กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขณะที่กริมกำลังเดินกลับไปที่กระท่อมระหว่างทางมันได้หยุดลง มันกำลังลองใช้อาณาเขตหมื่นดาบดูเพียงแค่คิดใต้เท้าของกริมก็เกิดวงเวทย์ขึ้นมา จากนั้นแสงสีฟ้าได้ขยายออกไปอย่างกว้างขวางขณะที่ในอากาศเริ่มปรากฎดาบออกมาเล่มแล้วเล่มเล่า ดาบแต่ละเล่มที่ออกมาดูทรงพลังมากกริมไม่รอช้ามันลองควบคุมดาบดูเริ่มจากน้อยๆก่อน 10เล่ม 30เล่ม แต่พอลองควบคุม100เล่มดาบกลับลอยไปปะทะกันเองจนกริมต้องยกเลิกเวทย์ทิ้ง
''ยากกว่าที่คิดเอาไว้มาก ขีดจำกัดอยู่ที่89เล่ม ข้าคงต้องฝึกอีกเยอะกว่าจะชำนาญ''กริมบ่นพึมพัมจากนั้นจึงเดินกลับกระท่อมต่อ ในระหว่างทางเดินมันก็คิดถึงอนาคต มันคิดจะรวบรวมเงินและของมีค่าให้ได้มากที่สุดก่อนจะตายลง
''ฮี่ ฮี่ เงินทั้งหลายรอข้าก่อนไม่นานข้าจะไปรับพวกเจ้ามาอยู่ด้วย''กริมเดินผิวปากมาเรื่อยๆจนถึงกระท่อมจากนั้นจึงเดินเข้าไปบอกข่าวดีกับโรซาเรีย
''โรซาเรีย อีกไม่เกิน1เดินคำสาปของเจ้าจะหายไป ช่วยอดทนรอไปก่อนแล้วกันนะแล้วก็ช่วงนี้ข้าต้องออกไปหาของที่ใช้ในการปลดคำสาปเพราะฉะนั้น2-3วันข้าอาจจะกลับมาที่นี่ซักครั้งแต่ไม่ต้องห่วงข้าจะหามาให้ไวที่สุด''กริมไม่ได้บอกว่าใช้อะไรในการปลดคำสาปเพราะกลัวว่าโรซาเรียจะเป็นห่วงแล้วไม่ให้มันไปล่าสัตว์อสูร
''ท่านกริมอย่าฝืนตัวเองเลย หากไม่สามารถแก้มันได้ก็ไม่เป็นไรหรอก''โรซาเรียไม่อยากเชื่อว่ากริมจะมีวิธีแก้คำสาปเพราะคำสาปนี้เป็นคำสาประดับสูงในตระกูลของนางและมันไม่มีวิธีแก้บอกเอาไว้ด้วย
''เชื่อใจข้าสิ''กริมพูดทิ้งท้ายไว้ก่อนจะไปหาอะไรมาให้โรซาเรียกิน จากนั้นจึงเข้านอน
เช้าวันรุ่งขึ้นกริมเดินทางไปที่หน้าทางเข้าเมืองเพื่อเจอกับเจ้าของร้านขายสมุนไพร
''รอนานมั้ย''กริมถามออกมาเมื่อเห็นเจ้าของร้านมารออยู่ก่อนแล้ว
''ไม่เลย ข้ามาถึงได้ไม่นานเหมือนกันนี่แหละ ว่าแต่เจ้าชื่ออะไร ส่วนข้าชื่อเมอร์ลิน''เจ้าของร้านแนะนำตัวออกมาแบบเป็นกันเอง
''ข้าชื่อกริม หากพร้อมแล้วเราไปกันเถอะ แต่ท่านต้องนำทางเพราะข้าไม่คุ้นทางเท่าไหร่''กริมพูดขณะลองตรวจสอบสถานะของเมอร์ลินดู[ชื่อ:เมอร์ลิน เผ่าพันธุ์:มนุษย์ พลังกาย/เวทย์: 2,234/846,845 สถานะ:แข็งแรง]'นี่ท่านไม่ใช่พ่อค้าธรรมดาสินะ แต่ทำไมถึงต้องปกปิดตัวเองด้วย?'กริมไม่ได้สนใจเมอร์ลินอีกเพราะคงจะมีเหตุผลที่ปกปิดตัวตนเอาไว้ แต่ถ้าหากกริมถูกเมอร์ลินโจมตีกริมมั่นใจว่าสามารถหนีเอาตัวรอดออกมาได้ แต่นั่นต้องแลกกับการที่มันเป็นเทวทูตถูกเปิดเผย
''ได้สิ ว่าแต่เจ้าอยากจัดการสัตว์อสูรในระดับไหนก่อนล่ะ ต่ำ กลาง สูง หรือจะเอาระดับสูงกว่านั้น''กริมขมวดคิ้วทันที มันมีแค่เวทย์อาณาเขตหมื่นดาบเพียงเท่านั้นและการบังคับเองก็ยังไม่คล่องแล้วจะให้มันไปสู้กับสัตว์อสูรระดับสูง? ไม่มีทาง
''เอาเป็นระดับกลางก่อนก็แล้วกันท่านเมอร์ลินเพราะข้าไม่เคยต่อสู้มาก่อน''
''เดี๋ยวก่อนนะ เจ้าไม่เคยต่อสู้มาก่อนแล้วจะไปจัดการกับสัตว์อสูรเนี่ยนะ''เมอร์ลินแทบไม่อยากเชื่อไม่มีประสบการณ์ต่อสู้แต่เลือกที่จะไปจัดการกับสัตว์อสูรระดับกลาง หากทำได้เมอร์ลินก็อยากจะผ่าหัวของกริมออกแล้วดูว่าในนั้นมีอะไรอยู่บ้าง
''เอาเถอะน่าท่านเมอร์ลินแค่ลองดูไม่ไหวก็แค่ถอยออกมา''
''ก็ได้แต่ข้าบอกไว้ก่อนนะว่าข้าช่วยเจ้าไม่ได้หรอกเพราะข้าอ่อนแอกว่าเจ้าอีก''เมอร์ลินพูดจบก็นำทางต่อจนในที่สุดเมอร์ลินก็หยุดเดิน เพราะด้านหน้าเป็นเขตที่มีสัตว์อสูรระดับกลางอาศัยอยู่มากมาย
''ถึงแล้วเจ้าเลือกเอาเลยว่าจะจัดการตัวไหน''เมอร์ลินเดินมาอยู่ที่ด้านหลังของกริมจากนั้นจึงจ้องมองกริมแบบไม่กระพริบตาฉับพลันหลังกริมเลือกเหยื่อเสร็จแล้ว มันในอาณาเขตหมื่นดาบทันทีแต่มันเรียกดาบออกมาแค่เล่มเดียวฉัวะ! ดาบเล่มนั้นพุ่งไปปลิดชีวิตของเป้าหมายอย่างรวดเร็ว
''เดี๋ยวๆ ที่ข้าอยากเห็นคือพลังของอาณาเขตทั้งหมด เจ้าใช้พลังแบบเต็มที่ได้มั้ย''
''ได้ แต่ข้าควบคุมมันไม่ได้ทั้งหมด หากท่านอยากเห็นงั้นก็ดูให้ดี''กริมเตรียมตัวใช้อาณาเขตหมื่นดาบแบบเต็มกำลัง เพราะกริมมั่นใจว่าเมอร์ลินเป็นคนดีนี่เป็นผลมาจากการเป็นขอทานของกริมมาหลายปีมันสามารถมองนิสัยคนส่วนใหญ่ได้จากแววตาและท่าทางบูม! วงเวทย์ประจายตัวออกมาอย่างกว้างขวางดาบเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็ว 100 1,000 20,00040,000เล่ม จากนั้นจึงหยุดลง กริมหันกลับไปหาเมอร์ลินแล้วจึงพูดขึ้น
''นี่คือทั้งหมดที่ข้าใช้ได้ในตอนนี้ ส่วนที่ข้าควบคุมได้จริงๆยังไม่ถึง100เล่ม ท่านพอใจกับมันมั้ย''กริมพูดเสร็จก็ปลดอาณาเขตออกเพราะมันค่อนข้างกินพลังเวทย์อย่างมากแต่ไม่นานพลังเวทย์ของกริมก็ฟื้นฟูอย่างรวดเร็วเป็นผลมาจากสายเลือดเทวทูตของกริม
''เยี่ยมยอดมากสมกับที่ข้ารอคอยมานาน แต่นี่คงไม่ใช่ความสามารถทั้งหมดของมันเจ้าต้องหาคำตอบและพัฒมันต่อไปเอง เอาหละข้าพอใจกับมันมากตอนนี้ข้าจะกลับไปท่ีร้านสมุนไพรข้าจะไปรอเจ้าที่นั่น แต่จงจำเอาไว้หากไม่ต้องการสู้กับสัตว์อสูรระดับสูงอย่าได้เข้าไปลึกจนเกินไป''เมอร์ลินเดินหันหลังออกไปทันทีหลังพูดจบ
''นี่ท่านเป็นใครกันแน่นะ''กริมบ่นออกมาหลังเมอร์ลินจากไป เพราะมันรู้สึกว่าเมอร์ลินยิ่งจะทำตัวลึกลับเข้าไปทุกที ต่อจากนั้นไม่นานกริมก็หันไปมองซากสัตว์อสูรที่ฆ่าไปเมื่อซักครู่โดยที่กริมไม่ได้ทำอะไรกลับมีตัวอักษรโผล่ขึ้นมา[ท่านต้องการรับแกนอสูนหรือไม่] กริมตอบตกลง จากนั้นจึงมีแกนอสูรโผล่ออกมาจากซากศพกริมรู้สึกทึ่งทันทีเพราะแกนอสูรนั้นหายากมากๆมันสามารถเพิ่มพลังเวทย์และพลังกายได้แต่ก็มีโอกาสล้มเหลวเช่นกัน ที่แกนอสูรเหล่านี้หายากเพราะคนที่จะนำมันออกมาได้จำเป็นต้องเรียนรู้เวทย์เก็บแกนอสูร หากใครที่ไม่ได้เรียนหรือไม่มีคนที่เรียนรู้เวทย์นี้อยู่ในกลุ่มพวกมันจะไม่มีทางได้แกนอสูรเลยและถึงจะมีคนที่เรียนเวทย์นี้แต่ก็ต้องวัดดวงอีกทีว่าระดับของเวทย์จะสามารถดึงแกนอสูรออกมาได้หรือเปล่าแต่กับกริมมันไม่ใช่เพราะกริมสามารถรับแกนอสูรได้อย่างแน่นอนโดยไม่สนใจระดับของแกนอสูรจากนั้นกริมจึงนำขวดโหลออกมาใส่เลือดแล้วเก็บขวดโหลและแกนอสูรใส่แหวนมิติไป

ก่อนจะหันไปหาเป้าหมายต่อไปของมัน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่7:เมอร์ลิน/แกนอสูร

นิยายแนะนำ

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่7:เมอร์ลิน/แกนอสูร

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้