พวกเรากำลังตกอยู่ในสภาวะช็อคอย่างแรงเมื่อพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มผู้ชายนับสิบซึ่งไม่รู้ว่ามาอยู่ที่โซนห้องน้ำหญิงได้ยังไง ฉันว่านี่มันต้องเป็แผนชั่วของใครสักคนที่ไม่ชอบหน้าพวกฉันแน่ๆ แล้วจะทำยังไงดีตอนนี้
ฉันกับยัยแจงและรถเมล์อยู่ในสภาพที่้ามีแต่เสื้อชั้นในกับผ้าขนหนูเพียงผืนเดียว บิวกับสารีบกางแขนบังพวกเราไว้แต่เสื้อผ้าของทั้งสองคนต่างก็เปียกน้ำทำให้เห็นชุดชั้นในอย่างชัดเจน
“เฮ้ย มุงไรกันวะ” เสียงนี้มัน…นายเมลล์
“เล่นบ้าอะไรกันเนี่ย” เป็ครั้งแรกที่ฉันเห็นนายพีททำหน้าซีเรียส
ภาพที่ฉันเห็นตอนนี้ก็คือสเต็ปเทพยกแก๊งกำลังแหวกฝูงชนมาหาพวกเรา
“ช่วยไล่คนอื่นไปก่อนเร็ว” แล้วนายพีทก็ทำตามที่บิวบอกทันที
“ออกไป!” นายพีทะโลั่น
“เฮ้ย บอกให้ออกไปไง!!!” ตามด้วยเสียงนายอาร์ตที่ดังน่ากลัวมากทำให้พวกผู้ชายที่มุงเราอยู่วิ่งหายไปแต่ก็ยังมีบางคนที่แอบมองอยู่ห่างๆ
“พูดไม่รู้เื่เหรอวะ กูบอกให้ออกไปไง”
นายเมลล์ตะคอกอีกครั้งแล้วดึงฉันเข้าไปกอด ทำให้ฉันยิ่งใมากกว่าเดิม เจลีเองก็ดึงยัยแจงเข้าไปแนบอก นายมุก็โอบรถเมล์ไว้ ส่วนพีทกับกรีนก็รีบถอดเสื้อให้สากับบิวคลุมโดยไม่รีรอ
“พวกเธออยากโชว์กันมากรึไง”
“มาขึ้นเสียงใส่ฉันทำไม ฉันไม่ได้ตั้งใจซะหน่อย” ฉันตะคอกนายเมลล์กลับ
“เธอใส่ชั้นในรึยัง”
ตอนนี้ฉันอยู่ในอ้อมแขนของนายเมลล์ จะทำยังไงดี ใจฉันเต้นตึกตักไปหมดแล้ว นายเมลล์จะได้ยินมั้ย อย่านะ น่าอายจริงๆ
“เฮ้ย! ถามว่าเธอใส่ชั้นในรึยัง!”
“ใส่แล้ว นี่นายจะะโทำซากอะไร กลัวคนอื่นเค้าไม่รู้เหรอ ไอบ้า”
เสียงของนายเมลล์ดังขึ้นทำเอาฉันสะดุ้งโหยงเลย ตาบ้านี่กลัวคนทั้งหาดไม่ได้ยินรึยังไง
“อย่างเธอมีไซส์ด้วยเหรอ อยู่ใกล้ขนาดนี้ยังไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย”
ป้าบ
“โอ๊ย” ฉันตบหน้าอกนายนั่นไปทีนึงก่อนจะออกแรงดิ้น สถานการณ์แบบนี้ยังจะมีหน้ามาพูดอะไรกวนประสาทอีก
“ในหัวนายคงมีแต่เื่ลามกๆ ล่ะสิ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ” ตอนนี้สติฉันเริ่มกลับมา ทำให้ต่อล้อต่อเถียงกับนายเมลล์ได้แล้ว แต่ดูเหมือนยิ่งดิ้น นายนี่ก็ยิ่งรัดฉันแน่นกว่าเดิม
“เลิกดิ้นสักทีได้มั้ย เธออยากให้ไอพวกผู้ชายที่แอบดูอยู่เห็นของเธอกันหมดรึไง” ว่าแล้วนายเมลล์ก็ถอดเสื้อตัวเองมาให้ฉันใส่ ในขณะที่นายเจลีและนายมุก็ทำให้แจงกับยัยรถเมล์เหมือนกัน
แหม...ก็นี่เป็ครั้งแรกที่อยู่ในอ้อมแขนของผู้ชายนี่นา ขนาดพี่ปอนด์ที่เป็แฟน (เก่า) ยังไม่เคยกอดฉันเลย แล้วนายเป็ใคร อยู่ๆ มากอดแบบนี้ฉันก็ใสิ
“เสื้อตัวที่สองแล้วนะที่ฉันสละให้เธอ” หมอนั่นพูดอีกครั้งก่อนจะปล่อยฉันออกจากอ้อมแขนเมื่อฉันใส่เสื้อเสร็จ
“ไม่ได้ขอนี่” ถึงยังไงก็ต้องรักษามาดกันหน่อย
“โปรดสัตว์ได้บาปจริงๆ งั้นก็เอาคืนมา”
“ใครเค้าจะให้” ฉันรีบเบี่ยงตัวออกมาทันที “จริงๆ ฉันก็ไม่อยากได้ของๆ นายหรอกนะ ถ้ามันไม่ใช่อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเพราะนายเป็ต้นเหตุ”
“แล้วฉันเป็คนทำห้องน้ำเธอพังรึไง”
“ก็นายเป็หัวหน้ากลุ่มนี่ นายก็น่าจะดูแลสมาชิกให้ดีกว่านี้สิ”
“ขอบคุณสักคำก็ไม่มี แล้วยังจะมาด่ากันอีก เธอนี่มันเนรคุณจริงๆ” นายเมลล์บ่นพร้อมกับทำเสียงจิ๊จ๊ะไม่พอใจ
“ขอบพระคุณมากๆ เลยค่าาา พอใจยัง”
“ไอเมลล์ ไปเถอะว่ะ คนมองกันใหญ่แล้ว เดี๋ยวพวกผู้หญิงจะยิ่งเสียหาย” นายกรีนสะกิดบอก เรากำลังจะเดินกลับแต่ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นก่อนเมื่อ
โครม!!!
“โอ๊ย”
“พี่เอิร์ท O_O”
“ไอลี”
“เฮ้ยป๋า”
เกิดความโกลาหนขึ้นทันทีเมื่อนายเจลีในสภาพเปลือยท่อนบนล้มไปกองอยู่บนสังกะสีด้วยแรงถีบของพี่เอิร์ท
“เด็กใหม่เป็แฟนพี่เอิร์ทเหรอ”
“ถ้าไม่ใช่แล้วทำไมพี่เอิร์ทต้องโกรธถึงขั้นะโถีบเจล่ะ”
“ต้องใช่แน่เลย ไม่งั้นพี่เอิร์ทจะหึงทำไมล่ะ”
“ไม่น่าเชื่อ” คนเริ่มมามุงดูกันอีกครั้งพร้อมกับส่งเสียงคุยกันอย่างเปิดเผย
คนจะตีกันตายอยู่แล้วยัยพวกนี้ก็ยังบ้าผู้ชายไม่เลิก มันน่าด่าซะจริงๆ
“ไอลี!!!”
“ป๋า ใจเย็น” สเต็ปเทพที่เหลือช่วยกันเข้าไปห้ามแต่พี่เอิร์ทก็สะบัดออกมาได้ทำให้นายเมลล์โดนศอกพี่เอิร์ทกระแทกปากอย่างจังจนปากแตก ตอนนี้เจลีลุกขึ้นได้แล้ว และพี่เอิร์ทก็กำลังเงื้อหมัดขึ้นเตรียมชกรอบสอง
“เฮ้ยป๋า อย่า!!”
“หยุดนะพี่เอิร์ท หยุด!!!” ทุกอย่างหยุดนิ่ง
หมัดของพี่เอิร์ทอยู่ห่างจากหน้ายัยแจงไม่ถึงฟุต พี่เอิร์ททำหน้าใก่อนจะออกคำสั่งให้พวกเราเดินตามออกไป
“เล่าให้ฟังซิว่ามันเกิดอะไรขึ้น”
พวกเราเดินตามพี่เอิร์ทจนมาหยุดที่ริมหาดที่ไม่ค่อยมีคน ฉันก็อยากจะเล่านะ แต่ฟังน้ำเสียงของพี่เอิร์ทแล้วหวั่นใจที่จะตอบจริงๆ
“ทีแรกเราเปิดคอนเสิร์ตในห้องน้ำ…”
“ขอเนื้อๆ” รถเมล์พูดไม่ทันจบประโยคพี่เอิร์ทก็ส่งเสียงโหดมาเบรก
“…ห้องน้ำที่พวกผู้หญิงใช้มันเกิดพังลงมา พวกผมบังเอิญอยู่แถวนั้นแล้วได้ยินเสียงะโพอดีเลยไปช่วย”
“ช่วยเหรอไอลี มึงช่วยหรือว่าทำอนาจารกันแน่วะ!!!”
“ไอลีมันช่วยน้องป๋าจริงๆ นะ” นายเมลล์เถียงแทนเพื่อน
“มึงแนบเนื้อน้องกูขนาดนั้นเนี่ยนะเรียกว่าช่วย!”
“แต่ ป๋า…” นายพีทพยายามอธิบาย แต่พี่เอิร์ทก็ยังไม่ฟังอีก
“พวกมึงจะทำอะไรใครกูไม่เคยว่านะ แต่นี่มันน้องกู น้องสาวแท้ๆ ของกู”
“พวกผม…” คราวนี้นายกรีน
“กูแทบไม่อยากเชื่อสายตาเลยว่าน้องชายที่กูให้ใจกำลังลวนลามน้องสาวแท้ๆ ของกูอยู่”
“ป๋า...” นายมุพยายามพูดบ้าง
“พวกมึงมัน…”
“พี่เอิร์ท!” ยัยแจงขึ้นเสียงเรียกสติพร้อมดึงมือพี่ชายมาจับ
และเมื่อเห็นว่าพี่เอิร์ทเริ่มใจเย็นลงแล้ว แจงจึงเริ่มเล่าเื่ที่เกิดขึ้นให้พี่เอิร์ทฟังช้าๆ
“พวกแจงกำลังอาบน้ำ แล้วอยู่ดีๆ ห้องน้ำมันก็พังลงมา มีพวกผู้ชายเป็สิบยืนอยู่แถวนั้นแล้วจ้องพวกเราอยู่ บังเอิญว่าพวกสเต็ปเทพผ่านมาพอดีก็เลยเข้ามาช่วยไล่แล้วก็กันคนอื่นออกไปกับถอดเสื้อมาให้พวกแจงใส่คลุม”
“ใช่” ฉันเสริม “ฟีน แจง แล้วก็รถเมล์ ยังแต่งตัวไม่เสร็จ บิวกับสาก็เสื้อเปียกน้ำจนเห็นข้างใน สเต็ปเทพก็เลยถอดเสื้อให้พวกเราใส่เท่านั้นเองพี่เอิร์ท”
“แล้วที่พวกผู้ชายเข้ามากอดเรา ก็เป็เพราะว่ามีผู้ชายคนอื่นมามุงดูพวกเราอยู่” บิวอธิบายต่อ
“นายพวกนี้ช่วยเราไว้จริงๆ ค่ะพี่เอิร์ท” สาเองก็ช่วยบอกอีกเสียง
“เหรอวะ” พี่เอิร์ทหันไปถามสเต็ปเทพด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด
“ป๋า ป๋าก็รู้จักพวกผมดี” นายกรีนตอบสั้นๆ และนั่นก็ทำให้พี่เอิร์ทยอมเข้าใจเื่ราวทั้งหมดได้ในที่สุด
“…ไอลี ไอเมลล์ กูขอโทษว่ะ กูอยู่กับพวกมึงมานานน่าจะรู้ว่าพวกมึงเป็ยังไง ครั้งนี้เื่มันเกิดกับน้องสาวกู กูเลยใจร้อนไปหน่อย”
“ก็เข้าใจแหละว่าที่ป๋าทำไปเพราะรักน้องสาว!” นายเจลีพูดกระแทกเสียงแล้วหันหน้าไปทางยัยแจง
“แต่ว่า…” พี่เอิร์ทดึงหน้าซีเรียสอีกครั้ง “ทำไมอยู่ดีๆ ห้องน้ำถึงพังได้วะ”
“ฟีนก็สงสัยเื่นี้อยู่เหมือนกัน ฟีนรู้สึกว่ามีคนมาเขย่าห้องน้ำอ่ะ แล้วตอนที่ห้องน้ำพังลงมาก็มีพวกผู้ชายมายืนมุงอยู่เต็มเลย ทั้งๆ ที่โซนนั้นเป็โซนห้องน้ำหญิงแท้ๆ” ทุกคนเงียบเพราะกำลังใคร่ครวญกับสิ่งที่เกิดขึ้น
“เอาล่ะ พี่จะลองให้ไอปริ๊นซ์ไปสืบดู พวกเราไม่เป็อะไรก็ดีแล้ว” พี่เอิร์ทพูดแล้วมองพวกฉันก่อนจะหันไปหาพวกสเต็ปเทพอีกครั้ง “ฝากดูแลพวกผู้หญิงด้วยนะ ขอบใจพวกมึงมาก แล้วก็…กูขอโทษอีกรอบนะ ไอลี ไอเมลล์”
“ไม่เป็ไรป๋า ไปเหอะ พวกผมคุมเอง” นายเมลล์พูดพร้อมกับเข้าไปแตะไหล่พี่เอิร์ทเบาๆ อีกครั้ง
จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ฉันเองก็ไม่อยากจะกล่าวหาใครพล่อยๆ หรอกนะ แต่ถ้ามองตามความเป็จริงแล้ว คนที่อยากจะให้เราอับอายมากที่สุดก็คือกลุ่มยัยแอ๋มนั่นแหละ อย่าให้รู้ก็แล้วกันว่าใช่จริงๆ ถ้าเป็ยัยพวกนั้นจริงๆ ล่ะก็ได้มีศึกใหญ่แน่
“นี่ ปากนายเืออกอ่ะ เป็อะไรมากรึเปล่า” ฉันถามพร้อมกับยื่นผ้าขนหนูให้นายเมลล์หลังจากที่พี่เอิร์ทเดินออกไปแล้ว
“ก็เจ็บอ่ะดิ ถามโง่ๆ อีกละ โดนศอกป๋าเอิร์ทไปเต็มๆ” หมอนั่นตอบกวนๆ ก่อนจะหันไปถามเพื่อนๆ “พวกมึงมีใครโดนลูกหลงป่ะ”
“พวกแม่งอ่ะสบายตัว ใครมันจะไปซวยเหมือนกูวะ โดนตีนเต็มๆ รู้งี้เลือกช่วยคนอื่นดีกว่าจะได้ไม่ต้องเจ็บตัวขนาดนี้”
“ทำไมยะ ก็พี่น้องเค้ารักกันนี่ ไม่ต้องบ่นมากน่า เดี๋ยวทำแผลให้”
“โอ๊ยยย ยัยน้องสาวป๋าเอิร์ท ช่วยนุ่มนวลกว่านี้หน่อยได้มั้ย ผมเจ็บนะ” นายเจลีบ่นทันทีเมื่อโดนยัยแจงกระชากแขน
“งั้นเธอกับฟีนพาไอเมลล์กับไอลีไปทำแผลนะ ส่วนที่เหลือกลับไปช่วยไอกรีนทำอาหารแล้วกัน ส่วนเื่น้ำดื่มเดี๋ยวกูไปขนกับไอมุเอง”
“เอาตามนั้น” นี่อาจจะเป็ครั้งแรกที่บิวทำท่าเห็นด้วยกับนายพีท
โชคดีที่เต็นท์พยาบาลอยู่ฝั่งที่พักของพวกผู้ชาย เราจึงไม่ต้องเดินผ่านพวกผู้หญิงนับสิบให้ตกเป็เป้าสายตานัก
“ว่าแต่…พวกนายไปอยู่แถวห้องน้ำหญิงได้ยังไง”
ยัยแจงยิงคำถามขึ้นในระหว่างที่พวกฉันเดินแยกออกมาแล้ว
“หรือว่า…พวกนายจะไปแอบดูพวกฉันอาบน้ำ”
“เฮ้ย บ้าไปใหญ่แล้ว” นายเจลีสวนขึ้นทันที
“ถ้างั้นก็บอกมาสิว่าทำไมพวกนายถึงไปอยู่แถวห้องน้ำหญิงได้” ยัยแจงคะยั้นคะยอต่อ
“ก็พวกเราจะไปเอาน้ำมาทำอาหารไง แล้วมันต้องผ่านทางนั้นพอที พอไอมุได้ยินเสียงรถเมล์เพื่อนเธอะโเรียก เราก็เลยวิ่งไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น เข้าใจรึยัง”
“แน่ใจนะ”
“โวะ ก็แล้วแต่จะคิด”
“แต่ฉันว่าพวกนายต้องแอบมาดูพวกฉันอาบน้ำแน่ๆ มาเอาน้ำทำไมต้องมาผ่านแถวห้องน้ำ แล้วก็…บลาๆๆ”
ยัยแจงยังคงมุ่งมั่นหาเหตุผลไปหาเื่นายเจลีต่อไป ในขณะที่เจลีกับนายเมลล์เดินไปนู่นแล้ว
“จารย์คร้าบ มีคนลอบยิงโผม” นายเจลีะโกลบเสียงบ่นยัยแจง ก่อนจะเดินเข้าไปในเต็นท์พยาบาลแล้วนั่งลงตรงหน้าอาจารย์พอดี
“ปะ...เป็อะไรมาเหรอนักเรียน” อาจารย์พยาบาลหญิงวัยกลางคนถามพวกเราด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน
“ผมปากแตกครับ” นายเมลล์ตอบ
“ส่วนผมคิ้วแตก อีกไม่นานเบ้าตาก็คงจะช้ำ ทั้งยังถูกสังกะสีบาดอีก ทีแรกก็เคืองครับ แต่พอนานไปก็เริ่มชิน เกิดมารูปหล่อพ่อรวยมันก็ลำบากอย่างนี้แหละ มีหลายคนหวังให้ผมเสียโฉมครับ”
นายเจลีนี่ก็ชอบพูดอะไรเว่อร์ๆ จริงเลย
“เอ่อ…พวกเธอ…ช่วยทำแผลให้นายสองคนนี้ไปก่อนนะ ยาอยู่ในกล่อง พอดี…อูย พอดีอาจารย์มีภารกิจสำคัญ แบบว่า ไม่ไหวแล้ว จารย์ฝากแป๊บนะ…”
“เดี๋ยวสิคะอาจารย์”
“ผมฝากฉี่ด้วยคร้าบ” อีตาเจลีนี่ก็ยังไม่เลิกเล่น
แล้วจะทำยังไงล่ะเนี่ย อาจารย์แกก็วิ่งไปโน่นแล้ว จะให้ฉันทำแผลให้นายเมลล์เนี่ยนะ จะไหวเหรอวะ...
“ปากแตกนี่ต้องทายาอะไรอ่ะ” ฉันหันไปถามนายเมลล์ที่กำลังนั่งเอามือกุมปากอยู่
“ทิงเจอร์มั้ง” หมอนั่นหันมาตอบ
ไหนๆ ก็ไหนๆ ลองดูซะหน่อยจะเป็ไร คงไม่ถึงกับตายหรอก สมัยเด็กฉันเองก็เคยฝันอยากเป็นางพยาบาลนะ
“นี่นายเจลี อยู่นิ่งๆ สิ ฉันล้างแผลไม่ถนัด” ยัยแจงโวยวายลั่น
“บอกกี่ครั้งแล้วไม่ให้เรียกเจลี”
“ไอเื่มาก ทำเองเลยไป รำคาญ!”
“เธอนั่นแหละเื่มาก เจ๊าะแจ๊ะอยู่ได้”
“เอ๊ะ! นายนั่นแหละมากเื่ น่ารำคาญ”
“เธอนั่นแหละเผด็จการ ชอบใช้อารมณ์”
“นายนั่นแหละ อย่านะ อย่าให้ฉันของขึ้นนะ” ยัยแจงขู่กลับอีก
“ก็อย่าให้ผมบ้าบ้างแล้วกัน ถ้าผมบ้าแล้วเดือดร้อนกันทุกคนแน่” นายเจลีก็ไม่ยอมเช่นกัน
“ทำไม นายบ้าแล้วทำไม ทุกคนจะเดือดร้อนยังไง”
“ก็เดือดร้อนที่ต้องพาผมไปโรงบาลบ้าอ่ะดิ ว้าย โง่หนิ”
“ไอบ้า!”
“เฮ้ย มันแสบนะ โอ๊ย ซี้ด อ๊ากกก”
ฉันนั่งมองนายเจลีที่โดนยัยแจงเอาน้ำยาล้างแผลไล่ราดไปทั่วแล้วก็อดขำไม่ได้ เมื่อหันกลับมาก็บังเอิญสบตากับนายเมลล์ที่กำลังจ้องมาพอดี…
“นายเมลล์” ฉันเรียกเสียงเบาๆ พอเคลิ้มๆ
“หืม”
“ทำไมนายต้องโกหกตัวเองว่าเข้มแข็งด้วยล่ะ ฉันมองตาก็รู้แล้วว่านายกำลังเ็ป”
ฉันพูดขึ้นเรียบๆ เบาๆ และมันก็ทำให้นายเมลล์นิ่งไป
“...นายแสดงความอ่อนแอออกมาบ้างก็ได้นะ ถ้าการแกล้งเข้มแข็งมันทำให้นายเ็ปอ่ะ”
“เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันกำลังเ็ป”
ฉันยิ้มอย่างอ่อนโยนให้แล้วเอาสำลีชุบทิงเจอร์อีกรอบก่อนจะตอบไปว่า
“ก็เพราะว่านายปากแตกแล้วยังไม่ได้ทายาไง นายเบื๊อก!” ปั๊กเข้าให้
“โอ๊ย ถุย! เล่นบ้าอะไรของเธออีกเนี่ย”
“ฮ่าๆๆ ก๊ากๆๆ” นายเมลล์รีบถุยสำลีออกทันทีที่โดนฉันยัดทิงเจอร์ใส่ปาก
“แหวะ ถุย ถุย ถุย แหวะ” หมอนั่นล้วงคออ้วกเป็การใหญ่ ในขณะที่ฉันนั่งหัวเราะท้องแข็งด้วยความสะใจ นี่นายคิดว่าฉันจะทำซึ้งจริงๆ เหรอ ฮ่าๆๆๆ
“เฮ้ยไอเมลล์ ท้องกับใครวะ” นายเจลีที่เพิ่งหยุดวิ่งไล่จับกับยัยแจงเดินมายืนจ้องนายเมลล์
“มึงไปไกลๆ เลย”
“เอ้า กูผิดไรเนี่ย” เจลีทำหน้างงๆ
“ฝากไว้ก่อนเถอะยัยโรคจิต”
ฉันยักคิ้วใส่นายเมลล์ไปสองที แล้วก็เป็โชคดีของนายสองคนนี้ที่อาจารย์พยาบาลทำธุระเสร็จเร็วกว่าที่คิดไว้จึงกลับมาทำแผลให้ได้ทันก่อนที่จะตายด้วยน้ำมือฉันกับยัยแจง
ระหว่างทางที่เราเดินกลับไปยังลานทำอาหาร นายเมลล์ก็ยังคงบ้วนน้ำลายทิ้งตลอดทางแล้วหันมาค้อนฉันเป็พักๆ สมน้ำหน้า คิดซะว่าเป็ค่าตอบแทนที่นายกวนประสาทฉันแล้วกันนะ อิอิ
“ไปตกน้ำที่ไหนมาวะไอลี”
“เค้าเรียกล้างแผลแบบใหม่ต้อนรับอาเซียน แต่สู้ไอเมลล์ไม่ได้ว่ะ ฮ่าๆๆ” สิ้นเสียงหัวเราะจากนายเจลี นายกรีนก็ทำหน้างงก่อนที่จะหันไปถามนายเมลล์ต่อ
“ทำไมวะ”
“มึงอยากลองแดกทิงเจอร์มั้ยล่ะไอกรีน”
หมอนั่นพูดประชดเสียงดังแล้วหันมามองหน้าฉัน
แหม...ล้อเล่นหน่อยเดียวทำเคืองไปได้ พวกผู้ชายนี่อ่อนไหวชะมัด :P
11K
