ตอนที่14 เกินใจจะทน
"ฟ้าว่าเราไปเถอะค่ะคุณแม่เดี๋ยวจะสายซะก่อน"
"จริงครับผมว่าเราไปกันเถอะ"ธีรวัฒน์ไม่อยากให้มารดาอารมณ์เสียใส่นิรามากนักเขาไม่ได้เป็ห่วงภรรยาแต่ว่าเขารำคาญ รำคาญทุกครั้งที่เห็นภรรยาร้องไห้ มันพาลทำให้เขาหงุดหงิด แต่แปลกครั้งนี้เขาไม่เห็นน้ำตาของภรรยาซักหยด
"ยังแม่ยังพูดไม่จบ ตาธีอย่ามาเร่งแม่"
"คุยอะไรเหรอครับ"
"เื่หย่าของธีกับเมีย"
"ครับ!" ธีรวัฒน์ทำเสียงใไม่คิดว่ามารดาจะยกเอาเื่หย่าของเขามาพูดตอนนี้
"ยังไงครับแม่" เขาถาม
"เมื่อไหร่ธีจะหย่ากับผู้หญิงคนนี้เสียที ธีจะรออะไรไหนจะหนูฟ้าอีก ธีจะปล่อยให้หนูฟ้าอยู่แบบนี้ไม่ได้นะหนูฟ้าเขาเป็คนดีมีชื่อเสียงในวงสังคมคนอื่นรู้เขาจะเอาไปพูดในทางที่ไม่ดีหนูฟ้าเขาจะเสียหายเอาได้หนูฟ้าเขาเป็คนมีการศึกษามี ชาติตระกูล ธีจะให้เขามาอยู่แบบนี้ไม่ได้แม่ไม่ยอม ธีจะรอให้พ่อแม่ของหนูฟ้ามาถอนหงอกก่อนหรือไง" คุณปรางทิพย์พูดขึ้น
"ไม่ใช่อย่างนั้นครับแม่ ่นี้ผมงานยุ่ง"
"มันจะยุ่งเท่าไหร่กันเชียวหรือว่าแม่นี่ไม่ยอมหย่า" คุณปรางทิพย์พูดพลางชี้มือไปยังลูกสะใภที่กำลังจะเป็อดีต
นิราสบตาคุณปรางทิพย์ด้วยความเ็ปเธอกำมือแน่นด้วยความโกรธน้ำตาคลอ แต่เธอก็พยายามกลั้นมันเอาไว้ไม่ให้มันไหลออกมา หมดแล้วความอดทนที่มี มันหมดลงแล้วจริงๆ เธอไม่เอาแล้วชีวิตคู่ที่มันไม่มีประโยชน์อะไรมีแต่ความเ็ป!เธอหลับตาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองไปยังคนทั้งสามด้วยสายตาที่ว่างเปล่า
"พี่ธีอยากจะอย่ากับนิจริงๆ ใช้ไหมคะ พี่ธีตัดสินใจดีแล้วใช่ไหมคะ" เธอถามสามีด้วยใบหน้านิ่งเรียบที่ซ่อนความเ็ปเอาไว้ข้างใน
"นิ.พี่ขอโทษพี่ตัดสินใจแล้ว...เราหย่ากันเถอะนะ"อันที่จริงเขากะจะยื้อเวลาอีกซักนิด ไม่คิดว่ามารดาของเขาจะยกเหตุผลมาเร่งให้เขารีบหย่ากับภรรยาไวขนาดนี้ เขากะว่าจะคุยกับภรรยาอีกครั้ง เขากะว่าจะยื่นข้อเสนอให้ภรรยาซักข้อให้เธอได้เลือก ว่า...ถ้าเธอยอมอยู่กับเขาต่อไปโดยไม่มีทะเบียนสมรส เธอจะยอมอยู่ต่อไหม ถ้าเธอยอมเขาก็จะดูแลเธอต่อไป เขาคิดว่าภรรยาของเขาต้องยอมเพราะเธอรักเขามาก แล้วนิราเองก็ไม่มีใครไม่มีญาติที่ไหนบ้านก็มีแค่เรือนหอหลังนี้หลังเดียว เขามั่นใจว่าเธอไม่มีที่ไปแน่นอน ถ้าเขายื่นข้อเสนอให้เขามั่นใจว่าเธอจะไม่มีทางปฎิเสธ เขาแน่นอน เขามั่นใจอย่างนั้น ธีรวัฒน์คิดเข้าข้างตัวเองสุดฤทธิ์
"ได้ค่ะนิจะหย่านัดวันมาเลยค่ะ"เธอตอบอย่างไม่ลังเล มันมีความเข้มแข็งเด็ดเดี่ยวซ่อนอยู่ในแววตาคู่นั้น
ธีรวัฒน์หันขวับไปมองภรรยาที่ยืนมองเขาอยู่ เธอตอบตกลงโดยไม่มีการลังเลยสักนิด
เขารู้สึกโหวงๆ ในอกทันที ที่ภรรยาตอบตกลง กว่าเขาจะหาเสียงตัวเองเจอ เขาจึงบอกกับภรรยาที่กำลังจะกลายเป็อดีต
"ดะ!ดะ!ได้! แต่พี่ขอเป็พรุ่งนี้นะเพราะพี่มีเื่ที่จะตกลงกับนิด้วย"
"ได้ค่ะพรุ่งนี้นะคะ"
"ดีอย่าเล่นแง่ล่ะ และอย่าหนีไปไหนเสียก่อนล่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะมาอีกที"คุณปรางทิพย์พูดด้วยสีหน้าพอใจ
"ค่ะนิจะรอ"
เธอรับคำพลางมองไปทางสามีที่เธอรัก และความรักที่กำลังจะกลายเป็อดีต อดีตที่เคยรัก และจะหมดรักในอีกไม่นาน รับคำจบ เธอก็หันหลังเดินขึ้นห้องทันทีโดยมีสายตาของคนทั้งสาม มองตามหลังมาเป็ตาเดียวกัน แต่เธอก็ไม่คิดที่จะหันกลับไปมองยังคนทั้งสามให้เสียความรู้สึกอีก พอแล้วเธอพอแล้วจริงๆ ความรักของเธอมันไม่ได้ช่วยอะไรจริงๆ
นางอิ่มกับน้อยเดินตามผู้เป็นายขึ้นไปบนห้อง ด้วยความเป็ห่วงนายสาว
คุณปรางทิพย์หันมาส่งยิ้มให้ฟ้ารดาอย่างพอใจ
"ดีมากตาธีลูกไม่เคยทำให้แม่ผิดหวังในตัวลูกจริง ๆ"
"ครับแม่ " ธีรวัฒน์รับคำมารดาเหนื่อยๆ
หน้าห้องนิรา
ก็อก! ก็อก! ก็อก!
"คุณนิคะคุณนิให้ป้าเขาไปหน่อยนะคะ"
นิราที่กำลังนั่งคิดย้อนไปถึงอดีตที่เคยใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันกับสามีในบ้านหลังนี้ พลันเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังวะพร้อมกับเสียงเรียก ..เธอค่อยๆ ลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูให้ป้าอิ่ม ที่กำลังเคาะเรียกเธออยู่ให้เข้ามา ประตูเปิดออกพร้อมกับร่างของป้าอิ่มกับน้อยที่ยื่นอยู่ ทั้งสองส่งยิ้มเป็กำลังใจให้เธอ
นางอิ่มรีบเข้ามาสวมกอดร่างนายสาวที่ตอนนี้มียดน้ำตาคลอในหน่วยตา
คุณนิของเธอคงเสียใจไม่น้อย
น้อยก็ยืนน้ำตาไหลเพราะสงสารนายสาว อยู่เงียบๆ
"คุณนิทำใจดีๆ นะคะ ถือซะว่าคุณนิกับคุณธีไม่ใช้เนื้อคู่กันนะคะ ไม่เลิกวันนี้วันหน้าก็เลิกกันอยู่ดี " นางอิ่มพูดตามที่นางเห็น คุณธีไม่เคยสนใจใยดีภรรยาตัวเองแหมแต่น้อย ไม่เคยให้เกียรติภรรยาดูสิขนาดยังไม่หย่ากันคุณเธอยังเอาเมียน้อยเข้ามาเย้ยภรรยาถึงในบ้านผัวดีๆ ที่ใหนเขาทำกัน นางอิ่มก่นด่าคุณผู้ชายอยู่ในใจ
หย่า...ได้ถือว่าเป็บุญของคุณผู้หญิงของเธอแล้วนางคิดในใจ
"แล้วคุณนิจะเอายังไงต่อคะหย่าแล้วจะเอายังไงป้าหมายถึงจะไปอยู่ที่ไหน หรือว่าคุณธี ยกบ้านหลังนี้ให้คุณนิคะ"
"ฮึ ถึงยกให้นิก็ไม่เอาหรอกค่ะ"
"ทำไมล่ะคะ คุณนิควรจะรับเอาไว้นะคะถ้าคุณนิไม่อยู่คุณนิก็ขาย ก็ได้นี้คะ"
"ค่ะนิจะรองคิดดูถ้าเขายกให้นะคะ"แต่เธอมั่นใจว่าคุณปรางทิพย์ไม่ยอมแน่นอน ถึงไม่ให้เธอก็ไม่แคร์ นี้มันก็แค่เศษเงินของเธอนิราคิด
"ดีค่ะ เราอย่ายอมเสียเปรียบนะคะน้อยพูดแทรกขึ้น " ฟ้องไหมคะคุณนิฟ้องมันทั้งคู่ไปเลยคงบันเทิงดีไม่น้อย?"น้อยออกความคิดเห็น
"นิคงไม่ฟ้องล่ะจ้ะ นิอยู่ในมุมมืดมานาน นิไม่อยากออกไปในที่สว่าง เพราะชีวิตของนิมันอยู่สูงกว่าที่จะมาตกต่ำกับเื่เน่าๆ คาวๆ แบบนี้
"โฮ่..คุณนิสุดยอด!!!ประหลอดแตกไปเลยค่ะ55555+ เจ็บเจ็บแทนของคนนั่น คุณนิด่าแบบผู้ดีมากกกกก"น้อยหัวเราะด้วยความถูกใจ
"คุณนิคะถ้าคุณนิไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วคุณนิไปอยู่ที่อื่นขอน้อยตามไปด้วยได้ไหมคะ" น้อยร้องขอผู้เป็นาย
"น้อยไม่อยากอยู่ที่นี้น้อยเบื่อนังบุหงาที่คอยแต่จะหาเื่ น้อยรำคาญค่ะ" น้อยสาวใช้น่าตาน่ารัก บ่นให้ผู้เป็นายสาวฟัง
"งั้นป้าไปด้วยนะคะคุณนิ ป้าจะไปทำอาหารให้คุณนิทาน เงินเดือนไม่ต้องให้ป้าป้าพอมีเงินเก็บอยู่บ้างป้าตัวคนเดียว ไม่มีใครป้าก็มีแค่คุณนิกับนังน้อยนี้แหละค่ะ"
"ป้าไม่กลัวลำบากเหรอคะอยู่กับนิอาจจะไม่สะดวกสบายเหมือนอยู่ที่นี่ก็ได้นะคะ" เธอแกล้งถามลองใจคนทั้งสอง
"ไม่เป็ไรค่ะคับที่อยู่ง่ายคับใจอยู่ยากคุณนิเคยได้ยินไหมคะ"
นิราพยักหน้ายิ้มให้กับคนทั้งสอง"ขอบคุณนะคะป้าขอบคุณนะน้อยที่เป็ห่วงนิ และไม่ทิ้งนิ"
"ป้าจะทิ้งคุณนิได้ยังไงคะ เวลาป้าไม่สบายคุณนิก็พาป้าไปหาหมอจ้างพยาบาลคอยดูแลป้าอย่างดีแล้วยังจ่ายค่าหมอให้ป้าอีก คุณผู้หญิงเป็เ้านายที่ใจดีมากเลยนะคะ"
"แล้วอย่างนี้จะให้ป้าทิ้งคุณนิได้ยังไงคะ"
นิราศยิ้มทั้งน้ำตาเธอซาบซึ้งในน้ำใจของคนทั้งสองจริงๆ
"คุณนิไปไหนพวกเราไปตาม คุณนิอยู่ไหนพวกเราอยู่นั่นจริงไหมป้า"
"ตามนั่นเลย" ป้าอิ่มตอบรับเด็กสาว
ทั้งสามยิ้มให้กัน
""สบายใจขึ้นแล้วใช้ไหมคะคุณนิ"
"ค่ะนิไม่เป็ไรแล้วขอบคุณมากๆ นะคะ"
( ค่ะ)ป้าอิ่มส่งยิ้มให้นายสาว
ภายในรถตู้คันหรู ธีรวัฒน์กำลังนั่งใช้ความคิดว่าจะเอายังไงดีกับนิรา ถ้าเขาให้ข้อเสนอเธอออกไป ถ้าเธอตกลงเขาจะทำยังไง ที่จะไม่ให้มารดาของเขาเข้ามายุ่งวุ่นวายกับเขาอีก ถึงเขาจะไม่ได้รักนิราแต่เขาก็ไม่อยากให้ใครได้เธอไป เช่นกัน
"ตาธี"คุณปรางทิพย์เรียกบุตรชาย
"ครับ...".
"แล้วบ้านหลังนั้นแกจะเอายังไงแกจะยกให้เมียแกจริงๆ เรอ"
"ไม่รู้สิครับ" เขาตอบมารดาออกไปแบบนั้น ...แต่ในใจเขาคิดเอาไว้แล้ว ถ้าเขาอยากให้เธอรับข้อเสนอ เขาต้องไม่ยกบ้านให้เธอ ถ้าเธอไม่มีบ้าน..ไม่มีที่ไปยังไงยังไงเธอก็ต้องยอมรับข้อเสนอของเขา เพื่อที่จะได้อยู่บ้านหลังนี้ต่อไปแน่นอน คิดมาถึงตรงนี้เขาก็สบายใจขึ้นมาและคลายความเครียดไปกว่าครึ่ง
คุณปรางทิพย์ยังคงพูดต่อไม่จบ
"ถ้าธีจะยกบ้านหลังนั้นให้แม่นั้น แม่ไม่เห็นด้วยบ้านหลังนั้นนาคาตั้ง 100 ล้าน ไหนจะราคาที่ดินอีกตั้งหลายร้อยล้าน รวมๆ กันแล้วไม่ต่ำกว่า 400 ล้าน แน่นอนเงินไม่ใช้น้อยๆ เลยนะธีรองคิดดูดีๆ ถ้าแม่นั้นมีผัวใหม่ เอาผัวใหม่มาอยู่ในบ้าน มันอยามกันมากเลยนะธี พวกมันคงหัวเราะเยาะลูกที่สร้างบ้านตั้งหลายร้อยล้านให้มันกับผัวใหม่ได้มาอยู่เสวยสุขกันแต่ถ้ามันขายได้เงินตั้งหลายร้อยล้านนอนใช้เงินกับผัวใหม่สบายใจเฉิบเลยนะ คิดดูดีๆ นะตาธี"
ธีรวัฒน์คิดตามที่มารดาพูด มันก็จริงอย่างที่มารดาเขาพูดมา ถ้ามันจะเป็อย่างนั้นเขาก็ยอมไม่ได้เช่นกัน
แหม่ๆ สมกับเป็แม่เป็ลูกกันจริงๆ หนูฟ้าเขามีการศึกษานะคะทุกคน
ฝากกดติดตาม กดคอมเม้นต์ ให้กำลังใจไรท์ด้วยนะคะ
❤️❤️❤️