ตอนที่ 7: วิกฤตพายุภูมิคุ้มกัน (Cytokine Storm)
สัญญาณเตือนจากหน้าจอมอนิเตอร์ศูนย์กลางเครือข่ายทางการแพทย์ดังกึกก้องไปทั่วห้องปฏิบัติการ High-Precision Lab จุดสีแดงสว่างวาบบนแผนที่จำลองกักกันโรคระบาดขยายตัวกระจายออกไปอย่างรวดเร็วราวกับไฟลามป่า
"ลุงเกริกคะ! สถานการณ์ภายนอกเข้าขั้นวิกฤตแล้วค่ะ!" กานต์กดแป้นพิมพ์เพื่อเปิดรายงานด่วนจากโรงพยาบาลศูนย์ทั่วประเทศขึ้นจอภาพขนาดใหญ่ "จำนวนผู้ป่วยติดเชื้อไวรัสกลายพันธุ์พุ่งสูงขึ้นกว่าสามเท่าภายในเวลาแค่หกชั่วโมง และเกือบทั้งหมดกำลังเกิดภาวะพายุภูมิคุ้มกัน (Cytokine Storm) ร่างกายผลิตสารอักเสบระดับวิกฤตออกมาทำลายอวัยวะภายในของตัวเองพร้อมๆ กัน!"
ดร.พิชิต เดินเข้ามาจ้องมองกราฟตัวเลขสารสื่อประสาทและภูมิคุ้มกันอย่างเคร่งเครียด "ค่า IL-6 (Interleukin-6) และ TNF-alpha ในเืของผู้ป่วยพุ่งสูงทะลุเกณฑ์ปกติไปกว่าร้อยเท่า! เม็ดเืขาวบ้าคลั่งจนหลั่งสารอักเสบออกมาสลายผนังหลอดเืตัวเอง ยาอิมมูโนซัปเพรสเซนต์ (กดภูมิคุ้มกัน) ที่เราจ่ายเข้าไปเอาไม่อยู่แล้วครับ!"
"เพราะยาเคมีกะระยะเวลาปฏิกิริยาไม่ได้ ดร.พิชิต" เกริกยืนกอดอก มองภาพโครงสร้างโมเลกุลสารสื่อประสาทอักเสบที่กำลังปะทุในหลอดเื "ในทางวิศวกรรมการผลิต พายุภูมิคุ้มกันก็คือ 'Thermal Runaway' หรือภาวะปฏิกิริยาความร้อนเตลิดเปิดเปิงในระบบหล่อเย็น เมื่อระบบไม่สามารถระบายความร้อนได้ทัน เซ็นเซอร์ของระบบควบคุมจะสั่งการผิดพลาดและปล่อยสารเคมีออกมาทำลายตัวเอง"
"หัวหน้าครับ! มีเคสวิกฤตด่วนส่งตรงมาจากโรงพยาบาลสนามชั้นบน!" พลวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาเปิดประตูห้องสแกน "เป็เด็กสาววัย 18 ปี อาการหนักมาก ค่าออกซิเจนตกเหลือ 70% หัวใจเต้นรวดเดียว 160 ครั้งต่อนาที ปอดและไตเริ่มล้มเหลวพร้อมกันแล้วครับ!"
เตียงผู้ป่วยฉุกเฉินถูกเข็นเข้ามาในห้องสแกนอย่างเร่งด่วน ร่างของเด็กสาวสั่นกระตุกอย่างรุนแรง ิัขึ้นผื่นแดงจัด ใบหน้าและริมฝีปากบวมฉึ่งจากภาวะหลอดเืรั่วซึมทั่วร่างกาย
"ชีพจรเร็วและเบามาก!" กานต์รีบเข้าเช็กสัญญาณชีพ "ความดันตกเหลือแค่ 80/50 mmHg! เกิดภาวะช็อกจากการติดเชื้อและพายุภูมิคุ้มกันระดับสูงสุดแล้วค่ะ!"
"กานต์! ดร.พิชิต! เตรียมนำเครื่องสแกนชีวภาพ Re-calibrate จับพิกัดไปที่ต่อมหมวกไตและม้าม!" เกริกสั่งการฉับไว ถลกแขนเสื้อขึ้นเตรียมพร้อม "นั่นคือศูนย์บัญชาการหลักที่หลั่งสารสื่ออักเสบลงสู่กระแสเื!"
"ต่อมหมวกไตกับม้ามเหรอครับ?!" ดร.พิชิต อุทาน "ปกติเคสพายุภูมิคุ้มกัน แพทย์จะมุ่งเป้าไปที่ปอดและหัวใจนะครับคุณเกริก!"
"ปอดและหัวใจเป็แค่ 'จุดรับผลกระทบ' แต่ต่อมหมวกไตและม้ามคือ 'โรงงานผลิตสารพิษ' ที่กำลังลัดวงจร!" เกริกเดินเข้าไปประชิดข้างเตียงผู้ป่วย "ถ้ายอมเสียเวลาไปไล่ดับไฟที่ปลายทาง ร่างกายเด็กคนนี้จะทนแรงดันล้มเหลวไม่ไหวภายในสิบนาที เราต้องไปตัดคัตเอ้าท์ใหญ่ที่โรงงานผลิต!"
เกริกสูดหายใจเข้าลึก รวบรวมสมาธิในระดับสูงสุด หลับตาลงเพื่อตัดสิ่งรบกวนภายนอก ปรับจูนคลื่นความถี่สนามแม่เหล็กชีวภาพจากฝ่ามือทั้งสองข้างให้เข้าสู่ความถี่ลึกระดับ **4.5 Hz (Deep Theta Wave)** ซึ่งเป็ความถี่ชะลอการทำงานของระบบประสาทอัตโนมัติซิมพาเทติก
ฝ่ามือขวาของเกริกทาบลอยอยู่เหนือบริเวณต่อมหมวกไตด้านหลัง ส่วนฝ่ามือซ้ายวางลอยเหนือบริเวณม้ามทางชายโครงซ้ายของเด็กสาว
*วูบ...*
ความคลื่นความเย็นะเืแปลกประหลาดเริ่มแผ่ออกมาจากฝ่ามือของเกริก มันไม่ใช่ความร้อนเหมือนการทะลวงท่อน้ำเหลือง แต่เป็คลื่นความถี่ต่ำที่เข้ามากดและหน่วงจังหวะการสั่นะเืของโมเลกุลในเนื้อเยื่อ!
"ดูที่หน้าจอสิครับ!" ดร.พิชิต เบิ่งตากว้างด้วยความตกตะลึง "การสลายตัวของสาร IL-6 ในกระแสเื... จู่ๆ ก็หยุดการขยายตัว! อัตราการหลั่งสารอักเสบฉับพลันลดลงอย่างน่าเหลือเชื่อ!"
"คลื่นแม่เหล็กฝ่ามือของลุงเกริกกำลังเข้าไปปรับศักย์ไฟฟ้าที่เยื่อหุ้มเซลล์ของต่อมหมวกไตและม้าม!" กานต์วิเคราะห์ปรากฏการณ์ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว "มันทำให้ช่องประจุแคลเซียม (Calcium Channels) ที่กำลังลัดวงจรปิดตัวลง โรงงานหลั่งสารอักเสบถูกบังคับให้ Shut Down ระบบชั่วคราว!"
"พล! มาช่วยดึงความต้านทานขากลับ!" เกริกะโบอก ใบหน้าของเขาเริ่มปรากฏเม็ดเหงื่อผุดซึมจากความเครียดในการควบคุมคลื่นความถี่ระดับจุลภาค
"ครับหัวหน้า!" พลรีบเข้ามาประสานฝ่ามือบริเวณช่องท้องส่วนล่าง เพื่อช่วยเดินคลื่นแม่เหล็กชีวภาพให้ไหลเวียนเป็ลูปความถี่ต่ำสมบูรณ์
สัญญาณชีพของเด็กสาวบนเตียงที่เคยเต้นรวดเร็วไร้ทิศทาง ค่อยๆ ชะลอความเร็วลง ค่าความดันโลหิตเริ่มปรับระดับกลับขึ้นมาจากจุดวิกฤต ผื่นแดงตามิัคอยๆ ซีดจางลงอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า
"ออกซิเจนในเืพุ่งกลับขึ้นมาที่ 92% แล้วค่ะ!" กานต์รายงานด้วยความดีใจ "พายุภูมิคุ้มกันถูกระงับไว้ได้ทันเวลาพอดี!"
เกริกลดมือลงอย่างช้าๆ ถอนหายใจยาวด้วยความเหน็ดเหนื่อย สายตามองดูเด็กสาวที่เริ่มกลับมาหายใจได้เป็จังหวะสม่ำเสมอ
"เราควบคุมพายุภูมิคุ้มกันในเคสนี้ได้..." เกริกพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ก่อนจะหันไปมอง ดร.พิชิต และกานต์ "แต่เราไม่สามารถใช้ฝ่ามือไปนั่งกดระบบต่อมหมวกไตของผู้ป่วยนับหมื่นคนพร้อมกันทั่วประเทศได้... ดร.พิชิต! เราต้องขยายสเกลฮาร์ดแวร์! เราต้องแปลงคลื่นความถี่ฝ่ามือนี้ ให้กลายเป็ 'สัญญาณแม่เหล็กไฟฟ้ามหาภาค' เพื่อกระจายผ่านโครงข่ายการรักษา!"