มะยมนอนค้างคืนที่โรงพยาบาลหนึ่งคืนก่อนที่หมอจะอนุญาตให้กลับบ้านได้ระหว่างนั้นน้ำมลได้ติดต่อมาถามไถ่เธอและเล่าว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง นั่นทำให้เธอได้รู้ว่ารินเป็ลูกสาวของนายพลสุรชัยเ้านายของธารินแต่จากการสืบมาจากน้ำมลทั้งสองเริ่มมีการติดต่อกันหลังจากที่ไปเจอกันที่ห้างพร้อมเธอแต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตามเื่ที่เกิดขึ้นกับเธอกลายเป็ประเด็นที่ทำให้เกิดการพูดถึงเป็วงกว้างรินได้ชื่อว่าเป็ผู้หญิงที่แย่งแฟนเพื่อนธารินได้ชื่อว่าหักหลังแฟนพ่วงมาด้วยเื่ที่เขาจะให้เธอเอาเด็กออกเลยทำให้เข้าหน้ากับใครไม่ค่อยติดส่วนเธอกลายเป็คนน่าสงสารและในเวลาเดียวกันก็กลายเป็ตัวตลกในวงเหล้า
ถ้าถามว่าเธอแคร์ไหมตอบเลยว่าไม่
มะยมตัดสินใจว่าจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ในเมืองที่ห่างไกลจากคนรู้จักทั้งหมดนี่ไม่ใช่การหนีปัญหาแต่มันเกิดมาจากปัญหาทางด้านการเงินของเธอเองต่อให้มีเงินที่กู้มา ค่าชดเชยต่างๆมันก็ไม่พอที่จะทำให้เธอและลูกอยู่ได้อย่างสุขสบายดังนั้นหลังจากปรึกษากับเพื่อนรัก เธอจึงตัดสินใจเลือกที่จะย้ายไปอยู่ที่เมืองCเขตที่1ที่จัดว่าเป็สถานที่ใกล้ชิดธรรมชาติมากที่สุดค่าครองชีพไม่สูงและที่สำคัญ มันเป็เขตปกครองของนายพลระพัน อีกทั้งยังเป็เมืองที่เหล่าเพื่อนฝูงและอาจารย์ของเธอเห็นควรให้ส่งเธอไปเพราะหากยังอยู่ในเมืองAชีวิตของเธอคงไม่ปลอดภัยเนื่องมาจากนายพลสุรชัยที่ขึ้นชื่อว่าทั้งรักทั้งหลงลูกไม่รู้ว่าเขาจะจัดการกับคนที่ทำให้ลูกของเขาเสียชื่อเสียงยังไง
นายพลระพันจัดว่าเป็นายพลที่มีความสามารถที่สุดในดาวโลกและที่สำคัญยังเป็คนตรงไปตรงมามากที่สุดอีกด้วยดังนั้นหากมะยมไปอยู่ในเมืองที่นายพลคนนี้เป็คผู้ดูแลก็หายห่วงเพราะไม่มีนายพลคนไหนสามารถยื่นมือเข้าไปจัดการคนภายใต้เปลือกตาของเขาได้อย่างไรก็ดีน้ำมลได้จัดการส่งจดหมายแนะนำตัวมะยมให้กับนายพลระพันไปแล้ว
ถือเป็โชคดีของมะยมที่มีหนังสือแนะนำตัวจากน้ำมลส่งไปยังนายพลระพันได้ทันเวลาและทางนั้นก็ตอบตกลงเปลี่ยนให้เธอกลายเป็ประชากรของเมืองC ไม่อย่างนั้นในเช้าวันนี้เธอคงโดนพ่อของรินอุ้มหายไปแล้วเนื่องจากหลังได้รับจดหมายนายพลระพันก็ติดต่อโดยตรงไปยังนายพลสุรชัยทันทีทำให้มะยมยังอยู่ดีมีสุข
ก่อนขึ้นเครื่องไปยังเมืองCมะยมได้เข้าไปในห้องน้ำ เธอบอกกับตัวเองในกระจก “มะยมฉันรักตัวเองมากนะ”เธอบอกกับตัวเองภายในกระจก “รักมากและตอนนี้ในท้องของเรากำลังมีชีวิตน้อยๆอยู่ข้างใน ลืมหญิงชายสารเลวคู่นั้นแล้วใช้ชีวิตอย่างมีความสุขสร้างบ้านที่อบอุ่นให้เ้าตัวเล็ก เลิกเวิ่นเว้อหาคนที่ไม่ได้รักเรากลับมารักตัวเองนะมะยม” ระหว่างที่พูดน้ำตาของเธอก็ไหลออกมาเป็สายแต่มันจะเป็ครั้งสุดท้ายที่เธอจะเสียน้ำตาให้กับเื่ของสองคนนี้เธอกำลังจะมีชีวิตใหม่เื่อื่นช่างหัวมัน
มะยมล้างหน้าให้สดชื่นแล้วแต่งหน้าใหม่เธอไม่ค่อยแต่งหน้าเนื่องมาจากแฟนเก่าอย่างธารินไม่ชอบแต่ตอนนี้ไม่มีเขาแล้วอะไรที่เธออยากทำแล้วไม่ได้ทำเธอจะทำทั้งหมดเลย
อาจเพราะหญิงสาวไม่ได้แต่งหน้านานก็เลยมัวแต่เขียนคิ้วจนเกือบตกเครื่อง...
“ท่านผู้โดยสารโปรดทราบขณะนี้เรากำลังจะทำการลงจอดที่ท่าอากาศยานเมืองCเขต1 ขอให้ท่านผู้โดยสารนั่งประจำที่และรัดเข็มขัดนิรภัยให้เรียบร้อยด้วยค่ะ”เสียงไร้ความรู้สึกของAI ประกาศออกมาตามสาย “เราจะลงจอดในอีก5 4 3 2 1 ขอบคุณที่ใช้บริการขอให้ผู้โดยสารทุกท่านมีความสุขกับการเดินทางในครั้งนี้ขอบคุณค่ะ”เครื่องบินลงจอดอย่างนิ่มนวล
มะยมมองเดินออกมาจากสนามบินก่อนจะสูดอากาศดีๆเข้าปอด ที่เมืองนี้จัดว่ามีอากาศดีที่สุดในดาวโลก เนื่องมาจากพลังงานทุกอย่างในเมืองผลิตจากแสงอาทิตย์ลม และน้ำทะเล ทำให้ไม่มีควันพิษมาทำลายสภาพแวดล้อมแต่มันแลกมาด้วยเที่ยวบินที่น้อยและรถยนต์ส่วนตัวที่น้อยตามไปด้วยการเดินทางภายในเมืองใช้วิธีเดินเป็ส่วนใหญ่หรือนั่งรถประจำทางที่ใช้พลังงานแสงอาทิตย์
อุตสาหกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดของเมืองนี้คือการเกษตรบวกกับจำนวนประชากรที่น้อยทำให้มีพื้นที่อยู่อาศัยที่ถูกมากเป็เื่ที่รู้กันดีว่าถ้าอยากจะซื้อที่ดินในเมืองนี้ก็ต้องย้ายมาเป็ประชากรในเมืองนี้เพราะในเมืองนี้ไม่มีนโยบายขายที่ดินทำกินหรือที่อยู่อาศัยให้กับคนที่ไม่มีชื่อเป็ประชากรภายในเมืองแล้วใครจะอยากย้ายมาอยู่ที่นี่กันมองไปทางไหนก็มีแต่ป่าอีกทั้งค่าย้ายก็แสนจะแพงอีกต่างหาก ดังนั้นประชากรของเมืองCจึงเป็เมืองที่มีประชากรน้อยที่สุดในโลก
มะยมเดินทางไปยังโรงแรมที่เธอจองไว้มันเป็โรงแรมที่สร้างขึ้นใหม่ อีกทั้งราคายังถูกสุดๆอีกด้วยถ้าใช้บัตรประจำตัวของเมืองC มะยมไม่เคยได้เข้าพักโรงแรมที่มีราคาถูกแบบนี้มาก่อนในชีวิตอีกทั้งเมื่อพนักงานรู้ว่าเธอตั้งครรภ์ยังมีการติดต่อโรงพยาบาลที่ดีที่สุดไว้เพื่อให้เธอได้ทำการฝากครรภ์อีกด้วยดูแลเธอดีประหนึ่งแม่สามีมาเอง มะยมเป็ปลื้มกับความรู้สึกแบบนี้
“ฮึมๆ ฮาๆ ลั้นลา...” มะยมฮัมเพลงเบาๆ พล่างเดินไปจัดของเธอตัดสินใจจ่ายค่าเช่าห้องของโรงแรมเป็เวลาสองเดือนเพื่อที่เธอจะได้มีเวลามองหาบ้านให้กับตัวเองและลูกน้อยในอนาคตเธอตั้งใจว่าบ้านของเธอจะต้องไม่ไกลจากโรงเรียนมากนักและต้องไม่ห่างจากโรงพยาบาลมากเกินไปที่สำคัญต้องมีสาธารณูปโภคที่ครบครันภายในละแวกบ้านแต่ระหว่างที่เธอกำลังวาดฝันอยู่นั้นเธอกลับทำซองเอกสารที่นิติบุคคลของคอนโดเก่าเอามาให้เธอั้แ่เกิดเื่เธอก็ยังไม่ได้เปิดมันออกมาดูเลยว่าข้างในคืออะไร
“ไม่มีชื่อผู้ส่งแหะ” มะยมมองซองเอกสารก่อนจะปีนขึ้นไปนั่งดูบนเตียงเผื่อเป็รูปน่าใเวลาเธอะโจะได้ไม่กระเทือนเ้าตัวเล็กในท้อง
ซองเอกสารเมื่อเปิดออกภายในยังแบ่งออกเป็สองซองซองหนึ่งเล็กซองหนึ่งใหญ่ หญิงสาวเลือกเปิดซองเล็กก่อน
“ไหนมาดูสิ อะไรมันจะลึกลับขนาดนี้” เสียงของมะยมหายไปเมื่อเปิดซองเล็กออกภายในบรรจุภาพถ่ายที่มีชายหญิงสองคนพลอดรักกัน สองคนนั้นคือ ธารินกับรินอีกทั้งยังมีโน้ตเล็กๆ เขียนข้อความว่า หวังว่าคุณจะตาสว่าง “สว่างคาตาเลย”มะยมพูดพึมพำ
หญิงสาวตัดสินใจเอารูปในซองนั้นไปทิ้งลงถังขยะทั้งหมดหากเป็ก่อนหน้าเธอคงร้องไห้ฟูมฟาย แต่ในเมื่อตอนนี้เธอตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้วว่าจะไม่ยุ่งกับพวกเขาอีกมันจึงไม่มีความจำเป็ที่จะต้องเก็บมันไว้ให้ทำลายสายตาของตนเอง
“ซองใหญ่ล่ะมีอะไร คงไม่ใช่เื่เดียวกันหรอกนะ” หญิงสาวพูดกับตนเอง
ซองเอกสารซองใหญ่กลับเป็สิ่งที่ผิดคาดจากที่มะยมคิดภายในบรรจุไปด้วยเอกสารการโคจรของดวงดาวต่างๆ ภายในจักรวาลมีทั้งโครงสร้างเซลล์ต่างๆ ภายในจักรวาลอีกทั้งมีเอกสารที่อ้างอิงถึงการวิจัยเกี่ยวกับการแตกตัวของเชื้อไวรัสที่ไม่ทราบสายพันธุ์การกลายพันธุ์ของเชื้อ อีกทั้งยังมีการก่อให้เกิดปฎิกิริยาลูกโซ่ จากสัตว์ไปพืชในครั้งนี้เชื้อไวรัสจะเกิดมาจากสัตว์หลังจากสัตว์เริ่มกลายพันธุ์ก็เป็คราวของพืชภายในซองเอกสารยังมีรูปภาพที่น่ากลัวมากมายที่แสดงถึงการกลายพันธุ์ของเชื้อไวรัสตัวนี้และมีการขีดเส้นสีแดงไว้ว่ายังไม่พบยารักษา
มะยมมองเอกสารภายในมืออย่างหวาดกลัวก่อนที่เธอจะเอาเอกสารทั้งหมดสแกนเก็บไว้ในไดรฟ์ส่วนตัวเธอ้าตรวจสอบข้อมูลก่อนที่จะทำการส่งไปให้เพื่อนของเธอช่วยดูเพราะถ้าหากมันเป็เื่ที่แต่งขึ้น เพื่อนเธอจะได้ไม่เสียเวลาไปกับมัน
เจ้านายของธาริน แต่จากการสืบมาจากน้ำมลทั้งสองเริ่มมีการติดต่อกันหลังจากที่ไปเจอกันที่ห้างพร้อมเธอ แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตามเรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอกลายเป็นประเด็นที่ทำให้เกิดการพูดถึงเป็นวงกว้าง รินได้ชื่อว่าเป็นผู้หญิงที่แย้งแฟนเพื่อน ธารินได้ชื่อว่าหักหลังแฟนพ่วงมาด้วยเรื่องที่เขาจะให้เธอเอาเด็กออก เลยทำให้เข้าหน้ากับใครไม่ค่อยติด ส่วนเธอกลายเป็นคนน่าสงสารและในเวลาเดียวกันก็กลายเป็นตัวตลกในวงเหล้าถ้าถามว่าเธอแคร์ไหม ตอบเลยว่าไม่มะยมตัดสินใจว่าจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ในเมืองที่ห่างไกลจากคนรู้จักทั้งหมด นี่ไม่ใช่การหนีปัญหาแต่มันเกิดมาจากปัญหาทางด้านการเงินของเธอเองต่อให้มีเงินที่กู้มา ค่าชดเชยต่างๆ มันก็ไม่พอที่จะทำให้เธอและลูกอยู่ได้อย่างสบาย ดังนั้นหลังจากปรึกษากับเพื่อนรัก เธอจึงตัดสินใจเลือกที่จะย้ายไปอยู่ที่เมืองCเขตที่1ที่จัดว่าเป็นสถานที่ใกล้ชิดธรรมชาติมากที่สุด ค่าครองชีพไม่สูงและที่สำคัญ มันเป็นเขตปกครองของนายพลระพัน ที่สำคัญยังเป็นเมืองที่เหล่าเพื่อนฝูงและอาจารย์ของเธอเห็นควรให้ส่งเธอไป เพราะหากยังอยู่ในเมืองAชีวิตของเธอคงไม่ปลอดภัย เนื่องมาจากนายพลสุรชัยที่ขึ้นชื่อว่ารักหลงลูก ไม่รู้ว่าเขาจะจัดการกับคนที่ทำให้ลูกของเขาเสียชื่อเสียงยังไงนายพลระพันจัดว่าเป็นนายพลที่มีความสามารถที่สุดในดาวโลก และที่สำคัญยังเป็นคนตรงไปตรงมามากที่สุดอีกด้วย ดังนั้นหากมะยมไปอยู่ในเมืองที่นายพลคนนี้เป็นคนดูแลก็หายห่วง เพราะไม่มีนายพลคนไหนสามารถยื่นมือเข้าไปจัดการคนภายใต้เปลือกตาของเขาได้ อย่างไรก็ดีน้ำมลได้จัดการส่งจดหมายแนะนำตัวมะยมให้กับพายพลระพันไปแล้วถือเป็นโชคดีของมะยมที่มีหนังสือแนะนำตัวจากน้ำมลส่งไปยังนายพลระพัน และทางนั้นตอบตกลงเปลี่ยนให้เธอกลายเป็นประชากรของเมืองCไม่อย่างนั้น ในเช้าวันนี้เธอคงโดนพ่อของรินอุ้มหายไปแล้ว เนื่องจากหลังได้รับจดหมายนายพลระพันก็ติดต่อโดยตรงไปยังนายพลสุรชัยทันที ทำให้มะยมยังอยู่ดีมีสุขก่อนขึ้นเครื่องไปยังเมืองCมะยมได้เข้าไปในห้องน้ำ เธอบอกกับตัวเองในกระจก “มะยมฉันรักตัวเองมากนะ” เธอบอกกับตัวเองภายในกระจก “รักมากและตอนนี้ในท้องของเรากำลังมีชีวิตน้อยๆ อยู่ข้างใน ลืมหญิงชายสารเลวคู่นั้นแล้วใช้ชีวิตอย่างมีความสุข สร้างบ้านที่อบอุ่นให้เจ้าตัวเล็ก เลิกเวิ้นเว้อหาคนที่ไม่ได้รักเรา กลับมารักตัวเองนะมะยม” ระหว่างที่พูดน้ำตาของเธอก็ไหลออกมาเป็นสาย แต่มันจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะเสียน้ำตาให้กลับเรื่องของสองคนนี้ เธอกำลังจะมีชีวิตใหม่เธออื่นช่างหัวมันมะยมล้างหน้าให้สดชื่น แล้วแต่งหน้าใหม่เธอไม่ค่อยแต่งหน้าเนื่องมาจากแฟนเก่าอย่างธารินไม่ชอบแต่ตอนนี้ไม่มีเขาแล้วอะไรที่เธออยากทำแล้วไม่ได้ทำ เธอจะทำทั้งหมดเลยอาจเพราะหญิงสาวไม่ได้แต่งหน้านานก็เลยมัวแต่เขียนคิ้วจนเกือบตกเครื่อง...“ท่านผู้โดยสารโปรดทราบขณะนี้เรากำลังจะทำการลงจอดที่ท่าอากาศเมืองCเขต1 ขอให้ท่านผู้โดยสารนั่งประจำที่และรัดเข็มขัดนิรภัยให้เรียบร้อยด้วยค่ะ” เสียงไร้ความรู้สึกของAI ประกาศออกมาตามสาย “เราจะลงจอดในอีก 5 4 3 2 1 ขอบคุณที่ใช้บริการขอให้ผู้โดยสารทุกท่านมีความสุขกับการเดินทางในครั้งนี้ขอบคุณค่ะ” เครื่องบินลงจอดอย่างนิ่มนวลมะยมมองเดินออกมาจากสนามบิน ก่อนจะสูดอากาศดีเข้าปอด ที่เมืองนี้จัดว่ามีอากาศดีที่สุดในดาวโลกเนื่องมาจาก พลังงานทุกอย่างในเมืองผลิตจากแสงอาทิตย์ ลม และน้ำทะเล ทำให้ไม่มีควันพิษมาทำลายสภาพแวดล้อม แต่มันแลกมาด้วยเที่ยวบินที่น้อยและรถยนต์ส่วนตัวที่น้อยตามไปด้วย การเดินทางภายในเมืองใช้วิธีเดินเป็นส่วนใหญ่หรือนั่งรถประจำทางที่ใช้พลังงานแสงอาทิตย์อุตสาหกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดของเมืองนี้คือการเกษตร บวกกับจำนวนประชากรที่น้อยทำให้มีพื้นที่อยู่อาศัยที่ถูกมาก เป็นเรื่องที่รู้กันดีว่าถ้าอยากจะซื้อที่ดินในเมืองนี้ก็ต้อง ย้ายมาเป็นประชากรในเมืองนี้เพราะในเมืองนี้ไม่มีนโยบายขายที่ดินทำกินหรือที่อยู่อาศัยให้กับคนที่ไม่มีชื่อเป็นประชากรภายในเมือง แล้วใครจะอยากย้ายมาอยู่ที่นี่กันมองไปทางไหนมีแต่ป่า อีกทั้งค้าย้ายก็แสนจะแพงอีกต่างหาก ดังนั้นประชากรของเมืองCจึงเป็นเมืองที่มีประชากรน้อยที่สุดในโลกมะยมเดินทางไปยังโรงแรมที่เธอจองไว้ มันเป็นโรงแรมที่สร้างขึ้นใหม่ อีกทั้งราคายังถูกสุดๆ อีกด้วยถ้าใช้บัตรประจำตัวของเมืองC มะยมไม่เคยได้เข้าพักโรงแรมที่มีราคาถูกแบบนี้มาก่อนในชีวิตอีกทั้งเมื่อพนักงานรู้ว่าเธอตั้งครรภ์ ยังมีการติดต่อโรงพยาบาลที่ดีที่สุดไว้เพื่อให้เธอได้ทำการฝากครรภ์อีกด้วย ดูแลเธอดีประหนึ่งแม่สามีมาเอง มะยมเป็นปลื้มกับความรู้สึกแบบนี้“ฮึมๆ ฮาๆ ลั้นลา...” มะยมฮัมเพลงเบาๆ พลางเดินไปจัดของเธอตัดสินใจจ่ายค่าเช่าห้องของโรงแรมเป็นเวลาสองเดือนเพื่อที่เธอจะได้มีเวลามองหาบ้านให้กับตัวเองและลูกน้อยในอนาคต เธอตั้งใจว่าบ้านของเธอจะต้องไม่ไกลจากโรงเรียนมากนักและต้องไม่ใกล้โรงพยาบาลมากเกินไปที่สำคัญต้องมี สาธารณูปโภคที่ครบครันภายในละแวกบ้าน แต่ระหว่างที่เธอกำลังวาดฝันอยู่นั้นเธอกลับทำซองเอกกะสารที่บุคคลของคอนโดเก่าเอามาให้เธอ ตั้งแต่เกิดเรื่องเธอก็ยังไม่ได้เปิดมันออกมาดูเลยว่าข้างในคืออะไร“ไม่มีชื่อผู้ส่งแหะ” มะยมมองซองเอกสาร ก่อนจะปีนขึ้นไปนั่งดูบนเตียงเพื่อเป็นรูปน่าตกใจเวลาเธอกระโดดจะได้ไม่กระเทือนเจ้าตัวเล็กในท้องซองเอกสารเมื่อเปิดออกภายในยังแบ่งออกเป็นสองซอง ซองหนึ่งเล็กซองหนึ่งใหญ่ หญิงสาวเลือกเปิดซองเล็กก่อน“ไหนมาดูสิ อะไรมันจะลึกลับขนาดนี้” เสียงของมะยมหายไปเมื่อเปิดซองเล็กออก ภายในบรรจุภาพถ่ายที่มีชายหญิงสองคนพลอดรักกัน สองคนนั้นคือ ธารินกับริน อีกทั้งยังมีโน้ตเล็กๆ เข็นข้อความว่า หวังว่าคุณจะตาสว่าง “สว่างคาตาเลย” มะยมพูดพึมพำหญิงสาวตัดสินใจเอารูปในซองนั้นไปทิ้งลงถังขยะทั้งหมด หากเป็นก่อนหน้าเธอคงฟูมฟายร้องไห้แต่ในเมื่อตอนนี้เธอตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้วว่าจะไม่ยุ่งกับพวกเขาอีก มันจึงไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเก็บมันไว้ให้ทำลายสายตาของตนเอง“ซองใหญ่ล่ะมีอะไร คงไม่ใช่เรื่องเดียวกันหรอกนะ” หญิงสาวพูดกับตนเองซองเอกกะสารซองใหญ่กลับเป็นสิ่งที่ผิดคาดจากที่มะยมคิด ภายในบรรจุไปด้วยเอกสารการโคจรของดวงดาวต่างๆ ภายในจักรวาล มีทั้งโครงสร้างเซลล์ต่างๆ ภายในจักรวาล อีกทั้งมีเอกสารที่อ้างอิงถึงการวิจัยเดียวกับการแตกตัวของเชื้อไวรัสที่ไม่ทราบที่มา การกลายพันธุ์ของเชื้อ อีกทั้งยังมีการก่อให้เกิดประติกิริยาลูกโซ่ จากสัตว์ไปพืช ในครั้งนี้เชื้อไวรัสจะเกิดมาจากสัตว์หลังจากสัตว์เริ่มกลายพันธุ์ก็เป็นตาของพืช ภายในซองเอกสารยังมีรูปภาพที่น่ากลัวมากมายที่แสดงการกลายพันธุ์ของเชื้อไวรัสตัวนี้ และมีการขีดเส้นสีแดงไว้ว่ายังไม่พบยารักษามะยมมองเอกสารภายในมืออย่างหวาดกลัว ก่อนที่เธอจะเอาเอกสารทั้งหมดสแกนเก็บไว้ในไดรฟ์ส่วนตัว เธอต้องการตรวจสอบข้อมูลก่อนที่จะทำการส่งไปให้เพื่อนของเธอช่วยดู เพราะถ้าหากมันเป็นเรื่องที่แต่งขึ้น เพื่อนเธอจะได้ไม่เสียเวลาไปกับมัน