“เจ็บตรงไหนมั้ยครับ”
ครับด้วย...เสียงโคตรเท่
อีหมวยตื่น!! ใช่เวลามาคันมั้ย
เธอนึกว่าเขาเข้าบ้านไปแล้วนี่แปลว่าเขาออกไปข้างนอกมาสินะ ตอนนั้นเสียงเขาถามเธออีกสองสามประโยคแต่มันไม่ได้ยินอ่ะ เหมือนตัวเองตกอยู่ในภวังค์ รู้แต่ว่าพอเขาเดินเข้ามาใกล้กลิ่นน้ำหอมมันลอยมากับลม หอมจนหมวยอยากใช้จมูกไปซุกดมแล้วสูดกลิ่นเข้าเต็มปอดเหมือนตอนนี้ที่ตัวก็ชักจะเบาหวิว อยากเป็ขนนกไปตกอยู่ในอ้อมแขนเขา
ก็เธอชอบลูกครึ่งอ่ะ!
แล้วเธอก็ชักมั่นใจว่าผู้ชายคนนี้ ต้องเป็คนที่คิดถึง เพราะโครงหน้ามีเค้าอยู่หลายจุดถึงจะโตเป็ผู้ใหญ่กว่าเดิมหลายปี แต่รอยยิ้มร้าย ๆ กวนตีนแบบนี้แหละ ใช่เขาแน่ ๆ
ว่าแต่เขาจะจำเธอได้ไหมนะ?
“ไหวมั้ย?”
คำถามเปิดทางอีหมวยเลยคิดแผนตื้น ๆ ด้วยการแกล้งร้อง
“เจ็บข้อเท้าจังเลยอ่ะ”
ทว่าเขากลับถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางบ่นเป็ลุงแก่ ๆ
“ทีหลังก็ขี่มอไซค์ให้มันช้าหน่อยนี่ในซอยนะน้อง อย่าเปรี้ยวให้มาก ซอยมันก็แคบนิดเดียว บิดยังกะแข่งรถบนถนนใหญ่โน่น...แล้วเอาไงดีไปโรงบาลมั้ยครับน้อง เจ็บจริงป่ะเนี่ย ไม่ได้แกล้งเนาะ”
“คือว่า...”
“แล้วกระโปรงขาดมันโป๊ ปิดหน่อยครับน้อง”
หมวยกำลังช๊อก!
หนึ่งคือเขาจำหมวยไม่ได้งี้เหรอ
สองมะกี้ยังพูดครับ เสียงเพราะราวกับเทพบุตรอยู่เลย ทำไมเปลี่ยนโหมดไวชิบ
สาม เขาเห็นขาอ่อนหมวย ปากบอกว่าโป๊ แต่ทำไมจ้องตาเป็มัน
และสี่พอเขาอยู่ใกล้ๆ ความหอมจากฟีโรโมนว่าที่ผัวมันทะลุเข้าไปดักหัวใจหมวยไม่ให้หนีไปไหนแล้วอ่ะถ้าเป็ไปได้ หมวยจะถอดกระโปรงทิ้งไปเลย
เป็งี้ทุกทีสิน่า พอเจอคนที่ชอบ หัวใจบอกว่าใช่ ระดับความแรดไม่มีลิมิต
ทำไงดีอีหมวย คิดสิคิด
พอเธอจ้องตาเขาแวบนั้น อีหมวยการละครก็เกิดขึ้น
“โอ้ยย! คุณคะ ฉันเวียนหัว”
หมวยแกล้งล้มพับเป็ลมตอนนั้นเองในใจหวังแค่ว่า เขาต้องพุ่งถลามาช้อนตัวเธอเอาไว้แน่
แต่ในความเป็จริงนั้น!
ใครจะไปคิดว่าหมวยต้องเจ็บตัวซ้ำสอง ล้มลงไปกองกับพื้นอีกรอบได้แผลที่แขนเพิ่มอีกสองสามที่ ก็ว่าที่ผัวของเธอตามความมโน ยืนซื่อบื้อเป็ตอไม้แถมยังทำให้หมวยช็อกอีกรอบ
“สำออยเก่งนะเรา”
//////////////////////////////////////////จบบทที่1
178
