เนื่องจากสำนักแห่งนี้มีพื้นที่กว้างขวาง เรือนแต่ละเรือนผู้ที่อยู่อาศัยจะต้องดูแลความสะอาดกันเอง อุปกรณ์ทำความสะอาดต่างๆสามารถเบิกได้จากส่วนกลาง
ส่วนเื่อาหารการกินของแต่ละเรือนนั้น ขึ้นอยู่กับเ้าของเรือน โดยปกติจะมีแม่ครัวจากส่วนกลางคอยดูแล หากคิดจะลงมือปรุงอาหารเองก็สามารถทำได้ เพราะแต่ละเรือนมีห้องครัวเป็ของตนเอง ในส่วนของวัตถุดิบ เ้าของเรือนสามารถเบิกได้จากห้องครัวที่ส่วนกลาง
สำหรับผู้ที่มาตอนรับพวกหลี่ซูเม่ยตอนที่พวกนางมาถึงสำนักและนำทางพวกนางไปยังเรือนพักก็คือพ่อบ้านนั่นเอง พ่อบ้านประจำสำนักแห่งนี้คือ 'พ่อบ้านไห่'
พ่อบ้านไห่บอกกับทุกคนว่าตัวท่านเองอยู่ที่นี้ั้แ่สำนักได้ถูกตั้งขึ้น สถานที่แห่งนี้ถึงแม้มันจะกว้างใหญ่ แต่ก็มีผู้คนอยู่ไม่มาก ดังนั้นทุกคนจึงอยู่ด้วยกันดั่งครอบครัว ปัญหาจึงไม่ค่อยเกิด
หากผู้ใดมีปัญหา สามารถแจ้งให้พ่อบ้านไห่ทราบได้ตลอด ซึ่งพ่อบ้านไห่คือผู้ที่มีหน้าที่คอยประสานงานกับฝ่ายต่างๆในสำนัก รวมทั้งเป็ผู้แจกจ่ายสิ่งของต่างๆให้แต่ละเรือนตามที่ท่านเ้าสำนักได้ระบุเอาไว้
ระหว่างที่พวกหลี่ซูเม่ยเดินไปยังเรือนของพวกนาง พ่อบ้านไห่ได้บอกกฎคร่าวๆของสำนักให้พวกนางฟัง ข้อแรก ทุกวันหลี่ซูเม่ยจะต้องตื่นนอนตอน*ยามเหม่่า เริ่มเรียนตอน**ยามเฉิน เลิกเรียนตอน***ยามเซิน หากวันไหนไปเรียนไม่ได้ต้องส่งคนไปแจ้งให้พ่อบ้านไห่ทราบ
*ยามเหม่า คือ่เวลาั้แ่ 05:00 น. ถึง 07:00 น.
** ยามเฉิน คือ่เวลาั้แ่ 07:00 น. ถึง 09:00 น.
***ยามเซิน คือ่เวลาั้แ่ 15:00 น. ถึง 17:00 น.
ข้อต่อมาทุกคนต้องมารับประทานอาหารเที่ยงรวมกันทุกวัน หากไปไม่ได้ต้องแจ้งให้พ่อบ้านไห่ทราบ
ข้อที่สาม หากคิดออกไปเที่ยวเล่นหรือทำธุระนอกสำนัก ต้องได้รับอนุญาตจากท่านเ้าสำนักก่อนจึงจะออกไปได้
ข้อที่สี่ ในแต่ละเดือนจะมีเบี้ยเลี้ยงให้ลูกศิษย์ในสำนัก โดยลูกศิษย์แต่ละคนจะต้องไปรับจากพ่อบ้านไห่ด้วยตนเองเท่านั้น
พูดถึงตรงนี้ ทุกคนก็เดินมาถึงเรือนของหลี่ซูเม่ยพอดี พ่อบ้านไห่จึงแจ้งให้นางทราบว่า "พรุ่งนี้ข้าน้อยจะมารอรับคุณหนูตอนยามเฉินเพื่อไปพบท่านเ้าสำนักที่เรือนส่วนกลางนะขอรับ
ส่วนอาหารมื้อเย็นได้ถูกเตรียมไว้ให้ในเรือนเรียบร้อยแล้วขอรับ หากไม่มีอะไรแล้วข้าน้อยขอตัวก่อน"
"เ้าค่ะท่านพ่อบ้านไห่ ขอบคุณมากเ้าค่ะ" หลี่ซูเม่ยตอบพร้อมกับโค้งตัวลงคารวะพ่อบ้านไห่
หลังจากส่งพ่อบ้านไห่ เก็บของและรับประทานอาหารเย็นกันเรียบร้อยแล้ว หลี่ซูเม่ยจึงเรียกทุกคนมานั่งคุยกัน
"พี่ใหญ่ พี่รอง พี่สาม พี่สี่ พวกท่านช่วยอยู่เป็เพื่อนข้าก่อนได้หรือไม่เ้าคะ ข้าไม่อยากอยู่คนเดียว"
"พวกข้าสองคนมีธุระต้องไปทำ พวกเ้าสามคนอยู่ด้วยกันไปก่อนแล้วกัน" สือปาตอบ
สือซานจึงกล่าวต่อว่า "อย่างที่บอกไปว่าสถานที่แห่งนี้เป็ที่ที่ปลอดภัยที่สุดในเวลานี้ แต่พวกเ้าก็ไม่ควรประมาท
หากออกไปเดินเล่นนอกเรือน ก็ไม่ควรออกนอกเขตเรือน
ตอนนี้ดึกแล้ว อยู่แต่ในเรือนดีที่สุด พรุ่งนี้เช้าพวกเราค่อยไปเดินสำรวจด้วยกัน"
"เ้าค่ะ/ขอรับ" เด็กทั้งสามตอบรับกันอย่างพร้อมเพรียง
หลังจากที่ทั้งสองคนจากไปแล้ว หลี่ซูเม่ยจึงเอ่ยขึ้นว่า "งั้นพวกเรามาหาอะไรทำกันเถอะ"
"อืม...พวกเรามาแนะนำตัวเองกันอีกรอบดีหรือไม่
ข้ายังไม่รู้เลยว่าพี่สามกับน้องเล็กมาจากที่ไหนกันบ้าง ระดับพร์ ระดับพลังยุทธ์ แล้วก็ตราสัญลักษณ์ของพวกท่านเป็ยังไง
แล้ว...หากใครอยากจะพูดอะไรนอกเหนือจากนั้น ก็สามารถเพิ่มเติมเข้าไปได้ ไม่บังคับกัน พวกเ้าว่าอย่างไร" มู่ไป๋อันเสนอ
หลงชุนต๋าทำท่าคิดสักพัก ก่อนเอ่ยขึ้นมา "ข้าขอร่วมด้วย ตอนนี้เป็โอกาสที่ดี พวกเราสามารถคุยกันได้โดยไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครมาแอบฟัง อีกอย่างพวกเราจะได้สนิทกันมากขึ้นอีกด้วย"
หลี่ซูเม่ยพยักหน้าเห็นด้วยเช่นกัน "ข้าขอร่วมด้วยเช่นกันเ้าค่ะ"
เมื่อเห็นว่าทุกคนเห็นด้วย หลงชุนต๋าจึงเสนอว่า "เช่นนั้นเริ่มจากน้องเล็ก ต่อด้วยน้องสี่ และจบลงที่ข้าดีหรือไม่"
หลี่ซูเม่ยและมู่ไป๋อันมองหน้ากันก่อนจะตอบพร้อมกันว่า "ดีเ้าค่ะ"
หลังจากตกลงกันเรียบร้อยแล้ว หลี่ซูเม่ยจึงเริ่มแนะนำตัวเป็คนแรก "ข้าชื่อหลี่ซูเม่ย บุตรีของท่านเสนาบดีแห่งแคว้นจูเสวี่ย อายุ 5 ขวบ ระดับพร์สีเขียว ระดับพลังสีแดง ตราสัญลักษณ์รูปหงส์แดงเ้าค่ะ
ข้ารู้สึกโชคดีมากๆที่ได้รู้จักกับพวกท่าน ถึงแม้ว่าพวกเราจะรู้จักกันได้ไม่นาน แต่พี่ทุกคนใจดีกับข้ามาก คอยดูแลข้าเป็อย่างดี ไว้วันไหนที่พี่ใหญ่กับพี่รองว่าง พวกเราไปเที่ยวในเมืองด้วยกันดีหรือไม่"
หลี่ซูเม่ยมองไปยังมู่ไป๋อัน "ได้สิๆ" มู่ไป๋อันตอบอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้นนางจึงมองไปยังหลงชุนต๋าต่อ "อือ แต่น้องเล็กต้องไปของอนุญาตท่านเ้าสำนักก่อนด้วยนะ อย่าลืมซะละ" หลงชุนต๋าตอบกลับพร้อมกล่าวเตือนความจำ
หลี่ซูเม่ยได้ยินดังนั้นจึงอุทานขึ้น "จริงด้วย! งั้น...พวกเราทั้งสามคนก็ไปของอนุญาตท่านอาจารย์ด้วยกันดีหรือไม่เ้าคะ"
"น้องเล็ก พี่สี่คนนี้คิดว่าเ้าไปคนเดียวจะดีกว่านะ เพราะเ้าเป็ศิษย์ของท่านเ้าสำนัก และถือเป็การฝึกความกล้าของเ้าไปในตัวด้วย" มู่ไป๋อันเสนอความคิดเห็น
"โธ่ พี่สี่ ข้ารู้ว่ามันจะดีกว่าถ้าข้าไปพบท่านอาจารย์คนเดียว แต่ขะ...ข้ากลัวนิเ้าคะ พวกท่านไปด้วยกันกับข้านะเ้าคะ นะ นะ นะเ้าคะ" หลี่ซูเม่ยพูดพลาง ส่งสายตาอ้อนวอนไปยังพี่ทั้งสอง
และในที่สุด หลงชุนต๋าก็ทนต่อดวงตาสีอำพันอันเปล่งประกายคู่นั้นของหลี่ซูเม่ยไม่ไหว "ก็ได้ ก็ได้ พวกเราไปด้วยกันทั้งหมดนี่แหละ"
"พี่สาม ท่านไม่คิดจะถามข้าบ้างหรือ ว่าข้าอยากไปด้วยหรือไม่" มู่ไป๋อันพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจปนโมโห
"เ้าอย่าอารมณ์ไม่ดีสิ ตอนแรก ข้าก็คิดจะถามเ้าอยู่เหมื่อนกัน แต่คิดไปคิดมา ข้าคิดว่าไม่ต้องถามจะดีกว่า เพราะท้ายที่สุดแล้ว ยังไงเ้าก็ต้องไปด้วยอยู่ดี" หลงชุนต๋าตอบกลับพร้อมแสดงสีหน้ารู้สึกผิด
หลี่ซูเม่ยได้แต่หันหน้ามองไปทางซ้ายทีทางขวาที อยากจะห้ามไม่ให้ทั้งคู่ทะเลาะกัน แต่ทุกครั้ง พอนางกำลังจะเอ่ยปาก จะต้องมีใครสักคนพูดขึ้นมาก่อน ทำให้นางต้องล้มเลิกความคิดที่จะห้าม แล้วกลายมาเป็ผู้รับชมรับฟังที่ดีต่อไป
------------------------------------------------------
พ่อบ้านไห่ - อายุ ??? เป็พ่อบ้านประจำสำนัก พร์สี??? ระดับพลังยุทธ์สี???
กลุ่มคนที่เดินทางมากับหลี่ซูเม่ยทั้ง 5 คนได้แก่
พี่ใหญ่ -> สือซาน
พี่รอง -> สือปา
พี่สาม -> หลงชุนต๋า
พี่สี่ -> มู่ไป๋อัน
น้องเล็ก -> หลี่ซูเม่ย
(ดูรายละเอียดตัวละครทั้ง 5 ได้ที่ท้ายตอนที่ 03 100% ค่ะ)
---------------------------------------------------------
* มาต่อให้แล้วนะคะ ฝากติดตามตอนต่อไปของไรท์ด้วยน้าา ขอบคุณค่ะ
7K
