ตอนที่13 จับพอรึยัง
ณ โรงเตี๊ยม
ช่างลี่เดินมาถึงหน้าโรงเตี๊ยมและเก็บอารมณ์ความ้าไว้ได้ก่อนที่จะเดินเข้าประตูไปในตอนนั้นเองเหย่ฉีนาง้าจะออกไปข้างนอกเพื่อเที่ยวชมภายในเมืองเวหาแห่งนี้ทั้งสองต่างฝ่ายต่างเดินด้วยความที่ไม่ระวังทำให้ทั้งคู่เดินชนกันตรงหน้าทางเข้าประตูโรงเตี๊ยมซึ่งโรงเตี๊ยมแห่งนี้ตระกูลเลี่ยงหรงเหมาไว้ทั้งหมดทุกห้อง
ช่างลี่ล้มลงทับบนตัวเหย่ฉีพอดีเขพยายามจะลุกขึ้นแต่ว่ามือของเขาดันไปััโดนอะไรนุ่มๆเขาขยั้มเล็กน้อยเพื่อจะได้รู้ว่าคืออะไร
ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองปรากฎว่าที่เขาจับอยู่นั้นคือหน้าอกของเหย่ฉีที่มีขนาดพอๆกับลูกแตงโมคู่ที่อวบอิ่มแถมนุ่มนิ่มเป็อย่างมากบวกับกลิ่นจากเหย่ฉีแล้วทำให้ช่างลี่แทบจะกระโจนใส่แต่ต้องเก็บซ่อนอารมณ์ไว้ทำหน้านิ่งๆ
เหย่ฉีเองถึงกับทำอะไรไม่ถูกจะโวยวายกลัวคนอื่นจะหันมาเห็นนางถึงกับหน้าแดงด้วยความโกรธปนกับความเขินอาย
ก่อนจะพูดขึ้นว่า"จับพอรึยัง"
พร้อมกับหันมองซ่ายมองขวาเพราะว่าคนเริ่มมองเธอกับช่างลี่ที่นอนทับกันอยู่
ช่างลี่พลันได้สติรีบลุกออกจากเหย่ฉีและปล่อยมือออกจากหน้าออกจากหน้าอกของเหย่ฉีทันทีช่างลี่พูดขึ้นว่า"ข้าไม่ได้ตั้งใจแต่ยังไงก็ถือซะว่าเป็ค่ามัดจำก่อนก็แล้วกันและหวังว่าเ้าคงไม่ลืมสัญญาระหว่างเรานะ"
เมื่อได้ยินที่ช่างลี่พูดออกมาเหย่ฉีนางโกรธมากบวกกับความเขินอายที่มีมากกกว่าทำให้นางอก้้มแดงทั้งสองข้างดูแล้วน่ารักเป็อย่างมากช่างลี่ต้องเก็บอารมณ์อย่างที่สุดเพื่อไม่ให้นางรู้เขาทำนางนิ่งต่อไป
ในที่สุดเหย่ฉีทนไม่ไหวเลือกที่จะวิ่งหนีกลับไปยังห้องของเธอแและนางไม่กล้าออกไปไหนเพราะกลัวว่าจะเจอช่างลี่แล้วนางจะทตัวไม่ถูกและอีกอย่างคือไม่เคยมีชายใดมาทำแบบนี้กับนางเลย เหย่ฉีรู้สึกทั้งโกรธทั้งเลียดช่างลี่แต่ก็รู้สึกดีแบแปลกๆด้วย
ช่างลี่ยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยก่อนจะเดินไปนั่งสั่งอาหารเพื่อปรัยอารมณ์ที่ร้อนแรงให้สงบลง ก่อนที่ท่านพ่อของเขาจะลงมาทานอาหารด้วยกันผ่านไปสักพักพ่อของช่างลี่ก็มาจากข้างนอกหลังจากซื้อของฝากภรรยาอันเป็ที่รัก
ทั้งสองพ่อลูกต่างคุยกันอย่างสนุกสนานเพราะพ่อช่างลี่นั้นดีใจและภูมใจมากที่ลูกชายของตนชนะการประลองผ่านไปในรอบต่อไปได้และจะไม่มีใคครกล้าว่าลูกชายของเขาได้อีก
หลังจากทานอาหารทั้งคู่นั่งคุยกันไปหัวเราะไปและเตือนช่างลี่ว่าออย่าได้ประมาทก่อนจะแยกย้ายกันไปพักผ่อน
เมื่อช่างลี่กลับมาถึงห้องพักเขาไม่รอช้ารีบหหยิบเอายาทลาย์ระดับเซียนออกมาจากแหวนมิติซึ่งจริงๆแล้วเขาไม่อยากใช้มันนักหรอกยาระดับเซียนนั้นหาได้ยากยิ่งนักไม่อาจประเมินค่าได้แต่ช่างลี่ก็ได้มันมาฟรีๆ จากแหวนมิติที่หงส์หลงมมอบให้นั้นเอง แต่เขาก็มีเพียงเม็ดเเดียวเท่านั้นเมื่อใช้แล้วเขาจะต้องเรียนรู้การปรุงยาและปปรุงมันขึ้นมาเอง
ช่างลี่ไม่รอช้ากระดกเม็ดยาใส่ปากทันทีและเร่งดูดซับพลังจากเม็ดยาที่จะหมดไป
ตอนนี้ช่างลี่มีระดับพลังอยู่ที่ระดับฝึกยุทธขั้นต้นเท่านั้น โดยปกติคนทั่วไปถ้ากินยาระดับนี้เข้าไปอาจจะไปถึงระดับพลังยอดยุทธขั้นปลายได้เลยทีเดียว แต่สำหรับช่างลี่นั้นมีขอบเขตของระดับพลังกว้างกว่าคนอื่นเขาสองเท่า
บูม...ตูม..
ตูม...
ตูม!!!!
เสียงแห่งเพิ่มของระดับพลัง...
ผ่านไปสี่ชั่วยาม.....เกือบเช้า
พลังมหาศาลแผ่ออกจากตัวช่างลี่พร้อมกับผิวพรรณที่ดูเปล่งปลั่งและหน้าตาของเขาหล่อเหล่าเป็อย่างด้วยในตอนนี้ระดับพลังมาหยุดอยู่ที่ [ระดับยอดยุทธขั้นที่3 ่ปลาย] ระดับของช่างลี่เเทียบได้กับเหล่าผู้าุโตระกูลต่างๆในเมืองเวหาแล้วในตอนนี้ถือว่าเป็อัจฉริยะเหนืออัจฉริยะไปแล้วช่างลี่นั้น
ช่างลี่ลืมตาขึ้นหลังจากปรับสมดุลพลังเสร็จ อีกแค่นิดเดียวเท่านั้นช่างลี่จะเลื่อนไปอยู่ระดับยอดยุทธขั้นกลางแล้วแต่ก็ไม่สามารถข้ามผ่านคอขวด่นี้ไปได้ ช่างลี่ลุกขึ้นเพื่อที่จะออกกำลังกายทักเช้าที่เขาทำมาตลอดทำให้ร่างกายของเขาดูดีเป็อย่างมากแถมยังรองรับพลังได้มากขึ้นไปอีกด้วย
เมื่อออกกำลังกายเสร็จช่างลี่จึงออกจากห้องเพื่อเดินตรงกับยังห้องอาบน้ำรวมซึ่งยังเช้าอยู่มากจึงไม่ค่อยมีคนเมื่อเดินมาถึงหน้าทางเเข้าห้องอาบน้ำแบ่งออกเป็ชายกับหญิงทางเข้าติดกันแต่ว่าฝั่งชายนั้นทำความสะอาดอยู่นั้นเองป้าคนทำความสะอาดจึงบอกให้ช่างลี่ไปอาบฝั่งหญิงแทนเพราะน่าจะยังไม่มีใครมา...
ช่างลี่ไม่รอช้าเมื่อได้ยินดังนั้นเพราะเขาไม่อยากรอป้าทำความสะอาดคงใช้เวลานานเขาคิดว่ารีบไปอาบและรีบกลับออกมาเพื่อตัดปัญหา
ครืด....
เสียงช่างลี่เปิดประตูเลื่อนเข้ามามีม่านบางๆกันอยู่ระหว่างอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ช่างลี่ถอดเสื้อผ้าออกอย่างลวดเร็วเหลือเพียงกางเกงบางหนึ่งตัวและกำลังจะเปิดม่านเข้าไปอาบน้ำปรากฎมีคนอาบน้ำอยู่ก่อนโผล่ขึ้นมาจากใต้น้ำที่โรยด้วยกลีบกุหลาบสีแดงเต็มอ่างอาบน้ำช่างลี่ใกำลังจะเดินออกไปแต่แล้วมีเสียงดังขึ้นว่า"เสียวสิ่วใช่ไหมมาถูหลังให้ข้าหน่อยสิ"ซึ่งเสียวสิ่วคือสาวใช้ของเหย่ฉีนั้นเองช่างลี่รู้ได้ทันทีว่าภายในอ่าางอาบน้ำเบื้องหน้าเขาเป็ใคร "เวรละไงตรู"ช่างลี่สบถออกมา
ยังไม่ทันที่ช่างลี่จะได้ตอบเสียงของเหย่ฉีดังขึ้นอีก"มาเร็วๆเข้าสิยืนรออะไรอยู่"เมื่อนางพูดจบก็หันหลัังกลับไปเพื่อจะให้คนที่นางคิดว่าคือเสียวสิ่วถูหลังให้ช่างลี่ไม่ได้ตอบอะไรค่อยๆเดินเข้าไป
ช่างลี่และเหย่ฉีอายุได้เก้าปีแล้วแต่ด้วยทั้งคู่เป็ผู้ฝึกยุทธด้วยกันทั้งคู่ จึงทำให้ร่างกายค่อนข้างโตเทียบได้กับอายุสิบเจ็ดปีเลยทีเดียว
ช่างลี่เดินมาถึึงขอบอ่างพบกับหลังที่ขาวนวลพร้อมกับกลิ่นหอมจากตัวเหย่ฉีทำให้ช่าางลี่มือสั่นเลยทีเดียวและเก็บอารมณ์เอาไว้
เหย่ฉีค่อยๆถอดเอี๊ยมตัวบางๆออกเพื่อให้ช่างลี่ถูหลังให้โดยนางคิดว่าช่างลี่คือเสียวสิ่วสาวใช้ของนางโดยที่นางไม่ได้หันกลับมามองเลยช่างลี่ถึงกับเืกำเดาไหลเลยทีเดียวเมื่อช่าางลี่ตั้้งสติได้เขาหยิบผ้าที่พาดอยู่ตรงขอบอ่างชุบน้ำแล้วถูไปบนแผ่นหลังที่เนียนนุ่มเป็อย่างมากเขาต้องค่อยห้ามปรามความดุร้ายที่อยู่ในจิตใจของเขาไม่งั้นเขาอาจจะทำอะไรที่มันไม่ดีกับนางแน่ๆ
เหย่ฉีเริ่มส่งสัยว่าทำไมสาวใช้ของนางถึงไม่พูดอะไรเลยทั้งที่ปกติเป็คนพูดมาก
เมื่อนางคิดได้ดังนั้นนางจึงหันหน้ากลับมาดวงตาของนางพลันเบิกกว้างขึ้นด้วยความใ
และเอามือปิดหน้าอกไว้กำลังจะะโในตอนนั้นเองช่างลี่ะโลงมาอยู่ในอ่างอาบน้ำกับนางแล้วเอามือไปปิดปากนางเอาไว้ได้ทันเขาใช้สายตาของเขามองสำรวจร่างกายของเหย่ฉีด้วยสายตาหื่นกระหาย
เมื่อเหย่ฉีเห็นดังนั้นจึงได้กัดเขาที่มือของช่างลี่และพูดขึ้นว่า"เ้าเป็เ้าอีกแล้ว เ้าทำอย่างนี้กับข้าได้อย่างไรไอ้คนลามก"ช่างลี่เมื่อเห็นว่านางโกรธมากแถมกำลังจะร้องไห้แล้ว"ข้าต้องขอโทษเ้าด้วยข้าแแค่มาอาบน้ำเฉยๆเ้านั้นแแหละเรียกข้าเขามาเอง"
เหย่ฉีนางไม่สนใจอะไรทั้งนั้นในตอนนี้ตอบไปว่า"ไอ้คนลามกไอ้คนเห็นแก่ตัว ข้าเกลีียดเ้าเ้าออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะข้าไม่อยากเห็นหน้าเ้า"
"ก็ได้ข้าไปก็ได้ข้าต้องขอโทษเ้าด้วยแต่ข้าจะรับผิดชอบเ้าอย่างแน่นอนถ้าหากไม่มีใครแต่งกับเ้า"
ช่างลี่พูดจบออกไปโดยททันทีเขาไม่อยากให้ใครเห็นเหย่ฉีจะเสียหายด้วย
เมื่อช่างลี่ออกไปแล้วเหย่ฉีรีีบใส่เสื้อผ้าทันทีด้วยความรู้้สึกโกรธเกลียดที่มีต่อช่างลี่ที่ทำให้นางต้องเสียความบริสุทธิ์ด้วยการถูกช่างลี่มองเรือนร่างอันแสนงดงามของนาง "ไอ้คนสารเลว ข้าจะฆ่าเ้า"ด้วยใบหน้าแดงดังลูกตำลึงสุขพูดจบนางออกไปโดยทันทีเช่นกัน
สองชั่วยามผ่านไป....
ช่างลี่ออกมารอทุกคนที่หน้าโรงเตี๊ยมเพื่อไปยังลานประลอง
497
