ตอนที่เก้าสิบห้า ที่สามแห่งแผ่นดิน
ตามตำนานนั้นของมังกร
มังกรแดงนั้นแม้จะคิดว่าตนเองเก่งกาจที่สุดคือหัวตรงกลางของเทียแมต
ว่าตนเองแข็งแกร่งมากที่สุดในบรรดามังกรสี chromatic
แต่กระนั้นก็ตามพวกเขาก็ยังไม่กล้าหาเรื่องกับมังกรทองGolden Dragon ตรงๆ
อันดับสามคือมังกรเงิน Silver Dragon
ที่ไม่ชอบการบังคับใช้กฎอย่างเข้มงวดอย่างมังกรทองแต่ชอบการเฝ้าดูมนุษย์อยู่ห่างๆอย่างห่วงๆและมีมุมมองในระยะยาวมากกว่า
แต่เนื่องจกาผมไม่ใช่คนเรซิสม์ที่ดูสัตว์ประหลาดจากสีผิว
แม้ผมจะเกลียดภูตแต่นั่นมาจากพฤติกรรมของพวกเขาไม่ใช่สีผิวโปรดเข้าใจไว้ด้วย
มันมีเหตุผลอยู่ที่ดินแดนภูตของมอร์แกนเลอ เฟย์ใน FGO นั้นกลายเป็นดินแดนป่าเถื่อน
Shithole country
ว่าอย่างน้อยมังกรนั้นมีอีโก้หลงตัวเองแม้แต่มังกรทองบางทีก็กลายเป็นทรราชย์ได้
แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ยังสามารถสร้างประเทศได้ค่อนข้างต่างกับภูตที่เราไม่สามารถเรียกว่าการปกครองแบบประเทศได้ลงคอ
“เอ ท่านชวาร์ซสนใจยึดครองอาณาจักรนี้ไหมข้าสามารถช่วยได้”
ทุกคนมองผมอย่างปากอ้าตาค้างที่คิดว่า
“ท่านพูดอะไรน่ะท่านคัลท่านไม่ได้มาเพื่อช่วยพวกเราหรอกหรือ?”
คอลฟอร์ดมองผมอย่างผิดหวัง
ผมโบกมือกล่าวว่า
“คนเราต้องมีจิตใจเปิดกว้างยอมรับความเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นได้ หากสามารถเจรจากันลงตัวได้ข้าก็ไม่ใช่คนที่ชอบสงครามหรือการต่อสู้หรอก”
คัลกล่าวอย่างจริงใจ
แต่ทุกคนทำท่าไม่เชื่อว่าคนที่ท่าทางป่าเถื่อนตัวเท่าหมีอย่างคัลจะเป็นคนที่รักสันติไปได้
นายพลชวาร์ซก็อ้าปากค้างเช่นกันก่อนจะกระแอมว่า
“อะแฮ่ม การยึดครองดินแดนของมนุษย์ไม่ใช่เป้าหมายของข้าข้าต้องการมองมนุษย์เติบโตมากกว่าที่จะเข้าไปบงการอะไรพวกเขา”
อ้อ พวกแนวคิดดัมเบิ้ลดอร์นี่เอง
พวกที่กังวลว่าตนเองจะเป็นทรราชย์เลยระแวงการกระทำของตนเองมากๆ