พันตรี ไมดาน คาทีนา อายุ 36 ปี กัปตันยานไล่ล่าชั้น รามาล ….
ร้อยเอก ปีเตอร์ เมเดอริอุส อายุ 33 ปี เอสไพลอตฝีมือดี ไต่เต้ามาจากนายทหารประทวน
ร้อยโท เรน อาร์เชอร์ อายุ 24 ปี
ร้อยตรี ศรไกร มิยาซาวา อายุ 23 ปี
....
พันจ่าโท เดฟ กราโตส ครุ่นคิดหลังอ่านรายชื่อ
“อืม....ผู้พันมีอะไรเพิ่มเติมมั้ยครับ?” ... พ.จ.ท.เดฟถาม
“ให้เพิ่มอะไร?” ... พ.ท.โลแกนถามกลับ
“ก็...เช่นว่า คนไหนอะไร ยังไง นิสัยประมาณไหน ควรระวังอะไร”
“ฮ่ะๆ ...นี่เราอยู่ในจุดที่ต้องมาระวังคนในกองทัพฝั่งตัวเองกันแล้วสินะ ... ก็นะ...ถึงจะอยู่บนดาวเคราะห์เทียมแต่ยังไงเราก็เป็มนุษย์น่ะนะ” ... พ.ท.โลแกนลอยตัวในหอบังคับการมาตบบ่าพ.จ.ท.เดฟที่นั่งอยู่
“ถ้าจะให้พูดคือ ... พ.ต.ไมดาน ชอบมีเื่และแข่งกับฉันน่ะนะ แต่ฉันไม่ค่อยสนใจเค้าเท่าไหร่หรอก , ร.อ.ปีเตอร์ ก็ไม่มีอะไร เอสไพลอตฝีมือดี ไต่เต้ามาจากนายทหารประทวนตามนั้นเป็คนดุดัน แต่ไม่โวยวาย ที่แน่ไ เค้าหมั่นไส้ฉันเหมือนกัน , ร.ท.เรน ไพลอตฝีมือดีบ้าเซ็กส์” ... พ.ท.โลแกนอธิบาย
“บ้าเซ็กส์??” ... พ.จ.ท.เดฟถามย้ำ
“เออ ... พอผู้ชายติดก็ทิ้งไป แต่..ฉันไม่เคยโดนหรอกนะ สงสัยไม่ใช่แนวของเธอมั้ง”
“แล้ว ร.ต.ศรไกร ล่ะครับ?”
“กำลังจะเล่าต่อเลยแต่นายแทรกฉันมาซะก่อน .... ก็...ไม่รู้... เท่านี้ล่ะมั้ง .... ก็ไอ้เ้านี่มันไพลอตหน้าใหม่น่าจะเพิ่งจบมา ฉันไม่ทันได้เจอ”
“แล้ว ร.ท.เรน ...ผู้พันรู้จักได้ไงล่ะครับ? น่าจะจบก่อนกันกับ ร.ต.ศรไกรแค่นิดเดียวเอง”
“่ใกล้จบรร.นายร้อยจะมีส่งไปฝึกงานประจำการฐานทัพจริง แต่ไม่ส่งออกรบ เพราะงั้นเลยได้รู้จักกัน”... โลแกนเล่าจบ
บีบๆ
“ผู้พันคะ สัญญาณติดต่อมาจากยานรามาลค่ะ” ... ทหารหญิงรายงาน
“หน่วยซูโก้แน่ ต่อสัญญาณเลย”
บีบ...
“โอ้...ว่าไง พ.ท.โลแกน โฮ่ ยศขึ้นไวจังนะแบล็คเลเวียธาน... เอ... แต่ล่าสุดปฏิบัติการทำลายหุ่นรบกับยานรุ่นใหม่ของศัตรู พังไม่เป็ท่าเลยนี่ลูกน้องสัญญาบัตรไปไหนหมดล่ะ? ... โอ๊ะ ขอโทษที ตายที่โคโลนีไซด์ 9 หมดแล้วนี่นะ รองกับตันคือ....”... พ.ต.ไมดาน ขมวดคิ้วยิ้มมุปากคุยผ่านหน้าจอใหญ่ในหอบังคับการยาน
“พันจ่าโท เดฟ กราโตส ครับ” ...พ.จ.ท.เดฟแนะนำตัวแบบไม่เต็มใจ
“อ้อ .. ใช่ๆชั้นประทวนรักษาการรองกัปตันยาน ไม่เคยมีให้เห็นในยานคลาสรามาลเลยนะ แหม่...”
[ไอห่านี่....แม่งยียวนกวนบาทาสุดจริงอะไรจริง ผู้พันไม่อยู่กับมันต่อก็ไม่แปลก] … พ.จ.ท.เดฟ เริ่มหัวร้อนแทนหัวหน้าตน
“ก็นะ ....ฉันไม่มีหน่อยอึดตายยากแบบลูกน้องนายนี่....อีกอย่างที่ฉันยศเยอะกว่านายทั้งที่ไม่มีเส้นสาย เพราะฉันไม่เคยทำงานพลาด ก็เพิ่งมาพลาดเอาตอนนี้แหล่ะ” ...พ.ท.โลแกนตอบแบบยิ้ม
“ตั้งใจจะพูดอะไร?” ... พ.ต.ไมดาน ปั้นหน้าไม่พอใจ
“ก็ไม่อะไรมาก แค่จะบอกว่าก่อนที่เราจะก่อนจะติดยศนายพันกัน ฉันไม่มีผู้บังคับบัญชาคอยตามช่วยตามเช็ดความผิดพลาดให้แบบนายนี่นะ หรือจะบอกว่าที่ผ่านมาพวกเขาไม่ได้ช่วยนายไว้ งั้นจะฉันจะติดต่อไปบอกพวกเขาให้นะ ว่าที่ผ่านมา สำหรับนาย พวกเขาไม่เคยช่วยจัดการเื่ต่างๆให้นายเลย” ... พ.ท.โลแกน หรี่ตาแล้วยิ้ม
“ไอ้....โลแกน!!” ... พ.ต.ไมดาน ทำหน้าโกรธชัดเจน
“พันตรี... คุณกำลังด่านายทหารยศสูงกว่าอยู่นะ...เห็นแก่ที่เราเคยอยู่หน่วยเดียวกันั้แ่ก่อนเรียนผู้ฝูงหลังจบรร.นายร้อยมา ... ผมจะยอมช่วยคุณ ทำเป็ไม่ได้ยินที่คุณพูดแล้วกัน” ... พ.ท.โลแกน หรี่ตาแล้วยิ้มอีก
“อึ่ก!! ฮึ่ย...ย.ย.ยย..”
“ว่าแต่...ยานชั้นรามาลของนายเนี่ย...ยังไม่มีชื่อยานอีกเหรอ? ยังใช้ชื่อคลาสของมันอยู่อีก....หน่วยพิเศษอะไรเนี่ย..? ...อ้อ ... เอาเถอะ เื่ยิบย่อยแค่นี้ฉันไม่ว่าหรอก ยังไงก็ขอดูฝีมือหน่อยแล้วกัน แต่ขอเตือนไว้กอ่นะ...ว่าให้ระวัง........” ... พ.ท.โลแกนยิ้ม
“ระวังอะไร? ถ้าเป็เ้าตัวแดงนั่นล่ะก็......” ... พ.ต.ไมดาน ปั้นหน้าไม่พอใจ
“เปล่า ... นายควรระวังทุกตัว!” ... พ.ท.โลแกนยิ้มด้วยสีหน้าที่น่ากลัว
“...!!...” ... พ.ต.ไมดานหายใจเข้าเฮือกใหญ่
“ว่าแต่ที่ติดต่อมาเนี่ย อย่าบอกนะ แค่จะโผล่มากระแนะกระแหนแบบพวกสาวๆสมัยเป็นักเรียน?” ... พ.ท.โลแกนกลับมายิ้มด้วยสีหน้าที่ดีขึ้น
“ก็ไม่มีอะไรมาก แค่จะบอกว่า ตอนหน่วยของฉันจะออกไปจัดการยานซิกนัส พวกนายจะออกมาสนับสนุนด้วยมั้ย?” ... พ.ต.ไมดานกลับเข้าสู่สภาวะการคุยงานปกติ
“ก็อยากจะออกไปลุยด้วย แต่ทูฟบนยานฉันะเิไปหมดแล้ว เลกเซ่ของเดฟเองก็ตัวเครื่องพัง แวะเติมอะไหล่แล้ว แต่งานช้างเลยคงอีกนาน นอกจากนั้นเด็กใหม่ของฉันละเมิดคำสั่งเอารุ่นใหม่ออกไปให้มันเชือดเล่นพังเละกลับมา ดัสเทลของฉันเองก็พลอยเสียหายไปด้วย ....เอาเป็ว่าไม่มีหุ่นให้ออกไปลุย ยังไงก็จะยิงสนับสนุนให้แล้วกันถ้ามีการแจ้งขอมาจากทางนาย”... พ.ท.โลแกน อธิบาย
“เจอดีจากลูกชายบ้านแมกซิมิเลียนเข้าแล้วสินะ พ่อแม่ก็เข้าท่า แต่ลูกนี่สร้างชื่อเสียไว้เพียบ”
“อืม... มีพ่อแม่เป็ยอดคน คนเป็ลูกก็ลำบากแบบนี้แหล่ะลูกต้องพยามหาทางสร้างชื่อไม่ให้น้อยหน้าพ่อแม่จนไม่รู้ขีดจำกัดของตัวเอง ไหนจะเื่ที่อาจไม่มีเวลามาอบรมดูแลลูกอีก นี่สั่งขังไว้แล้ว ยังไงออกมาก็ไม่มีหุ่นให้ขับ หวังว่านายและเ้าพวกนั้นจะจัดการยานซิกนัสได้ก่อนที่ฉันจะปล่อยตัวไอ้เด็กบ้านี่ออกมาละกัน”... พ.ท.โลแกนบ่น
“เออ...ไม่รับปากนะ ก็ขนาดแก เอ้ย .. นายยังเละขนาดนี้เลยนี่ ตอนรู้เื่ใหม่ๆ ไอ้พวกบ้าในทีมฉันนี่ใหมดเลยนะ ที่นายยับเยินขนาดนี้”
พวกเขาแม้จะกัดกัน ทะเลาะกัน แต่ยังไงก็เป็เพื่อนกันั้แ่สมัยเรียนในโรงเรียนนายร้อยโคราเชียจบหมาประจำหน่วยเดียวกันและอบรมผู้ฝูงด้วยกันจบจบ จากนั้นทำภารกิจร่วมกันพักใหญ่ก่อนจะมีคำสั่งโยกย้ายแยกกันไปั้แ่ยศร้อยเอก
..........................
จบการสื่อสาร
“อืม...ชักเป็ห่วงพวกนี้ซะแล้ว ....หวังว่า Munitie (มิวนิที) รุ่นใหม่นี่ จะช่วยให้พวกนั้นปลอดภัยนะ”
“เป็ห่วงเหมือนกันสินะครับ”
“อืม...จิส์...ไม่มีหุ่นรุ่นใหม่แกร่งๆให้ฉันสักตัวไว้สู้กับเกิร์ลไทป์เลยเหรอไงนะ?”
“ก็..ถ้าตัวใหม่ส่งมา ผู้พันก็ขับเองเลยสิครับ”
“ไม่ได้หรอก พวกผู้ใหญ่โอ๋เ้าเด็กนี่ขนาดไหน ขืนฉันขัดคำสั่ง ไม่รู้อะไรจะตามมา”
“แต่ .. ระหว่างรบเสี่ยงเป็เสี่ยงตายแบบนี้ ยังจะเล่นการเมืองภายในกันอีกเหรอครับ?”
“นี่ล่ะ...สภาพความจริงล่ะ”
“แต่เราเลือกไม่ทำตามทั้งหมดก็ได้นี่ครับดุลยพินิจในการรบจริงมันสามารถทำได้นะครับ”
“ข้างบนที่ััชัยชนะมาตลอดยังไม่รู้ถึงความพินาศที่กำลังจะตามมาจากยานซิกนัสหรอก”
“แล้วเรายังจะปล่อยให้พวกยานซิกนัสทำเราชิปหายไปมากกว่านี้เหรอครับ? ผู้พัน”
“ของบางอย่างนะเดฟ เราไปเตือนเหมือนยิ่งไปด่า หรือไปสอน ยิ่งพวกแก่ๆ ใหญ่โตด้วยแล้ว ต้องให้เห็นผลลัพธ์เอง เราถึงจะได้รับการอนุมัติให้ได้รับสิ่งที่จำเป็ในงานและกลับมาสะสางสิ่งที่เราเคยพ่ายแพ้ไปได้ .... แต่ถ้าเราออกตัวก่อนเราจะโดนปลดออกจากส่วนรับผิดชอบนี้ ต่อให้พวกผู้ใหญ่อนุมัติหุ่นรุ่นใหม่ที่ดีกว่ามา ก็ไม่มีเราในแผนเหล่านี้แล้ว พวกมาใหม่จะต้องเจอกับอะไร ลองคิดดูสิ”
“พวกบนโลกจะมีแบบนี้มั้ยครับ?”
“มีอยู่แล้ว และน่าจะมากกว่าเราด้วย หลักฐานคือ พวกมันเจริญน้อยกว่าเรา ทั้งที่ทรัพยากรมากกว่าเราไงล่ะ”
“หวังว่า มิวนิทีที่หน่วยซูโก้เอามาจะช่วยจัดการปัญหานี้ได้ก่อนนะ” ... พ.จ.ท.เดฟถอนหายใจบ่น
................
ยานซิกนัส
“กำลังจะเข้าเขตฐานทัพเจเรเน่ของดาวไพรส์ในอีก 10 นาที ซินัสเรียกเจเรน่”
“เจเรเน่รับทราบ เกท 14 จะเปิดให้ ซิกนัสเทียบท่าได้เลย”
“รับทราบ จะเข้าเทียบท่าในอีก 10นาที ขอบคุณค่ะ”
พ.จ.ต.โซอี้สื่อสารกับเ้าหน้าที่ของฐานเจเรน่
“งั้นฝากด้วยนะเดี๋ยวกลับมานะคะพันจ่า” ... พ.ต.จูลลี่ลุกออกจากเก้าอี้กัปตัน
“ค่ะ .. กัปตัน”
..........
[มาแล้ว กัปตันจูลลี่ออกมาแล้ว] … แมกซ์แอบวนเวียนรอแถวนี้นานมาก
แมกซ์ดีดตัวลอยจนเกือบชนจูลลี่แต่คว้าแขน 2 ข้างของเธอไว้ก่อนจะชน
“เฮ้ย...”
“วั้ย”
“อ่ะ..กัปตัน ขอโทษครับ”
“ไม่เป็ไรค่ะ คุณแมกซ์”
“ไม่ได้ใช้แฮนด์สไลด์เหรอครับ”
“ค่ะ มันเร็วไป ไม่ชอบน่ะคะและถ้าใช้เราคงชนกันไปแล้ว”
[นั่นแหล่ะที่ผมอยากให้เกิดล่ะ ขนาดแขนยังนุ่ม โดนตัวกันจะขนาดไหน] … แมกซ์อมยิ้มออกมา
“ว่าแต่จะไปไหนเหรอครับ เอ่อขอทาที่ถามซอกแซก ผมไม่น่าถามเลย”
“ไม่เป็ไรค่ะ ไม่ใช่เื่ส่วนตัวอะไรขนาดนั้น จะไปหาอะไรดื่มน่ะค่ะ”
“ดีเลย ผมจะไปกดตู้กาแฟ เอ รึกัปตันจะไปที่ครัวครับ”
“ตู้กาแฟเหมือนกันค่ะ เพราะอีกเดี๋ยวก็เทียบท่าแล้วต้องกลับไปห้องบังคับการ ไปด้วยกันเลยมั้ยคะ?”
“ดีครับ เอ้อ กัปตัน....”
“คะ?”
“เรียกผมแมกซ์เฉยๆ ก็ได้ครับผมอายุน้อยกว่า”
“ค่ะ...งั้น เรียกฉันว่าจูลลี่ก็พอ ว่าแต่...เคยบอกไปแล้วยังเรียกกัปตันกันอีกนะคะ”
“ครับ ฮ่ะๆ”
.......
ตู้กดกาแฟ
“กัปตันเครียดสินะครับ เื่คุมยาน”
“ค่ะ เครีดยมากเลย”
แมกซ์ดึงกาแฟที่เพิ่งกดมาเสร็จจากตู่แล้วเอามาที่ตัวจากนั้นกดปุ่มชอคโกแลตร้อนแทน
“เอ๋..?”
“กาแฟถ้วยนี่ผมรับผิดชอบดื่มเองครับ กาแฟแม้ทำให้ตื่นตัว แต่มันจะปวดหัว กัปตันเครียดอยู่ ชอคโกแลตจะช่วยให้คลายเครียดครับ”
“อ๋า...เหรอคะ? ขอบคุณค่ะแมกซ์”
“ไม่เป็ไรครับ ผมเองก็เครียดที่เข้ามาร่วมรบ”
แมกซ์หยิบถ้วยชอคโกแลตร้อนส่งให้จูลลี่
“พวกคุณยังดี ที่เข้ามาแบบอาสาเพราะสามารถทำได้ในสิ่งที่อาสา ฉันนี่สิคะ ปฏิเสธไม่ได้แล้วต้องทำหน้าที่ที่ไม่เคยคิดว่าจะได้ทำ แถมแบกความเป็ความตายคนในยานไว้อีก”
“พูดอะไรอย่างนั้นครับ เรารอดมาได้เพราะทุกคนช่วยกัน กัปตัน..คุณจูลลี่เองก็มีส่วนนะครับ”
“ขอบคุณค่ะ ถึงจะรู้ว่าปลอบใจ แต่ก็ขอบคุณนะคะ”
“ผมอาจจะปลอบใจคุณ แต่ผมก็พูดความจริงนี่ครับ”
“ฉันเนี่ยนะคะ ช่วยทุกคนไว้?”
“ก็ไม่เพราะคุณเอะใจเื่โลแกน ป่านนั้นเราโดนมันสอยร่วงทันทีที่ออกยานแล้วครับ แต่เพราะคุณจูลลี่ เราเลยตั้งกำลังรบของเรารอท่าพวกมันไว้แต่แรก ศึกนั้นเพราะคุณจูลลี่ เราเลยเอาชนะแบล็คเลเวียธานได้ เห็นว่าผลการรบนี้ได้รับคำชมจากทางผู้บัญชาการกองทัพอวกาศด้วยนี่ครับ”
“...........”
“เอ่อ .. ผมคงพูดเยอะไป”
“ฮิๆๆ...ไม่หรอกค่ะ ดูคุณจริงจังมากเลย ขอบคุณนะคะ”
[เอาล่ะให้กำลังใจในสิ่งที่ด้อยแล้ว ตามคำแนะนำต่อไปต้องยกย่องสิ่งที่เธอทำได้]
คิดเสร็จ แมกซ์ก็พูดต่อเลย
“บอกเองนี่ครับ .. ว่าไม่เคยคิดว่าจะได้ต้องมาทำ .... นี่ขนาดไม่ใช่หน้าที่โดยตรง ยังทำได้ขนาดนี้ ถ้าคุณจูลลี่ฝึกมาแต่แรกเพื่อรับหน้าที่นี้โดยเฉพาะ ผมบอกได้เลยว่างานดีกว่านี้อีกครับ”
“ค...ค่ะ....เอ่อ...ขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”
“ใช่ครับ”
“ขอบคุณมากค่ะ แมกซ์” ... พ.ต.จูลลี่ยิ้มแล้วซดเครื่องดื่มจากแก้วกระดาษจนหมด
ตึง!!!
ยานสั่นเล็กน้อย แมกซ์แม้จะเป็โอตาคุที่ไม่เคยจีบสาว แต่เขาไม่ลืมที่จะคว้าตัวจูลลี่ประคองไว้
“ย..ยานชนอะไรเข้ารึเปล่า...?” ... พ.ต.จูลลี่ พยามพูดในทางที่ดี
“ผม...ก็หวังแบบนั้น”
หวอ...หวอ....
“ศัตรู!!” ... ทั้งสองอุทานพร้อมกัน
“คุณรีบกลับหอบังคับการเลย ผมจะไปขึ้นวาสเชอร์”
“ค่ะ!!”
....................
กัปตันกลับเข้ามา
“สถานการณ์?”
“หุ่นรบใหม่ของศัตรู 4 เครื่องค่ะไพลอตทุกคนเตรียมออกเครื่องแล้ว เหลือแค่แมกซ์ที่กำลังเดินทางไปที่โรงเก็บ” ...พ.จ.ต.โซอี้รายงาน
“อืม เขากำลังไปตะกี้เราเพิ่งเจอกัน .... ศัตรู...ว๊าย!!” ... พ.ต.จูลลี่ร้องะโออกมาด้วยความใ
หุ่นของศัตรูแบกบาซูก้าบินมาจ่อไม่ไกลจากหอบังคับการ
“ฮะฮ่า ขอปิดเกมล่ะ หมูมาก!!” ... ร.ท.เรน ของหน่วยซูโก้ะโออกมา
“ยัยบ้า เข้าใกล้ไปแล้วระวังเ้าตัวแด......” ...พ.ต.ไมดานะโห้าม
กึ่งงงงง!!!
“อุ๊บส์!!” ... ร.ท.เรน ร้องออกมา
เครื่องหุ่นมิวนิทีของเธอโดนกระแทกอย่างแรง
เมื่อใช้ทรัสเตอร์หหมุนพาตัวหุ่นหันกลับมาได้ จึงดูว่าอะไรมาชน ตัวอะไรที่ไวขนาดนั้น
หุ่นรบสีแดงสด หน้าตาเป็หญิงสาว
“ไอ้นี่เหรอตัวที่เค้าว่า” ...ร.ท.เรน บ่นแล้วหันมาเตรียมยิง พบว่าบาซูก้าของตนบุบพังจนยิงไม่ได้แล้ว แถมแขนขวาข้างที่แบกปืนก็มีปัญหา
“ชนทีเดียวแขนเสียหายเลย?”
“ทุกคนระวัง มันออกมาแล้ว!!” ... ร.อ.ปีเตอร์เตือนทุกคนในทีม
“มันออกมาตอนไหนวะ?” ... ร.ต.ศรไกร ยังงงกับการโผล่มาของเจมินี่
ร.ท.เรนสมเป็หน่วยพิเศษรีบถอยร่นมารวมตัวกับกลุ่ม ไม่ซ่าเผชิญหน้ากับตัวที่ถูกเตือนมาหนักหนาตลอดการเดินทางมาว่ามันอันตราย
อิงฟ้ารีบออกมา จึงไม่ได้ติดเกอเวียร์ออกมาด้วย เธอบังคับมือหุ่นยกขึ้นดึงดาบที่ไหล่สองข้างออกมาแล้วเปิดพลังลำแสงบีม
วิ้งงงงง
“ระวังนะ ไอ้ดาบลำแสงนั้นฟันขาดได้แม้กระทั่งโล่ พยามอย่าเข้าใกล้ มันไม่พกปืนออกมา ล้อมห่างๆ แล้วโจมตีตามที่ซ้อมมา” ...พ.ต.ไมดานสั่งการ
จากนั้นพวกนั้นบินแยกกัน
“ชิ ... เหมือนที่พ่อสอนเลย พวกมันจะล้อมหากเจอสถานการณ์ลักษณะนี้ เราแค่ถ่วงเวลาจนกว่าพวกผู้กองจะออกมา” ...อิงฟ้ามองรอบ แล้วบินลงด้านล่างไปฟันเครื่องของ ร.ต.ศรไกร
“เห้ย!! มันเห็นมุมนี้ด้วย!!” ... ร.ต.ศรไกรใ
พวกเขาใช้บาซูก้ายิงช่วยพวกพ้อง เพราะปืนกลยิงเกราะของเจมินี่ไม่เข้า
พวกเอคิจิกับจิมมี่ออกมาก่อน ยิงสาดช่วยไล่ศัตรูที่ล้อมเจมินี
เป้งๆๆๆๆๆ
ปืนกับซับ ยิงเกราะหนาๆ ของมิวนิทีแค่เป็รอบบุบไม่มาก พวกมันยังคงระดับวนล้อมเจมินีและหาจังหวัยิงบาซูก้าใส่ยาน
ตูม!!
“อ๊าค ~~~ ไอ้พวกระยำ กับตัน เราไม่ยิงสวนไปมั่งล่ะครับ?” ... จ.อ.เดล ะโโวยวาย
“อ่ะ เอ่อ...” ... พ.ต.จูลลี่มองที่จอและกระจกยาน พบว่าการต่อสู้บินวนไปมากันมั่วไปหมด
“ยิงไม่ได้ จะถูกพวกเดียวกัน...” ...พ.ต.จูลลี่แม้ไม่ชำนาญการรบ แต่มองด้วยตาของแค่นี้ก็ดูออกว่าสยิงไม่ได้
“กัปตันครับ ไม่ต้องกังวลครับผมจะออกไปแล้ว พวกเราเอาอยู่ครับ?” ... แมกซ์พูดกลับมาที่หอบังคับการจากในคอกพิท
“พูดดีนี่ ไอ้หนู แต่แกช้านะ” ... ร.อ.บนชูด่า
“แล้วผู้กองทำไมเพิ่งจะเตรียมตัวเสร็จล่ะครับ?”
“ไม่ต้องมาย้อนเลยเว้ย ข้าท้องเสีย นี่รีบเต็มที่แล้ว!!” ... ร.อ.บนชูโวยวาย
“ลุงนิยม เอาของใส่โล่ไว้ยัง?” ... ร.อ.บนชูถาม
“เรียกลุงเดี๋ยวไม่ติดให้วซะหรอก ...เออ ... ติดแล้วผู้กอง ออกตัวเลยไอ้พวกนั้นกำลังวุ่นเลย”
“เกทพร้อม ทั้งคู่เชิญออกตัวค่ะ” ... จ.ท.เอมี่เชิญออกตัว
“จี•วาสเชอร์ .. บนชู คิดแมน”
“วาสเชอร์ คิดแมนยูนิต”
“ไปล่ะครับ//ค่ะ”
ซูม.ม.ม.ม..มม.
“ทีหลังไม่ต้องเรียกชื่อมันว่าเป็ยูนิตของฉันนะไอ้หนู มันเป็เครื่องของแกแล้ว”
“มันเท่กว่านี่ครับ เอาไว้ผมมีฉายาผมค่อยเรียกมันอีกชื่อแล้วกัน”
“ไว้คุยเถียงทีหลังไปช่วยยัยหนูอิงฟ้า ฉันจะไปบวกกับไอ้หัวหน้ามัน”
......
แมกซ์เข้ามาไล่ยิง แต่ดูเหมือนพวกมันไม่สนปืนกล และปล่อยให้พวกวาสเชอร์ยิงตามใจ แต่หน่วยซูโก้ไม่ใช่ไอ้โง่ ถึงจะปล่อยให้ยิง แต่ไม่หันเวอเนียร์หลักให้ยิงแน่นอน
เครื่องจี•วาสเชอร์สีขาวบินมาหาตัวที่คิดว่าจะเป็ตัวสั่งการ
“สีขาว? อีงูขาว จะจับย่างเสียบไม้ซะเลย” ... พ.ต.ไมดาน ไม่กลัวเครื่องของร.อ.บนชู
จี•วาสเชอร์บินเข้ามายิงซับแมชชีกันรัวๆใส่โดยที่ทำลายเกราะของมิวนิที พ.ต.ไมดานไม่แม้จะยกโล่มาตั้งรับด้วยซ้ำ เพราะเขาไม่ติดโล่ ทุกเครื่องติดอาวุธ 2 อย่างทั้ง 2 มือคือบาซูก้ากับดาบความร้อน
ด้วยเกราะที่หนาจนแทบจะใช้แทนโล่ได้นั้นทำให้พวกเขาไม่ต้องพกโล่ออกมา และติดอาวุธได้ถึง 2 ชนิดแทน
จนประชิดตัว จี•วาสเชอร์ บินมาเอามีดปลายปืนแทง
“คิดจะแทงจุดบอบบางและข้อต่อสินะ”... พ.ต.ไมดานอ่านเกมออก โยนบาซูก้าออก คว้าหมับกำที่ปืนซับและมีดปลายปืนจนงอ!!
1K
