‘โทรลล์’ คือหนึ่งในสิ่งมีชีวิตลึกลับที่ปรากฏอยู่หลากหลาย ตำนาน นิทาน เื่เล่า มากมายทั่วโลก โทรลล์คือหนึ่งในตัวตนอันหลากหลายบ้างก็เป็ฝ่ายดีบ้างก็เป็ฝ่ายร้าย อย่างไรก็ตามบางเื่เล่าโทรลล์ก็เป็สิ่งมีชีวิตสติปัญญาเทียบเท่ามนุษย์ บางเื่ก็เป็แค่ก้อนเนื้อขนาดใหญ่เดินไปมาให้มนุษย์ใเล่น บางเื่เล่าโทรลล์ก็เป็ปีศาจที่ฉีกกระชากทุกสิ่งมีชีวิตที่ขว้างหน้ามันเป็ศัตรูที่สร้างความหวาดหวั่นให้ทุกคนเผ่าพันธุ์ แม้เื่เล่ามากมายโทรลล์จะดูหน้ากลัวแต่สิ่งหนึ่งที่เป็ประจักและเห็นพ้องต้องกันในหลายตำนานเป็ส่วนใหญ่คือโทรลล์เป็สิ่งมีชีวิตที่ค่อนข้างโง่ โทรลล์ฉลาดมันก็มีแต่เหมือนงมเข็มในมหาสมุทร
“เ้าสัตว์ประหลาดนั้นมีสีผิวอะไรหรอครับ?” สมิธถามคำถามสุดท้ายกับคุณตำรวจ
“สีเขียวมั้ง!”
“ใช่เ้าสัตว์ประหลาดนั้นมีิัสีเขียวอย่างกับเดอะฮัค” คุณตำรวจทั้งสองตอบคำถามของสมิธ
สมิธถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งออกมาเมื่อได้ยินคำตอบของคุณตำรวจ สาเหตุที่สมิธถึงกับโล่งอกเพราะโทรลล์เ่าั้ที่ปรากฏเป็โทรลล์สายพันธุ์หนังเขียว! สายพันธุ์ที่ค่อนข้างจะโง่เป็หนึ่งในสายพันธุ์ที่ปรากฏมากที่สุดบนเื่เล่ามากมายจากทั่วโลก
“ขอบคุณมากครับ” สมิธขอบคุณคุณตำรวจทั้งสองก่อนจะจากไป เขาไม่มีเหตุผลที่จะต้องอยู่ที่นี้อีกต่อไปหรือหาข้อมูลเพิ่มเติมแล้วหลังจากได้รู้ว่ามหาลัยของเขาแค่โดนพวกโทรลล์หนังเขียวบุกถล่ม เ้าพวกโทรลล์หนังเขียวมีดีแค่ตัวใหญ่และแรงเยอะหากมองแค่ข้อดีนี้มันเครื่องจักรสังหารชัดๆ แต่ว่าข้อเสียของพวกมันนั้นเยอะเสียจนกลบข้อดีมันหมด โคตรช้าแรงเยอะไปก็ไม่มีประโยชน์เมื่อโจมตีไม่โดนเพราะช้าโคตรๆ ยิ่งช้าแบบนี้แล้วตัวใหญ่ด้วยยิ่งเป็เป้านิ่งขึ้นไปอีกบวกกับความฉลาดที่มีอยู่น้อยนิดมันจึงเป็ศัตรูที่ไม่มีความน่ากลัวอะไรเลยนอกจากรูปลักษณ์ภายนอก
“แวะไปหาสตีฟสักหน่อยแล้วกัน...” สมิธตัดสินใจยังไม่กลับบ้านในทันทีแต่จะแวะไปหาเพื่อนสนิทที่สุดของเขาซะก่อน
บ้านของสตีฟอยู่ไม่ห่างจากมหาลัยมากนักสมิธจึงใช้เวลาปั่นจักรยานแปปเดียวก็มาถึงอพาร์ทเม้นท์ที่สติฟอยู่เป็ที่เรียบร้อย สมิธเข้ามาภายในอพาร์ทเม้นท์ก่อนจะขึ้นลิฟท์ไปยังชั้น 5 ชั้นที่สคิฟเพื่อนเขาอยู่ เมื่อมาถึงชั้น 5 แล้วสมิธไปยังห้องสตีฟพร้อมกับเคาะในทันที รอเพียงไม่นานประตูห้องก็เปิดออกแต่คนเปิดไม่ใช่สติฟเพื่อนสนิทเขา
“สวัสดีมาเรีย” สมิธกล่าวทักทายหญิงสาวผู้เปิดประตูและผู้เป็แฟนสาวของสตีฟ
“อืม! นายไปทำอะไรเขาล่ะ เขาบ่นถึงนายใหญ่เลย” มาเรียถามสมิธด้วยความสงสัยเพราะก่อนหน้านี้ไม่นานหลังจากแฟนของเขาสติฟบ่นออกมาไม่หยุดหลังจากวางสาย
“เ้านั้นแค่งอแงไม่มีอะไรหรอก” สมิธตอบแบบติดตลกก่อนจะเดินไปที่ห้องนั่งเล่นที่สตีฟกำลังนั่งเล่นเกมอยู่
“ไอเพื่อนเวรนึกว่าตายไปแล้วซะอีก” สตีฟถึงกับหยุดการเล่นเกมอันเป็ที่รักเมื่อเห็นสมิธมาหาอย่างไม่บอกไม่กล่าว
พวกเขาทั้งสองนั่งคุยพร้อมกับนั่งเล่นเกมด้วยกันอย่างเมามันแถมเสียงดังเป็อย่างมากจนเพื่อนบ้านห้องข้างๆถึงกับเคาะประตูเตือนว่าให้เบาเสียงลงหน่อย
“เออจะว่าไปสติฟนายเลือกการ์ดอาชีพอะไรมา” สมิธอยากรู้เหมือนกันสติฟเพื่อนเขายังจะเลิอกการ์ดเหมือนกับ่เวลาที่แล้วหรือไม่
“นี้ไงดูดิ” สตีฟยื่นการ์ดอาชีพของตัวเองให้สมิธดูพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าที่แสดงออกมาชัดเจนว่าสมิธจะต้องแปลกใจอย่างแน่นอน
[นักเล่นไพ่]
[ระดับ : ธรรมดา]
[ความสามารถ : การ์ด]
“เจ๋งดีนี้!” สมิธพูดชมไปงั้นหลังจากได้เห็นการ์ดเพราะสตีฟเลือกการ์ดเหมือนกับ่เวลาที่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นเขาไม่ถามด้วยว่าทำไมถึงเลือกการ์ดนี้เพราะเขาเคยถามแล้วใน่เวลาที่แล้ว ซึ่งคำตอบที่เขาได้คือ ‘ก็เห็นมันเท่ดี’
“เท่ใช่ไหมล่ะ ดูๆ” สตีฟรู้สึกสึกปราบปลื้มมากเมื่อได้ยินสมิธชมรสนิยมในการเลือกการ์ดของมัน การ์ดสีดำสนิทปรากฏบนมือก่อนที่มันจะปาไปข้างหน้า การ์ดแทนที่จะพุ่งตรงไปด้านหน้าจนกว่ามันจะตกลงพื้นแต่ไม่ใช่กับการ์ดไม่นี้เพราะมันย้อนกลับมาที่มือของผู้ปาอย่างสตีฟแทนเหมือนกับบูมเมอแรง
“ใช้ได้เลย” สมิธก็ได้แต่ชมพร้อมกับยิ้มเจื่อนๆ
“แล้วนายล่ะสมิธ นายเลือกการ์ดอะไร” สตีฟเองก็สงสัยเหมือนกันว่าเพื่อนของมันจะเลือกการ์ดอะไร
“ทำฟาร์มน่ะ” สมิธตอบเพื่อนสั้นๆ
“อะไรนะ? พูดอีกทีดิ” สตีฟ้าได้ยินคำตอบอีกครั้งเพราะเหมือนเขาจะหูฟาด
“ทำฟาร์มไง เลี้ยงสัตว์ ปลูกผักผลไม้ไรงี้” สมิธตอบอีกครั้ง
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ทำฟาร์ม ทำฟาร์มเนี้ยนะ โอ้ว สมิธยอดชาวไร่ ฮ่า ฮ่า แกบ่นกับฉันตลอดว่าไม่อยากกลับบ้านไปทำฟาร์ม แต่ดูตอนนี้ดิแกดันเลือกทำฟาร์ม ฮ่า ฮ่า ฮ่า นี้เลือกเอาเพราะอยากให้คนตลกใช่ไหม?”
5K
