ในระหว่างที่บรรดาหนุ่มใหญ่ หนุ่มน้อยของที่บ้านกำลังขยันกระตือรือร้นในการใช้เครื่องไถพรวนดินอยู่นั้น ก็มีตากับปู่ที่ผลัดกันดูแลเหล่าหลานชายใช้เครื่องไถด้วย เห็ดน้อยเห็นว่าไหนๆบรรดาสาวๆของบ้านก็ไม่ได้มีอะไรทำ เธอเลยคิดเื่ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งขึ้นมาได้
“แม่คะ อาสะใภ้คะ น้าสะใภ้คะ”เห็ดน้อย หันไปเรียกเป้าหมายที่เธอ้าจะคุยด้วยทันทีเลย
“ว่าไงคะ”สามสาว
“เห็ดน้อย อยากถามว่าทุกคนอยากขี่รถใหญ่นั้นเป็กันบ้างไหมคะ เวลาที่บรรดาพ่อๆ ไม่ว่างพวกเราจะได้ไม่ต้องรอเพราะแม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้ก็ขับรถใหญ่เป็เช่นกัน”เห็ดน้อย ปูทางอย่างรวดเร็ว
“ขี่รถ..!!!”สามสาวตาเป็ประกายขึ้นทันทีเลย และสนใจมากกับคำถามนี้ของเห็ดน้อย
“น่าสนใจมากเลยนะลูก แม่เองก็อยากขับรถเป็เช่นกัน พวกเราล่ะว่าอย่างไร”แม่ ถามบรรดาคู่สะใภ้
“น้องก็เช่นกัน”อาสะใภ้ น้าสะใภ้
“แบบนี้ก็ดีน่ะสิคะถ้าแม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้ขับรถเป็ด้วย”พี่พริกหวานฝ่ายสนับสนุนก็ไม่รอช้าเช่นกัน
“แม่ว่าก็ดีเหมือนกันนะจะได้ช่วยกันไปทางอื่นได้ หัดขับรถไม่น่าจะยากนะ”ยาย
“แม่เองก็สนับสนุนเลยในเื่นี้ ถ้าบ้านเราพวกผู้ชายเกิดไม่วว่างหรือมีเหตุอันใด พวกเราที่เป็ผู้หญิงก็สามารถขับขี่รถออกไปได้เช่นกัน”ย่า
“อุ๊ย…ตามานู้นแล้วค่ะ ให้ตาผลัดเปลี่ยนไปสอนกับปู่ตอนนี้เลยสิคะ เพราะยังไงเสียตอนนี้แม่ก็ไม่ต้องขุดผลิกหน้าดินแล้วด้วย”เห็ดน้อย
“จริงสิ เวลานี้แหละดีที่สุดแล้ว”แม่
“ตาคะ ตาสอนแม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้ขับรถบรื้น…บรื้น….ได้ไหมคะ”เห็ดน้อย
“เอ๋….หนูว่ายังไงนะ???แม่ของหลานอยากหัดขับขี่รถงั้นเหรอ”ตา หันไปมองบรรดาลูกสาวและลูกสะใภ้ของตัวเอง
“ใช่ค่ะพ่อ พวกเราอยากจะทำตัวให้มีประโยชน์ได้มากกว่านี้ถ้าเผื่อพวกลูกสามารถขับรถไปเองได้จะได้ลดภาระพวกพ่อด้วยนะคะ”แม่
“อือ….มันก็จริงเื่นี้พ่อไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ถ้าอย่างงั้นก็ลุกมาเรียนพร้อมๆกันเลย พวกคุณด้วยนะมาเรียนพร้อมลูกๆเลย เป็ไว้มีแต่เื่ดีนะ”ตา
“พวกเราด้วยเหรอคะพี่จิ่วช่าย”ย่า ยาย
“ใช่ๆ มาเถอะ”ตา
“ค่ะ” สาวรุ่นใหญ่ รุ่นเล็กพากันเดินตามตากันไปเพื่อเรียนรู้การขับรถกัน
ตาสอนในการรู้จักชิ้นส่วนต่างๆของรถก่อนเลยอันดันแรก ว่าแต่ละอย่างเรียกว่าอะไร และมีไว้ใช้ทำอะไรบ้าง เช่นพวงมาลัยรถ หมุนซ้าย หมุนขวา อย่างไรและเวลาถอยจะหันไปทางไหน
สัญญาณรถก็สำคัญถ้าเข้าเมืองไปแล้วต้องดูให้เป็ และการเปิดไฟรถต่างๆด้วย การสตาร์ทรถทำอย่างไร อันไหนคันเร่ง อันไหนเบรค และการบังคับเกียร์ของรถ การมองดูกระจกรถให้เป็ ฯลฯ
การเรียนรู้รถเบื้องต้นนั้นก็มีหลายอย่างอยู่เหมือนกัน ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงบรรดาสาวๆก็จดจำทุกอย่างได้แล้ว แต่ละคนช่างมีความจำที่ดีมากๆ หรือว่าอาหารการกิน น้ำดื่มที่มาจากรูปวาดวิเศษของเธอช่วยก็เป็ไปได้
เพราะตอนนี้เห็ดน้อยเองก็รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงของร่างกายเช่นเดียวกัน รู้สึกแข็งแรงขึ้นไม่เหนื่อยง่าย ความจำดีเป็เลิศอีกต่างหาก แต่มีอย่างเดียวที่ออกจะดีเกินควบคุมคือการอยากกินอาหารนี่แหละ ที่กินเท่าไหร่ก็ได้ไม่รู้จักอิ่มเลย
“เอ๋…นั่นแม่หัดขับรถล่ะ”พี่ใหญ่เซียงยวี่ ที่รอบนี้ได้พักและผลัดให้คนอื่นได้ใช้เครื่องไถบ้าง หันไปเห็นบรรดาแม่ๆ ย่า ยาย กำลังเรียนขับรถกัน
“อยากหัดขับบ้างจังเลย”พี่หนานกวา
“ใช่ๆ เอาไว้่เวลาว่างพวกเราขอให้พ่อพวกเราสอนขับรถบ้างดีกว่านะ”พี่หยางชง
“อือ…”พวกพี่ชาย
แต่ใจจริงแล้วตัวอยากจะไปอยู่ตรงที่เขากำลังสอนขับรถกันแล้ว แต่ว่าหน้าที่ที่จะต้องทำในการไถพรวนดินยังไม่เสร็จสิ้น พวกเขาจะต้องอยู่ช่วยพ่อของพวกเขาเสียก่อน เื่อื่นค่อยว่ากันทีหลัง
เพียงแค่ครึ่งวันครอบครัวของเห็ดน้อยก็สามารถจัดการผลิกหน้าดินของเราเสร็จเรียบร้อยแล้ว
สาวๆของบ้านยังคงสนุกสนานกับการเรียนขับขี่รถกันอยู่เลยด้วย ส่วนทางด้านหนุ่มน้อย หนุ่มใหญ่ก็พากันมานั่นพักผ่อนตรงเต็นท์ที่กางไว้รอรับ
“ในที่สุดก็เสร็จแล้ว”พ่อ
“มีเครื่องไถช่วยแบบนี้เสร็จรวดเร็วมากเลยนะครับ ไม่รู้สึกว่าเหนื่อยเลยสักนิด”อาเล็ก
“มันช่วยได้มากจริงๆนะครับ”น้าเล็ก
“ใช่ๆครับ”พวกพี่ชาย
“ผมก็ชอบใช้เ้าเครื่องไถนี่ด้วยฮะถึงแม้ว่าจะเครื่องใหญ่ไปสักหน่อยนะฮะ”พี่รองถู่โต้ว
“เอาไว้ให้ลูกโตกว่านี้เครื่องขนาดนี้ไม่ใหญ่เกินไปหรอกลูก”พ่อ
“ฮะพ่อ”พี่รองถู่โต้ว
เห็ดน้อยกับพี่พริกหวานที่กำลังนั่งชมวิวอย่างเคลิบเคลิ้มก็พารู้สึกตัวขึ้น
“ถ้าอย่างงั้นแล้วพวกเรานำเครื่องไถพวกนี้ไปช่วยคนอื่นๆในหมู่บ้านต่อกันเลยก็ได้ ใช่ไหมฮะ”พี่ขู่เฉิง
“เอาเครื่องไถไปช่วยรับรองเลยว่าคนในหมู่บ้านใช้เวลาเพียงแป๊บเดียวก็จะได้ปลูกข้าวไล่เรี่ยกับบ้านของพวกเราแน่นอน”พี่ต้าซ่วน
“ยังไม่ได้นะคะทุกๆคน”เห็ดน้อย
“เอ๋…..??? ทำไมเหรอน้องเห็ดน้อย”พวกพี่ชาย
“ใช่ๆ ทำไมพวกเราถึงยังนำเครื่องไถไปช่วยตอนนี้เลยไม่ได้”พี่รองถู่โต้ว
“ที่บอกยังไม่ได้นั้น ไม่ได้หมายถึงว่าเราจะไม่เอาเครื่องไถพรวนดินไปช่วยทุกๆคนในหมู่บ้านค่ะ เพราะเห็ดน้อยวาดรูปเ้าเครื่องพวกนี้ออกมาก็จุดประสงค์อยากช่วยในการผ่อนแรงคนในครอบครัวเราและคนอื่นๆด้วย
ติดตรงที่ว่าถ้าเราเอาเครื่องไถพวกนี้ไปตอนนี้เลย พวกเราจะตอบคนในหมู่บ้านว่ายังไงกัน?? ว่าเอาเครื่องไถพวกนี้มาั้แ่ตอนไหนตั้ง 4 ตัว
ดังนั้นเห็ดน้อยคิดว่าพวกเราน่าจะรอให้ปู่กับตาที่กำลังพา ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้ กำลังหัดขับรถพอดีเลย พาไปซ้อมขับรถนอกสถานที่กลับมาก่อนค่ะ
เพราะว่าพวกท่านได้ออกนอกหมู่บ้านไปสักพักใหญ่แล้วน่าจะใกล้เดินทางกลับมาแล้วค่ะ”เห็ดน้อย
“อ้า…จริงด้วย”ทุกๆคน พยักหน้าอยู่หลายครั้งแบบเห็นด้วยมากๆกับความคิดของน้องเห็ดน้อย
“ถึงว่าสิว่าทำไมพ่อไม่เห็นพวกแม่ๆของพวกเราเลย ไหนจะปู่ และตาอีก”พ่อ
“ที่ไหนได้ในระหว่างที่พวกเรากำลังไถพรวนดินกัน พ่อก็พาแม่ๆ ไปหัดขับรถออกนอกหมู่บ้าน เพื่อว่าจะได้เป็ที่มาที่ไปของเ้าพวกรถไถพวกนี้ หลานเห็ดน้อยฉลาดมากเลยนะลูก”น้าเล็ก
“อยู่แล้วค่ะ เห็ดน้อยเก่ง เห็ดน้อยฉลาดมาก”เห็ดน้อย กอดอกเชิดหน้าอีกครั้ง
“ปู่กับตา ไปเอารถอีกคันหนึ่งออกไปด้วยนะคะ”พริกหวาน
“จริงสิอย่างน้อยเอารถไปพร้อมกันถึงสองคันคงจะไม่มีใครแปลกใจนักว่าเราเอารถไถกลับมาได้อย่างไร
“เ้ารถไถพวกนี้เป็แบบประกอบเองได้ค่ะ ยิ่งไม่ต้องกังวลเวลาขนย้ายไปที่ไกลๆก็ไม่มีปัญหาใดๆเลยไม่ยุ่งยากแน่นอนค่ะ”เห็ดน้อย
“ว้าว…สุดยอดเลย”พวกพี่ชาย
“มันสามารถถอดประกอบได้ด้วยนี่มันยอดเยี่ยมเลยนะน้องเห็ดน้อย”พี่ใหญ่เซียงยวี่
“เพื่อความสะดวกค่ะ เห็ดน้อยเลยคิดว่าถ้ามันมีขนาดกะทัดรัดได้จะเป็ผลดีมาก”เห็ดน้อย
“จริงๆ”พวกพี่ชาย
“บรื้น…บรื้น….บรื้น……”
“แม่กลับมากันแล้วค่ะทุกๆคน”เห็ดน้อย
“แม่ครับ” “แม่คะ”
รถทั้งสองคันมาจอดคู่กัน คันหนึ่งแม่ขับ อีกคันหนึ่งน้าสะใภ้ขับกลับมา
“ว้าว…แม่เท่ห์สุดไปเลยค่ะ”เห็ดน้อย วิ่งซอยขาสั้นๆออกจากเต็นท์ไปหาแม่ของเธอ
“แม่คะ แม่ขับรถเป็แล้ว”พี่พริกหวาน ที่วิ่งตามน้องสาวมาติดๆ
“ใช่ค่ะ ไม่ใช่แค่แม่นะ ย่า ยาย น้าสะใภ้ อาสะใภ้ก็ขับเป็หมดทุกคนเลยล่ะ”แม่
“เก่งกันทุกๆ คนเลยค่ะ เห็ดน้อยปรบมือให้ชุดใหญ่เลย”เห็ดน้อย ปรบมือดังๆให้กับทุกๆคนอย่างเอาใจ
“ขอบคุณจ้ะ” แม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้
“ย่า กับยาย ยังหัดขับไม่คล่องดีนักเหมือนแม่ๆของพวกหลาน”ย่า
“แต่รับรองเลยว่า หัดอีกสักรอบสองรอบยายกับย่าก็จะพาพวกเราไปเที่ยวได้เลยนะ”ยาย
“เย้…เย้…เย้….”พวกเด็กๆ
“ยอดไปเลยครับ”พวกพี่ชาย
“แล้วพวกผมขอหัดขับบ้างได้ไหมครับ”พี่ใหญ่เซียงยวี่
“ได้ลูก แต่ว่าแม่อยากให้พวกเราเรียนรู้ขั้นพื้นฐานก่อนนะเพราะพวกลูกความสูงยังไม่ถึงพอ”แม่
“ว้า เสียดายจังเลยฮะแต่ไม่เป็ไร”พี่รองถู่โต้ว
“ว่าไงเ้าลูกชาย งานเสร็จแล้วสิ”ปู่ ที่เห็นว่าพวกพ่อมานั่งพักแล้วก็คิดว่างานคงจะเรียบร้อยแล้วเช่นกัน
“เสร็จแล้วครับ”พ่อ อาเล็ก น้าเล็ก
“ถ้าอย่างงั้นแล้วเอารถคันนี้ไปคืนหัวหน้าหมู่บ้านกันและจะได้นำเครื่องไถพวกนี้ไปบอกกล่าวกับพวกหัวหน้าหมู่บ้านด้วยว่า ่เย็นๆจะมีบ้านไหนที่จะอยู่ทำกันตอนดึกๆ”ตา
“ครับพ่อ”ลูกชายทั้งสาม
“พวกลูกไปเถอะ เดี๋ยวเด็กๆกับแม่จะรออยู่ที่นี่กันจนกว่าพวกเราจะกลับมาละกัน”ย่า
“ครับ”พ่อ อาเล็ก น้าเล็ก
บรรดาเหล่าหนุ่มๆของที่บ้านต่างพากันขับรถออกไปทั้งสองคันเพื่อไปส่งตากับปู่ ไปบอกเื่งานที่สำคัญในการใช้เครื่องไถพรวนดินเหล่านี้
“แม่คะ อย่าลืมนะคะว่าข้าวชุดแรกให้แยกออกมาปลูกต่างหากเพราะผลลัพท์ของข้าวชุดนั้นมันจะเร็วกว่าข้าวชุดหลังมากนัก ปลูกหลบๆหน่อยก็ได้ค่ะ
ไม่จำเป็ต้องมีพื้นที่เยอะก็ได้เพราะข้าวพวกนี้รับรองเลยว่าอย่างไรเสียก็ไม่มีทางตายแน่นอนมีแต่จะเจริญเติบโตอย่างดี”เห็ดน้อย ย้ำเื่ข้าวที่มีอยู่สองชุดอีกครั้ง
“ได้จ้ะ พวกพี่ชายของหนูเขาจัดการไว้แล้วแยกออกไว้ต่างหากเป็อย่างดีเลยรับรองเลยว่าไม่ปะปนกับความชุดหลังที่เราเอาแจกกับคนในหมู่บ้าน”แม่
“ดีค่ะ”เห็ดน้อย
“น้องเห็ดน้อย ไม่ต้องกังวลเลยนะอย่างที่แม่บอกเลยพวกพี่จัดการให้เรียบร้อยแล้ว”พี่หนานกวา
“เท่ากับว่าข้าวชุดแรกพวกเราจะได้ผลผลิตเร็วๆนี้ใช่ไหมน้องเห็ดน้อย”พี่หยางชง
“ใช่ค่ะ พี่ชายไม่แน่นะกว่าพวกเราจะได้ลงปลูกข้าวจริงๆก็อีกตั้ง 2-3 วัน เผลอข้าวชุดแรกพวกเราก็ได้กินกันแล้วค่ะ”เห็ดน้อย
“ห๊าาาาาาา……..”ทุกๆ คน ใที่ได้ฟังคำของเห็ดน้อยกัน
“หมายความว่าอย่างไรกันลูกเห็ดน้อย หนูพูดอธิบายให้พวกเราฟังใหม่ได้ไหม”แม่
“อือ…ก็แค่ว่าเ้าข้าวชุดแรกคงไม่ถึงอาทิตย์ดีพวกเราก็จะได้นำมาหุงกินอร่อยๆกันเลยค่ะแม่”เห็ดน้อย หัดมายิ้มจนตาหยีเห็นฟันเล็กๆ อย่างน่ารัก
แต่ละคนที่ได้ฟังคำว่าหนึ่งอาทิตย์ก็สามารถเก็บเกี่ยวข้าวได้แล้ว ถึงกับนิ่งกันไปเลยด้วยความใ
“อือ…พริกหวานก็เชื่ออย่างที่น้องเห็ดน้อยพูดนะคะแม่เพาะขนาดแค่พริกหวานกับน้องเห็ดน้อยเอาไปหว่านปลุกมั่วๆเพียงแค่วันสองวันมันกลับงอกเงยขึ้นสูงถึงขนาดนี้เลยค่ะ”พี่พริกหวาน ทำท่ายกมือขึ้นวัดขนาดความสูงของต้นข้าวในครั้งแรกที่พวกเราได้เห็นกัน
“มันวิเศษเกินไปแล้ว”น้าสะใภ้
“ใช่ๆ ของที่มาจากการวาดรูปวิเศษของหลานเห็ดน้อยช่างวิเศษ และวิเศษมาก”อาสะใภ้
“พวกพี่รองจะไปดูทุกๆวันเอง น้องเห็ดน้อย”พี่รองถู่โต้ว
“ใช่ๆ พวกพี่จะคอยไปวนดูข้าวชุดแรกเองจะได้ไม่พลาด”พี่ขู่เฉิง
พวกพี่ชายต่างผงกหัวกันว่าพวกเขาอาสาจะรับผิดชอบดูแลข้าวชุดแรกกันเอง
“เก่งมากเลยพวกพี่ชายเนี่ย แบบนี้เห็ดน้อยจะต้องหารางวัลให้ซะแล้วสินะฮิ….ฮิ…..”เห็ดน้อย
“รางวัล….!!!”พวกพี่ชาย ะโออกมาอย่างตื่นเต้น
“รางวัลอะไรเหรอน้องเห็ดน้อย บอกได้ไหม”พี่ใหญ่เซียงยวี่
“ความลับจ้ะ แต่รับรองว่าพวกพี่ชายจะต้องชอบแน่ๆเลย”เห็ดน้อย
“แล้วของพี่สาวมีด้วยไหม น้อยเห็ดน้อย”พี่พริกหวาน
“แน่นอนจ้ะพี่พริกหวาน พวกเราต้องได้ใช้งานอย่างเต็มที่ด้วยเช่นกัน”เห็ดน้อย
“ดีจังเลย”พี่พริกหาน
แม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้ มองลูกๆหลานที่พูดคุยกันอย่างเอ็นดู นี่สินะคือครอบครัวของพวกเรา
แน่นอนรางวัลที่ว่านี้เห็ดน้อยเองก็อยากได้เช่นเดียวกัน ไม่รอช้าเห็ดน้อยทำการเปิดระบบวาดรูปอีกครั้ง และทำการวาดรูปของรางวัลที่ดูแล้วน่าจะเป็ตัวเองเสียมากกว่าที่อยากจะได้น่ะนะ
ทางฟากด้านหนุ่มใหญ่เมื่อไปถึงจุดหมายแล้วก็พากันหารือกับหัวหน้าหมู่บ้านพร้อมผู้เฒ่าที่เป็พ่อของหัวหน้ากันเลยในเื่เครื่องไถพรวนดิน
แต่ละคนทำสีหน้าตกอกใกันยกใหญ่ที่พวกเรามีเครื่องไถพรวนดินกัน และแน่นอนว่าทุกๆคนออกจะเกรงใจกันหมดที่จะได้ใช้เครื่องไถของบ้านเรา
ทางปู่และตาอธิบายอย่างชัดเจนว่ายังไงก็ต้องช่วยเหลือกันให้ถึงที่สุด คนในหมู่บ้านถูเพี่ยนของเราจะได้ลืมตาอ้าปากกันได้เสียที ถึงจะไม่ได้หวังว่าจะร่ำรวยแต่ก็ขอให้มีกินครบสามมื้อ ปลูกผัก สมุนไพร หรือผลไม้เป็รายได้เพิ่มเติม และข้าวที่ปลูก็ช่วยลดค่าใช้จ่ายแถมนำส่วนหนึ่งไปขายได้อีกด้วย และที่สำคัญก็คือพวกเด็กๆในหมู่บ้านได้มีโอกาสเรียนกันทุกๆคนก็พอแล้ว
ไม่นานนักพวกท่านก็กลับมาตรงที่พวกเรานั่งรอกันอยู่ และจะพาพวกเรากลับบ้านกันก่อน
“เด็กๆ กลับบ้านกันก่อนไหมเดี๋ยวพวกพ่อจะอยู่บริเวณนี้กันก่อน และน่าจะกลับบ้านดึกหน่อย”พ่อ
“ค่ะ” “ครับ” พวกเด็กๆ
พ่อพาพวกเราทั้งหมดกลับบ้านกันก่อน พวกท่านแค่รอเวลาให้พอเหมาะจึงจะนำเครื่องไถพรวนดินเหล่านี้ไปตามบ้านของคนในหมู่บ้าน เพื่อทำการไถพรวนดินต่อเลย
###
ณ เวลาตอนเย็น
“ได้เวลาแล้วไปกันเถอะพวกเรา”ปู่
“ครับพ่อ”อาเล็ก น้าเล็ก พ่อ
พวกท่านนำเครื่องไถไปที่บ้านหัวหน้าหมู่บ้านซุนก่อนเลยทางหัวหน้าหมู่บ้านซุนบอกว่าคืนนี้ทางบ้านพวกเขาจะยอมนอนดึกสักหน่อยเพื่อทำงานไถผลิกหน้าดินให้เสร็จ จะได้เริ่มบ้านหลังต่อไปในวันพรุ่งนี้เลย พวกท่านวางแผนกันไว้ว่าน่าจะทำให้ได้วันหนึ่งถึง 2-3 ครอบครัว
กลับไปทางบ้านของเห็ดน้อยที่ตอนนี้นั่งเล่นใต้ต้นไม้ข้างบ้านอยู่กับพี่สาว และแม่ของพวกเธอ
“ป่านนี้ตา ปู่ พ่อ อาเล็ก น้าเล็ก คงจะไปเอาเครื่องไถไปช่วยคนในหมู่บ้านแล้วมั้งคะเนี่ย”เห็ดน้อย
“ใช่จ้ะ”แม่
“แล้วพวกท่านจะกลับบ้านดึกมากไหมคะวันนี้”เห็ดน้อย ก็เป็ห่วงพวกท่านพอสมควรแต่ว่าทำอย่างไรได้ ่แรกๆคงจะต้องเหนื่อยกันหน่อย
“คงจะดึก แต่ไม่น่าจะดึกเท่าเมื่อคืนคงจะแค่สอนงานและอยู่ดูแลสักพัก ก็กลับบ้านกันนั่นล่ะลูก”แม่
“ไปกันเด็กๆ กินข้าวเย็นกันได้แล้วนะจะได้อาบน้ำแต่หัววันกันหน่อย”อาเล็ก กับน้าสะใภ้เดินมาตามให้เตรียมตัวกินข้าวเย็นกัน
“แล้วพวกพี่ชายของหนูไปไหนกันหมดแล้วเนี่ย”น้าสะใภ้
“อือ…น่าจะอยู่ในโรงนากันมั้งคะน้าสะใภ้”เห็ดน้อย
“พริกหวานว่า พวกพี่ชายคงไปนั่งเฝ้ากระบะข้าวนั่นแหละค่ะไม่น่าจะไปที่อื่น”พี่พริกหวาน
“โอ้…!!ขยันกันเสียจริงเลยนะพวกพี่ชายของเราน่ะ สงสัยกลัวจะไม่ได้รางวัลใหญ่จากน้องสาวล่ะมั้ง”แม่ หยอกเย้าเด็กๆ
“ค่ะแม่ เฮ้อ…พวกพี่ชายนี่เห็นแก่สินรางวัลจริงๆเลยนะคะ”เห็ดน้อย ทำท่าส่ายหัวและเหนื่อยใจกับพวกพี่ชายเสียจนน่ารัก จนแม่ต้องหอมแก้มเสียหลายหน
“ถ้าทำงานนี้ขาดตกบกพร่องไป พวกเราจะริบรางวัลคืนจากพวกพี่ชายค่ะแม่”พี่พริกหวาน
“ใช่ๆ”เห็ดน้อย
“ฮ่า…ฮ่า….ฮ่า….” แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้
“สาวน้อยของแม่จะใจร้ายกับพวกพี่ชายถึงขนาดนั้นเลยเหรอลูก??”แม่
“เพื่อมีไว้ต่อรองพวกพี่ชายค่ะแม่”เห็ดน้อย
“ใช่เลย พี่พริกหวานเห็นด้วย”พี่พริกหวาน
“ฮิ…ฮิ….ฮิ…”สองสาวน้อย
บรรดาแม่ๆก็ได้แต่มองสองสาวน้อยที่ทำหน้าทะเล้นกัน เพื่อจะวางแผนกลั่นแกล้งพวกพี่ชายกันอีกแล้วน่ะสิ
พวกท่านกำลังที่จะออกไปตามพวกพี่ชายอยู่พอดี แต่ว่าพวกพี่ชายเหมือนจะรู้เวลาอาหารเย็นก็พากันเดินออกมาแล้ว จึงได้ร่วมกันกินอาหารเย็นกันก่อนเลย ส่วนหนุ่มใหญ่ที่กำลังไปช่วยงานผลิกหน้าดินคงจะมากินอาหารรอบดึกกัน
ค่ำคืนนี้พวกเด็กๆก็พากันเข้านอนก่อนอีกครั้ง พอถึงเวลา่สามทุ่มเห็นจะได้ปู่ ตา พ่อ อาเล็ก น้าเล็กก็พากันกลับบ้านมาพักผ่อนกัน
************
เห็ดน้อย บอกว่าจะตบรางวัลให้พี่ชายซะหน่อยแต่ว่าจะเป็อะไรกันน๊า???
585
