เมื่อสารวัตรตุลยากร และรองสารวัตรณัฏฐพร เดินทางมาถึงบ้านของชิงพลบ ก็รู้สึกประหลาดใจขึ้นมาทันที ว่าทำไมหนุ่มสมัยใหม่อย่างชิงพลบ ถึงได้อาศัยอยู่ในบ้านโบราณแบบนี้ได้ ดูจากสภาพความเก่าของเนื้อไม้ น่ามีอายุร่วม 100 ปีขึ้น แต่ลักษณะบ้านนั้นดูดี และมีมนต์ขลัง พร้อมต้นไม้ปกคลุมอย่างร่มรื่น เพิ่มบรรยากาศความวังเวงให้ดูน่ากลัวไม่น้อยเลย
“สารวัตรแน่ใจนะ ว่าเป็บ้านหลังนี้?” ณัฏฐพรถามขึ้นด้วยความสงสัย ดูรูปแบบบ้านที่เก่า และน่ากลัว ไม่น่าจะมีใครกล้ามาอยู่ได้แน่ เพราะทั้งซอยมีบ้านโบราณหลังนี้ ตั้งอยู่เพียงหลังเดียวโดด ๆ
“พี่คิดว่าใช่นะ ถ้าดูตามปักหมุด Good Maps ที่ชิงพลบส่งมา” สารวัตรตุลยากรกล่าวด้วยความลังเลอย่างไม่แน่ใจ
“ถ้าสารวัตรไม่แน่ใจ งั้นถามเ้าของบ้านหลังนี้ดูก่อนละกันค่ะ” รองสารวัตรณัฏฐพรพูดขึ้นด้วยอารมณ์หงุดหงิด ที่ชิงพลบไม่บอกที่อยู่ให้แน่ชัด
เสียงกริ่งหน้าบ้านชิงพลบดังขึ้นเป็ระยะ ซึ่งเป็สัญญาณบ่งบอกว่ามีคนมาหา แต่จะเป็ใครไปไม่ได้นอกจากสารวัตร และรองสารวัตรสาว ที่เขานัดไว้เมื่อวานนี้ ชิงพลบรีบออกจากฌานสมาธิ แล้วรีบไปต้อนรับตำรวจทั้งสองทันที
“สวัสดีครับคุณตำรวจ มาเร็วจังเลยนะครับ” ชิงพลบพูดทักทายด้วยน้ำเสียงปกติ พร้อมอาการเขิน ๆ ที่ทำให้ตำรวจต้องยืนรอนาน
“สวัสดีค่ะ แหม! ชวนคนอื่นมาบ้าน แต่ไม่บอกลักษณะบ้านด้วยล่ะ เนี่ย! ถ้าไม่เห็นประตูบ้านเปิดอยู่ นึกว่าเป็บ้านผีสิงแล้วนะคะ” รองสารวัตรณัฏฐพูดอย่างไม่สบอารมณ์นัก พร้อมกับอาการหน้ามุ่ย ยิ่งขับเน้นความน่ารักของตำรวจสาว จนทำให้ชิงพลบตกตะลึงอึ้งไปอยู่สักพัก
พอได้ยินคำพูดแบบนี้ชิงพลบก็รู้สึกผิดขึ้น ที่ไม่ได้บอกลักษณะบ้านให้กับคุณตำรวจ เพราะบ้านของเขา ถ้าใครไม่รู้ว่ามีคนอาศัยอยู่ ก็ไม่ต่างจากบ้านผีสิง ที่เห็นอยู่ในภาพยนตร์เท่าไร
“ผมขอโทษด้วยครับ ลืมเื่นี้ไปจริง ๆ ว่าแต่เชิญคุณตำรวจเข้าบ้านก่อนละกันครับ”
ทั้งสองได้เดินเข้าไป ในบ้านของชิงพลบอย่างช้า ๆ ัักับบรรยากาศโดยรอบ เหมือนกับฉากหนังพีเรียด ย้อนยุคไปเมื่อสมัย 100 - 200 ปี ด้วยสไตล์การตกแต่งอย่างมีเอกลักษณ์ จากวัตถุโบราณเก่าแก่ และมีมนต์ขลัง พร้อมสะกดทุกสายตา จนใครได้เห็นต้องหยุดชื่นชมความคลาสสิกของบ้านกันทั้งนั้น
รองสารวัตรณัฏฐพร ยิ่งมอง ยิ่งหลงใหล จนละสายตาไปจากตัวเรือนหลังนี้ไปไม่ได้ พร้อมกับความรู้สึกที่คุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก ทำให้ตำรวจสาวอดคิดไม่ได้ว่า เคยเห็นเรือนไม้โบราณหลังนี้ ในภาพยนตร์เื่ไหนหรือเปล่า
“บ้านสวยดีนะครับ ไม่นึกเลยว่าคนรุ่นใหม่อย่างคุณ จะชอบเล่นของเก่าด้วย” สารวัตรตุลยากร พูดด้วยน้ำเสียงต่างจากเมื่อวาน ที่รู้สึกเหนื่อยล้าอ่อนเพลียอย่างบอกไม่ถูก แต่เวลานี้กลับรู้สึกกระปรี้กระเปร่าผิดปกติ ทันทีเมื่อเดินเข้ามาในบริเวณบ้านชิงพลบ
ชิงพลบยิ้มรับเป็การตอบสารวัตรคนนี้แทน เพราะเขาก็ไม่ชอบเหมือนกัน แต่ให้ทำอย่างไร ในเมื่อบ้านหลังนี้เป็สิ่งที่บรรพบุรุษมอบให้สำหรับว่าที่เ้าสำนักถ้ำเอราวัณในรุ่นต่อไป ต้องอยู่อาศัยเป็เวลา 15 ปี ถึงจะสามารถรับตำแหน่งสำคัญนี้ได้
“เชิญเข้าไปในบ้านดีกว่าครับ อยู่ตรงนี้นานอากาศร้อน เดี๋ยวคุณตำรวจหญิงคนเก่งจะลงโทษผมเอาได้” ชิงพลบพูดขึ้นด้วยเสียงเบาอย่างประชดประชัน เพื่อไม่ให้รองสารวัตรณัฏฐพรได้ยิน เพราะกลัวจะผิดใจกับทางตำรวจหญิงคนนี้อีก
แล้วทั้งสามเดินเข้าไปในบ้าน พร้อมพูดคุยกันเล็กน้อยระหว่างทาง ภายในบ้านชิงพลบ ยังคงให้บรรยากาศเหมือนกับด้านนอก ด้วยสิ่งของโบราณที่อายุมากกว่า 100 ปีขึ้นไป ถูกวางตกแต่งไว้เต็มบ้าน ั้แ่ประตูทางเข้า ไปจนถึงห้องน้ำในห้องรับแขก
เมื่อได้เข้ามาในบ้านแล้ว สารวัตรตุลยากร รู้เลยว่าชิงพลบต้องเป็พวกลูกหลานขุนนางเก่าของประเทศสยามแน่นอน สังเกตได้จากของเก่าสะสมที่มากมาย เพราะบางชิ้นแม้มีเงินก็ยังหาซื้อไม่ได้
ส่วนรองสารวัตรณัฏฐพรก็คิดเหมือนกับทางสารวัตรว่า บรรพบุรุษของชิงพลบต้องเคยเป็ขุนนางเก่ามาก่อน เพราะบนผนังบ้านถูกตกแต่งด้วยเครื่องประดับประจำตำแหน่งสำคัญใน่หลายร้อยกว่าปี ซึ่งมีความคล้ายกับเครื่องประดับของรัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมในยุคปัจจุบัน
ห้องรับแขกภายในบ้านชิงพลบ จะถูกตกแต่งตามสถาปัตยกรรมโคโลเนียล โดยใช้ไม้สักทองเชื่อมต่อกันทั้งห้องด้วยการถอดสลักไม้เป็แผ่น และนำมาประกอบกัน จึงทำให้เห็นลวดลายของไม้เก่าได้อย่างชัดเจน
แต่ในระหว่างที่ตำรวจทั้งสองกำลังชื่นชมผลงานชิ้นเอกภายในห้องรับแขกอยู่นั้น ชิงพลบก็พูดขึ้นมาทันที
"ตามสบายเลยครับ เดี๋ยวผมไปเอาน้ำเย็นมาให้" ชิงพลบพูดจบพร้อมเดินไปหยิบน้ำที่เตรียมไว้ในห้องครัว โดยไม่รอเสียงตอบกลับจากตำรวจทั้งสองที่กำลังยืนอึ้งกับสภาพภายในบ้านอยู่
"อือ! ที่นี่ดูน่าอยู่มาก ให้บรรยากาศเหมือนได้ย้อนเวลากลับไปยุคเมื่อ 100 กว่าปีที่แล้วเลย" สารวัตรตุลยากรรำพึงอย่างอดไม่ได้ ที่จะชื่นชมความคลาสสิกของห้องนี้
"ใช่ค่ะ ด้านนอกว่าสวยแล้ว ด้านในยิ่งมีเสน่ห์มากกว่า บ้านหลังนี้ราคาจริง น่าไม่ต่ำกว่าสิบล้าน" รองสารวัตรณัฏฐพรหลุดปากพูดขึ้นด้วยความใ
ชิงพลบเดินเข้ามาพร้อมแก้วสองใบ และน้ำแร่ขวดใหญ่ ตั้งวางไว้ที่บริเวณโต๊ะของห้องรับแขก
"ดื่มน้ำเย็น ๆ ก่อนครับ รับรองว่าไม่ใส่ยาพิษอย่างแน่นอน" ชิงพลบพูดติดตลกเล็กน้อย
เสียงใสของแก้วน้ำ กระทบกับโต๊ะแก้ว ทำให้ตำรวจทั้งสองหลุดจากภวังค์ทันที
"บ้านคุณชิงพลบดูแปลกดีนะครับ คือมันสวยจนผมหยุดมองไม่ได้เลย" สารวัตรตุลยากรพูดขึ้นอย่างสงสัยถึงเสน่ห์ของห้องรับแขก ที่เหมือนต้องมนต์สะกดทุกครั้งที่ได้มอง
ชิงพลบยิ้มตอบรับ พร้อมนึกขึ้นในใจ 'จะหลงมนต์ก็ไม่แปลก เพราะของในบ้านแต่ละชิ้นถูกลงอาคมเสริมเสน่ห์ไว้ทั้งนั้น'
“ผมว่าเรามาเข้าเื่สำคัญ ที่คุณตำรวจมาหาผม วันนี้กันดีกว่าครับ” ชิงพลบพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง เมื่อสารวัตรตุลยากร และรองสารวัตรณัฏฐพร มีสติสัมปชัญญะครบ จนพร้อมที่จะพูดคุยเื่สำคัญแล้ว
202
