Another World Fantasy

        เมื่อ 2 วันที่แล้วผมได้ต่อสู้กับพวกพ้องของลุงพังก์คนนั้นที่เคยอวดเบ่งตอนที่ผมนำศพมอนสเตอร์ขายให้กับพนักงานของกิลด์นักผจญภัยซึ่งมีจำนวนหลายตัว จากนั้นผมก็กำจัดพวกพ้องของลุงพังก์ทุกคนโดยที่ไม่มีใครรอดกลับไปแม้แต่คนเดียว สถานที่ผมกำจัดพวกลุงพังก์นั้นมีเงินและอุปกรณ์หล่นลงมาจากผู้เล่นที่เสียชีวิตเป็นจำนวนมากมายซึ่งผมได้เก็บเงินและสิ่งของต่างๆพวกลุงพังก์โดยไม่ให้เหลือแม้แต่ชิ้นเดียว

        หลังจากที่เก็บเงินและอุปกรณ์ของพวกลุงพังก์นั่นจนหมดจึงรีบออกเดินทางโดยมุ่งหน้ามาที่เมือง 'เปตราท์' ตลอดระยะเวลา 2 วัน

        "เฮ้อ....! ในที่สุด ก็มาถึงแล้วล่ะ พูจิ!"

        "พู พูๆ"

        พูจิเคลื่อนไหวร่างกายราวกับว่ากำลังทำท่าทางเบื่อหน่ายที่ไม่ได้กินมอนสเตอร์ข้างทาง...มันพลางทำให้ผมคิดว่าสไลม์เป็นสัตว์กินเนื้อเหรอนี่...!

เมื่อเข้ามาในเมืองแล้วผมรีบไปร้านซ่อมอาวุธกับพวกชุดเกราะผมก่อนที่จะลงดันเจี้ยนทั้งๆที่ในใจผมอยากรีบไปลงไปฟาร์มเลเวลให้เร็วสุด แต่ก็ต้องเผื่อกรณีที่มันพังก่อนเจอกับบอสน่ะสิเลยช่วยไม่ได้ เซ็งจริงๆ จากนั้นผมก็หาที่พักโรงแรมในเมืองนี้เพื่อทำความสะอาดคราบเลือดจากพวกพ้วกของลุงพังก์นั่นแล้วออกตระเวณหาซื้อสมุนไพรกับน้ำยาที่จำเป็นในการลงดันเจี้ยนโดยระหว่างที่กำลังซื้อของอยู่ได้สอบถามพ่อค้าในร้านเกี่ยวกับมอนสเตอร์ในดันเจี้ยนด้วย

        "นี่ลุง! มอนสเตอร์ในดันใกล้ๆนี้เป็นแบบไหนเหรอครับ?"

        "คุณลูกค้าถามมานี่คือ...คุณกำลังเดินทางไปปราบมอนสเตอร์ในดันเจี้ยนใช่มั้ยครับ?"

        "ใช่ครับ!"

        "อืมมมม...! มันเป็นมอนสเตอร์ที่คล้ายๆกับหนอนครับ สามารถปล่อยพิษออกมาจากตัวได้ด้วย ในฝูงก็มีสีที่แตกต่างไปจากตัวอื่นอีกด้วยครับ"

ผมได้ฟังแล้วรู้สึกเคลือบแคลงใจกับสีของมอนสเตอร์เหมือนว่ามันจะมีสกิลแตกต่างจากสีปกติงั้นเหรอก็สมกับเป็นดันเจี้ยนแรงค์ระดับล่างถึงกลาง แต่ว่าพลังโจมตีกายภาพผมรวมๆก็มีค่าเกิน 150 กว่าหน่วยแล้วล่ะนะ ดังนั้นจำเป็นต้องรีบพยายามกำจัดมันให้เร็วที่สุดก่อนที่มันจะโจมตีหรือใช้สกิลใส่ผม

        "ขอบคุณครับลุง ผมเอานี่และนี่เพิ่มด้วย"

        "โอ้~~~~! ขอบใจมากๆคุณลูกค้า"

        เมื่อผมซื้อสมุนไพรและน้ำยาที่สำคัญเสร็จแล้วจึงรีบไปรับอาวุธกับชุดเกราะที่ซ่อมเสร็จเรียบร้อยจากร้านขายอาวุธ แล้วเดินทางไปลงดันเจี้ยนกับพูจิที่กำลังเคลื่อนไหวร่างกายเหมือนเริ่มหิวข้าวแล้ว

**********************************************************************************************

        เมื่อผมมาถึงทางเข้าดันเจี้ยนแล้วมองดูรอบๆทางลงไป เห็นแล้วรู้สึกว่านี่มันเหมือนรูหนอนเลยนี่...! สงสัยเวลาต่อสู้น่าจะเคลื่อนไหวลำบากเพราะลักษณะดินที่กำลังเหยียบอยู่นั่นมีลักษณะนุ่มนวลในเวลาที่เหยียบลงไปแล้วความสูงของดินไม่เสมอเท่ากัน มันจึงทำให้ผมที่เป็นผู้เล่นระยะประชิดเคลื่อนไหวลำบาก ถ้าหากโดนปล่อยสกิลพิษใส่นั้นคงหลบยากน่าดู

        พอคิิดเสร็จสักพักผมจึงเดินลงไปเรื่อยๆสักพักหนึ่งเริ่มมองเห็นหนอนฝูงหนึ่งมีจำนวนเกือบ 50 ตัวเท่าที่เห็นในระยะของสายตาผมแล้วทันใดนั้นพวกมันวิ่งมาทางนี้และพ่นพิษใส่เป็นจำนวนหลายตัว

        "หลบเร็ว พูจิ"

        "พู พูๆ"

        ผมกระโดดหลบพิษที่พ่นมาทางนี้แล้วจังหวะที่เหยียบลงพื้นนั้นเผลอเหยียบไปโดนใส่บริเวณของเมือกที่มอนสเตอร์ตัวสีน้ำตาลพ่นออกมา มันทำให้ผมเคลื่อนไหวลำบากเข้าไปอีกแล้วคิดว่าไม่แปลกใจเลยถ้าหากผู้เล่นส่วนใหญ่หลายๆคนไปฟาร์มเลเวลที่ดันอื่นกันเพราะมันไม่ค่อยคุ้มค่าต่อความเสี่ยงเท่าไหร่ถึงแม้ว่าจะได้เลเวลและไอเทมพิเศษที่ดรอปจากตัวมอนสเตอร์ก็ตามแต่

        ☼ ได้รับผลจากสกิลเมือกเหลวของแม็กกอทสีน้ำตาล ความเร็วลดลง 10%

        "ซวยแล้วล่ะ พูจิ นี่มันงานยากกว่าที่คิดไว้ซะอีก"

        "พู พูๆๆ"

        แถมยังไม่พอทางด้านหลังยังมีมอนสเตอร์อีกฝูงหนึ่งกำลังวิ่งเข้ามาตลบทางด้านหลังของผมกับพูจิ ทำให้ผมโดนปิดทาง...! ผมจึงคิดว่าถ้ามอนสเตอร์เป็นแมลงก็น่าจะแพ้ทางไฟระดับหนึ่ง แล้วยิ่งเวทย์ไฟของพูจิยกระดับขึ้นมาจนถึงระดับกลางแล้วทำให้งานนี้สงสัยต้องพึ่งพาพูจิเป็นส่วนใหญ่แล้วล่ะนะ

        "พูจิ มอนสเตอร์ดันเจี้ยนนี้ยกให้พูจิเลย"

        "♪~ พูๆ พูๆ ~♪"

        "เดี๋ยวฉันป้องกันด้านหลังไว้ จัดการตัวข้างหน้าให้หน่อย"

        "พู พูๆ"

        "โอ้วววววววววววววววว!!!!!"

        ผมวิ่งเข้าไปฟันพวกมอนสเตอร์โดยพยายามหลบพิษไปด้วย

        "ฉัวะๆๆๆๆๆ ควั่บ ฉัวะๆๆๆๆๆ"

        "ชี๊~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~!"

        "ชี๊!!!! ชี๊ๆๆๆๆ ชี๊"

        *แม็กกอทได้รับความเสียหายเกินขีดจำกัด

        *แม็กกอทถูกกำจัดแล้ว

        *เลเวลอัพ

        มอนสเตอร์ 'แม็กกอท' ร้องออกมาโหยหวนแล้วสิ้นใจตายลงไปทีละตัวๆๆ จนหมดทุกตัว

        ผมกำจัดมอนสเตอร์ทางด้านหลังเสร็จแล้วจึงหันหลังกลับไปดูพูจิ...ที่กำลังใช้เวทย์ไฟใส่ฝูงมอนสเตอร์ทั้งหมดนั้นร่งกายไหม้เกรียมจนได้ที่แล้วไล่กินทั้งหมดโดยที่ร่างของพูจิมีพิษของมอนสเตอร์ติดอยู่ หลังจากที่กินมอนสเตออร์ทั้งหมดเข้าไปแล้วสักพักพิษที่ติดร่างของพูจิอยู่ก็ถูกพูจิดูดแล้วกินเข้าไปเหมือนกัน...

        "อืม...! สัตว์เลี้ยงคนอื่นจะเก่งเหมือนพูจิรึเปล่า? หรือว่าพูจิที่เป็นสัตว์เลี้ยงของผมนั้นแปลกกว่าสัตว์เลี้ยงของคนอื่นเค้า"

        หลังจากนั้นผมกับพูจิก็ช่วยกันฟาร์มเลเวลจากการฆ่ามอนสเตอร์ต่อไปเรื่อยๆ โดยที่ผมยังคงได้รับผลจากสกิลเมือกเหลวอยู่จึงทำให้เคลื่อนไหวช้าลง แต่ว่ายังพอโชคดีหน่อยที่สกิลนี้มันไม่มีผลซ้อนทับกัน ถ้าไม่อย่างงั้นผมคงเป็นเป้านิ่งให้มอนสเตอร์โจมตีถึงจนชีวิตแล้วล่ะนะและในที่สุดผมก็เจอทางลงไปชั้นที่ 4

เมื่อผมเดินลงไปถึงพื้นที่โล่งๆ แล้วเจอประตูบานใหญ่เหมือนกับดันเจี้ยนที่เคยเข้าไปฟาร์มเลเวลครั้งที่แล้ว จากนั้นจึงเปิดประตูเข้าไปพร้อมกับพูจิแล้วเจอมอนสเตอร์คล้ายๆหนอนมีขนาดตัวใหญ่มหึมาจนเกือบครึ่งห้อง อีกทั้งยังมีพวกลูกๆของมันอยู่กันเป็นฝูงใหญ่ใกล้ๆกับมันที่เห็นแล้วอยากอาเจียนสุดๆ จนทำให้ผมรู้สึกคิดผิดจริงที่มาฟาร์มเลเวลดันเจี้ยนนี้ ในขณะที่มัันยังไม่สนใจผมจึงเปิดหน้าต่างเมนูแล้วรีบเช็คสเตตัสมันโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

        ☼ มอนเตอร์

        ► ชื่อ : ราชินีแม็กกอท เลเวล : 92

        ► เลือด : 11,800 มานา : 8,715

        ► พลังโจมตีกายภาพ : 114

        ► พลังป้องกันกายภาพ : 122

        ► พลังโจมตีเวทย์ : 113

        ► พลังป้องกันเวทย์ : 112

        ► ความแข็งแกร่ง : 112

        ► ความเร็ว : 67

        ► ความแม่นยำ : 65

        ► ความอึด : 113

        ► ปัญญา : 95

        ► สกิล: คำราม(ระดับต้น 5) , พ่นพิษ(ระดับกลาง 2) , เมือกเหลว(ระดับต้น 5)

        อึ่กกกก..! นี่มันค่าสเตตัสโดนยกระดับขึ้นไปอีกหลายขั้นเลยนะจากระดับของบอสดันเจี้ยน E ทำให้ผมคิดว่าหลังจากกำจัดบอสดันเจี้ยนนี้เสร็จแล้วคงต้องรีบตามหาคนมาเข้าร่วมปาร์ตี้กับวิธีที่ใช้อัพเกรดอาวุธแล้วล่ะนะ ถ้าไม่อย่างงั้นเวลาเจอบอสตัวต่อไปคงไม่สามารถทำความเสียดายได้สักหน่วยเลย

หลังจากที่ผมเช็คสเตตัสของบอสเสร็จเรียบร้อยแล้วสักพักก็เห็นลูกของบอสนั้นกำลังมองมาทางประตูที่ผมยืนอยู่...

        "ชี่ๆๆ"

        เสียงที่ผมได้ยินนั้นดูเหมือนว่าลูกของบอสตัวนั้นน่าจะกำลังส่งสัญญาณอะไรสักอย่างให้กับฝูงของมัน แล้วสักพักหลายๆตัวเริ่มหันหน้าของมันมองมาที่ผมกับพูจิพร้อมๆกันแล้วทันใดนั้นเอง พวกมันรีบวิ่งเข้ามาหาผมโดยมีจำนวนหลายร้อยกว่าตัวเพื่อที่กำจัดผู้บุกรุกในห้องของราชินีมัน

        ...รอช้าอยู่ทำไมเล่า ผมรีบตั้งท่าดาบแล้วเตรียมพร้อมต่อสู้กับพวกมันทั้งหมดในทันที...!

**********************************************************************************************