ระบบสร้างซุปเปอร์สตาร์

        บทที่ 10.แผนการ

        ร้านหมูกระทะใต้ตึก… ร้านบุฟเฟต์หัวละ 199 หยวนที่ปกติมีไว้สำหรับพนักงานออฟฟิศที่เหนื่อยล้า...

        แต่วันนี้ มันคือภัตตาคารสุดหรูในสายตาของเหล่าพนักงาน NEXA Studio!

        ควันขาวขุ่นจากเตา ลอยคลุ้งไปทั่วร้านพร้อมกลิ่นมันหมูหอมกรุ่น แข่งกับเสียงหัวเราะคิกคักของสาวๆ ที่บัดนี้ลืมภาพลักษณ์ดาราไปจนหมดสิ้น

        “อ๊า! พี่เสี่ยวเ๮๬ิ๹! นั่นมันสามชั้นที่หนูจองไว้นะ!”

        จ้าวลี่ลี่โวยวาย มือคีบเนื้อไม่หยุดราวกับกลัวมันจะหนีหาย

        “ใครแย่ง!” ซูเสี่ยวเ๮๬ิ๹ตอบกลับทั้งที่แก้มยังตุ่ย “พี่แค่บริหารจัดการทรัพยากรบนเตา! ชิ้นที่สุกแล้วต้องรีบเอาออก ไม่งั้นมันจะไหม้... แล้วเราจะขาดทุน!”

        พูดจบก็รีบคีบหมูสามชั้นเข้าปากตัวเองอย่างรวดเร็ว สมกับเป็๲คนที่มีทักษะด้านการเงิน แม้แต่ตอนกินยังคิดบัญชีอยู่

        “คิก... พวกพี่ๆ ตลกจังเลยค่ะ”

        อันรุ่ยเซี่ยที่นั่งข้างๆ ไป๋ฉีอันหัวเราะเบาๆ มือเล็กๆ คีบกุ้งที่แกะเปลือกแล้ววางลงในจานของเขาอย่างบรรจง

        “ท่านประธานคะ... ทานนี่สิคะ” เธอยิ้มบาง “คุณเก่งจังเลยค่ะ... ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเราจะได้กินอะไรแบบนี้ด้วยกัน”

        ไป๋ฉีอันยิ้มรับกุ้งตัวนั้นอย่างเกรงใจ

        [อันรุ่ยเซี่ย: ระดับความสนิทสนม: 58 (หลงใหล, เชื่อมั่นอย่างที่สุด)]

        “หึ...” เหม่ยน่าเฟยยกแก้วโค้กขึ้นจิบอย่างสง่างาม “ก็แค่หมูกระทะ... เอาไว้เราได้ร้อยล้านวิวเมื่อไหร่ ท่านประธานคงต้องเลี้ยงเราด้วยคาเวียร์แล้วล่ะค่ะ”

        “แน่นอนสิ” ไป๋ฉีอันหัวเราะกลบเกลื่อน “ถ้าถึงวันนั้น... ฉันจะเหมาคาเวียร์ให้พวกเธอเอามาทาตัวเลย”

        เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง แต่ในใจของเขา... มีเพียงเสียงของ “ระบบ” ที่เงียบงันแต่กดดันอยู่ลึกๆ

        ‘90 วัน... 100 ล้านวิว...’

        ‘ไม่สิ... แค่ 60 วันเท่านั้น... เพราะนั่นคืออายุสัญญาของพวกเธอ’

        ความคิดนั้นทำให้หมูในปากเขาขมปี๋

        ……

        หนึ่งชั่วโมงต่อมา ที่ออฟฟิศ NEXA Studio ทุกคนกลับมาพร้อมอาการอิ่มแปล้กลิ่นหมูกระทะยังติดเสื้อ แต่ไม่มีใครสนใจ

        จนกระทั่งไป๋ฉีอันเดินไปที่ไวท์บอร์ดเก่าๆ ที่ยังมีคราบปากกาลบไม่ออก

        “เอาล่ะๆ... อิ่มกันแล้วนะ”

        เขาพูดเรียบๆ แล้วหยิบปากกาเคมีขึ้นมาวาดวงกลม ก่อนเขียนเลข “100,000,000” ตัวใหญ่เต็มบอร์ด

        “…”

        ศูนย์แปดตัวนั้น ทำให้หนังตาที่กำลังจะปิดของทุกคนดีดกลับขึ้นมาทันที

        “นี่คือเป้าหมายของเรา” เขาเคาะปากกาเบาๆ

        “ภายใน 90 วัน... ไม่สิ เราจะทำให้ได้ใน 60 วัน!”

        “ทะ...ท่านประธานคะ!” ซูเสี่ยวเ๮๬ิ๹แทบจะล้ม “หนึ่งร้อยล้านวิวเหรอคะ!? คลิปแวมไพร์ของเรายังได้แค่ล้านห้าเอง!”

        “ใช่...” เขาพยักหน้า “แต่นั่นมันแค่จุดเริ่มต้น”

        เขาเขียนคำว่า “แผนยิงปืนกล” ลงบนบอร์ด

        “เราจะไม่พึ่งไวรัลฟลุกๆ อีกต่อไป แต่จะสร้างมันด้วยฝีมือ”

        “เรามีทุนอยู่ห้าหมื่น หักค่าหมูกระทะไปพันห้า เหลือสี่หมื่นแปดพันห้า เงินนี่แหละจะสร้างร้อยล้านวิวให้เรา!”

        เสียงกลืนลมหายใจดังขึ้นรอบห้อง เขาเริ่มแจกคำสั่งอย่างเด็ดขาด

        “หลี่ฉิงโรว! ไปจองโรงแรม วิวสวยที่สุดในเมือง เอาโลเคชันใหม่สำหรับ Vampire of Xiamen ตอนที่ 2!”

        “เหม่ยน่าเฟย! เตรียมชุดไว้ คราวนี้เราเปลี่ยนจากซอสมะเขือเทศเป็๲ ‘ไวน์แดง’!”

        “จ้าวลี่ลี่! หาห้องซ้อมกระจก เตรียมแกะท่าเต้นเพลงที่ฮิตที่สุดใน Flipzy!”

        “อันรุ่ยเซี่ย! ไปซ้อมร้องเพลง! ฉันอยากเห็นคนฟังน้ำตาไหล”

        “เฉินหยู่ซิน! เธอจะต้องเดินบนสะพานลอย... ให้เหมือนปารีสแฟชั่นวีก!”

        “ส่วนซูเสี่ยวเ๮๬ิ๹...” เขาหยุดหันไปยิ้ม “ช่องใหม่ของเธอ ‘รีวิวการเงินฉบับคนใกล้เจ๊ง’ เปิดเลย!”

        “ทะ... ท่านประธาน! นั่นมันน่าอายนะคะ!”

        “ยุคนี้เขาขายความจริง!” ไป๋ฉีอันตบโต๊ะ “ทุกคนเข้าใจไหม!?”

        “ค่ะ!!”

        เสียงตอบรับดังขึ้นพร้อมกัน สาวๆ ทั้งห้องวิ่งวุ่นกันไปคนละทิศละทาง ทั้งงง ทั้งตื่นเต้น

        ‘ฉันเนี่ยนะ... จะไปเต้นสู้คนอื่นได้?’ จ้าวลี่ลี่คิด

        ‘ฉันร้องเพลงโชว์พลังเสียงเหรอ?’ อันรุ่ยเซี่ยหน้าแดง

        ‘สะพานลอยกับปารีสแฟชั่นวีก... มันเกี่ยวอะไรกันเนี้ย?’ เฉินหยู่ซินขมวดคิ้ว

        ไป๋ฉีอันมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ เขากลับไปนั่งที่เก้าอี้เหล็กขาเป๋ตัวเดิม แสงจากหลอดไฟสะท้อนในดวงตาเขา เผยรอยยิ้มเจือความมั่นใจและลึกลับ