จอมอสูรพลิกสวรรค์ (Asura Reversing Heaven : Feng Long - 龙峰)

เฟิงหลงเดินทางกลับมายังถ้ำหลังม่านน้ำตกด้วยหัวใจที่เต้นรัว... แต่ครั้งนี้ มันไม่ใช่การเต้นรัวด้วยความหวาดกลัว... แต่เป็นความตื่นเต้นและความหวังที่เอ่อล้น เขาประคอง "แก่นโลหิตอสูรเพลิง" ที่ยังคงอุ่นๆ และส่องประกายแสงสีแดงฉานราวกับดวงตะวันย่อส่วนไว้ในมืออย่างระมัดระวังที่สุด พลังงานธาตุไฟที่บริสุทธิ์และร้อนแรงแผ่ออกมาจากมันอย่างต่อเนื่อง ทำให้บรรยากาศรอบๆ ตัวเขาอบอุ่นขึ้นอย่างน่าประหลาด

เมื่อกลับมาถึงถ้ำ เขาก็พบว่า เฟิงเจิ้น กำลังนั่งขัดสมาธิโคจรพลังอย่างเงียบๆ ใบหน้าของบิดาเขาดูดีขึ้นมากหลังจากได้รับ "หญ้าคืนวิญญาณเจ็ดดาว" แต่ไอสีดำจางๆ ที่ยังคงปรากฏอยู่บนหว่างคิ้วนั้นบ่งบอกว่าพิษร้ายยังคงฝังรากลึกอยู่

"ท่านพ่อ! ข้ากลับมาแล้ว!" เฟิงหลงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่อาจปิดบังความยินดีไว้ได้

เฟิงเจิ้นลืมตาขึ้น เมื่อเห็นผลึกสีเลือดในมือของบุตรชาย ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง "นั่น...นั่นคือ...แก่นโลหิตอสูรเพลิงจริงๆ รึ! หลงเอ๋อร์... เจ้า...เจ้าทำได้อย่างไร!?"

"เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถิดขอรับ" เฟิงหลงกล่าวพลางเดินเข้าไปหา "ตอนนี้... ถึงเวลาที่จะขจัดไอ้พิษสารเลวนี่ให้สิ้นซากแล้ว"

เขาไม่ได้ลังเลแม้แต่น้อย เขานั่งลงตรงหน้าบิดาและส่งแก่นโลหิตอสูรเพลิงให้ "ท่านพ่อ โปรดกลืนมันลงไป"

เฟิงเจิ้นมองผลึกในมือด้วยความลังเล "แต่พลังงานในนี้มันรุนแรงเกินไป! ร่างกายของข้าในตอนนี้..."

"วางใจเถิด" เฟิงหลงกล่าวด้วยแววตาที่มุ่งมั่น "ข้าจะคอยควบคุมพลังให้ท่านเอง"

เมื่อเห็นความเชื่อมั่นในดวงตาของบุตรชาย เฟิงเจิ้นก็ตัดสินใจ... เขากลั้นใจและกลืนแก่นโลหิตอสูรเพลิงลงไปในคำเดียว!

ตูม!

ทันทีที่แก่นโลหิตเข้าสู่ร่างกาย พลังงานธาตุไฟที่ร้อนแรงราวกับลาวาก็ระเบิดขึ้นอย่างบ้าคลั่ง! ร่างของเฟิงเจิ้นสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ผิวหนังของเขากลายเป็นสีแดงก่ำราวกับเหล็กที่ถูกเผาไหม้ เส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาทั่วทั้งร่าง และไอความร้อนที่น่าสะพรึงกลัวก็แผ่ออกมาจนน้ำในถ้ำเริ่มเดือด!

"อ๊ากกกกกก!"

เฟิงเจิ้นกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดสุดแสนทรมาน! เขารู้สึกราวกับกำลังถูกแผดเผาจากภายใน!

"อดทนไว้ท่านพ่อ!" เฟิงหลงตะโกนลั่น เขาประกบฝ่ามือลงบนแผ่นหลังของบิดาทันที!

"คัมภีร์อสูรกลืนตะวัน!"

เขาไม่ได้ดูดกลืนพลัง... แต่เขาใช้หลักการของมันในทางกลับกัน! เขาปลดปล่อย "ปราณอสูร" ที่เยือกเย็นและหนักแน่นของตนเองเข้าไปในร่างของบิดาอย่างระมัดระวังที่สุด เพื่อชี้นำและควบคุมพลังงานธาตุไฟที่กำลังบ้าคลั่งนั้น!

มันคือการต่อสู้ที่ดุเดือดภายในร่างกายของเฟิงเจิ้น! พลังงานธาตุไฟที่ร้อนแรงพยายามจะเผาผลาญทุกสิ่งทุกอย่าง ในขณะที่ "พิษสลายปราณ" ที่เย็นเยียบก็พยายามจะกัดกินและต้านทาน! ร่างของเฟิงเจิ้นกลายเป็นสมรภูมิรบระหว่างพลังสองขั้วที่รุนแรง!

"ท่านพ่อ! รวบรวมสติ! อย่าให้พิษมันเข้าครอบงำจิตใจ!" เฟิงหลงคำรามเตือน

เขาใช้ปราณอสูรของตนเองเป็นดั่งผู้บัญชาการทัพ ค่อยๆ ต้อนและชี้นำพลังงานธาตุไฟให้ไหลเวียนไปตามเส้นชีพจรที่ถูกทำลาย มันคือกระบวนการที่เจ็บปวด... การใช้ไฟเผาไฟ... การเผาทำลายพิษร้ายให้มอดไหม้ไปพร้อมๆ กับการหลอมรวมและสร้างเส้นชีพจรขึ้นมาใหม่!

เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นบนหน้าผากของเฟิงหลง การควบคุมพลังที่ละเอียดอ่อนและรุนแรงเช่นนี้กินพลังสมาธิและพลังปราณของเขาไปอย่างมหาศาล แต่เขาก็ยังคงกัดฟันสู้ต่อไป!

เวลาผ่านไปราวกับชั่วนิรันดร์...

ในที่สุด... พลังของแก่นโลหิตอสูรเพลิงก็เป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ! "พิษสลายปราณ" ที่เกาะกินร่างของเฟิงเจิ้นมานานกว่าหนึ่งปี ค่อยๆ ถูกเผาผลาญจนสลายหายไป! ไอสีดำที่เคยปกคลุมใบหน้าของเขาค่อยๆ จางหายไป...

แต่เรื่องยังไม่จบแค่นั้น! พลังงานที่เหลืออยู่ของแก่นโลหิตได้เริ่มกระบวนการ "ชุบชีวิต" อย่างแท้จริง! มันหลอมรวมเข้ากับเส้นชีพจรของเฟิงเจิ้น ทำให้มันขยายกว้างขึ้นและแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม! มันขับไล่สิ่งสกปรกและจุดด่างพร้อยในร่างกายออกมาจนหมดสิ้น!

ครืน!

ไอพลังที่บริสุทธิ์และแข็งแกร่งระเบิดออกจากร่างของเฟิงเจิ้น! ระดับพลังของเขาที่เคยตกต่ำลงจนเกือบจะหมดสิ้น บัดนี้กลับพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!

ปราณปฐพีขั้นที่เจ็ด...

ปราณปฐพีขั้นที่แปด...*และในที่สุด... ก็กลับมาสู่จุดสูงสุดของเขา... ปราณปฐพีขั้นที่เก้า! *

แต่... มันยังไม่หยุด! ด้วยเส้นชีพจรที่ถูกหล่อหลอมขึ้นมาใหม่ พลังของเขาได้ทะลวงผ่านคอขวดที่เขาไม่เคยข้ามผ่านไปได้!

"ขั้นราชันย์!"

เฟิงเจิ้นเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง! เขา...เขาทะลวงสู่ขั้นราชันย์แล้ว! หายนะในครั้งนี้กลับกลายเป็นวาสนาครั้งใหญ่หลวง!

เฟิงหลงค่อยๆ ถอนมือออกมาและทรุดตัวลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง เขามองดูบิดาของตนเองที่บัดนี้กลับมามีร่างกายที่แข็งแกร่งและใบหน้าที่ดูอ่อนเยาว์ลงหลายปี... รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุขและความโล่งใจอย่างแท้จริงปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

"ท่านพ่อ..."

เฟิงเจิ้นลืมตาขึ้นช้าๆ เขามองดูฝ่ามือของตนเองที่เต็มไปด้วยพลัง... ก่อนจะหันไปมองบุตรชายที่ยอมสละพลังของตนเองเพื่อช่วยเขา... หยาดน้ำตาแห่งความซาบซึ้งและภาคภูมิใจไหลออกมาอย่างไม่อาจกลั้น

เขาก้าวเข้าไปประคองเฟิงหลงไว้ "หลงเอ๋อร์... ขอบใจเจ้า... ขอบใจเจ้าจริงๆ"

"นี่คือสิ่งที่บุตรพึงกระทำขอรับ" เฟิงหลงยิ้มอย่างอ่อนแรง

สองพ่อลูกกอดกันอย่างเงียบๆ ท่ามกลางแสงสว่างจางๆ ในถ้ำ... มันคือช่วงเวลาแห่งความสุขและความอบอุ่นครั้งแรกในรอบกว่าหนึ่งปีที่แสนยาวนาน

หลังจากที่พักฟื้นจนมีแรงแล้ว เฟิงเจิ้นก็มองบุตรชายของตนเองด้วยแววตาที่จริงจัง "หลงเอ๋อร์... ตอนนี้ข้าหายดีแล้ว... ต่อไป... เจ้าจะทำอย่างไร?"

เฟิงหลงมองลึกเข้าไปในดวงตาของบิดา... แววตาที่เคยอ่อนแอ บัดนี้กลับลุกโชนไปด้วยเปลวไฟแห่งความแค้นที่สว่างไสวและมุ่งมั่นยิ่งกว่าเดิม

"ต่อไป... ก็ถึงเวลาที่พวกมันต้องชดใช้แล้วขอรับท่านพ่อ" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบ "แต่เหมันตนครนั้นเล็กเกินไปแล้ว... การแก้แค้นของข้า... จะต้องเริ่มต้นขึ้นบนเวทีที่ใหญ่กว่านี้"

"ข้าจะสร้างอำนาจ... รวบรวมกำลัง... และเมื่อถึงเวลา... ข้าจะกลับไป... และทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่าง... พร้อมกับดอกเบี้ยทั้งหมดที่พวกมันติดค้างเราไว้!"