“ข้าวของในระบบจะเป็ของทุกอย่างที่เซียนเซียนอยู่ในโลกก่อนเลยครับเซียนเซียนไม่สามารถเข้ามาอยู่ในระบบได้แต่ระบบสามารถทำให้หายตัวไปยังจุดหมายที่อยากไปได้ครับ”
“ก็ยังดีตอนนี้ฉันเริ่มหิวแล้วฉันของกินข้าวผัดปูพร้อมกับน้ำโค้กเย็นๆแก้วใหญ่ด้วยออลืมไปขอผลไม้สักสองสามอย่างด้วยนะ”
“ได้เลยครับ” พรึบอาหารพร้อมกับแคร่อันใหม่ถูกวางอยู่หน้าบ้านเซียนเซียนเธอนั่งทานด้วยความอิ่มก่อนจะเปลี่ยนเป็อิ่มท้องจนไม่อยากจะลุกไปไหนแทน
เซียนเซียนจึงเริ่มตัดหญ้าภายในบ้านและรอบๆบ้านก่อนส่วนรั้วนั้นเหรอตั้งไว้ก่อนเธอเดินรอบๆก่อนจะเดินไปหยิบตะกร้าเล็กๆออกมาพร้อมกับถามอันอันว่ามีโสมไหมเธอขอโสมอายุสักห้าสิบปีสองสามหัวใส่ตะกร้าหน่อยเธอจะเดินไปบ้านผู้ใหญ่บ้าน
เมื่อเธอได้เดินออกมาทำให้รู้ว่าบ้านของเธอกลับบ้านของผู้ใหญ่บ้านอยู่ไม่ไกลกันเท่าไหร่เซียนเซียนรวบรวมความกล้าก่อนจะเดินไปหน้าบ้านแล้วะโเรียกคนที่อยู่ด้านใน
“ท่านลุงผู้ใหญ่คะอยู่บ้านไหมคะฉันเซียนเซียนมีธุระจะคุยด้วยคะ” เซียนเซียนยืนรอแปปนึงก่อนจะได้ยินเสียงจากในบ้านดังออกมา
“อ้าวนังหนูเซียนเซียนเข้ามานั่งรอในบ้านก่อนสิป้าเรียกให้แล้วท่านพี่กำลังนำเกวียนไปเก็บอยู่”ภรรยาของผู้ใหญ่เดินออกมาก่อนจะเชิญให้เซียนเซียนเดินเข้ามานั่งรอในบ้าน
“มีอะไรรึเปล่าละ แล้วเธอเป็ยังไงบ้างหลังจากที่ปู่กับย่าเธอจากไปเธอก็เงียบหายไปเลยนะนังหนูเซียนเซียนสบายดีไหม”
“สวัสดีคะลุงผู้ใหญ่ หนูสบายดีคะพอดีหนูมีเื่สำคัญอยากจะสอบถามลุงหน่อยคะลุงพอจะแนะนำร้านขายสมุนไรในตัวอำเภอให้หน่อยได้ไหมคะวันนี้เช้าหนูขึ้นไปเสี่ยงโชคโชคในป่าลึกมาคะเลยได้สมุนไพร
มีค่ากลับนิดหน่อยคะ”
“ดีๆๆนังหนูเธอห้ามบอกใครเข้าใจไหมระวังด้วยมันจะเกิดอันตรายได้มันมีโรงหมอที่หนึ่งให้ราคาสมุนไพรราคาสูงเป็อย่างมากหากอยากจะขายพรุ่งนี้ลุงจะพาไปยังที่แห่งนั้นแล่วจะได้พาไปฝากเงินด้วยเธอจะได้ปลอดภัย”
“ขอบคุณมากคะ ลุงไม่ถามหน่อยเหรอคะว่าหนูได้สมุนไพรอะไรมา”เซียนเซียนที่เห็นแววตาของสองสามีภรรยาไม่มีความโลภเลยเธอจึงอยากทดสอบอะไรอีกเล็กน้อย
“มันเื่ของเธอที่จะได้สมุนไพรอะไรกลับมาทุกอย่างล้วนขึ้นอยู่กับโชคชะตาของใครของมันแต่เป็ไปได้อย่าขึ้นเข้าไปในป่าลึกบ่อยๆละเพราะมีสัตว์ดุร้ายอยู่เยอะแยะ”
“หนูเข้าใจแล้วคะ ว่าแต่พี่ๆไปไหนกันหมดคะทำไมที่บ้านถึงมีแค่ลุงกับป้า”
“ออเ้าใหญ่ลงไปตรวจงานนะวันนี้เป็วันเก็บเกี่ยวข้าววันสุดท้ายแล้วส่วนเ้ารองคอยจดคะแนนและบันทึกคะแนนของชาวบ้านอยู่ส่วนเ้าเล็กนะเหรอไปโรงเรียนเย็นๆคงกลับมา”ภรรยาของผู้ใหญ่ตอบแทน
“จริงสิ หากเธอได้เงินจากการขายสมุนไพรมากเธอก็กลับไปเรียนต่อสิเซียนเซียนอีกแค่ปีเดียวเธอก็เรียนจบแล้วอย่าถึงโอกาสที่ปู่กับย่าของเธอมอบให้เธอนะ” ลุงผู้ใหญ่พูดออกมาด้วยความหวังดี
“ขอบคุณมากคะลุง งั้นหนูขอตัวกลับก่อนนะคะขอโทษที่วันนี้หนูมามือเปล่าไม่มีผักหรือผลไม้มามอบให้เลยคะ” เซียนเซียนที่รีบเดินมาพร้อมสมุนไพรในตะกร้า
“อย่าคิดมากฉันเป็ผู้ใหญ่บ้านต้องดูแลลูกบ้านทุกคนอยู่แล้วอีกอย่างเธอเองก็เป็หลานของเพื่อนสนิทฉันจำไว้น่ะเวลามีปัญหาอะไรมาหาพวกเราที่บ้านได้ตลอด”
“งั้นหนูขอตัวกลับบ้านก่อนนะคะเดียวมืดค่ำแล้วกลับบ้านลำบากนี้คะฉันมอบสมุนไพรให้ทั้งสองคนคะ”
เซียนเซียนมอบสมุนไพรใส่มือของลุงผู้ใหญ่บ้านเธอก็รีบวิ่งกลับบ้านอย่างรวดเร็วโดยไม่รู้ว่าเธอได้ทิ้งของร้อนให้กับบ้านผู้ใหญ่แล้วเมื่อเธอกลับถึงบ้านเซียนเซียนก็ให้อันอันทำการตรวจสอบรอบๆบ้านว่าปลอดภัยมากน้อยแค่ไหน
2K
