีมี่ยังคงเห็นใบหน้าที่สวยงามซ้อนทับหลิงหลิงอยู่ก็เอ่ยถามด้วยความเป็ห่าง
"เกิดอะไรขึ้น พี่สาว.." เพียงเเค่นั้น หลิงหลิงก็ปล่อยโฮขึ้นอีกครั้ง พร้อมซบอกมีมี่ทั้งที่พึ้งเคยเจอกันแต่เธอกลับรู้สึกผูกพันธ์มาก มีมี่ก็เช่นกัน เธอกอดปลอบก่อนจะรับฟังเื่ราวทั้งหมดของหลิงหลิง
"โถ่ ไอ้ชาติชั่วนั้น!! กล้าดียังไงมาว่าพี่หลิงหลิง ของฉัน" มีมี่ที่โกรธเป็ฟื้นเป็ไฟ หลิงหลิงทั้งสวยขนาดนี้กลับทำได้ลง!!
หลิงหลิงเห็นดังนั้นห็เผลอหัวเราะให้กับความน่ารักคนตรงหน้าไม่ได้
"เฮ้อช่างมันเถอะ ได้ร้องก็สบายใจแล้ว????" หลิงหลิงพูดขึ้น มีมี่เห็นคนตรงหน้าหัวเราะได้ก็เบาใจก็จะเหลือบเห็นเเหวน ที่หลิงหลิงสวมไว้ จึงนึกได้
"จริงสิ ..อ๊ะ นี้เป็เเหวนอีกวงที่น้องต้องให้พี่หลิงหลิง "มี่มี่พูดพลางยืนให้
"ไม่ต้องหรอก ถือว่าพี่ให้เป็ของขวัญ"
"แต่จริงๆมันก็เป็ของน้องอยู่แล้ว???? แต่ช่างเถอะ!? "มีมี่หยิบแหวนขึ้นมาสวมในนิ้วชี้ซ้าย ของหลิงหลิงนิ้วนางขวา ทันใดนั้น จู่ๆเกิดแผ่นดินไหว ทั้งคู่ใจับมือกันทันที หลิงหลิงเห็นท่าไม่ดีเพดานเริ่มแตก จับมือมีมี่พาวิ่งออก ทั้งคู่วิ่งออกอย่างทุลักทุเล เกือบจะถึงประตูทางออกอยู่ๆเพดานก็หล่นลงมาทั้งขึ่นหลับตาทันทีรอรับชะตากรรม แต่ภายในใจทั้งสอง'ยังไม่อยากตาย!!' ก่อนร่างทั้งสองจะไร้สิติถูกตึกถล่มทับใส่ร่าง มีเพียงมือที่ยังคงจับกับไว้เเหวนค่อยๆแต่สลายพร้อมความปรารถนาแรงกล้าสุดท้าย...
222
